191ACX II
74
indiget. Si ergo ille qui hꝫ minora naturaliamagis indiget ſuſtentari a gr̄a qͣꝫ qui hꝫ maiora: igit̉ vbi nulla merita vel demerita ꝓcedūt:d̓s ei ꝗ hꝫ minora naͣlia dꝫ dare maiora dona.vn̄ gloſa ſuꝑ illud Iaco. pͥ. Omne datuꝫ optimū ⁊c. dicit. Oē bonū eſt a deo ⁊ non meritisnr̄is: ſꝫ ſola gratia diuine volūtatis.¶ Tertia ꝯcl̓o ē: ꝙ ſemē in agro aīe ſeminatūſigͣt mihi ꝟtutes: ꝑꝑ quatuor ꝓprietates ſemini ꝯueniētes. ¶ Prima ē: ꝙ lꝫ ſemē ſit modice qͣꝫtitatis: tn̄ multipl̓r fructificat. Sic cū modice ſint ꝟtutes in nr̄a reꝑatatiōe: afferunt tn̄multiplicē fructū .ſ. centeſimū in vitā eternam.Luc̄. s. Semen qd̓ cecidit in terraꝫ bonā: ortuꝫ fecit fructū centuplū. Nā ꝓ qualibet virtute reddit̉ fructus cēteſimus. ¶ Scd̓a ē: ꝙ ſic̄vnūquodqꝫ genus ſemēti ẜꝫ ſpēm ſuaꝫ ꝓfertſuū fructū. Sic ēt vnaqueqꝫ ꝟtutū: hꝫ ſibi aliꝗd reale correſpōdens in p̄miuꝫ: qꝛ caritati correſpondet bonū delectabile: ſpei bonū arduuꝫfidei verū: ⁊ ſic de alijs. ¶ Tertia ē: ꝙ opꝫ ꝙprius moriat̉ in terra anteqͣꝫ fructificet: ẜꝫ illd̓Niſi granū frumenti ⁊c. Sic opꝫ virtutes aliqualiter mori in cordibus nr̄is: quo ad ꝓpriaꝫreputationē: ẜm illud. Cuꝫ oīa bn̄feceritiſ ⁊cͣ.¶ Quarta eſt: ꝙ ſicut oꝑꝫ ip̄m reduci de potentia ad actum: ſic etiam opꝫ virtutes ī actuꝫ.Qd̓ fit qn̄ de habitu ꝑ exercitiū ꝓceditur ī oꝑationē: vt caritas eſt qn̄ magna oꝑatur. Qꝛ ẜmGreg. Amor nunquam eſt ocioſus.¶ Quarta ꝯcl̓o eſt: ꝙ has virtutes quas ſeminauit ī cordibus noſtris apl̓s enumerat ī ep̄i.di. Induite vos ⁊c. Et ſunt octo. ¶ Primaeſt affectuoſa miẜicordia: ibi. Diſcera miẜicordie. ¶ 2ª eſt animi dulcedo ad benefacienduꝫd. bēignitatē. ¶ 3ª eſt humilitas cordis ⁊ operis: ibi: humilitaſ. ¶ 4º eſt modeſtia ad modūin oībus oꝑbus noſtris ẜuāda. ¶ 5ª eſt patientia: aduerſa eqͣnimiter tolerando. ¶ 6ª eſtadiutoriū ꝓximo exhibendū: ibi. Supportants inuicem. ¶ 7ª eſt offenſe remiſſio. ¶ 8ª ēcaritas: que ē vinculū ꝑfectiōis. Hee virtutes valent ad vite ꝑfectioneꝫ: qd̓ pꝫ in ſingulisin epiſtola ſupra expoſitis. Sꝫ vtrū hec virtutes inſint nobis a naͣ? Dicendum: ꝙ virtutestheologice nō: ſꝫ morales partim inſunt nobiſab extrinſeco ⁊ partim a natura ẜm quādam īchoationē. Naꝫ ī ratiōe hoīs naͣliter inſunt q̄dam ſeminalia ītellectualiuꝫ ꝟtutū ⁊ moraliuꝫinquantū in volūtate ē ꝗdaꝫ naͣlis appetitus qͣē toni ꝯformiſ. Preterea ex corporis diſpone
aliꝗ ſunt diſpoſiti: vel melius vel peiꝰ ad quaſdā ꝟtutes: ꝓut .ſ. quedā vires ſenſitiue: actꝰſunt qͣrundā partiuꝫ corporis: ex quaꝝ diſpoſitiōe adiuuātur vel īpediuntur huiuſmodi vires in ſuis actibus: ⁊ ꝑ ꝯn̄s vires rōnales ꝗbus huiuſmōi vires deſeruiūt ſenſitiue. Et ẜꝫhͦ vnus hō hꝫ naͣlem appetitū ad ſcīam: aliꝰ adfortitudinē: alius ad temperantiā. Et iſto mōꝟtutes intellectualesˡ ⁊ morales īſunt nobisẜꝫ aptitudineꝫ ⁊ inchoationē: Sed non īſunta natura ẜm ꝯſumationem.Secundum principale.Ecūdū pͥncipale ē d̓ humane pͣuitatꝭnegligētia ī vitioꝝ occaſiōe cū dr̄. cūāt dormirēt hoīes: vbi ſt̓. 4. ꝯcl̓oneſ¶ Prima ꝯº eſt: ꝙ cauſa deſtructionis virtutum in aīa eſt accidia: que intelligitur in hominum dormitione: ibi. Cū dormirēt hominesꝘꝛ ẜꝫ Ihero. Accidia eſt de virrutū laudabil̓exercitio vtriuſqꝫ hoīs lāguida deiectio. Ipſacīꝫ ſine labore vult oīa poſſidere. Huius vitijduo ſunt noīa .ſ. triſtitia ⁊ accidia. Dicitur aūtprimo triſtitia: qꝛ in iſto vitio eſt auerſio a ſpirituali bono: qd̓ extimatur graue: ſicut eſt ieiunare: orare ⁊cͣ. Et dicitur etiam accidia: quia īiſto vitio eſt ꝯuerſio ad creaturam .ſ. ad quietēvt extimetur leuis. Patet ex his: qꝛ inquantūdicitur triſtitia opponitur letitie ſpiritualis: q̄eſt in exercitatiōe ſpirituali. Sed prout dicituraccidia opponitur fortitudini que ꝯſiſtit in aggrediendis arduīs ⁊ ſubſtinendis aduerſis.Intelligendum tn̄ ꝙ aliqui ſic dormiunt cumIob in puluere: quieſcendo in rebus tꝑalibuſd. Ecce nūc in puluere dormio. Quidā cū ſanſone in ſinu dalide carnalium voluptatū. Quidam cum Petro in carcere ſecularibus curisſe inuoluendo. Quidam cum lazaro in ꝯſuetudīe pctī. Gre. Difficile ſurgit quē moles male ꝯſuetudīs p̄mit: ⁊ ideo ꝟtutes ſupp̄mūtur.¶ Scd̓a ꝯº ē: ꝙ diabolus dr̄ inimicꝰ hō ꝑꝑtria. ¶ Pª: qꝛ hoīeꝫ mala ꝑſuaſione deuicit.¶ 2º qꝛ pͥmas inimicitias voce hoīs exercuit¶ 3º: qꝛ ſub ſimilitudine rōnis humāe d̓cepit¶ Tertia concluſio eſt: ꝙ zizania ſignat vitiaꝓpter quatuor rōnes. ¶ Prima eſt: qꝛ ſicutzizania eſt herba inutilis ⁊ infecunda. Sic vitia operationes noſtras reddūt inutiles ⁊ deoingratas. ¶ Scd̓o: qꝛ ſicut zizania naſcitur intritico tꝑibus corruptis: ſic vitia naſcuntur inmente corrupta ꝑ voluptuoſam affectionem.¶ Tertia: qꝛ ſic̄ zizania ſuffocat ⁊ ledit triticuꝫ
k 2