De omnibus ſanctis.

fecerūt ꝙ ſub certo numero redigi nō potuerūt. QuiaDyoclecianus. xx. annis legitur imperaſſe. Ecce numera ſi potes exercitum regis celorum chriſti qui om̄s ipſum ꝑ bellū martyrij ſūt ſecuti. O quot ſūt patriarcharum in numero ꝓphetarum. certe nobis innumerabiles. Ideo dictum fuit Abrae Gen̄. xv. Suſpice ⁊ numeIdeo dicit euangeliſta. Uidens Ieſus turbas. ſuperquo dicit Symon de caſſia. Turbarum noīe multotiens multitudo hoīm deſignatur. Et hoc ꝙͣtum ad primū. Ꝙͣtum ad ſecundū ponitur celoꝝ pulcritudo cuꝫdicit aſcendit in montem. de quo psͣ. Quis aſcendet inmontem dn̄i. aut quis ſtabit in loco ſancto ⁊cͣ. Et alibiO Mons pinguis. Pro quo ſciendū ẜm naturales mōslybani omnes montes pulcritudine p̄cellit. Eſt igitimons redolētie ⁊ aromaticus ꝓpt̓ flores herbaſqꝫ odoriferas. Eſt mons pulcritudinis ⁊ amenitatis ꝓpter cedroꝝ. palmarū. cypreſſoꝝ. oliuarū. arborūqꝫ aliaruꝫ.ceritatem. ꝓpter auiū ſilueſtrium ſonoroſitatem. riuo⁊ fontium multiplicitatē. Eſt mons letitie ⁊ iocunditatis ꝓpter abūdantiā vini leticie inductiui. Eſt etiā mōsconfidentie ⁊ ſecuritatis. ⁊ non ſunt ibi ſerpentes neqꝫaliud animal venenoſum ꝓpter aromaticitatē morari ꝑmittitur. ideo ibi tute quieſcitur ⁊ dormit̉. vt dicit hiero. Myſtice per hunc montem lybani intelligitur mōsceli in quo bn̄placitū eſt deo habitare. vt ait psͣ. Eſt em̄mons mire redolentie. quia ibi eſt redolens flos camCant̓. ij. Ego flos campi ⁊ lilium cōuallium. ibi ſuntiole angeloꝝ. oliue patriarcharū. ⁊ balſamū ꝓphetaꝫIllic cypreſſi apoſtoloꝝ. roſe martyrum. palme confeſſoꝝ. ⁊ lilia virginū. De hoc plenius dicit Aug. in libroſuſpucationū ꝑte .xxvij. c. ij. Specioſa facta es ⁊ ſuauisin delitijs o mater hieruſalem. Ideo rex regū in medio⁊ pueri eius in circūitū eius. Ibi hymnidici chori angelorū. Ibi ſocietas ſupernoꝝ. Ibi dulcis ſolennitas omniū ab hac terreſtri peregrinatione ad tua gaudia redea. Ibi ꝓphetarum ꝓuidus chorus. Ibi iugis apoꝝ numerus. Ibi innumerabilis victoꝝ exercitusIbi ſanctoꝝ confeſſoꝝ ſacer conuentus. Ibi veri ⁊ perfecti mōachi. Ibi ſancte mulieres que voluptates ſeculi ⁊ ſexum infirmitatis vicerūt. Ibi pueri ⁊ puelle q̄ annos ſuos moribus trāſcenderūt. Ibi ſunt oues ⁊ agniqui iam huius mundi laqueos euaſerūt. hec ille. Et reuera mons ille celi glorioſus mons pulcritudīs ⁊ amenus. Quia dicit beatꝰ Aug. de libero arbitrio libro. ixTanta eſt pulcritudo ſuperne glorie. tāta eſt amenitaslucis eterne. vt etiam ſi nō liceret in ea amplius delectari qͣꝫ vnius hora diei ꝓpter hoc ſolum innūerabiles huius vite dies pleni delitijs ⁊ circūfluentia bonoꝝ temporaliū merito deſpicerent̉. Tam em̄ pulcer ē ⁊ ſuauisvt ea viſa nō poteſt amplius delectari. omnē vincit ducedinem. omnē exuperat cōcupiſcentiam. ⁊ ſola ſufficerent ſi nulla alia adeſſent. Sed p̄terea ibi adeſt cedrusiocunda ⁊ decora virgo Maria que dicit Eccͣi. xxEgo qͣſi cedrus ex altata ſum in lybano. que celeſtinibꝰ ſanctis p̄letificat montem. quia ipſa eſt ſplēSap̄. vij. Ideo ad hanc pulcritudinē deſiderauit beatꝰ Aug. in libro ſuſpu. parte. xxvij. c. ij. Felix anima mea que ſemꝑ in ſecula felix ſi intueri meruero gloriam tuā. beatitudinem tuam. portas ⁊ muros atqꝫ plateas ⁊ māſiones tuas. multas nobiliſſimas aues tuas:⁊ fortiſſimū regem tuum in decore tuo. Muri nāqꝫ tuiex lapidibus p̄cioſis. porte tue ex margaritis optimisplatee tue ex auro puriſſimo. In quibus iocundū alleluya ſine intermiſſione cōcinnit. hec Auguſtinus. Ibiinſuper eſt celeſtium auiū dulcis ſonoroſitas. quia ẜmAmandū in horalo. ſapientie libro. j. c. xij. ibi celeſtes armonie perſonant. diuine figelle intonant. voce iubilo-

ſa decantant. Ibi letabunda plaudant. agmina. ac ſe letis blanda miſcent modulamina choris. Ꝙ autem inhoc monte iubiloſo eſt dulcis ſonoroſitas angeloꝝ. legitur ꝙ quidā monachus legens hunc verſum psͣ. Amagna multitudo dulcedinis tue dn̄e quā abſcondiſtitimētibus te ⁊cͣ. ſuꝑ hoc cepit feruide cogitare. qua durante cogitatione quedam auicula veniens ſaltauit ante illum cepitqꝫ dulciter decātare. Ille em̄ nimiū in dulcedine eius delectatus deprehendere nitebatur hancauicula ſe remotius elongauit. Monachus autē choꝝpre dulcedine eſtuans. relicto pſalterio exiens clauſtrūſine licētia illam ſequebat̉ in quoddam nemus. Cū autem aujcula ſuꝑ arborem ſedebat ipſe inter duas arbores reſedit vt diligenter cantus dulcedineꝫ auſcultaret.Peractis igitur tricentis ⁊ quadraginta annis auicula ipſum relinquens celos penetrauit. Ille autem putans ſe ſolum a prima vſqꝫ ad terciam a clauſtro abfuſe. Cum intraſſet inuenit omnes officiantes īmutatoQuerentibus igitur illis quis eſſet. eis ordinem enatuit. Tunc in cronicis eoꝝ eſt inuentū trecentos ⁊ qudraginta annos ab abbate quo abiuit defluxiſſe. O ꝙͣdulcis cantus modulatio ibi eſt in celis. vbi nō ſolumvnus angelus cantans audietur. ſed mille milia ⁊ decies centena milia angeloꝝ dulciſſima organa audientur⁊ nō ſolum voces angeloꝝ: verū etiam cantus omniuꝫbeatoꝝ. Ideo beatꝰ Auguſtinus optat audire hec modulamina dulcium vocū in libro ſuſputa. vbi ſupra. Felix ego ⁊ vere in perpetuū felix ſi poſt reſurrectionē huius corpuſculi audire meruero illa cantica celeſtis melodie que cantentur ad laudem regis eterni ab illis ſuperne patrie ciuibus beatorūqꝫ ſpirituū agminibꝰ fortunatus ero ⁊ nimiū beatus. ſi cantare meruero ⁊ aſſiſtere regi meo. Eſt inſuper mons celi mons leticie etiocunditatis. Quia vt dicit Auguſtinus vbi ſupra. Oultent omnes in ꝓprijs manſionibus. diſpar eſt glorſinguloꝝ. ſꝫ cōmunis eſt leticia omniū plena ⁊ perfectavbi regnat charitas que deus eſt vna omnibus quemſine fine vident: ⁊ ſemꝑ videntes eius amore ardent.amant ⁊ laudant. Omne opus eorum laus ſine defectu⁊ ſine labore. Et hec Bonauentura doctor vt inquit d̓aliarum omniū pene innumerabiliū iocunda viſione ⁊leticia taceam. mirabiliter omniū ſpirituū mentes letificat. ⁊ mira ineffabili gaudio omnē beatam creaturaminebriat videre illius celeſtis regine claritatem ⁊ ſue beatiſſime ꝓlis glorificatā humanitatē. Et ſubdit. O anima mente deuota pertracta quid ſit plenū omniūuitatum gaudium videre hoīem hominis conditofeminā omniū conditoris genitricem Ieſum quondāfratrem perditū. abiectum ⁊ deſpectum. nunc viuentē⁊ regnantem. nunc omnibꝰ imperantem. Eſt ⁊ deniqꝫmons cōfidentie ⁊ ſecuritatis. quia ibi ſedent in pulcritudine pacis. in tabernaculis fiducie. ⁊ in requie opulēta Eſa. xxxij. Ideo Uincentius in ſpeculo libro. xxxiij.in fine dicit hanc beatam ſanctorum vitam facilius eſtꝯſequi ꝙͣ enarrare. cuius erit curſus ſine termino. vſuꝫſine faſtidio. ſub antiquis perpetuiſqꝫ gaudijs ſempernoua iocunditas ⁊ ſine vllo amittendi periculo perfecta felicitas. In iſto glorioſo monte ſuauiſſime redolentie. pulcritudīs. leticie ⁊ fiducie parauit hodie deus ſanctis ſuis omnibus feſtum gaudioſum ẜm illud quodcanit eccleſia. O qͣꝫ glorioſum eſt regnum in quo cū chriſto gaudent omnes ſancti. Ideo nos chriſtiani cum illis debemus gaudere ⁊ feſtum eorum hic in terris deuote peragere: vt illis poſt mortem aſſociari mereamurRogemus ergo dn̄m ⁊cͣ.¶ Ad idem. Sermo ſecundus.