De ſanctis Symone ⁊ Iuda.

¶ De Symone ⁊ Iuda apl̓is. Sermo. .j.Sti ſūt due oliue ⁊ duocandelabra lucētia ante dn̄m Apoc̄. xj. Alcabicus in theorica planetaꝝ ſic inquit. BerAº gni benignam habent planetaꝫ ſue naſcentie atqꝫ motis. q. d. om̄s hoīes benigni nati ſunt ſub benignis planetis. Cuius ratio eſt cū quidam planetaꝝ ſint maliuli. ſcꝫ mars ⁊ ſaturnus ⁊ qui ſub his naſcuntur ſunt acmaliciam naturaliter inclinati. Quidam v̓o ſunt benigni vt venus ⁊ ſol. ideo benignos faciūt effectus. Uerſus. Uenere hic natus cūctis exiſtat bn̄ gratus. Quaſqꝫ laudabiles virtutes hic tenet in ſe. Myſtice xp̄us eſtomniū benigniſſimus ⁊ mitis. quia dicit Orige. ſupeEſa. Tanta eſt benignitas ſaluatoris vt magis nuncietur in damnatione peccatoris qͣꝫ ip̄e cruciatur peccatoin multitudine pene ⁊ doloris. ideo hanc pietatem influit ſuis filijs. Quia ẜm Rich̓. de ſancto victore. Sūma dei delectatio eſt effundere ex ſe ymbrē ſue benignitatis ⁊ nature. Et quia iſti duo ſancti apoſtoli Symon⁊ Iudas ſunt ſub eo ſpūaliter nati cum adhuc eſſent interris mortales. ideo influit eis ſuam ſalubrem doctrine mititatem. ſcꝫ cum dixit Math̓. xj. diſcite a me. quiamitis ſum ⁊ humilis corde. q. d. Sicut ego mitis ſum.ſic ⁊ vos eſtote mites ⁊ benigni. Influit etiam illis miſericordiam cū dixit Lnc̄. vj. Eſtote miſericordes ⁊ benigni. Ex illo influxū poſſunt de eis competenter exponi verba predicta. Iſti ſunt due oliue. in quibꝰ duo ponunt̉. Primo benignitatis mire nutrimentū. ibi. Iſtſunt due oliue. Secundo claritatis ſplendide incremētū. ibi. ⁊ duo candelabra. De pͥmo eſt notandū. hi ſanUcti apoſtoli hic oliue nō īmerito comparāt̉. Primo ẜmIſid̓. lib̓. xvij. Oliua eſt arbor pacis nuncia. Ideo in ſignū pacis columba portauit ad Noe in archam ramūoliue Gen̄. viij. In ſignum pacis romani mittebāt acrebelles ramū oliuarum vt darent intelligere ꝙ eſſenteis reconciliati ⁊ vniti. vt dicit̉ in hyſtoria romanorumIn ſignum pacis pueri hebreoꝝ tulerūt ramos oliuaꝫ⁊ obuiauerunt dn̄o in die palmaruꝫ. vt habet̉ Math̓xxj. ⁊ Luc̄. xix. Ita iſti beati apl̓i Symō ⁊ Iudas velutvere oliue fuerunt nuncij pacis ⁊ ſunt figurati ꝑ nuncios qui fecerunt pacē inter Ioſue ⁊ Gabaonitas. Deebus legitur Ioſue. ix. Qui venerūt habentes cibaria etvteres vinarios induti veteribus veſtimentis ⁊ paneserant duri ⁊ in fruſta cōminuti. perrexeruntqꝫ apoſtoad Ioſue ⁊ dixerūt. de terra longinqua venimus pacevobiſcum cupientes. Sic ⁊ ipſi beati fecerūt pacem inter veruꝫ Ioſue xp̄m ⁊ gabaonitas .i. peccatores quochriſto in pace per ſuas doctrinas vnierūt. quia veri diſcipuli chriſti nō poſſunt pati diſcordias. ſꝫ amant concordiam ⁊ pacem. ẜm illud hugo. de ſancto victo. Ueri diſcipuli nō miracula: ſed pacis ⁊ concordie ⁊ amorisopera conſtituerūt. Ipſi em̄ ſancti apoſtoli Symon etIudas nō ſolum fuerunt pacis nuncij inter deū ⁊ peccatores. ſed etiam inter perſas ⁊ indos qui continue litgabant. Ipeo xp̄s ẜm Greg. Et autor pacis ⁊ amato.miſit eos in perſidiam regionem vt vtrūqꝫ populū cōcordarent. Symon igitur qui interpretat̉ obediens. etIudas quaſi confidens obedienter ⁊ confidenter iuerunt portantes verba dei qd̓ eſt cibus anime. ẜm illudDeūt. viij. Non in ſolo pane viuit homo. ſed in omnierbo quod ꝓcedit de ore dei. Similiter vteres vinarios hoc eſt corda plena charitatis q̄ tanꝙͣ nobile vinūtificat hoīem. ẜm psͣ. Uinum ſcꝫ charitatis letificat cohoīs. Ideo Symon alia interp̄tatione ponens triſticiādicit̉. Iudas quaſi iubilum dans. Ipſi em̄ medianteiſla depoſuerūt triſticiam afflictoꝝ ⁊ iubilum infuderū

Thob̓. iij. Poſt lachrymationē ⁊ fletum exultationē ⁊dictum ſapientis Eccͣi. xj. In veſtitu ne glorieris vnq̄Inſuper habuerūt ſecum panes duros aſpere correcionis contra hos magos Zaroes ⁊ Arphaxat. ẜm illucapoſtoli ad Timo. v. Peccantes oram om̄ibus argueſcꝫ dure ⁊ ceteri timorem habeāt. Sic igitur iſti apoſtoli habentes cibaria verbi veritatis. ⁊ corda plena vinocharitatis venerūt ad ducem Uuarardach ⁊ dixerūtde terra longinqua ſcꝫ Iuda venimus ⁊ facere pacē inter vos perſas ⁊ indos. ⁊ noli timere. quia pax huc nobiſcum intrauit. ⁊ cras hora diei tercia legati indoꝝ adte venient ⁊ tue poteſtati ſubijcientur cum pace. Quisem̄ dubitat iſtaꝫ pacem merito apoſtoloꝝ ſanctoꝝ eſſefactam certe nullus. Quia dicit beatus Hiero. in quadā epiſtola. Pacifici pͥmo in corde ſuo deinde inter fratres diſſipantes faciunt pacem. Ita nos fideles neceſſeeſt eſſe oliuas pacis. Quia dicit beatus Aguſtinus deverbis domini ſermone. v. Pax eſt ſecuritas mentis.tranquillitas animi. ſimplicitas cordis. vinculum amoris. conſortium charitatis. hec eſt que bella compeſcit.iras comprimit. ſuperbos calcat. humiles amat. diſcordias ſedat. inimicos cōcordat. cunctis eſt placita neſcitextolli inflari hanc qui accipit tenet qui perdidit repetat. qui non habet exquirat. hec ille. Sed heu quidamnoſtꝝ habent ſe ſicut ramnus ꝓprie hagedorū. que ẜmIſidorum libro. xvij. eſt arbor ſpinoſa. Si enim ventofuerit agitata ſeipſam aculeis ledit manūqꝫ tangentis⁊ pedes pungit. In calidis regionibus multotiens igneū flatum emitit. Sic ⁊ illi ſunt tamrancoroſi in ſeipſis quando ſolum a ventis aduerſitatis pulſantur ſtatim pacem dimittunt ⁊ ad diſcordias incitantur. Sicut legitur de quodam in vitaſpatrum libro. ij. c. xciiij.qui habitans in clauſtro frequenter ad diſcordiam mouebatur. hic ait intra ſe. Si ſolus habitareꝫ ad iram nōtamcito ꝓuocarer. Intrans igitur in heremū reliquitclauſtrum. Sed quadam vice cum vaſculum aque cōpleuiſſet. ⁊ illud mox eſſet euerſum impleuit mox ſecurdo ⁊ tercio. Sed iterato aqua reuertente ſe faſculo fundebatur in terram ⁊ tunc ille furore commotus ꝓiecitvaſculum in terram ⁊ confregit. Secundo oliue vaos faciunt fructus. quorum primi ſunt terreſtres ⁊rides. ſecundi ſunt rubei. tercij ſunt nigri ⁊ quāto ſuntnigriores tanto ſunt maturiores. vt dicit Pliniꝰ in hyſtoria naturali libro. xvij. ca. ij. ꝙ oleum extorquenduꝫ:vt melius eliquetur neceſſe eſt buccas ſiue grana aquaferuentiſſima ꝓfundere. Nam per talem vnctuoſitasab amurca ⁊ nucleo ſeparatur. Ita iſti ſancti apoſtoliSymon ⁊ Iudas triplices fecerunt fructus olei miſericordie de quibus legitur in canone diſtin. xlij. tria ſuntgenera. Primum fuit in remittendis iniurijs. ſicut patet de iniurijs magorum predictorum qui ipſos perſequebantur cum pontificibus ydoloꝝ. ſed ipſi eis om̄iaremittebant ẜm doctrinam magiſtri ſui. ſcꝫ chriſti. qꝛdocuit eos dicens. Math̓. v. Diugite inimicos veſtro⁊ benefacite his qui oderunt vos. ⁊ orat ꝓ ꝑſequentibꝰvos. vt ſitis filij patris veſtri qͥ in celis eſt. Sic ⁊ nos ſivolumꝰ eſſe filij dei debemus iniurias nobis illatas remittere. Quia dicit Caſſianus in libro ſanctoꝝ patruꝫNequaꝙͣ celeſtia ſumūt p̄mia qͥ ſeipſos vindicāt iniuriaſqꝫ illatas. Qd̓ aūt nō ſit bonū ꝓprias iniurias vindicare. Refert Grego. in. iij. dyalogo. Quidam vir ſimplex noīe Florentinus in heremo habitans hn̄s vrſum Uſibi a deo in ꝯſolamen datū. Quod ſciētes quatuor monachi condixerūt vt vrſum occiderent. Quod ille cumcomperiſſet factum ait. Spero in omnipotentē deū. qꝛin hac vita ante oculos hoīm ex malicia ſua vindictamrecipient qui nihil ledentem ſe vrſum meū occiderunt.