qSermo

terium peccatorem in circunciſione ſuſcepit:ꝙ eſuriuit: ꝙ ſatigatus fuit: ꝙ conſpui: ꝙ flagellari: crucifigi: ⁊ mori voluit? Dicitur ꝙin hoc opere plus potentie: ſapientie: ⁊ bonitatis quam in omnibus alijs oſtendit. Glorioſius enim fuit deo hominem aſſumere: quaꝫangelum creare: ⁊ pro hoomine mori: quamhomineꝫ in prima immortalitate conſeruare.Et ideo dicit Bernardus. Quanto ſe minorem facit dei filius in humilitate: tanto mihicarior. Et hoc eſt quod dicit. Dicentium:ſcilicet voce cordis ⁊ oris. Gloria in altiſſimis: ſcilicet in angelis qui ſunt altiſſimi reſpectu aliarum creaturarum. Et in terra pax hominibus: non gloria: Sed pax hominibus.Bone volūtatis: Beda ideſt eis qui bona voluntate ſuſcipiunt chriſtum ⁊cͣ.In ſecunda miſſa. Sermo de epl̓a. xvj.Oparuit benignitas ⁊ humanitas ſaluaatoris ad Tituꝫ ſecundo. Adexhibendum beneficium benignitatis ⁊ clementie: nonſolum requiritur: Vt mensconcitata in vltione: benignitate detineatur:ſed etiam offenſis preſtetur venia ⁊ eorundeꝫſupplicationes admittantur dicente Seneca:Quod clernentia eſt lenitas ſuperioris aduerſus inferiorem in penis conſtituendis: Sedquia vt dicitur Iohelis ſecundo de ſaluatore.Quod benignus ⁊ miſericors ſit ⁊ preſtabilis ſuper malicia. Ideo ab indigentibus diligentiſſime eſt inuocandus. Unde apoſtolushoc aduertens in preſenti epiſtola dicit: Qd̓iam ſpe ſalui facti ſumus per Chriſti incarnationem. Et volens nos ducere ad gratiarumactioneꝫ dicit. Apparuit benignitas ⁊cͣ.¶ Circa totum in vniuerſale ſunt ſeptem cōcluſiones.¶ Prima concluſio eſt: ꝙ noſtra infirmitaseſt multum inualida ad ſtatum gratie recuperandum. Nam in creatione hominis oſtendit deus potentiam ſapientiam ⁊ bonitateꝫ ſuam. Potentiam: quia corpus de terra ⁊ animam de nihilo fecit. Sapientiam oſtendit:quia iaꝫ diſperatas naturas ⁊ ſubſtantias: corpus ſcilicet ⁊ animā. Federe: ſcilicet tam ami

cabili copulauit bonitatem: quia homini magis dedit ⁊ maiora promiſit. Poſuit enim eūin loco deliciarū: in paradiſo terreſtri: vt operaretur ⁊ cuſtodiret illum. Vt ex agriculturadiſceret: Qd̓ ſicut terra cultori: ita ipſe creatori obedire deberet. Unde ſi in ſua innocentiaperſtitiſſet: de illo paradiſo per merita aſcenſurus fuit ad celum empyreum. Sed heu qꝛhomo a rectitudīe ſua deuiauit: corpus in terram redijt: Anima vero quinqꝫ milibus annorum ⁊ amplius detenta eſt in limbo: ⁊ totapoſteritas eius in hoc exiliuꝫ eſt deiecta: ⁊ perconſequens natura inualida eſt ad recuperandum ſtatum.¶ Secunda concluſio eſt: ꝙ ſaluator cernenstam nobilem creaturam ſic deſtitutam ex ordinatiōe ſanctiſſime trinitatis: dignatꝰ eſt ipſamreformare. Et ideo: cum deus nollet naturaꝫillam ſic miſeram relinquere: propter quaꝫ cetera creauit: eam in infinitum dignius reparauit: cum multo amplius potentiam: ſapientiā:⁊ bonitatem ſuam erga nos declarauit. Potentiam quidem: quia in reparatione noſtra d̓terra ab omni morbida qualitate origīalis ſeuactualis peccati virtute altiſſimi preſeruata. ideſt de corpore virginis glorioſe: ⁊ de puriſſimo ſanguine eius puriſſimum corpus aſſumpſit: cui animam omnia ſcientem infudit. Sapientiam: quia in opere incarnationis preternaturalem vnioneꝫ in chriſto fuerunt due mirabiles ⁊ ineffabiles vniones. Diuinitas ſcilicet ad animam: ⁊ diuinitas ad carnem: queetiam morte interueniente ſeparari non poterant: etiam anima ⁊ corpore abinuicem ſeparatis. Bōitatem: quia ſine meritis noſtris admiſeriam ipſa beatitudo deſcendit: ⁊ defectushuiuſmodi ſuſtinuit: ex miſericordia: non exdebito. Ratio eſt. Nam chriſtus ad hoc aſſūpſit noſtram naturam: vt in ea mereretur nobis vitam eternam: quam nobis abſtulit perpeccatum Adam. Sed tale meritum maximeconſiſtit in tollerantia paſſionum ⁊ defectuuꝫ:quare ⁊c̄. Et hoc eſt quod dicit. Qui ſaluos fecit nos. Ille ſcilicet qui eſt deus per naturam:⁊ ſaluator per gratiam ſpe future ſalutis. Romanorum octauo. Spe ſalui facti ſumus.¶ Tertia concluſio eſt: ꝙ hec benignitas diuine miẜicordie multipliciter nobisˡ apparuit¶ Primo: quia ſuſcepit noſtram naturam:quia verbum caro factum eſt. Iohannis pri-