Sermo

¶ Ratīo eſt. Ea vis anīme: que inter reruꝫcorporearum naturas: formas: differentias.propria ⁊ accidentia percipit vt corporea: ſednon extra corpora: niſi rōne ſubſtātie. Abſtrahit enim a corporibus: que fundātur in corporibus: non actione: ſed conſideratione. Intellectus eſt ea vis anime: que inuiſibilia ꝑcipit:ſicut angelos ⁊ demoneſ. Intelligentia eſt eavis anime: que īmediate ſupponit̉ deo. Cernit itaqꝫ ſummuꝫ verum ip̄m ⁊ vere incōmutabile. Sic igitur anima ſenſu ꝑcipit corpora:imaginatione: corporū ſimilitudines: actionecorporum naturas: intellectu ſpūm creatum.intelligentia ſpiritum increatum.¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ ꝓpoſitum bone vite licꝫſit effectiue a ſpiritu ſancto: concipitur tamen adiſcreta ratione diſpoſitiue: que eſt libeꝝ arbitrium. ¶ Ratio eſt. Habere ex hoc eniꝫ liberum arbitrium dicimur: ꝙ poſſumus vnumrecipere alio recuſato: qd̓ eſt eligere. Et ideonaturā liberi arbitrij ex electione conſiderareoportet. Ad electionem aūt concurrit aliꝗd exparte cognitiue virtutis: ⁊ aliquid ex ꝑte appetitiue. Ex parte cognitiue requiritur conſiliūꝑ quod diiudicatur: quid alteri ſit p̄ferendumEx ꝑte aūt appetitiue requirit̉ ꝙ app̄hendēdoacceptetur id: quod ꝑ conſilium diiudicatur.Et ideo. 3º. ethi. libeꝝ arbitrium vocatur deſiderium conſiliabile: qꝛ ꝓprium obietum electionis eſt id: quod eſt ad finem. Hoc auteminquantum huiuſmodi: habet rationem boniquod dicitur vtile. Patet ꝙ cum bonum ſitobiectum appetituſ: ꝙ talis conceptio bone vtte ſit a ratione diſcreta eligente diſpoſitiue: ſꝫa ſpiritu ſancto effectiue. vnde bene dicitur: ꝙMaria mater fuit ieſu. Que dicitur ratio diſcreta. Nam ſicut Maria ih̓m: ſic ratio diſcreta concipit per ꝓpoſitum ſanctitatis ꝑ affectuꝫin voluntate: ⁊ per effectum parit illud in bona conuerſatione. Concipit autem de ſpirituſancto: quia ipſum bonum ꝓpoſitum a gratiadei: eſt effectiue: que dat velle ⁊ ꝑficere.¶ Quarta concluſio eſt: ꝙ oportet ꝙ hec vita ſanctitatis per veram humilitatem cuſtodiatur: quia ẜm Auguſtinuꝫ humilitas eſt ex intuitu ꝓprie conditionis: ⁊ ſui conditoris voluntaria mentis inclinatio in ſuo: īmo ordinabili ad ſuum conditorem. ¶ Cauſa huius inclinationis eſt duplex. Una eſt intuitus proprie conditionis. Michee. 6. Humiliatio tuain medio tui. Alia cauſa eſt intuitus condito-

ris: in quo nullus eſt defectus. vnde in ꝯꝑation eius magis apparēt defectꝰ noſtri. vndeGreg. Sepe iuſtitia noſtra diuino ex animo⁊ iuſtitie deducata. Iniuſtitia eſt: ⁊ ſordet indiſcretione iudicis: ꝙ fulget in eſtimatōe operantis. Talis .n. cuſtos eſt ſctītatiſ. vn̄ Aug.Niſi humilitas oīa quecūqꝫ benefacimus preceſſerit: ꝯtinuata cōſecutaqꝫ fuerit: totum aufert ſuꝑbia. Hoc aūt ꝑ Ioſeph: qui fuit nutricius ⁊ cuſtos ih̓u ſignificat̉: qꝛ nunqͣꝫ ad cōſumationem ꝑuenit ꝓpoſitum ſenctitatis: niſi illud ⁊ cuſtodiat virtus humilitatis.¶ Quinta ꝯcl̓o eſt: ꝙ qꝛ vita ſancta eſt meritoria: qꝛ deo accepta: ⁊ ratione acceptatōis maxime eſt remuneratiua: id ſtupeſcit rō: mensꝯtremiſcit ineffabilitatem remunerationis.¶ Ratio eſt. Nam quotienſcūqꝫ tranſcendētium reruꝫ notitia in memoriā venerit: totiēsrenouat in mēte miraculū. Cum igit̉ vite btēremuneratio ſit trāſcendens humanā facultatem: ſtupeſcere facit humanā menteꝫ. Et hͦ eſtꝙ dicit: Mirabant̉ ſuꝑ hijs: q̄ dicebantur deih̓ū .i. de ꝓpoſito ſctītatis. Cui magna ⁊ ineffabilia ꝓmittunt̉ .ſ. qd̓ oculus nō vidit. Tantaſunt iſta: ꝙ vix aliꝗs ad ea audet aſpirare: ⁊ tn̄ꝙ credit: ꝙ expectat: nō ſufficit admirari: cumcogitat ꝓ eo: qd̓ tam modicū eſt: quaſi ꝓpe nihil: tanta expectant̉ eterna ꝓ tranſitorijs: celeſtia ꝓ terrenis: īmenſa ꝓ minimiſ. Stupetratio ſuꝑ hijs: que cernit: ꝯtremiſcit ꝯſcientia ſuper hijſ: que ſentit. vnde lꝫ in foro ꝯſcientie interna fama pie gaudio ⁊ cogitatōibus garriētibus iſta diſꝑgit: tamen in foro mentis certitudo ſpei fama diſꝑgit. Qd̓ ita remunerabitdeus ea: que ꝑ hoīem facit: ac ſi hō ex ſe ea haberet: q̄cunqꝫ ipſe facit: ꝙ ſpes ꝓmitut pauꝑtati regnū celoꝝ. ¶ Quid miꝝ igit̉ ſi maria⁊ Ioſeph mirant̉ de hijs: cuꝫ etiā maiora ſinthec: ⁊ maiora ſentient̉ cum hēbunt̉: qͣꝫ ſit eoꝝfama: ⁊ aliqn̄ dictura eſt aīa: ꝙ maiora ſunt qͣꝫque audiuimus.Scd̓m pͥncipale.Irca ſcd̓m vbi ꝓponitur nobis adcconſequendaꝫ vite ꝑfectionem debibita diſpoſitio: cum dicit̉. Et benedixit eis Symeon. Ubi nota ꝙ ad hanc diſpoſitionem quatuor requirunt̉. ¶ Primū eſt diꝫuina aſſiſtentia: que iuſtum vſqꝫ in finem nōderelinꝗt. Hec intelligitur per benedictionecum dicit. Et bn̄dixit eiſ Symeon. Nā dīnabenedictio nihil aliud eſt: qͣꝫ q̄dam ſingl̓aris