.C.

Sermoſpecie. Recte ſicut magneti ex tota ꝓprietate ſpeciei ⁊ nature ſue competit attrahere ferrum. ſic diuine miſericordie competit attrahere ad ſe homines. Et ideo tractusdiuine miſericordie habet aliqualē ſimilitudinē cū magnete. de quo dicunt naturales ⁊ p̄ſertim Diaſcorideꝫꝙ magnes ſeu adamas verus ſi capiti dormientis mulieris ſi caute ſupponit̉ ſcire poterit maritus an ſit caſtavel infidelis. Si fuerit caſta ⁊ fidelis dormiendo amcti cogitur. ſi v̓o fuerit infidelis ab eo ſubito reſilijtlut preſentia lapidis indigna ſubito de lecto cadit. Sſimiliter qͥ tractum diuine miſericordie in ſe ſentit ſubito vi huius tractus in amplexum dei ſe totaliter ꝯuertit dicēdo Canticoꝝ .j. Trahe me poſt te. Infidelis autem de preſumptione ipſius miſericordie a deo cito ſediuertit. Ideo iſte glorioſus apoſtolus Matheus cumtractū huiuſmodi a tota ſpecie diuine nature ſenſit aceius amplexus cito ſe totaliter ꝯuertit. quia ſurgens ſecutus eſt eum. ⁊ hoc ad tercium.¶ Sermo tercius. De eodem.Idit Ieſus hominem ſedentem in theloneo Matheum nomine ⁊ aitilli ſequere me Math̓. ix. Marci. ij. Luc̄. v. Naturalividemus ꝙ in via lubrica ⁊ lutoſa interdum hominesmaculant̉ ⁊ labant̉. ideo neceſſe eſt hanc mundam eſſe.Fuit aūt munda dupliciter. aut ꝑ exiccationem ſolis ineſtate aut congelationē frigoris in hyeme. Scimus nōqꝫ in hyeme quando frigus terram ligat tūc etiā viā lubricam mundat. Ita in eſtate qn̄ ſol feruentius terrārA ſpicit platee ciuitatū deſiccant̉ ⁊ a lubricitate vie expurgant̉. Myſtice ꝑ viam lubricam intelligit̉ mundi amorq̄ eſt lubricus ducens ad lapſuꝫ ⁊ ad mortē. vt dicit ſapiens ꝓuerbioꝝ. xiiij. Eſt via que videt̉ hoī iuſta. Nouiſſima aūt eius ducunt ad mortē. De hac via ponit exemplū Petrus alphontius de quibuſdam peregrinisqui dum irent in quandam ciuitatem via illoꝝ eſt diuſa in duas ꝑtes. quarū vna ꝑ ciuitatē ⁊ vadum altera ꝑpontem ducebat. ⁊ cū ſic ſtarent dubij viderunt ſenemqueſierūt que illarū viarū citius duceret ad ciuitatē. atille. Breuior inqͥt eſt via ꝑ vadū duobus miliaribꝰ ꝙͣpontem ſꝫ tamen citius poteſtis ꝑ pontem ꝙͣ ꝑ vaduꝫtranſire. qd̓ quidam audientes ſenem illum deriſerunt⁊ ꝑ vadum tranſierunt. ſed aliqui ſubmerſi ſunt alij autem bona ſua ꝑdiderunt ſed ipſi vix tranſnatauerūt. illi aūt ꝑ ponteꝫ ſalui tranſierūt. Spūaliter aūt nos omnes ſumus ꝑegrini in hoc mūdo. qꝛ nō habemus h̓ menentem ciuitatē ſed futuram inquirimus ad Hebre.xiij. Ciuitas aūt ad quā tendimus eſt hec de qua Psdic̄. Glorioſa dicta ſunt de te ciuitas dei. ad hāc qͥdā volunt venire ꝑ portā qͥ eſt artus ⁊ anguſtus ſignificanshanc viam. de qua Math̓. vij. Anguſta eſt via q̄ ducitad vitā ⁊ pauci ſunt qͥ inueniūt eā. Et illi in hac via ambulantes ſunt ſecuri. Alij ⁊ heu quaſi maxima ꝑs ambulant ꝑ aquā voluptatis elationis ⁊ cupiditatis ⁊ illvt timendum eſt ꝑiclitant̉ ⁊ periūt. vbi inqͥt Alanꝰ inlibro de breuitate vite. ſunt fortes ⁊ nobiles huius mūdi amatores vna vmbra mortis obtexit. Hi vt frequēter in iſta via ambulantes cadunt in ꝓfundū inferniniſi pijſſimus dn̄s ꝑ frigus tribulationū ⁊ penarū llubricitatē expurget culpas. qꝛ ẜm Bern̄. in ſermone. Multi cum ſentint penam corrigunt culpam. Sicut ptꝫ derege Manaſſe qui vinctus cathenis a rege babyloniscorrexit vitam. ij. Paralyp. xxxiij. Uel niſi ꝙ idem miſericordiſſimus dominus qui eſt ſol iuſticie oculis miſericordie ſue reſpexit peccatorem ⁊ excreauerit lutū peccati ⁊ fetorem ſicut fecit Petro quem reſpexit poſt negationem vt exiret ⁊ fleret amare Math̓. xxvj. Sic etiaꝫfecit Matheo quem reſpexit ẜm Bedam in omel̓. non

tm̄ corporeo intuitu ſed etiā interne miſeratōis aſpectu⁊ in eo exiccauit omnem lubricitatem terrene cupiditatis de quo dicit euangeliū. Uidit Ieſus hominē ſedentem in theloneo. In quo quidē tria deſcribunt̉. Primobreuiter ſana reſpectio diuine pietatis. ibi. vidit Ieſus.Scd̓o vana reprehenſio humane prauitatis. ibi. reſpōdentes phariſei. Tercio bona excuſatio ſuꝑne maieſtatis ibi. ait Ieſus nō eſt ¶ Circa que ſciendum ẜm are/ Bſto. li. animaliuꝫ. Calandrinus eſt anis albi coloris nullam habens ꝑtem nigredinis. ⁊ huiꝰ eſt nature. qn̄ aliquis graui infirmitate detinet̉ ſi egritudo eſt ad mortē.auertit faciem ſuam ⁊ ſic egrotans ſine dubio moritur.Si aūt infirmus debet ꝯualere calandrinus viſuꝫ ſuūfigit in ipſum ⁊ intendit euꝫ quaſi applaudens ei. Perhanc auem intelligit̉ dn̄s noſter Ieſus xp̄s. qͥ eſt totusalbus ⁊ candidus. ẜm illud Can̄. v. Dilectus meꝰ candidus rubicundus ⁊ electus ex milibꝰ ⁊ nullaꝫ habensmaculam nigredinis delictoꝝ. qꝛ eſt candor lucis eterne ⁊ ſpeculum ſine macula Sap̄. vij. Iſte puriſſimꝰ dominus duos habet oculos .ſ. dextrum quo reſpicit bonos ⁊ iſte eſt oculus gratie. De hoc dicit̉ Gen̄. iiij. Reſpexit dn̄s ad Abel ⁊ ad munera eius. Habet ⁊ oculūſiniſtrum quo reſpicit peccatores. ⁊ iſte eſt oculus miſericordie. ⁊ hūc ſi ab eis auerterit ſine dubio morient̉ et̓naliter. Ideo dauid qͥ fuit ſpūaliter infirmꝰ petiuit dicens. Reſpice in me ⁊ miſerere mei. qꝛ inops ⁊ pauperſum ego. Si v̓o chriſtus infirmū peccatore reſpexit oculo miſericordie non morit̉ in peccatis. Iſtis duobꝰ oculis reſpexit Matheum oculo miſericordie quo ſibi peccata dimiſit. ⁊ oculo gratie quo ip̄m in apl̓m elegit. Qd̓ C⁊ beatꝰ Matheus teſtat̉ ꝑ ſeip̄m in euāgelio hodiernodicens. Uidit Ieſus homine ſedentē in theloneo. Etenumerat hic tres infirmitates in quibꝰ ante vocationem laborabat. a quibꝰ ip̄m verus calandrinus chriſtꝰpio intuitu liberabat. Prima infirmitas qꝛ fuit terrenꝰꝑ cupiditatē quā tangit. vidit hominē non virū. homodicitur ab humo de quo factꝰ eſt Gen̄. j. Formauit igit̉dominus hoīem de lymo terre. Matheus igit̉ diligerdo terrena factus eſt terrenus. qꝛ dicit beatus Auguſtinus. Talis eſt vnuſquiſqꝫ qͣlis eſt dilectio ſua terrena. ſidiligis terrena terra es. ſi diligis deum deus es. Et bene dicit̉ auarus homo terra. qꝛ videmꝰ ꝙ terra in ſuꝑficie eſt ornata floribꝰ ⁊ herbis eſt ī medio ditata theſauris innumerabilibꝰ. ⁊ in infimo ē repleta doloribꝰ ⁊ tormentis. qꝛ in inferioribꝰ terre credunt̉ eē ſupplicia damnatoꝝ. Ita auarus ſiue diues terrenus decorat̉ in ſuꝑficie corꝑis fulgentibꝰ veſtibꝰ quēadmodū ille auarus.Luce. xvj. qͥ induebat̉ purpura ⁊ byſſo. Interiusˡ v̓o ēditatus magno theſauro .ſ. aīa. de qͣ apl̓s. ij. Choꝝ. iiij.Habentes theſaurū in vaſis fictilibꝰ .i. terrenis. vl̓ etiam in ciſtis eſt ditatꝰ infinitis theſauris. ſꝫ tn̄ quātūciqꝫ ſit exterius ornatus interior ornatꝰ ē doloribꝰ plenꝰtormentis. qꝛ habet vermē ꝯſcīe remordentē. ignē auaricie eſtuantē de quibꝰ dicit̉ Eſa. vlti. Uermis eoꝝ nōmoriet̉ ⁊ ignis eoꝝ nō extinguet̉. Et habet ſollicitudinēſuffocante ⁊ triſticiā exiccantē. ẜm illud Ecc̄i. v. Om̄ibꝰdiebꝰ vite ſue comedit in tenebris ⁊ in curis multis et inerumna atqꝫ triſticia. Secūda infirmitas qꝛ erat in bonis operibꝰ remiſſus ꝑ torporem. Et hoc innuit cuꝫ dicit. ſedentem. hoc eſt a bono oꝑe ceſſanteꝫ. Tria ſunt loca. celū infernus ⁊ mundus. Celū eſt locus deputatusad ſedendū ⁊ qͥeſcendū. ẜm illud Mat. xix. Cū ſederitfiliꝰ hoīs in ſede maieſtatis ſue ſedebitis ⁊ vos ſuper ſe/ Odes iudicātes. xij. tribꝰ iſrl̓. Et Apoc. xiiij. Ammodo iādic̄ ſpūs vt requieſcāt a laboribꝰ ſuis. Infernꝰ aūt deputatus ē ad iacēdū. ẜm illud ꝓuer. xiiij. Iacebūt mali an̄bonos ⁊ impij an̄ portas iuſtoꝝ. ibi ꝓ cultricibꝰ habēttineas demollientes. ꝓ coopimento vermes corrodentes. ẜm qd̓ p̄dixit Eſa. xiiij. Subter te ſternetur tinea ⁊operimētū tuū erunt vermes. Mundꝰ v̓o deputatusSS ij