Druckschrift 
Sermones ab adventu cum quadragesimali
Seite
9v
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

Tertia conſideratio.

Irca tertiaꝫ cōſiderationem: que eſtde aliarum ſcientiarum ſuffragatiōe:cum dicitur. Quecunque ſcripta ſuntUbi tranſeo de duabus concluſionibusQuarta conſideratio.Irca quartaꝫ cōſiderationem: que eſtde eius vtilitatis exhibitione. cuꝫ di-citur: Vt per patientiā ⁊ cōſolationeꝫ⁊cͣ. Ubi ſunt alique concluſiones. Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ hec ſacra doctrina: licꝫconferat nobis multiplicem vtilitatem. Trestamen nobis hinc exprimūtur. Prima eſtpatientia contra auguſtias malitie. Secūda eſt cōſolatio ꝯtra incolatuꝫ huius miſerie. Tertia eſt ſpes contra dilationē patrie dicens. Vt per patientiaꝫ ⁊ cōſolationeꝫ ſcripturaꝝ ſpem habeamus. q. d. ẜm glo. Ut ꝑ patientiaꝫ aduerſoꝝ ex libris edoctā: in quibusnobis oſtēduntur exempla patiētie. Sac̄. vl̓timo. Exemplū accipite fratres laboris ⁊ patientie ꝓphetarum: ⁊ ꝯſolationeꝫ ſcripturaꝝConſolant̉ .n. nos in incolatu huius miſerieI. machabeo. R. Habentes ſolatiā libros ſanctos. ⁊cͣ. Spem habeamus. Spes .n. ex promiſſionibus ſcripturaꝝ ꝯcipitur. Pſal. Memor eſto verbi tui ſeruo tuo: in quo mihi ſpēdediſti. Qd̓ aūt patientia ſit nobis neceſſaria⁊ vtilis pꝫ. Nam virtutes morales ordinant̉in bonum: inquantū conſeruant bonuꝫ rationis cōtra impetum paſſionū. Inter alias autēpaſſiones triſtitia efficax eſt ad impedienduꝫbonum rationis. Scd̓o corin. 7. Seculi triſtitia mortē operatur. Unde neceſſe eſt habere virtutem aliquā: per quam bonū rationisꝯſeruetur cōtra triſtitiā: ne ſuccūbat. Hoc facit patientia. Unde patientia deſcribit̉ in prima rethorica. Patientia eſt vtilitatis ⁊ honeſtatis cauſa reꝝ arduaruꝫ ⁊ terribiliū voluntaria ⁊ diuturna ꝑpeſſio .i. ne in turbatōe triſtitie aīo iniquo bona deſeramus: ꝑ que ad meliora perueniamus. Hanc ꝯfert nobis ſacraſcriptura. vnde ꝓuer 19. Doctrina viri perpatietiam naſcit̉. Qd̓ etiam ꝯſolatio ſit nobisvtilis: pꝫ. Nam cum beatitudo ſit p̄miuꝫ virtutum: ſolum adipiſcit̉ per exercitiū virtutuꝫHoc aūt exercitium per multitudinē turbationum ⁊ dolorum fruſtratur: ẜm illud pſalmi.

Dolores inferni circondederūt me: preoccupauerunt me laquei mortis. Et ideo neceſſaria eſt multum conſolatio ſpiritualis: que aufert hos dolores. vnde in pſal. dicitur. Scd̓ꝫdolorum meorum ꝯſolationes tue ⁊c. Glo.Multi ſunt dolores ⁊ amari: ſed multe conſolationes ⁊ ſuaues nō deſunt laboranti. Ethe ꝯſolationes ſunt in corde meo. Per hoc ſalubres cogitationes ſignans: vt cum eternasretributiones in ſcriptura ꝓmiſſas cogitaresmala tꝑalia deſpiceres. Hec aūt conſolatio e ffectus eſt ſacre ſcripture. vnde Hugo de ſancto victore. Sacra ſcriptura eſt nobis pro mōvie omnia in oībus. Nam quecunqꝫ deſiderari poſſunt: in omni neceſſitate ſolatiū p̄ſtatpro varietate: vt morborū varia medicamenta miniſtrat: tribulatos ꝯfortat: temptatos ſuſtentat: pauperes beatificat: leſos ſanat: tenebroſos illuminat: errantes reuocat: humiliatos ſubleuat: inſolentes humiliat. Ibi ſunt p̄cepta dn̄i que faciamus: ibi conſilia que eligamus: ibt futura que fugiamus: ibi temptamēta que caueamus: ibi exempla que ſequamur:ibi premia que ſperemus: ibi pene quas vitemus: ibi ſancta incitamēta ne in via huius vite torpeamus. Qd̓ etiaꝫ ſpes ſit nobis vtilispatet. Naꝫ cum finis vltimus tranſcendat facultatem humane nature: eo ꝙ ex puris naturalibus acquiri non pōt: ſi abſqꝫ doctrina verbi dei relicta fuiſſet: deſperaret hunc finem ſepoſſe obtinere. Ideo vt per ſpem tenderet inbonum arduuꝫ: vt poſſibile acquiri doctrinafidei reuelata ſanctis: ⁊ exemplificata: ⁊ edocta erat neceſſaria. vnde Yſidorus de ſummo bono dicit. Ob hanc vtilitatem ſcribuntur ſanctoꝝ ruine ⁊ reparationes: vt ſpem faciant ſalutis humane: ne quiſqͣꝫ poſt lapſumpenitendo: deſperet veniam: dum ꝯſpicit ſanctorum reparationē fuiſſe etiam poſt ruinamSpes pͥncipaliter reſpicit beatitudinē eternāEt ideo nulla alia bona debemꝰ petere a deoniſi in ordine ad illam. Deus .n. illam cōfertnobis ex ſui potentia ⁊ mīa: cui etiaꝫ ſpes pͥncipaliter innitit̉. Et ideo ꝙ aliqui hn̄tes ſpemdeficiant a ꝯſecutione: hoc cōtingit ex defectuliberi arbitrij: ponetis obſtaculuꝫ peccati: nōautem ex defectu diuine oīpotentie. vnde exhoc non preiudicat certitudini ſpei: cum ſpesſit certa expectatio future btītudinis: vt elicit̉ex. 2. thi. 2º. Scio cui credidi: ⁊ cectus ſum. Scd̓a concluſio eſt: ꝙ qꝛ virtutes moraleſ