Sermo

mici eēnius: recōciliati ſumus ꝑ mortem filijeius. vnde Rabbanus exponēs hunc paſſuꝫait. Nauicula eſt crux xp̄i: vel paſſio eius: cuius auxilio fideles tranſactis mundi fluctibusꝑueniunt ad celeſtē patriā: quaſi ad littus ſecurum. ¶ Cum igit̉ xp̄s in cruce poſitus fuiſſꝫmotus magnus factus eſt: qꝛ ꝯmote ſunt metes diſcipuloꝝ de eius paſſione: Ip̄e vero dormiebat .ſ. morte carnis in cruce. Excitant aūtdiſcipuli dn̄m: dum turbati morte eius: maximis votis reſurrectionē querunt. d. Salua reſurgendo: qꝛ perimus turbatōe tue mortis.Ipſe vero reſurgens: increpat duritiam cordis eoꝝ. Imꝑauit ventis: qꝛ diaboli ſuperbiam ſtrauit. Imꝑauit mari: qꝛ veſaniā iudeoꝝdeſtruxit. Et facta eſt tranꝗllitas magna: qꝛ ſedate ſunt mentes diſcipuloꝝ viſa reſurrectōe:ſperantes eoꝝ ſupplicationeꝫ exaudiri. vndeqͣꝫuis xp̄o dormiente nauicula eſſet in ꝑiculo:ipſo tamen per deuotā inuocationem excitato:mare eſt tranꝗllatum: ⁊ diſcipull a ꝑiculo ſubmerſionis liberati.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ ad hoc vt iſtas tempeſtates euadamus: ſex reꝗrunt̉. ¶ Primum eſtdoctrina. Hec .n. deteſtatur omne malū: ⁊ excludit omne impedimentū bonum: ⁊ p̄ſcinditoēm actionem pctī: ⁊ poſtmodū introducit oēqd̓ bonuꝫ eſt ⁊ neceſſariū ad ſalutē. vn̄ Leui.Io. Vt hēatis ſcīam diſcernendi. vnde ſequit̉.Et dicit eis .ſ. ſalubriter eos informando.¶ Scd̓m eſt timor dei. Qui .n. timet dn̄ꝫ: nihil negligit: vt dicit ſapiens. Naꝫ cognitio ꝑiculoꝝ timorē inducit. Et ideo timens: foramina ſenſuum obſtruit: ne aliꝗd nociuum ſubintret: ⁊ ſic ſaluat̉. vnde dicit. Quid timidi eſtisPſal. Voluntatem timentium ſe faciet ⁊cͣ.¶ Tertium eſt fides vera. Nam ſicut timorſeruilis orit̉ ex ꝯſideratiōe ꝓprie infirmitatisdiffidentis de diuino remedio: ſic fides fiduciam dat de eodē. vnde ſine ip̄a impoſſibile ēplacere deo. Ad heb̓. xjº. ¶ Ratio eſt. O pꝫenim cognoſcere deum creatorē: ne ſimus tanto beneficio .ſ. creatōis ingrati: ⁊ de ceteris indigni. ¶ Item dn̄m vt ſciamus ei ſeruire adbeneplacitū: ne ſimus inutiles ſerui eius ⁊ pena digni. ¶ Cum igit̉ deus ſit altiſſimꝰ: ⁊ nōeſt poſſibile reꝑire ſcalā ſufficientis rationis:qua ad eum ꝑtingamus: cum ſenſui nō ſubiaceat. Sola aūt fides euꝫ cognoſcit. Et ideo dicit. Modice fidei. Glo. Timor ꝑtinet ꝗd effectum: fides ad intellectū. Et ex modicitate fi

dei ītellectus generat̉: ⁊ ex magnitudine timoris affectus puſillanimis efficit̉. Veritas aūtexcitata auget fidem ⁊ ꝯfidentiā: ⁊ ſic exterminat malum timorē ⁊ ſeruilem: ⁊ arguit cogitationes de fidei modicitate: ⁊ affectōes de prauo timore. ¶ Quartū eſt diuina aſſiſtentia: q̄p̄deſtinatum vſqꝫ in finem nō relinꝗt: nec tm̄imponit neceſſitateꝫ: vt effectus eius ꝓueniatex neceſſitate. Nam p̄deſtinatio eſt pars ꝓuidentie. Non aūt oīa que ꝓuidentie ſubdunt̉:neceſſaria ſunt. Sed q̄dam ꝯtingenter eueniunt ẜm ꝯditiōeꝫ cauſaꝝ ꝓximaꝝ: quas ad tales effectus diuina ꝓuidētia ordinauit. Et tn̄ꝓuidētie ordo infallibilis eſt. Sic igit̉ ⁊ ordoꝑ̄deſtinatōis eſt certus: ⁊ tamen libertas arbitrij nō tollit̉: ex qua ꝯtingenter ꝓuenit p̄deſtinationis effectus. Et ideo dicit̉. Tunc reſurgens. Naꝫ ſicut xp̄s ſurgens captiuos in limbo liberanit: ſic etiā ſpiritual̓r oppreſſos ꝑ gratiam eripit. vnde dicit̉. Tunc ſurgens. Surgit ergo ieſus: cum virtus pͥus remiſſa in oꝑationibus: ⁊ fatigata tribulationibus: a dn̄o cofortatur. ¶ Quintum eſt humana reluctatio.Nam tēptationibus cum eueniūt: reſidendūeſt: cum deus etiā ſuccurrat in tēptationibꝰ ẜꝫillud apl̓i. fidelis deus ꝗ nō patietur ⁊cͣ. vnde dicit̉. Ventis imꝑat: duꝫ diaboli ſuggeſtiones potenter reprimit. Et mari imꝑat: duꝫ tumultus impetuoſos: ⁊ appetitus inordinatosſenſualitatis ꝯponit: Eccl̓ia. 43. In ſermoneeius ſiluit ventus. ¶ Sextuꝫ eſt pax ꝯſcīe: ⁊cordis: q̄ tunc habet̉: qn̄ ſenſualitas ſubijciturrationi: q̄ repugnat ſemꝑ. vn̄ Aug. de ci. dei.Quid ē aliud victoria: niſi ſubiectio repugnātium? Quod cum fuerit: pax erit. Hanc habemus ꝑ ꝯformationē volūtatis noſtre dīne voluntati. Naꝫ volūtati eius cui placent ea q̄ placent deo: nihil repugnat: ſicut nec volūtati diuine. Ideo pacem hꝫ. vnde Aug. Qui iugodei ſubiectus eſt: ſubiecta hꝫ cetera. ⁊ non laborat: qꝛ nō reſiſtit qd̓ ſubiectum eſt. vnde dicit. Et facta eſt tranꝗllitas magna: qꝛ vincuntur teptamenta: ẜuatur ꝯſcīa: anhelat mēs adgaudia patrie felicitatis eterne.Quartum pͥncipale.Irca quartum pͥncipale: vbi ꝓponitur nobis p̄coniuꝫ magnifice collaucdationis in turbaꝝ admiratōe: cū dicitur. Porro hoīes ⁊c. ¶ Et nota ꝙ ad hͦ ꝙdeus magnifice collaudet̉ tria requiruntur.¶ Primum eſt operum bonoꝝ ꝑuipenſio.