Sermo

Poteſt inimicus excitare tēptatiōis motuui:ſed in te eſt ſi volueris dare vel negare ꝯſenſūIn tua facultate ē ſi volueris inimicū tuū facere ẜuuꝫ tuū. Ecce .n. īflāmat deſideriuꝫ tuumcū vanitatis aut impatiētie ingerit cogitatiōesꝗ excitat etiā libidinis motū: tu ſolūmodo nonꝯſentias. Nā quotiēs reſiſtis: totiens coronaberis. Demonū ē ſuggeſtiones malas ingerere: ſed noſtꝝ eſt illis nō ꝯſentire. Nā quotiēsreſiſtimus diabolū ſuꝑamus: angelos letificamus: deū honorificamus. Ipſe .n. nos hortat̉vt pugnemꝰ: adiuuat vt vīcamꝰ: certātes ſpectat: deficiētes ſcleuat: vincētes coronat: h̓ ibi¶ Tertia ꝯcl̓o ē: ꝙ d̓s nos tēptari ꝑmittit qͣdruplici rōne. ¶ Primo vt virtus latēs manifeſtet̉: cū interiora hoīs lateāt. ¶ Scd̓o vtruina ꝑacta in melius reſtauret̉: Sic d̓s ꝑmiſit peccare primū hoīeꝫ: vt totū genus humanū in melius reſtauret̉. ¶ Tertio vt virtꝰ corrn̄dens exerceat̉: qꝛ naͣle ē ꝙ oē patiēs quātoagit̉ ad eiuſ corruptiōem renuat̉: ⁊ ꝑ ꝯn̄s exercitet̉. ¶ Quarto vt virtus renitēs ꝑficiatur.Quia ſicut in agoniſtis nō laudantur actꝰ niſiꝯtra difficilia: ita nō ꝑficit̉ virtus niſi vbi ē tēptatio ⁊ reſiſtentia. 2ª. corin. 13. Uirtus in infirmitate ꝑficitur. vnde dic̄: ꝙ nauicula ī marihuius ſeculi: ml̓tis tēptationū fluctibꝰ exponit̉Seꝗtur. Ecce motus magnꝰ factus eſt in mari: ita vt nauicula oꝑiret̉ fluctibus. Sꝫ hͦ fit ordinatione dīna: qꝛ aſcendit Ieſus in nauiculā:vbi Chriſo. Egreſſus ieſus ī nauiculaꝫ: fecitturbare mare: ꝯmouit vētos: ⁊ excitauit fluctꝰCur hoc? Ideo vt diſcipulos mitteret in timoreꝫ: ⁊ ſuū auxiliū poſtularēt: ſuāqꝫ potentiamrogātibus manifeſtaret. Illa tēpeſtas ex ſe orta nō eſt: ſꝫ ptāti patuit imꝑantis. Sic ēt moraliter cū aīa a diabolo ꝑ pniam eripitur. Tuncdiabolus dolore affectus: nō ceſſat ꝑ tēptationes varias ꝓcurare qͣliter ad eū poſſit redire.Tunc fit motus magnus in mari: Mare ꝓfūduꝫ eſt cor hoīs. Ihero. 17. Prauū eſt cor hominis ⁊ inſcrutabile. Mare agitat̉ fluctibus:ſic ⁊ aīa diuerſis cogitationibꝰ. ⁊ iā a diabolovicta ꝯtēnitur amiſſa virtute. In mari tēpeſtaſin fundo orit̉: ⁊ flatu ventoꝝ validius ꝯmouet̉⁊ auget̉. Fundus maris īferior pars aīe eſt .ſ.ſenſualitas. Ab hac incipit tēpeſtas flatus vētoꝝ .ſ. ſuggeſtio demonū. Cū aūt demones ꝑaliqua exteriora indicia aīaꝫ interius a ſenſualitate tēptari ꝑcipiunt: ꝑ flatus ſuggeſtionū vehementer ꝯturbare ꝯtendūt. Tunc motꝰ ma-

gnus factus eſt in mari. Primo quideꝫ ſit inaīa quaſi motus: ſed nōduꝫ magnus: cum ſurgit primus ſenſualitatis appetitus. Deīde magnus motus efficitur: cum aīa ad delectationēmaxime moroſam ꝑtrahitur: ⁊ in ea diu tenet̉tandeꝫ nauicula fluctibus oꝑitur: cuꝫ diabolopreualente peccatuꝫ conſumatur: non tamenſubmergitur: cū ꝟtus reſiſtendi temptatiōibꝰcontrarietur nectamen ex toto opprimitur.¶ Quarta ꝯcl̓o eſt: ꝙ deus vult amicos ſuosattentos eſſe: ⁊ ante oculos cordis hr̄e impugnationes: vt ſic ſecuriores renitantur. vndeBreg. dicit. Et nos tolerabilius mundi mala ſuſcipimus ⁊cͣ. vnde dicit. Et ſecuti ſunt euꝫdiſcipuli eius. vbi Chriſo. dicit. vbi miraculorum oſtenſio erat iubet plebem adeſſe. vbi aūttemptationū ⁊ timoris inſurrectio athletas orbis terraꝝ: quos exercitaturus erat tantū aſſumit: quatinus eos diſceret: tanqͣꝫ ꝑfectos viroſin periculis non deficere: in honoribus moderata de ſe extimare.¶ Quinta ꝯcl̓o eſt: ꝙ quia temdtationeꝫ nonad deceptionem. ſed ad ꝓbationeꝫ inferunturipſis viriliter eſt reſiſtenduꝫ: ⁊ ad diuinuꝫ adiutoriuꝫ recurrenduꝫ: ꝗ ſemꝑ preſto eſt in nomine eiꝰ tribulatis. vnde Chriſo. ad Anaſtaſiaꝫ ſic ait. Fluctuāti tibi inter ꝓcellas ⁊ turbines mundi: cito ſuꝑ vndas adueniet xp̄s. Etdiaboli aduerſuꝫ te flanteꝫ ſpm̄ vno iuſſionisſue ẜmone ꝯpeſcet patienter: ⁊ qͣſi ī medio maris poſita crede ad te xp̄m eſſe ventuꝝ: ſꝫ caueviril̓r vniuerſa pctā: qꝛ ſi torpeſcas ī bono oꝑe⁊ dormitas ī fide dormit ieſus in te. vn̄ Hylariꝰ. Dormit dn̄s: qꝛ ſōno nr̄o ꝯſopit̉ in nobisMaxime auteꝫ illud accidit: vt a deo auxiliuꝫin ꝑiculi metu ſperemus: atqꝫ vtinam ſpes ſincera cōfindat ſe periculuꝫ poſſe euadere: chriſti intra ſe vigilante virtute. vnde ſequit̉. Ipſevero dormiebat. Somnus naͣlis aīalium virtutū ꝯtentiōe naturaliuꝫ. Somnus auteꝫ moralis malus: eſt quies ſpiritualium virtutū cūintentione ſpiritualiuꝫ: Ieſum vero dormireeſt fortitudinem virtutis: in operandis bonisvel in patiendis malis tepeſcere: ⁊ quaſi ad defectum appropinquare. Hoc modo tepeſcente virtute: ⁊ quaſi dormiente nec ipſa ratio q̄ ꝑgr̄am hꝫ regi vigilat ſuꝑ ſuas oꝑatiōes. Quadormiente ſubintrat hoſtis aīe ad interficiendum ea. Ut pꝫ. 2. reſpon. d̓ yſboſet. Dormitdn̄s ẜm Origenem pro ſomno: patientiā noſtram: ⁊ impioꝝ pnīam expectans.