515XXAII

Secundum pͥncipale.Irca ſcd̓m principale: vbi ꝓponiturnobis documentū diuine inuocationis: ⁊ hoc in chriſti ſuſcitatione ⁊ ſalutis poſtulatōe: vbi dicitur. Et acceſſerunt.vbi ſunt due concluſiones.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ in omni recurſu ad diuinum auxilium ſemper dꝫ timor ⁊ ſpes coniungi: qꝛ incaſſum miſericordiā ſperat: ſi iuſtitiam non timeat. Et incaſſum metuit: qꝛ nonꝯfidit: qꝛ ſpes ab īferiori nos fulſit: ne ſub pōdere tribulalionū deficiamꝰ. Timor vero a ſuperiori nos ꝯprimit: ne rapiamur vento temptationis. ¶ Primum pꝫ .ſ. de ſpe: quia ẜmapl̓m ad heb̓. 6. Spes anchora dicitur .ſ. ſeruans aīas: ne a ꝓcellis tēptationuꝫ a deo irrūpantur. vnde Augꝰ. Si videris .ſ. fluctuari īmari iſto: noli abrumpi ab anchora: anteqͣꝫ inires portū. Fluctuat nauis in anchoris: ſꝫ nonlonge a terra ꝓijcitur. ſed nō in eternum fluctuabit: ⁊ ſi ad tp̄us fluctuat. ¶ Scd̓m pꝫ .ſ.de timore. Naꝫ ẜm Aug. Timor eſt amor fugiens qd̓ ei aduerſat̉. Non eſt turpis fuga iacula fugere: vel ꝓtegendo: vel abſcondendo.vnde Iob. 31. Semꝑ .n. quaſi tumentes ſuꝑme fluctus eius: timui deum ⁊ pōdus eius .ſ.iuſtitie ferre nō potui. vnde zelus diuine iuſtitie ex hͦ apparet: q. deus pater potius voluitvt filius eius penā ſolueret: quam debebat humanum genus: qͣꝫ ipſe eaꝫ remitteret ⁊ impunita trāſiret. Ro. 8. Qd̓ ꝓprio filio ſuo nō pepercit ⁊c. Ber. Qui nō pepercit filio: nunqͣꝫparcet figmēto ſuo; Nequaqͣꝫ. vn̄ dicit̉. Et acceſſerunt diſcipuli eius: nō tam greſſibus corporis: qͣꝫ affectibus mentis. ⁊ ſuſcitauerūt cuꝫclamoribuſ. Pſal. Exurge: quare obdormisdomine; vnde moral̓r diſcipuli ſunt aīe cogitationes ⁊ affectōes: que tunc ad ieſuꝫ accedūtcum gratiam ſibi a deo collatā: cui nō deberēteſſe ingrati cogitant: cum beneficia ab eo recepta recēſent: cum de eterna ſalute: q̄ ꝓ meritisbonoꝝ opeꝝ eſt ꝑcipienda ꝑtractant. ⁊ he cogitationes multū efficaciores ſunt ad excitandāeam: q̄ remiſſa ac tepida latebat virtute. Et hecogitationes dn̄tur veraces diſcipuli. De ꝗbꝰOrige. in oml̓. O veraces: o bn̄dicti xp̄i diſcipuli: ſaluatorē nobiſcuꝫ hētis: ⁊ ꝑiculuꝫ metuitis; Uita vobiſcū eſt: ⁊ de moͣte ſoliciti eſtis¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ cū laborātes in meritoriaactione ꝑ ſe ꝓprijs viribꝰ laborare ⁊ ꝑſeuerarenon poſſunt: cum ſint in hac vita vertibiles de

71bono in malū: oꝫ ꝙ eis gratia ſpecial̓r aſſiſtat.¶ Ratio eſt: qꝛ ſicut libeꝝ arbi. nō ſufficit ꝑſeuerare in bono ſine auxilio dīne gratie: ita necad hoc ſufficit aliꝗs hītus in nobis infuſus.Habitus .n. ꝗ nobis infunditur ẜm ſtatuꝫ p̄ſentis vite: nō aufert a libero arbi. mobilitatēad malum: lꝫ per eum aliqual̓r ad bonū habilitetur. Et ideo cum dicimus hoīeꝫ ad ꝑſeuerādum indigere auxilio gratie: nō intelligimꝰ ꝙſuꝑ gratiam hītualem pͥus infuſam ad bn̄ operandum: alia deſuꝑ infundantur. Sed ꝙ adhec homo indiget diuine prouidentie exteriꝰauxilio gubernantis. vnde prima Petri.Deus oīs gratie: ꝗ vocauit nos in eternā gloriam ſuam modicū paſſos: ip̄e perficiet: ꝯfirmabit: cōſolidabitqꝫ. vnde qꝛ nauis noſtra i.ꝯſcientia noſtra poſita eſt in ꝑiculis: tum qꝛ tēpeſtate mētis .i. mundane ſolicitudinis: ꝯcutitur tamen: qꝛ ventoꝝ .i. temptationum ꝯmotione inꝗetatur. Qui autē hec ꝑicula euaderevoluerit: non ſuis viribus innitat̉: ſed clametad deum cum apl̓is: dicens. Dn̄e ſalua nos:ꝑimus. Qd̓ dixerunt ſalua nos: fuit fiducie.Qd̓ dixerumt perimus: fuit puſillanimitatis:tribuentes nō ſibijp̄is: ſed deo ſiue eius gratie ſaluationē: cum ſit virtus. Naꝫ hec eſt oratio periclitari timētium. q. d. captans eius beniuolentiaꝫ. d. Dn̄e. q. d. Tu dn̄aris poteſtati maris: vel limitando. Iob. 38. Tu dediſtiterminuū mari: vel cōpeſcendo. Eſa. 5I. Poſuiſti ꝓfundum maris: vt trāſirent liberati.Salua nos: qꝛ tuum eſt ſaluare. Quia domini eſt ſalus. Non .n. ſine cā vocaris ieſus .i.ſaluator: īmo ẜm nomen tuum: ita ⁊ opus tuūEt ideo ſalus noſtra eſt in manu tua. Perimus: per fluctuum importunitateꝫ: ⁊ ventoꝝvehementiā: ⁊ noſtram inſufficientiā: qꝛ nonnauis magna eſt conſcientia: ſed nauicula ꝑuaTertium pͥncipale.Irca tertium pͥncipale: vbi ꝓponit̉nobis auxiliuꝫ per xp̄m ſecure euaſionis. Et hoc in maris tranquillation: cum dicitur. Et dicit eis ieſus. vbi ſuntdue concluſiones.¶ Prima ꝯcl̓o eſt. Qd̓ an̄ paſſionem chriſtinulla petitio fuit exaudibilis: ratio eſt: quia oīſpetitio facta ab inimico: nō eſt exaudibilis.Sed ante paſſionē xp̄i eramus inimici. Igit̉ꝓtunc erat inexaudibilis. Sed qꝛ ꝑ mortemeius facti ſumus amici: ergo pro illa hora petitio facta eſt exaudibilis: vnde apl̓s. Cum ini