De animabus

lorem meum anteꝙͣ vadam ⁊ nō reuertar ad terram tenebroſam Iob. x. Scd̓o flent ꝓpter pene afflictonemPee pͥgato gͣto: Eſt em̄ pena illa valde grauis. qꝛ pena infernali ſimilisde quo dicit Aug. in ſermone quodam. Quantum diſtat ignis materialis ab igne picto tātū diſtat ignis infernalis ab igne noſtro. Huius tanta eſt violētia ſi marium vniuerſitas influeret ipſum nec ad modicum refrigeraret. Cuius etiā immanitas patet in quodā ſcholari de quo legit̉. Magiſter quidam quēdam ſuū ſcholarem egrotātem obnixe rogauit vt poſt mortem adſrediret. ⁊ ſtatum ſuum ſibi renunciaret. igit̉ poſt aliqͦsdies ſibi apparuit cum cappa de ꝑgameno tota ſophiſmatibꝰ plene deſcripta. ⁊ ignis flama in eius toga cōtexta. Qui requiſitus a magiſtro quis eſſet. At ille. Sumqui ad te redire ꝓmiſi. Requiſitus igit̉ de ſtatu ſuo aitHec cappa ſuper me plus ponderat ⁊ plus punit ꝙͣ ſivnam turrim ſuꝑ me haberem. ⁊ eſt mihi data vt eamportem ꝓ gloria quam in ſophiſmatibꝰ habui. ⁊ flamaignis qua eſt cooꝑta toga ſunt delicie varie quas ferebam. ⁊ flama me cruciat ⁊ exurit. Sed cum magiſter illam penam facilem iudicaret. dixit ei defunctus vt manum extenderet. vt ſic facilitatē ſue pene ſentiret. Cunqꝫ manum extendiſſet ille guttam ſui ardoris vnam dimiſit que magiſtri manuꝫ citius ꝙͣ ſagitta ꝑforauit. itaꝙ cruciatum mirabilem ſenſit. ⁊ ait. Talis ſum totusIlle igit̉ magiſter ex ipſius pene acerbitate ꝑterritus ſeculum deſerere deliberauit ⁊ religionem intrauit. Mane igit̉ cōgregatis ſcholaribꝰ hos verſus cōpoſuit. Linque coax ranis. cras coruis. vanaqꝫ vanis. Ad logicamꝑgo que mortis nō timet ergo. Et ſic ſeculum deſerensreligionem ſubintrauit. Igit̉ ꝓpter eius pene afflictionem anime in purgatorio lachrymant̉. Et hoc cognouit beatus Aug. ideo dixit. O dn̄e hic vre hic ſeca. q. d̓et parce in futuro. Maluit em̄ hic igne vri ne vrereturigne infernali. Tercio flent ꝓpter charorum obliuionē.qꝛ amici obliti ſunt eorum quorū ſuffragijs citius liberari deberent. Ideo quilibet poteſt cōqueri ⁊ dicere cipsͣ. Amici ⁊ ꝓximi mei longe a me receſſerunt. Et iterum. Extraneus factus ſum fratribꝰ meis. ⁊ ꝑegrinusfactum ſum filijs matris mee. Et alique inter eas quibus ab amicis eorum nulla eſt memoria poſſunt dicereillud Amādi li. ij. c. ij. Circūſpitio ad oēm plagam ⁊ deficit conſolator. nec eſt adiutor. Talibꝰ em̄ cōtingit ſicutouis ſtrutionis. Refert Greg. ſuꝑ Ioh̓. xix. Cum ſtrutio oua ſua ponit. foueā facit in arena. eaqꝫ ſabulo operit. Cunqꝫ ab eis receſſerit. ſtatim obliuiſcit̉ vbi ea poſuit ⁊ nū ꝙͣ ad ea redit. Sꝫ calefacta arena ſolis feruor abſcondita oua decoquit ⁊ pullos ꝓducit. Cunqꝫ aūt fracta teſta pullus ꝓductus fuerit. tunc primū ipſum mater recolligit ⁊ nutrit. Sic cōtingit ſepe animabꝰ defunctorum. Si em̄ corpora eorum ad funera ſepulcri poſuerint. amici ſtatim recedunt. ⁊ poſt ſonum campanaruꝫſeu exequiarū obliuiſcunt̉ animarū. Sic ait psͣ. Perijtmemoria eorum cum ſonitū. Et tunc bn̄ poſſunt dicere cum psͣ. Obliuioni datus ſum tanꝙͣ mortuus a corde. Sed feruens ignis purgatorij decoquit eas quouſqꝫ totalis culpa conſumit̉. Et tanto diutius ibi ardenquanto diutius hic in culpis iacuerūt. ẜm illud Apoc̄.xviij. Quantum ſe glorificauit in delitijs tantū date illitormentū ⁊ luctum. Ideo dicit Bonauen. ſuꝑ. iiij. ſen.Anime diutius purgabunt̉ que in peccatis diutius ꝑmanſerunt. poſtꝙͣ totaliter ſunt purgate ⁊ ad eſſe eternū ꝓducte. tūc ſtatim mr̄ vera hieruſalem que ſurſumeſt ẜm apl̓m ad Gal̓. iiij. recolligit eas ⁊ eternaliter conſeruat atqꝫ nutrit. ⁊ ꝓ illis hodie ſtatuta eſt hec dies. ſiEcut legit̉ de cuſtode templi ſermone. ij. de omnibꝰ ſanctis in fine. quem angelus ducebat ad locum. ibiqꝫ vtriuſqꝫ ſexus homines. alios in ſtratis aureis. alios in mēſis gaudētes diuerſis delicijs. alios nudos ⁊ inopes auxilium mendicantes oſtendit. dixitqꝫ hunc locum pur

gatorij eſſe. abundantes vero animas illas eſſe quibusab amicis ꝑ multa ſuffragia ſubueniebat̉ copioſe. Egētes v̓o quorum cura nullatenus habebat̉. Iuſſit ergovt omnia ſummo pontifici intimaret vt poſt feſtū oīmſanctorum ſtatueret diem animarū. vt ſaltem ſuffragiageneralia ꝓ illis illa die fierent qui ſpālia hr̄e nequirētQuarto flent ꝓpter expectare glorie dilationē. Habētem̄ firmam ſpem ad futuram gloriam. ſed tn̄ minoremꝙͣ illi qui ſunt in patria. Maiorem aūt ꝙͣ nos qui ſumꝰadhuc in via. qꝛ certitudo illorum qui ſunt in patria eſtſine expectatione ⁊ timore. qꝛ nec illam futurā expectātquam pn̄tem habent. nec illā decetero ꝑdere formidāt.certitudo aūt illorum qui ſunt in purgatorio medio modo eſt. Eſt em̄ cum expectatione. qꝛ ipſam futuram exbus afflictis ⁊ flentibꝰ comꝑati debemus ⁊ eis ſubuenire cum ſeptem ſuffragijs. Unde verſus. Fle. pete. ie.iuna. vigila. da. redde. celebra. Primū igit̉ ſuffragiū eſteffuſio lachrymarū. Quia dicit Plinius in hyſto. natura. Cunqꝫ modicus ymber diſtillauerit ſol ipſe mox ſerenius atqꝫ iocundius eluceſcit. Sic poſt modicū ymbrem deuotionis ⁊ lachrymas xp̄s ſol iuſticie lucet iocidius ꝑ auxilium ſuꝑ defunctoruꝫ animās. Ideo refertUin. in ſpe. hyſto. li. xxv. c. xlix. de Karolo magno quiin ſacra nocte dn̄ice diei poſt matutinas cum vellet irerepauſatum raptus erat in ſpū ⁊ ductus in vallem queex vna parte erat tenebroſa ⁊ ardēs velut clybanus ignitus. Ex altera parte erat ameniſſima. vertitqꝫ ſe contra tenebroſaꝫ vbi vidit aliquos reges de genere ſuo inmagnis ſupplitijs. ibiqꝫ vidit doliū in quo erat feruēaqua ⁊ patrem ſuum Lodouicum in eo vſqꝫ ad femoſtare. qui dixit ad eum. karole ſcio ꝙ reuertet̉ ſpiritustuus. Ideo ſi tu ⁊ mei ep̄i ⁊ abbates omniſqꝫ ordo eccleſiaſticus fletibꝰ ſuis ⁊ vigilijs mihi ſubuenietis citius liberabor. Ille aūt ad corpus redijt ⁊cͣ. ep̄os p̄monuit eteum liberauit. Secundum eſt redditio orationum deuotarum. ꝓpter quas omnipotens deus tranſmittit cōſolationem animabus. vbi em̄ nubes vaporem multūattrahit. illuc etiam multum ymbrem pluuiamqꝫ tranſmittit. Sic xp̄s ſi ab homine ſumit vaporem orationisipſe reuera eis mittit pluuiam conſolatōnis ⁊ refrigerationis ſempiterne. Ideo dicit Richardus de ſanc. vioFacta quidem memoria defunctorum in mente hominis ſcꝫ ꝑ orationes ſolem diuini p̄bet luminis ⁊ candoris. Tercium eſt obſeruatio ieiuniorum. cum em̄ ꝓ defunctis ieiunamus citius nos exaudiet deus. Recte inſimili dicit Auicebron in li. fontis vite. Nobis quidemieiunis atqꝫ ſobrijs exiſtentibꝰ celeſtis profecto patebitmaior influentia atqꝫ virtus. teſte Platōne in fredonequi ait. Tempore quidem ſobrietatis et ieiunij celeſtismagis ſumus influentie ſuſcepturi. Sic ieiunantibusnobis ⁊ corpora macerantibus ꝓ defunctis fidelibusceleſtis eis patebit influxus pietatis. ẜm illud quod aitRichar. de ſanc. vic. Mediante quidē ieiunio celeſtisillabit̉ ſuauitas ⁊ dulcedo. Ideo legit̉ in vitaſpatrumꝙ quidā vir ſanctus noīe Paſtor tribꝰ annis ꝓpr̄e ſuoꝰorauit ⁊ ieiunauit. ⁊ ille liberatꝰ venit. ⁊ gratias illi egitꝙ euꝫ ſuo ieiunio liberaſſet. Quartū eſt vigilia. q̄ ſi aſſumit̉ aīa a purgatorio liberat̉. ſicut pꝫ de aīa Lodouici q̄ꝑ vigilias purgatorij penas euaſit. Quintū eſt tributoelemoſynarū. Refert Cōſtantinꝰ in li. liquidorū. Gūmi qͥdē qd̓ in auguſto fluit in medicinis infirmoruꝫ ſalubre erit. Cuius ratio eſt. qꝛ virtus ſolis de gūmi tunroris. terreſtreitatem. humiditatemqꝫ cōſumit. Sic elemoſyna noſtra que fluit in auguſto charitatis ꝓ fidelibus defunctis ſalubris medicina erit eis. qꝛ dicit Srigin li. de ritu eccle. Sola elemoſyna que intuitu charitatis xp̄i facta fuerit. felicitatis eterne gaudia obtinebit.quibꝰ? certe illis in purgatorio exiſtentibꝰ. qꝛ mediante