XXIX
tati ml̓titudo pacis ⁊ ꝗetiſ: memorie ꝯtinuatioetnitatis. ¶ 2 pꝫ ēt .ſ. augmētatio fidei: qꝛ lꝫfides ꝑꝑ rōneꝫ careat merito: tamē fides habita ꝑ rationē confirmatur ⁊ augmētatur. vndenoticia intuitina ⁊ fides ſtant ſimul qꝛ habensfidem: aſſentiens veritati ex auctoritate ꝯfirmatur tamē fides ꝓpter iſtā notitiam. vnde dicit. Et crediderunt in eum diſcipuli eius: vnde apoſtoli viderūt xp̄m crucifixum: ꝗ eſt vnꝰarticulus fidei: ⁊ tamen habebant fidem.¶ Dn̄ica tertia poſt epyphaniā. Sermo. 29.Olite eſſe prudentes apud vos metipſos ⁊c̄.nRo. 12. Scd̓m ꝙ dicūt Gre.non multum laudabile eſt bonum eſſe cū hoībus bonis: ſꝫbonum eſſe cum malis. vt ſic quis ex virtuteredoleat ſicut lilium inter ſpinas: ⁊ hoc in medio natiōis praue ⁊ ꝑuerſe. Phi. 2. Ut ſiquiſviuat inter inimicos ⁊ malos: ⁊ tamē ſancte ⁊iuſte viuit declinādo a malis eoꝝ. Sed qꝛ prudentia carnis: que eſt ẜm apoſtolum mors ꝓcurans mala proximis. huic vite ſpirituali contrariatur circunueniendo ſimilitudine prudētie ſpiritus. Quia qui vult alios circcūuenirequerit deceptionem ſimilitudinis vnius ad alterum. Ideo apoſtolus in epiſtola preſenti docēs nos quomodo quiſqꝫ ſe debeat habere adproximum: hanc prudentiam diſſuadet dicēsNolite eſſe ⁊c̄. vbi ꝯcurrūt tres ꝯſideratiōes.Prima conſideratio.Irca primaꝫ vbi docet vitare prudēctiam carnis cum dicitur. Nolite ⁊cͣ.ſunt quatuor concluſiones.¶ Prima ꝯcluſio eſt: ꝙ duplex eſt prudentiaUna eſt gratuita que eſt virtus: ⁊ hec eſt radius viuus: a vero ſole ꝓcedens. Alia ē prudentia ſolum apparens vel ſtulta: qꝛ ita videt̉hoībus ſecularibus implens ſtudioſius q̄ carnis ſunt: Unde cognitio quaꝫ mali habent circa ea que ꝑtinent ad mores eſt quaſi mortua ⁊inualida ad mouendū volūtateꝫ: vt bono cōgnito ꝯſentiat diſſētiatqꝫ a malo cognito. Sꝫprudentia virtus nō ſolum lumen eſt .ſ. illuminans intellectū: ſed etiam calefacit affectū. Noſolū .n. oſtendit: ꝗd: quādo: ⁊ qual̓r ſit agēduꝫſed etiam mouet voluntatem vt appetat bonū⁊ fugiat malum.
6¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ prudētia carnis eſt maxime fugienda. Ratio eſt. Nā ſicut prudētia ſpiritus ad bonū finē totius vite bene ꝯſiliat̉: itafalſa carnis prudētia ꝑ ſil̓itudinē dicta: ꝑꝑ maluꝫ finē aliqͣs ponit ꝯueniētiaſ. Sicut cū dicit̉aliꝗs bonus latro: qꝛ ꝯueniētes vias ad latrociniū ſcit inuenire. Sic etiā ꝗcūque prudentiacarnis vult aliquē circuuenire: opꝫ eum excogitare aliquas doloſas vias qd̓ fit d̓ceptione ſimilitudinis. vnde Luc. 16. dr̄. Filij huius ſeculi prudentiores ſunt ⁊c̄. Et hoc eſt qd̓ dicit.Nolite eſſe prudētes ⁊c̄. q. d. Ne prudentiaꝫveſtram apud vos tm̄ habeatis: ſꝫ magis apd̓ꝓximos .ſ. inimicos: ſiꝗs eoruꝫ vos offendit.Prouer. 6. Ne ſis ſapiens apud temetipſuꝫte ſcilicet vīdicando.¶ Tertia ꝯº ē: ꝙ ſemꝑ ſocietas maloꝝ ē vitāda. Quia dr̄ ꝓuerb. 22. Noli eſſe amicus homini iracūdo: neqꝫ ambules cuꝫ hoīe furioſo.Unde. 66. Infirmi debēt declinare ſocietatēmaloꝝ: ne mala que frequēter aſpiciūt: ⁊ corrigere nō valēt imitari delectētur. Et ponit exēplum. Quia ſicut aer malus aſſiduo flatu tractus inficit corpus: ttā ꝑuerſa actio ſepe viſa:⁊ locutio mala frequēter audita inficit animaꝫpª. corin. 15. Corrūpunt bonos mores colloꝗa praua. In hyſtoria tripartita legit̉ de Conſtantino imperatore conuerſo cum multis defamilia ſua. Quos cuꝫ ipſe probare vellet quiveriˡ vel falſi chriſtiani eſſent: vno die omnesconuocauit: ⁊ ſimulando ſe velle ad ritum gētilitatis redire dixit. Quid vobis videt̉? Oºaudito multi ad hoc idem faciendum dixeruntſe eſſe paratos. Sed aliqui: licet pauci: dixerunt. Se potius pro chriſto mortem pati vellequā Chriſtum agnitum relinquere. Quibusviſis imperator omnes fictos ī fide a ſe remouit: ⁊ in fide firmos ſecum retinuit dicēs. Nōpoteſt homo eſſe ſecurus ⁊ fidus. Vnde qͣꝫ cito vides in ſocietate allectionem ad peccatumaut peccati ſignum diſſolue ſocietatis vinculuꝫvnde dicit. Nolite eē prudentes apud vos ⁊c̄.quaſi di. Eſtote prudentes apud alios: conſiderantes eorum doctriaam: vitam: conuerſationem: ⁊ mores vtrum ſint ex deo ⁊cͣ.¶ Quarta concluſio eſt: qd̓ licet ire affectus:datus eſt homini vt iraſcatur vitijs: ⁊ malisſuggeſtionibus. Et ex indignatione non patiatur ſe trahi ad conſenſum peccatorum: ⁊ reprimat malos motus in ſe ⁊ in alijs vbi oportune poteſt. Et vlciſcatur dei iniurias. Et