De animabus

dic̄ dn̄s Hiere. vij. Tu noli orare ꝓ ppl̓o iſto .ſ. dānatoꝝ. ⁊ ne aſſumas ꝓ eis laudē ⁊ or̄onē. qꝛ nō exaudiamte. Suꝑ quo dicit btns Hiero. Fruſtra dicimꝰ orare ꝓaliquo qͥ hoc nō meruit dū vixit recipere. Ip̄i em̄ infideles ⁊ dānati nō meruerūt cū hic eſſēt ſuꝑ terrā vt eisO ſuffragia eccleſie ꝓdeſſent. Unde dictū ē ꝙ orationes Pv legem nature. Dicunt naturales ꝙ animalia eiuſdē gfacit eccleſia pro illis qui ſunt in purgatorio. qꝛ nō ſunneceſſe illis qui ſunt in celi refrigerio. ideo ſolū ꝓſunt ilis qui purgantur. Et illi ſunt in triplici differētia. Prmi qui ſatiſfactionē ſibi iniunctā inde decedentes nōdum cōpleuerunt. ⁊ hi in penis purgatorij grauiſſimpuniuntur. niſi forte eorū ſatiſfactio ab alijs aſſumereAd hoc tamē ꝙ p̄dicta cōmutatio valeat requirunt̉ qͣtuor. Primū eſt ex parte cōmutationis. ſcilicet eius autoritas. quia de ſacerdotis autoritate fieri debꝫ. Scd̓meſt ex parte illius ꝓ quo fit cōmutatio .ſ. eius neceſſitasqꝛ in tali ſtatu debet eſſe ꝙ ꝑ ſe ſatiſfacere nō poteſt ſedadiuuari nō indiget. Terciuꝫ eſt ex ꝑte illius in quē ficōmutatio ſcꝫ charitas. quia neceſſe ē eū eſſe in charitate qui debet facere ip̄am ſatiſfactionē meritoriā ⁊ ſatiſfactoriam. Iō legitur cū quidā miles cū vxore ſua in lecto eſſet ⁊ cuidam militi defuncto qui ſibi fuit familiaris detraheret. ⁊ ſubito ille qui mortuꝰ fuerat thalamiintrauit ⁊ dixit ill. Amice noli aliquod malū ſuſpicaride aliquo. ⁊ cōdona mihi ſi in te in aliquo peccaui. quēcū ſuper ſtatu ſuo interrogaret dixit. Uarijs penis affligor. precipue ꝙ tale cimiteriū violaui. ⁊ ibi quendāvulnerans ſua cappa ſpoliaui que mihi ſupraponitur⁊ omni monte me magis premit. Rogauit vt ꝓ ſe oratiōes fieri faceret. Cui ille. Uis inqͥt a tali vl̓ a tali ſacedote vt orationes fiant. Ille v̓o ad hoc nihil reſpōditcaput concuſſit renuens. Deinde dixit ſi vellet ꝙ talisheremita ꝓ ſe oraret. Qd̓ cū ſe facturū promitteret illeait. Et ego dico tibi quia ab hac die vſqꝫ ad annos duos tu etiā morieris. ſicqꝫ diſparuit. ⁊ miles vita ſua mutata in melius vt ille dixerat in domino obdormiuit.Quartū ē ex parte pene. ſcꝫ debita proportionabilitas.vt ſi minor pena cōmutatur in alienā. quia plus vapropria pena qͣꝫ aliena. Et eſt triplex pena propria vluntaria que maxime ſatiſfacit. Alia eſt propria ⁊ nonvoluntaria que eſt in purgatorio. Tercia volūtaria. ſicut que aſſumitur ꝓ aliquo. ⁊ hec quidē minus ſatiſfacit ꝙͣ prima ex eo ꝙ nō ē propria. ⁊ magis ꝙͣ ſecūda quenon ē voluntaria. Uerūtamē ſi iſte pro quo ſatiſfactioeſt aſſumpta diſcedit. nihilominus tamen in purgatorio cruciatur. Sed tamen propter iſtā penā quā iſte ſuſtinet ⁊ quam alij pro eo ſoluūt citius liberatur. quoniam dominus penā ſuam ⁊ penā illorū in ſortem cōputat. Iō ſi debꝫ penā in purgatorio ſuſtinere talis ſic poterit iuuari ꝙ liberabitur infra menſem. Nunqͣꝫ tamēinde eripitur quouſqꝫ ſit ſolutum. Quo finito illud qd̓ſoluitur deinde eſt illius qui facit ⁊ in ſinū eius cōuertetur. et ſi ip̄e non indiget. conuertetur in ſinum eccliſie. vel valet alijs qui in purgatorio exiſtunt ⁊c̄. Secūdi qui ad purgatoriū deſcendūt ſunt qui ſatiſfactioneꝫſibi iniunctam cōpleuerūt. ſꝫ tn̄ illa pena ex ignorantia ꝯvel negligentia ſacerdotis ſufficiens non fuit. Hi enniſi magnitudo cōtritionis ſuppleat totū in purgatrio complebunt qd̓ minus in hac vita fecerunt. Deusem̄ qui modū ⁊ menſurā peccatoꝝ ⁊ penarū nouit addit penā ſatiſfacientē ne peccatū maneat impunitumUn̄ penitētia iniūcta aut ē maior aut minor aūt eqͣlisSi maior tūc illud qd̓ plus facit cedit ei ad augmentiglorie. Si eqͣlis. ſufficit ei ad totius culpe dimiſſionemSi minor tūc id qd̓ reſtat ſuppletur virtute diuine iuſtcie. Tercij qui ī purgatoriū deſcendūt ſūt qui lignū fenū. ſtipulam ſecū ferūt. De quibꝰ dicit btūs Greg. ſuiprimā epiſtolā ad Corinth̓. iij. Penſādū ē ſollicite ꝙ īignē future purgatiōis aſſerit apl̓s ſaluos fieri poſſe neos qui ſuꝑ hoc fundamētū ferrū antes ant plūbuꝫ .i.

peccata duriora ⁊ maiora. ſed eos qui edificant lignuꝫ.fenū et ſtipulaꝫ .i. peccata leuiſſima ⁊ minora que ignisfaciliter conſumit. Iſtis igitur ſubuenire debemus ꝓpter quatuor. Quia ẜm Hoſti. in ſua ſūma ꝓpter legem nature. ſcripture. amicitie ⁊ iuſticie. Primo ꝓpter Dneris ſe mutuo diligunt ⁊ ſibi in neceſſitatibus ſubueniunt. ſicut videmus de paſſeribus. Quando em̄ contingit aliquē laqueo cōprehēdi ꝓ adiutorio clamat. cuicompatiens paſſerū multitudo mutuo ſe conuocant.vt captum liberent ꝓ viribus feſtinant. Idem patꝫ īelephantibus qui ſuccurrunt his qui ceciderūt ſua naturali pietate. Iſtorū igitur animaliū exemplo inſtructi quis inter nos eſſet tamduri cordis vel ſtulte mentis ſi cecidiſſet in foueam vn̄ exire nō poſſet ꝙ ꝓ auxilio tardaret clamare aūt ſi igne cremaretur et extrahi n̄deſideraret. Certe eſtimo nullus eſſet tam ſtultus ꝙiuuamine non clamaret. Et ſi nobis vellemus illa fieridebemus ⁊ illis facere qui ſunt in purgatorio. Quia dicit beatus Aug. ſuꝑ Ioh̓. ſermone. xlviij. Legē naturalem habēt hoīes ī cordibꝰ defixā. Qd̓ tibi fieri nō visminime fac alijs. Idem Math̓. vij. ⁊ Tob̓. iiij. Illi en̄in purgatorio ceciderūt in foueā penalē a qua exire deſe non poſſunt. quare clamāt ad nos anteꝙͣ eis ſuffragia deſtinamus qd̓ probatur in exemplo. Refert Plinius in hiſto. natu. Anteqͣꝫ ymber aduēiat rana viridibus arboribus inſidet valdeqꝫ clamat. ſic anteqͣꝫ ymbrem orationis ⁊ deuotionis defunctis inſtillemꝰ anme ipſorum clamāt ad nos dicentes. Pauperi manuꝫporrige. Et iterum illud Iob. xix. Miſeremini mei miſeremini mei ſaltē vos amici mei qꝛ manus dn̄i ⁊cͣ. Iōſicut vellemus nobis ab alijs ſubueniri. ſic eis debemꝰſubuenire. al̓s clamāt vindictā ſuper nos. ſicut teſtatuGuido in tercio ſermonū opuſculo. Clamant inqͥt ſuper nos hi qͥ ſunt in purgatorio. eo ꝙ eoꝝ nulla fit mētio in hoc ſeculo petentes vindictā fieri de his qͥ ſūt ſb̓celo. Scd̓o debemꝰ eis ſubuenire ꝓpt̓ legē ſcripture q̄p̄cepit vt illis ſuffragia deſtinemꝰ Neemie. viij. Mit/ qve Vltite ꝑtes eis qͥ ſibi nō p̄parauerūt. Et Eſdre vlt. Mit­ 20 Fªtite inqͥt munera his qͥ nō habent. Et iterū Sap̄. vijMortuo ne prohibeas gratiā ſcꝫ auxilioꝝ. Quia refertGuil. in rationali diuinoꝝ. ꝙ abbas quidam ꝓhibuitfratribus ſuis ne in die dominico celebrarent ꝓ defunctis. quare grauiter fuit vulneratꝰ verberibꝰ. ⁊ ip̄e ꝓhibitu recuſauit. Precipit etiā canō extra de celebration miſſa. c. cum creatura. ꝙ miſſas ꝓ defunctis celebrare debent ſacerdotes. Super quo dicit Bartho.brix. Illi de quibꝰ dicit decretalis negligentes orāt ī oficijs mortuorū. iō mādauit papa vt torporē ⁊ negligetiā abijciant. ⁊ miſſaꝝ ſolennia celebrent anniuerſarijsdefunctoꝝ. Et qꝛ ſacra ſcriptura p̄cipit ſubuenire animabus. iō eſt illis ſuccurrēdū. al̓s p̄ceptum obligat admortale pctm̄ ꝓ qͦ hō tādē poſſꝫ dānari ẜm ꝙ di. Haymo ſuꝑ Apoc̄. Iuſto dei iudicio et̓ne dānatiōi ſe ſubijcit qͥ defūctoꝝ īmemor qͣꝫtū ad auxilia ſuffragiaqꝫ exiſtit. Tercio ſubueniēdū ē eis ꝓpt̓ legē amicitie qꝛ parētes noſtri fratres ⁊ ſorores extiterūt. iō ſi dileximꝰ eosviuos diligamꝰ ⁊ mortuos. ẜm illd̓ Prouer. xvij. Omni tēpore diligit qͥ verus amicꝰ ē ⁊ ſocius in neceſſitatꝓbat̉. Idē Eccl̓i. vj. Si poſſides amicum ī neceſſitatpoſſide eū. qͥs em̄ fidelē habēs amicū ⁊ dilectū videretip̄m ī maxīo cruciatū ⁊ ei citiꝰ nō ſb̓ueniret. certe qͥ hofacere renueret fictus ⁊ falſus eſſꝫ amicus. Mō amicnoſtri vt timēdū ē adhuc ſt̓ in grauibꝰ cruciatibꝰ purgatorij. cuiꝰ pena minima ſuꝑat ſuppliciū qd̓cūqꝫ huiꝰmūdi. vt di. Amādꝰ li. ij. c. ij. ergo crudeles ſumꝰ ſi eisnō ſubuenimꝰ. Iō legitur ī li. d̓ dono timoris. Abbasquidā decedens rogauit monachos vt auunculum ſuum eligerent in abbatem ⁊ mortuꝰ ē. Illo igit̉ ſepultofecerūt illi vt rogauit. Cōtigit aūt quadā die vt abbas