Sermo
ſic vitia virtutes exterminant. ¶ Quarta qꝛ ſicut zizaniā iuxta genus ſuū ꝓfert fructum ſuūſic quodlibet vitiū hꝫ ſuum penale correſpōdēſQuia ſic̄ nullū bonū manebit irremuneratū.ſic nullum malum manebit impunitum.¶ Quarta ꝯº eſt: ꝙ iſte inimicus hō: ſuꝑ ſemē ꝟtutū ſemīauit ſemē vitioꝝ. Nā pͦ ſupermīaꝫ ſemīauit auaritiaꝫ: que eſt ꝑiculoſiſſima¶ Primo qꝛ reddit hoīeꝫ omnium reꝝ viliſſimum .ſ. ẜuum tꝑalium: ⁊ retrahit nos a ſūmobono: ⁊ nō ſatiat. ¶ Secundo qꝛ nos decipitBer. Diuitie mūdi mendaces ſunt. Dn̄ꝫ hominē eſſe ꝓmittūt: vt ẜuuꝫ faciūt: ſecuritatemſpondent ⁊ dant timoreꝫ: ſaturitateꝫ ꝓmittunt⁊ famē incutiūt: delicias ꝓmittunt: ⁊ anxietateſinferunt. ¶ Tertio hoīeꝫ euiſcerāt: qꝛ diuitieacꝗrunt̉ cuꝫ labore: poſſidētur cū timore: īmittuntur cū dolore. vnde ipſil aborāt ⁊ alij in eorum labores intrant: vt mali filij. vnde auaraſſimilatur aranee: q̄ ſe euiſcerat vt telaꝫ faciatad capiēduꝫ muſcas: ⁊ ſubito ipſa cum tela ſuavento rapitur: ⁊ totū deſtruit̉. Extirpat̉ tn̄ ꝯſideratiōe ꝓplexitatū: anxietatū: ⁊ laqueoꝝ diuitiaꝝ. Iteꝫ ex ꝯſideratiōe magnitudīs hereduꝫIteꝫ ex ꝯfidētia de deo: ꝗ nō relinꝗt ſperātesin ſe. ¶ Scd̓o ſuꝑ benignitatē ſuper ſeminauit diffidentiam de deo: timens in neceſſarijsdeficere: ⁊ ideo nō largitur bona ſua pauperibus. Tales ſunt a deo maledicti ⁊ diuina ꝓtectionē indigni. Ad Eph̓. 5. Propterea venitira dei in filios diffidētie: ꝗ .ſ. diffidūt de bōiset̓nis: qꝛ nō credunt deo: ⁊ ideo non ꝓtegunt̉ab eo: ſꝫ ꝯfidūt in rebus caducis qd̓ eſt ꝑiculoſuꝫ. Gre. De creatore deſperāt: ꝗ ſpem ī creatura ponunt. ¶ Tertio ſuꝑ humilitatem ſeminauit ſuperbiam. Hec .n. eiecit nos de regnoeterno. vnde Breg. Quid ſecurius celo? ꝗdiocundius paradiſo? Et tn̄ angelus de celo: ⁊homo de paradiſo ſuꝑbiendo ceciderunt. Sꝫvnde naſcatur ſuꝑbia dicit Ber. De ignorantia tui: venit in te ſuꝑbia tui: cum meliorem qͣꝫſis deceptrix tua cogitatio te eſſe nitit̉: cuꝫ maior oculis tuis ſis: qͣꝫ apud deū in veritate. Siſciremꝰ .n. ſtatū nr̄ꝫ deo notū: humiliaremur.¶ Quarto ſuꝑ modeſtiaꝫ ſeminauit cordis īſtabilitateꝫ. Nā ſicut modeſtia declinās indecentiaꝫ in interioribus efficit ordinationē exteriorē: ſic inſtabilitas cordis amplectēs interioreꝫ deordinationē: cauſa eſt deordinationis exterioꝝ. Ordinatio īterior eſt: cuꝫ ratio preeſt ⁊appetitus obtēperat. Inordinatio vero īterior
cum appetitus nō ſubeſt rōni: talis auteꝫ inordinatio facit cordis inſtabilitatem. ꝟbi gratia.Cum animus iratus a metu ꝯmotus: aut nimis voluptatem appetēs: exteriora mutat: cuꝫaccenſuꝫ ſtimulis ire palpitat: corpus tremit: ligua p̄peditur: facies ignoſcit: inordinationeꝫinterius oſtendit. vnde Ber. Cor vanū ⁊ vaguꝫ duꝫ ſuo ducit̉ arbitrio: ⁊ diuino caret confilio: in ſeipſo nō poteſt ꝯſiſtere: ſed omni mobili mobilius: ꝑ infinita diſtrahit̉: ⁊ dū per diuerſa regem querit: nō inuenit. Sed in laboremiẜum: ī reꝗe vacuū manet: qm̄ veꝝ deum ꝗei ſufficere poterat dimiſit. ¶ Quīto ſuꝑ patiētiaꝫ ſeminauit īpatientiā. Naꝫ ſicut ꝑ patiētiaꝫhomo dn̄atur ſui: ſic ꝑ impatientiam eſt aīe ꝑditio. Nā ẜm Ber. Propter impatientiaꝫ: ꝙpatientia caruerūt perierūt. Uide ne ꝑ impatientiaꝫ ꝑeas: ſed vniuerſa ꝓdeo ſubſtine: qꝛ ꝓte maiora ſubſtinuit. ¶ Sexto ſuꝑ remiſſionem culpe ſuꝑſeminauit iraꝫ. Que ẜꝫ Aug. ēvlciſcēdi libido. Eſt .n. duplex ira .ſ. nature ⁊moris. Pro vt gͦ deordinat a deo hꝫ eē moraliter ſic vitiū eſt: qd̓ nō eſt pctm̄ pure paſſiōis.Sed mortalitatem dicit quandā actionē ꝑ quādeordinat hoīeꝫ qͣꝫtum ad deum ⁊ qͣꝫtuꝫ ad ꝓximum. Vult .n. expetere ꝑ ſe vindictā: quamnon debet: niſi a deo expetere vel a iudice ſubdeo ꝯſtituto. ¶ Septimo ſuper adiutorio fraterno ſuꝑſeminauit pauꝑum oppreſſionem.Hoc pctm̄ clamauit ad dn̄m. Exo. 3. vn̄ clamor filioꝝ iſrael venit ad me. Iſti ſunt qui nōagnoſcunt fratres ſuos: ſed reputāt eos tanqͣꝫpecora affligentes aīas eoꝝ: ⁊ cogentes fineintermiſſione: ſudore: labore: lōga morte mori. Ignorantes ꝙ ſicut nos habemus ad ꝓximum: ita inueniemus dn̄ꝫ noſtꝝ erga nos:vt pꝫ in euangelio: vbi dn̄s dimiſit ſeruo debitum: ⁊ miſertus eſt eius: ſed ille nolēs miẜeriꝯſerui ſui: dn̄s repetiuit ab eo omne debitum.Eſto gͦ miẜicors erga ꝓximum tuū: non eumopprimendo: ſed exhibendo ei adiutorium: qꝛqualeꝫ te īuenerit dn̄s erga inferiorem: talemtu inuenies ſuperiorem. ¶ Octauo ſuꝑ caritatem ſeminauit odiū. Nam ſicut caritas cauſat vitam ſpiritualē: ſic odium morteꝫ ſpūaleꝫ.Pª Ioh̓is. 3. Qui odit fratrē ſuum homicida eſt. Qd̓ fit tripl̓r: corde .ſ. ore ⁊ oꝑe. Cordeinuidēdo: Ore maledicendo. O ꝑe occidēdo.vnde dicit. Cū autē dormirent hoīes .i. cuꝫ hōꝑ negligentiaꝫ non eſt ꝑuigil ſꝫ tepidus: ⁊ accidioſus ⁊ ꝯtra īminentia pericula incautꝰ venit