Sermo

Tertia conſideratio.Irca tertiam cōſiderationeꝫ: que eſtcde miracl̓i ordīatiōe ſunt. 5. ꝯcl̓ones¶ Prima ꝯº eſt ꝙ xp̄s has nuptiaſadornauit miraculo ꝑꝑ duo. ¶ Priº: vt etiaꝫſuā doctrinā confirmaret. Sicut .n. naͣlis doctrina declaratur ꝑ quedam naͣlia. Sic decuitvt xp̄s ſuā doctrinā ſuꝑnaturalē cōfirmaret ꝑmiracula ſuꝑ naͣm. ¶ Scd̓o vt ſuā potentiamdemōſtraret: ⁊ ꝑ hoc ad fidē induceret. vndedixit. Si nō feciſſeꝫ ſigna in vobis: que nemoalius ante me fecit: non vtique crederetis.¶ Scd̓a cōcluſio eſt: ꝙ in his nuptijs mutat̉aquā in vinū: ſed nō ad plenū: qꝛ paꝝ eſt quoin pn̄ti ꝯſolamur: ⁊ modicum pre illius amoredulcedīs magnitudīe. Attn̄ ſi ꝑciperemꝰ illudmodicū: cū Petro diceremus. Faciaums h̓tria tabernacula. Ber. Nōnunqͣꝫ .n. dn̄e qͣſiclauſis ocul̓ ad te īhiāti mittꝭ mihi ī os cordisqd̓ nō lꝫ mihi ſcire ꝗd ſit: ſaporē quendā ſētio.dulcedinē a deo ꝯfortantē: q̄ ſi ꝑficeret̉ nihil vltra q̄rereꝫ. Sꝫ certe hec rō errat: qꝛ h̓ ꝯſolatiovix ē modica gutta celeſtis dulcedīs future:¶ Tertia ꝯͣª eſt: ꝙ lꝫ huius ꝯuerſiōis meritūſit deo acceptū: qd̓ ꝑ vinū intelligit̉: tamē talisacceptatio nō eſt a paſſiōe ſimpl̓r inqͣꝫtum hō:ſed ꝑꝑ ꝯditionē ꝑſone: q̄ meruit. vnde lꝫ paſſio xp̄i fuerit finita: ⁊ ꝓ nobis oībus ſufficienter ſatiſfactoria: fuit īfinita tn̄ ꝑꝑ ꝯditionē ꝑfone. Nam ſi fuit puri hoīs: nō acceptaſſet deusſed quia fuit etiam deus: quare ⁊cͣ.¶ Quarta ꝯcl̓o eſt: ꝙ ꝑ ſex ydrias ad purificationē poſitas ſignificētur mihi ſex q̄ reꝗruntur ad remiſſionē peccati .ſ. duo ex parte remittentis: ⁊ duo ex parte illius cui ſit remiſſio: ⁊duo ex parte eius ꝑ quod ſit remiſſio. Ex ꝑteremittētis ſunt duo .ſ. miẜicordia ⁊ iuſtitia. Etex parte eius cui ſit remiſſio ſunt duo .ſ. ꝓpoſituꝫ nō peccādi: ⁊ dolor peccati ꝯmiſſi: Ex parte eius ꝑ qd̓ ſit remiſſio ſunt duo .ſ. fides eccleſie: ⁊ gratia que dat̉ in ſacramentis. Naꝫ ſicutpaleſtina carēs aꝗs: ad purificatiōeꝫ in ydrijsaqͥs reẜuabat: ſic ad remiſſionē ſex reꝗruntur¶ Quīta ꝯº eſt: ꝙ he ſex ydrie deformātur ꝑalia ſer. Nā miẜicordia deformat̉ ꝑ deſperatione. Iuſtitia ꝑ preſumptionē. Propoſitumpenitēdi ꝑ obſtinatiōeꝫ. Dolor peccati ꝑ īpenitentiā. Fides eccl̓ie ꝑ īpugnantiā ꝟitatis agnite. Gr̄a ſacramētoꝝ ꝑ inuidētīaꝫ fraterne gr̄eEt dn̄tur lapidee ꝑꝑ irremiſſibilitatē. Vbi noia: ꝙ oē pctm̄ ſimpl̓r eſt remiſſibile: qꝛ lꝫ aliꝗs

peccaret aliquo modo cū intentiōe deliberata:ꝙ nūquā peniteret: tāquam diu hō viuit poteſtab hac ītentiōe recedere. Ideo ſimpl̓r ē remiſſible. eſt tn̄ irremiſſibile ẜꝫ ꝗd ꝑꝑ tres cauſas.¶ Prima eſt cā mouēs ad peccādum. Infirmitas .n. ⁊ ignorantia nate ſunt pctm̄ excuſareī toto vel in ꝑte. Et qꝛ nō cauſant in volūtariūſimpl̓r: iō ẜꝫ ꝗd: ⁊ tunc pctm̄ remiſſibile dr̄ qꝛhꝫ ī ſe vn̄ facile excuſat̉: eo ꝙ ex caſu excuſāte ꝓcedit. Pctm̄ .n. ex induſtria nō hꝫ huiuſmodirōneꝫ excuſātē: ⁊ ideo caret remiſſiōe. ¶ Secūda cauſa ē īclinatio ad pctm̄ .ſ. qn̄ aliꝗs alicuipctō vt fini adheret: nō pōt tali pctō faciliter remediū adheberi. Quicūqꝫ aūt ex electiōe peccat ⁊ malicia. adheret malo ꝑꝑ ſe: igit̉ peccatūtale nō ē facil̓r curabile. ¶ Terª cā eſt ꝑꝑ obiectū pctī .ſ. ſpūs ſanctus. Eſt .n. ex hoc: ꝙ volūtas aīe repellit illud: ꝑ qd̓ ſit remiſſio peccatoꝝSic̄ igitur egritudo diceret̉ incurabilis: quefaceret faſtidiū medicine: ita ⁊ pctm̄ hoc dr̄ irremiſſibile: qꝛ medicinā pctm̄ curās repellit. velaliter. Sex ydrie ſunt ſex oꝑa ſatiſfactiōis: ꝗbus purificat̉ penitēs a ſordibus. ¶ Primūeſt mortificatio carnis. Cęm eſt aſſumptio ꝑegrinatiōis. ¶ Im eſt largitio elemoſinarum.¶ 4m ē iniuriaꝝ remiſſio. ¶ Im frīs ꝯuerſio. ¶ 6ᵐ ꝯtinuatio or̄onis. He ydrie capiunt metretas binas vel ternas: cuꝫ exercitādonos in eis dolemꝰ: qꝛ peccauimꝰ in deū: in ꝓximū: ⁊ in nos metipſos.Quarta conſideratio.Irca quartaꝫ ꝯſiderationē. Nota ꝙin hͦ miraculo d̓s gl̓iaꝫ ſuaꝫ manifeſtauit ⁊ fidē ampliauit. ¶ Primumpꝫ: qꝛ trāſmigrantibꝰ de vitijs ad virtutes: demūdo ad gl̓iaꝫ: d̓s manifeſtauit gl̓iaꝫ ſuā in ſignis eternitatis. vn̄ dr̄. Hoc initiū fignoꝝ fecit ieſus ⁊ manifeſtauit gl̓iaꝫ ſuaꝫ. ¶ Naꝫ inprimo ſigno d̓s eſt ꝑfecte beatꝰ: eo ꝙ ītellectuſdiuinꝰ pn̄teꝫ habeat diuinā eēntiaꝫ. Sil̓r ⁊ voluntas. ¶ In 2º vult nos beneficare. ¶ In3o ſigno d̓s manifeſtauit gl̓iaꝫ .i. pn̄tat eſſentiaꝫ ſuaꝫ: vt ſpeculū prelucidū in quo aīa oīa cōtēplatur. In quo ſigno manifeſtauit gl̓iaꝫ ſuāp̄ſentando eſſentiaꝫ ſuā: tanqͣꝫ bonum in quoaīa ſūme ꝗetatur: qꝛ quolibet bono finito datoaīa nō queitatur: qꝛ ſemꝑ pōt bonū maius appetere. ¶ In 5º ſigno manifeſtat gloriā ſuā:ſcilicet in rōne vite intermīabilis q̄ ſeꝗtur inheſio ⁊ intētio ſūma: vt .ſ. illi ꝗ replēt ī bonis deſideriū tuū: ſit intellectui plenitudo lucis: volū