Sermo

Hoc enim lumen eſt gratia. Unde intelligit̉cuꝫ dicitur Iohānes: qui interpretatur gratiaNam gratia hꝫ illuminare: nō formal̓r quodeſt in voluntate: que nō eſt potētia cognitiua:ſed dicitur illuminare īperatiue: precipiendoactus illuſiōis fidei ſuperne ſcientie ⁊ ſapīe.Secunda conſideratio.Irca ſecundam cōſiderationem: queceſt de vitioꝝ derelictoꝝ impugnatione: cum dicitur. Miſerunt iudei ⁊c̄.Sunt quatuor concl̓ones.¶ Prima ꝯcluſio eſt ꝙ deus ꝯuerſos freq̄nter ꝑmittit ſuſtinere inſultus tēptationū: vt invirtutibus exerceantur. Un̄ Yſi. de ſūmo bono. Tūc magis aggrauari ſe ꝗſqꝫ impulſu vitioꝝ agnoſcit: dū ad cognitionē dei acceſſerit.Naꝫ vitia ante ꝯuerſionē pacē hn̄t in hoīe qn̄auteꝫ expellūtur: tunc acriori virtute inſurgentes: fiunt inimica conuerſo: que peccatori anteblandiebantur. Fit tn̄ talis afflictus nō ad dānationē: ſed ad probationē. Et hoc intelligit̉cū dicitur. Miſerunt iudei. Per iudeos demones intelliguntur: ſub quibus: tanquā ſubcapite militant oīa genera peccatoruꝫ: quia deipſis dicitur Iaco. 2º. Demones credūt ⁊ cōtremiſcunt. Iudei etiā interpretantur cōfitentes. Qd̓ mittūt: intelligūtur īmiſſiones: quefiunt per angelos malos: id eſt temptationesanime quibus molitur eaꝫ circūuenire.¶ Secūda ꝯcl̓o eſt: ꝙ hec vitia ſic derelictamaxime tēptant hoīem de ſuꝑbia: qꝛ vt dicit̉eccle. Initiuꝫ oīs peccati ſuperbia. Nā ſicutſine caritate alie virtutes nihil ſunt ẜm Aug.Ita ſine ſuꝑbia vitia non ſunt. ¶ Itē qꝛ primum fuit peccatū: hoc genere peccauit diabolus in celo: ⁊ primus homo in paradiſo. Unde Gregoriꝰ. Quid ſecurius celo? Quid iocundius paradiſo; Et tamē angelus de celo:⁊ homo de paradiſo ceciderūt ſuꝑbiendo. Eſteniꝫ hoc vitiū periculoſum valde. Tum qꝛ inipſo oīa vitia ſumpſerunt origineꝫ: tum qꝛ inipſo eſt impugnatio humane nature: ſicut inſua radice: ⁊ ideo multuꝫ hꝫ potentie. Hoc ꝑcuꝫ dicitur. Qd̓ illi .ſ. ſacerdotes ⁊ leuite eratex phariſeis: ſcilicet tēptationes quibus molit̓eleuari cor in ſuperbiā. Et hoc ſit quando potuit ante oculos eius quāte eſt dignitatis: velquanto dignius honore: quāte ſcientie: quāteſingularis vite: vt ꝓinde extollatur: vnde dicuntur ſacerdotes ꝓpter vite ſingularitatem:⁊ leuite propter dignitateꝫ: ⁊ dicūtur fuiſſe ex

phariſeis: qui interpretantur diuifi. Ipſi eniꝫdiuidunt quēlibet arrogantia ab acceptiōe diuina. Deus aūt ſuperbis reſiſtit: humilibusautem dat gratiam.¶ Tertia ꝯcluſio eſt: quādoqꝫ ex abundātiadeuotōis in viris perfectis occaſionat̉ ꝙ ſuntſuſpicātes: impoſſibile ſeipſos poſſe moueriẜm illud pſal. Ego dixi in abūdantia mea nomouebor in eternū. Sicut eniꝫ ex pinguedīebonoꝝ prodijt iniquitaſ ⁊ ſuꝑbia luciferi. Itaetiā ex temeraria ſecuritate multi corruerunt.Et ideo ipſa merito eſt fugienda: qꝛ ẜm beatūGrego. Sepe quē certamē ſue temptatiōisnō valuit ſuꝑare: ſua d̓terius ſeruitus ſtrauit.Et ideo ẜm beatuꝫ Aug. Nemo ſecurus dꝫeſſe in vita iſta: q̄ tota tēptatio eſt. Unde ſancti viri ſic de ſpe ſunt certi: vt tn̄ ſemꝑ ſint detēptatiōe ſuſpecti. Que ſecuritas ē: vbi donadei: vt eſt diuina reuelatio poſſunt eſſe hoī occaſio ruine. 2º. corint. 1. Ne magnitudo reuelationum extollat ⁊c̄. Unde ẜm Grego.Multis ſepe graue periculū īcauta ſecuritasfuit. Et hoc eſt ꝙ iſti .ſ. ſacerdotes ⁊ leuite dicuntur veniſſe ab iheroſolimis: qd̓ interpretatur viſio pacis: ꝓpter incautā ſecuritatem: qꝛꝯſciētia que ſibi videtur īmunis a peccato: videtur hr̄e ſcrupulum quo turbetur. Unde pꝰad theſſa. 5º. dicitur. Cū dixerint pax ⁊ ſecuritas: tunc repentinus ſuperueniet interitus.¶ Quarta ꝯcl̓o eſt ꝙ tres ſunt virtuales profectiones: que ſi preſentarētur menti incōſulti: eaꝫ a merito euacuarent. Elatio .ſ. dignitatis ⁊ honoris: que per xp̄m accipitur: qui ē caput eccl̓ie: ⁊ ſanctitas vite: que intelligitur perHelyaꝫ: ⁊ claritas ſcīe que intelligitur ꝑ prophetam. ¶ Primū pꝫ de honore. Nā appetitus honoris nobis datus erat: vt altiſſimuꝫhonorem haberemus .ſ. deo placere: dei amicum eſſe: ⁊ ei corregnare in equalitate potētieSed in īmitatiōe bonitatis. Iſte honor degeneratur apud incōſultos: allectiōe vitioꝝ: quiillo honore poſtpoſito: nunc appetunt hoībuſplacere: ⁊ gloriā mundi querere: que fallax eſt⁊ vana. Unde queritur ſi ſit xp̄s: ideſt vnctꝰpropria reputatiōe in p̄latuꝫ. Nam ſolent reges inūgi. ¶ Secundū pꝫ de ſanctitate viteque duplex eſt. Quaꝝ vna aſt actiuoꝝ: ⁊ hecconſiſtit in cuſtodia mandatoꝝ: ⁊ mereter vitam gratie in p̄ſenti ⁊ glorie ī futuro. ¶ Aliaeſt contēplatiuoꝝ: ⁊ hec cōſiſtit in īpletione cōſilioꝝ: q̄ etiā meretur ſpiritualiū reuelationē.