De animabus

parat̉. Iſte igit̉ anime ſolent pauſare in arbore hoc ē incorpore de terra formato qd̓ bene arbori comꝑatur. qͥadicit Agathon in vitaſpa. Homo eſt ſimilis arbori coorali cuius labor folia interior cuſtodia fructus. hec arbor corꝑis multotiens eſt cauſa ruine anime. Sicut teſtatur Aug. li. ſoli. c. vlti. loquens in ꝑſona anime dicēsNullū peiorē patior hoſtē ꝙ corpus in quo habito. eſtem̄ quaſi leo ſubuerſor in domo mea vndiqꝫ me peſtifro morſu dilanians ⁊ ꝯſumens. qd̓ ꝑpendens venatohoc eſt mors incidit arborē. qꝛ ſecuris eius iam dudumd arborem poſita eſt Mat. iij. Iō cadente arbore hoc ēorꝑe cadit cum eo aīa. ⁊ ſi habet aliquid adhuc purgādum tunc cadit in foueā purgatorij de qua ꝑ ſe ſurgereminime pōt. qꝛ eſt extra ſtatu merendi. Eſt .n. anīa ẜmpſal. Spus vadens ⁊ nō rediens. vadit .n. in penas exgrauedine peccatoꝝ ⁊ nō redit niſi auxilio xp̄ifideliū ēbonoꝝ operum. Ideo hodie clamant ⁊ ꝑ multa annoꝝcurricula clamanerunt ꝓ auxilio noſtro vocando nosdn̄os ẜm pſai. De ꝓfundis clamaui ad te dn̄e: dn̄e exaudi vocem meam. Fiant aures tue intendentes in ⁊cͣco cum nobis ſimiles ſunt in natura non ſimusimitatores animalibꝰ irrationalibꝰ que ſuccurrunt ſibiſimilibꝰ ⁊ ſuccurramus eis ⁊ de penis eas iuuando. qͥaẜm bea. Ambro. Nihil eſt tampium qͣꝫ nature iuuare.non poſſumus tamcito liberare debemus cum eisre elephantum flere ⁊ ip̄is ꝯdolere. ẜm illud apoſtoli ad Roma. xij. Flete cum flentibꝰ donec veniat chriſtus qui fuit minimus ꝑ humilitatē ⁊ liberat eas ꝑ ſuaꝫmīam a tali cruciatu. ⁊ ſic fecit quidā abbas qui condoluit cuidam defuncto vt ſecum vberrime fleret. ReferiUincen. in ſpe hyſto. li. xxv. c. xxxv. ꝙ quidā famuluscelarij beniuolus infirmatus cuidam eſt cōfeſſus cumautem quoddā dixiſſet peccatū confeſſor timuit recipere ſed vt abbati confiteret̉ iniunxit. abbate igitur abſente infirmus interim eſt defunctus. cum aūt ille eſſet reuerſus ⁊ ſederet in lecto volens ſe diſcalciare vidit illuꝫmortuum per gradus dormitorij aſcendentē. qui ⁊ cecidit ante abbatem rogans humiliter vt ſuam confeſſionem audiret. ⁊ cum cōfiteretur tanta vtebat̉ abundantia lachrymaꝝ. vt abbas ad lachrymas moueret̉ ⁊ fleuitintantū vt manica cuculle valde humectaret̉ quo factorogauit abbatem vt pro ſe oraret quia in magnis eēt penis. ⁊ ab eo diſparuit in inſtanti. Secundo debemꝰ eisſubuenire ꝓpter boni ꝓprij conſideratōem. quia quicqͥdboni ei impendimus ex pietate hoc totum p̄mittimusnobis ad p̄mium aſſequendū. quod teſtatur bea. Ambro. li. de offi. dicens. Omne quod defunctis cauſa pietatis impendit̉. ad noſtrum tandem merituꝫ tranſmutatur. ⁊ illud poſt mortem in centuplo recipiemus diplicatum. Qd̓ ꝓbat in ſimili Auicen. in natura. iij. libmineraliū dicens. Cuꝫ aliqua plumbea maſſa terre immergitur tranſactis aliquot annis creuiſſe ſignanter inuenitur. Nam etiam ẜm Euenum li. de euentibꝰ. ī naͣtura plumbea tecta ex ymbre creſcunt. Sic ⁊ ſi purgandis animabus que ſunt ſubtus terram aliquod a xp̄ifidelibꝰ deſtinatur per quod earum ſuppliciū minoraturtandē poſt mortem centuplū inuenitur augmentū. teſte Orige. de ritu eccīaꝝ. Quid nunc hō cōſolatōis ſuꝑplicio tranſmittit animarū ſine dubio idip̄m centupluꝫrecipiet in futurum. quia oꝑa illoꝝ ſequunt̉ illos Apoca. xiiij. Ideo dicit̉. ij. Macha. xij. Sancta ⁊ ſalubris etcogitatio ꝓ defunctis exorare vt a peccatis ſoluent̉. Sꝫlubre inꝙͣ non ſolum eis ſed ⁊ nobis. quia in ſinuꝫ nr̄moratio noſtra conuertetur. vt ait pſal. Tercio debemusliberare animas ꝓpter debiti rōnem. Rōne .n. debiti tenemur eis ſubuenire. exquo .n. iubemur inimicos diligere ⁊ eis benefacere Math. v. Diligite inimicos vr̄os⁊ benefacite his qui vos oderūt. multomagis tenemurhoc facere amicis ⁊ parentibꝰ noſtris qui nos genuerūt

⁊ labore magno nutrierunt ꝓ quo eis ſatiſfacere nō poſumus. ẜm illud Ariſto. ix. ethico. Dijs parentibꝰ ⁊ magiſtris nō pōt reddi equiualens. Sed heu quidā internos faciunt ſicut pulli degeneres pellicani. Refert eniꝫSoli. in li. de mira. regionū. Pullos pellicani natural̓rodit ſerpens. Cum aūt ꝓ paſtū mater exijt ſerpens aſcēdit arborem ⁊ hos occidit. veniens aūt mater ⁊ mortuos inueniēs in pectore ſe vulnerat. ⁊ ſuꝑ pullos ſanguinem ſpargit ⁊ ſuſcitat hos a morte. Ex effuſione .n. ſanguinis mater debilitat̉ quapropter pulli ꝓ cibo exire coguntur. ⁊ quidam pulli naturali affectu mr̄em debilitatam paſcunt. alij autē degeneres de matre nihil curantquod ip̄a diligenter aduertens receptis viribus filiosſe paſcentes refouet alios tanꝙͣ ingratos eijcit ⁊ expellitSc ſpūaliter parentes noſtri dum vixerunt magnameducando. ⁊ cauſa diſcipline informando. ⁊ hoc aliquiprudentes filij anīaduertunt ⁊ multa bona faciūt. poſtobitum parentū ſuoꝝ tum miſſas ꝓ ſalute eoꝝ ordinādo. tum elynas pauꝑibus largiendo. tum orōnes deuotas faciendo. tum corpus ieiunijs affligendo. tum ⁊ lachrymas effundendo. ita vt de illis pōt dici illud psͣ. ix.Oculi eius in pauꝑem reſpiciunt .ſ. in purgatorio degetem animā reſpiciant. Sed econtra quidam filij ⁊ filieignobiles poſt mortem parētū ⁊ ſuoꝝ amicoꝝ minimecurant. ſed bona ab eis relicta inutiliter dilapidant. id̓ode illis petunt vindictam. vt teſtatur Guido in tercioopuſculo ſermonū. clamās ſuꝑ nos. hi qui ſunt in purgatorio eo ꝙ ſuoꝝ nulla fit mentio in hoc ſeculo petentes vindictam fieri de his qui ſunt ſub celo ſed ꝓ bonisfilijs ⁊ benefactoribꝰ interpellant. vt ait Richar. ip̄i qͥiam de purgatorio eiecti celeſti aſſunt gaudio. miro mōinterpellant ꝓ his qui eis ⁊ alijs defunctis ſubuenerūtin hoc mundo. Quarto debemus eis benefacere ꝓpter xp̄mij retributōem. Scimus nanqꝫ ſi filius regis eēt incarcere poſitus ⁊ eſſet aliquis extraneus qui ſperaret abip̄o p̄miū ⁊ poſſet ip̄m ſuis petitionibꝰ aut etiam pecunijs liberare multū laboraret vt eum liberaret vt ab eomaius p̄mium acciꝑet ⁊ laboris ſui recōpenſam. Myſtice autem in purgatorio ſunt filij ſummi regis qui expectant hereditatē eius ꝙͣuis nunc ſuſtinent penā putgatorij cum aūt purgate fuerint ad celum ſubleuenturvt eternaliter ad regiam menſam ſumant cibum. ſicutfiguratū eſt. iiij. Reg. xxv. in fine. vbi legit̉ Euilmeradach ſubleuauit caput Ioachim regis iuda de carcere:⁊ mutauit veſtes eius quas habuerat in carcere dās etmeliores ⁊ comedit ſꝑ panem in cōſpectu eius cunctisdiebus vite eius. Per Euilmeradach xp̄c intelligit̉ quiſubleuauit caput regis iuda hoc eſt animarū que in fine vite ſue principaliter ip̄m ſunt confeſſe per veraꝫ penitentiā ⁊ contritōem. ⁊ induit illos veſtibꝰ regijs. ẜnAlud Eſa. lij. Induentur veſtimētis glorie. ⁊ tunc dicētilld̓ quod dixit beata Agnes. induit me dn̄s ciclade cōtexto ⁊ immenſis monilibꝰ ornauit me. ⁊ ſic tunc comedent paneꝫ de menſa dn̄i. De quo dicit̉ Luc. xiiij. Beatus qui manducat panem in regno tuo. ⁊ cum ibi fuerint facient ꝓculdubio ſuis liberatoribꝰ recompenſam.Sicut de hoc refert Uincē. in ſpe. hyſto. li. xxviij. ꝙ agelus duxit animā Thundali in domum mirabil̓r onatam cuius parietes ex auro ⁊ argento erant ⁊ ex oīmlapidū genere p̄cioſoꝝ vbi vidit ſedile aureū cum gemmis ⁊ ſerico ⁊ omnibꝰ ornatum ornamentis. ⁊ vidit regem nomine Tharmachum in ipſa ſede veſtitum mirabilibus veſtimentis. viditqꝫ venire plurimos in domum ſuam cum muneribus ⁊ ſinguli ſibi offerebāt etiam ſacerdotes ⁊ reges ſolenniter induti veniebant cuꝫciphis aureis ⁊ calicibus ponentes ante eum. ſibiqꝫ miniſtrantes ⁊ genua flectentes dicebant. labores manuū