Sermo.LXXXIX.

vobiſcum neſcio. nō em̄ queſiuit lauta cibaria ſuꝑfluaet delicata. Idcirco ꝙͣtum ad guſtum querit ratio in li.confeſſio. dicens. Quid de cibis? Et reſpondit Auguſtinus. Siue de potu. ſiue de̓ cibo. ſiue de balneis. ſiuede ceteris corꝑis voluptatibus interrogaueris. nihil peto ab eis niſi inquantū inualitudinis opem poſſunt cōferre. ⁊ vt in exemplo legit̉ beatū Auguſtinū de modicadelectatōne quā in comedendo ſentiebat ſe excuſaſſe dicens. Sic me docuiſti vt quēadmodum medicamentaalimenta accedam ſumpturus. Et hoc ad primumꝘtum ad ſecundū docet dn̄s expectare dn̄i finaleiudicium ꝑ pͥmiorum honeſtatē. Circa quod notandūBeatus Gregorius in omel̓. ⁊ habet̉ tranſumptiue inca. xxij. q. v. c. de forma. Non em̄ inquit ſufficit nō mala facere. niſi quis bonis operibꝰ ſtudeat inſudare. Recte em̄ ſicut arbor que ſtaret in orto ⁊ nemini noceret .ſ.non faceret fructū eam non laudaret ortulanus. vel fotaſſis deijceret ipſam vel ſuccideret. et in ignem ꝓijceret concremandā. ſic etiam eſt de hoīe qui licet nulli noceat. non tn̄ ob hoc ſaluabit̉. ſed neceſſe eſt vt lucentiaopera habeat. Iō ſubdit dn̄s. Et lucerne ardentes. ſcꝫbone operationis ad ſimplices vel ſancte p̄dicationisquo ad ſacerdotes. Et he ſunt lucerne ardentes in manibus veſtris. hoc dictum dn̄icum ſolerter ꝑpendit beatꝰ Auguſtinꝰ. qꝛ ſtatim in principio ſue conuerſionisab operibus incepit bonis. qꝛ incepit a feruenti dilectne. ẜm quod dicit in lib. confeſſio. Sagittaueras tu comeum charitate ⁊ geſtabant verba tua tranſfixa in viſceribus meis. incepit ſtatim a dulci deuotione. Ideoſubdit. Nec ſatiabar illis diebus dulcedine mirabili cōſiderare altitudinē conſilij diuini ſuꝑ ſalutem generishumani quantū fleui in hymnis ⁊ canticis ſuaue ſonātis eccleſie. ⁊ currebant lachryme ⁊ mihi bene erat cumillis. Incepit a ꝑfecta continuatione. qꝛ quotidie in deamore ꝓficiebat. Quia vt refert li. confeſſio. Inuenit ſelōge eſſe a deo in regione diſſimilitudinis tāꝙͣ audiretvocem dei de excelſo. Cibus ſum grādium creſce ⁊ māducabis me. nec tu me mutabis in te. ſicut cibū carnistue. ſꝫ tu mutaberꝭ in me. Incepit ſtatim etiā a bonoꝝoperatione. nec lucernam ardentē ſiue accenſam poſuit ſub modio. ſed in africa exercitabat ſe circa corꝑis macerationem. circa deuotam orationē. circa laborum conſcriptionem. ⁊ circa indoctorum eruditionē ſicut habetur in legenda. Sic diſcant laici. vt ſint feruentes in dilectione dei ⁊ ꝓximi. ⁊ dulces in deuotōe. ꝑfecti in continuatione bonorū. ⁊ diligenti operatione. vt ſic portētlucernas in manibus. Et hoc docuit Aug. exemplo etverbo. Quia dicit in omel̓. Quantū poſſumus fructuꝫmyſtice afferre ſtudeamus. timentes illud Math̓ .vij.Omnis arbor que non facit fructū. excidet̉. ⁊ in ignemmittet̉. hec ſententia euidēter oſtendit ꝙ non ſolū malum feciſſe. ſed etiaꝫ bonū nō egiſſe dānabile ē. hec illeSecundo in ſtatu ſacerdotali lucernā portauit humilitatis. quia inuitus eſt in ſacerdotē ordinatus ad hoc ſeeſtimans indignū ſicut ipſe ꝓbat ſcribēs in epiſtola acUalerianū. Nihil in hac vitā ⁊ maxime in hoc tꝑe eſtdifficilius laborioſius ep̄i aut p̄ſbyteri officio. ſed apucI deum nihil beatius ſi omnino militet̉ ſicut noſter imperator iubet. quis aūt ſit modus nec ex pueritia mea:nec adoleſcentia meā didici. ſed eo tꝑe quo diſcere cepęram. vis mihi facta eſt merito peccatorū meorum. namquid aliud eſtimē neſcio vt ſecūdus locus gubernaculorum mihi traderet̉ quienniū tenere nō nouerā. Tanta etiā luxit humilitate. vt nullos honores appeteret. ſicut patet li. ſoli. vbi ratio querit ab eo dicēs. Putas anhonores deſideres? Reſpōdit. Fateor hos modo ⁊ pene his diebus cupere deſtiti. veſtes etiā ſuꝑbas nō habuit. qꝛ refert Poſſidonius ꝙ Aug. dixerit. Fateor dep̄cioſa veſte erubeſco. ⁊ ideo cum mūdanis vendo eamvt qꝛ veſtis non pōt eſſe cōis p̄cium ſit cōmune. Porta

uit deniqꝫ ſanctus Auguſtinus lucernam ſancte p̄dicationis ⁊ doctrine veritatis. vt de illo exponi poſſit illudEcc̄i. l. In diebus ipſius emanauerunt putei aquarū.et quaſi mare adimpleti ſunt vltra modū. Iſte puteuseſt ſacra ſcriptura. que adeo eſt ꝓfunda. vt ante aduentum huius doctoris. vix aliquis de hoc puteo aquā p̄dicationis ⁊ doctrinaruꝫ poſſit haurire. Sed venienteAuguſtino emanauit eius doctrina ad inſtar putei. qꝛde occultis ſacre ſcripture ſenſibus doctrinas ſalutiferas docebat. ideo de ipſo dicebat Iob. xxviij. Profunda fluuiorū ſcrutatus eſt ⁊ abſcondita ꝓduxit in lucemEmanauit etiaꝫ eius doctrina ad inſtar maris. qꝛ ſicuta mari fluunt ⁊ emanāt omnes fontes ⁊ flumina. Sica doctrina Auguſtini emanant ⁊ originē habent oīmſequentiū doctorum expoſitiones ⁊ dicta. Refert etiaꝫbeatus Bern̄. Cum quadā vice in matutinis exiſteretaliquantulū dormiuit. ⁊ cum de quodā tractatu Auguſtini lectio legeret̉. vidit quendā iuuenem pulcerrimūibi ſtantem. de cuius ore tantus inundantiū aquarumimpetus exibat. ꝙ totā illam eccleſiā implere videreturqui Auguſtinū eſſe non dubitauit. qui aqua ſue doctrine totam eccleſiā irrigauit. Ideo exponi pōt de ipſo illud Iſa. vj. Repleta eſt terra ſcīa dn̄i ſicut aqua maris.Ipſius etiam doctrina emanauit vltra modum. qꝛ nōvnū locū tm̄ .ſ. ſacre ſcripture expoſuit. immo vere omnia loca inquiſiuit. ⁊ nihil indiſcuſſum reliquit. ita vt ſibi competat illud. iij. Reg. iiij. Diſputauit a cedro qeſt in libano vſqꝫ ad Iſopum. qui egrediet̉ de parietediſſeruit de iumentis ⁊ volucribus reptilibus ⁊ piſcibꝰPer cedrum intelligit̉ altitudo diuinitatis. ꝑ yſopū intelligit̉ humanitas humilitatis. Diſputauit ergo a cedro ad yſopuꝫ. hoc eſt ab altitudine diuinitatis. ad humanitatē humilitatis. fecit em̄ librum de ciuitate dei qͣide cedro diuinitatis. ⁊ de incarnatione verbi quaſi deyſopo humanitatis. Diſſeruit etiaꝫ de iumētis. hoc eſtde vicijs peccatoꝝ. que ſunt iumēta ẜm psͣ. xlviij. Homo cum in honore eſſet nō intellexit ⁊cͣ. vel de virtutibus ſanctorū. qui etiā dicunt̉ iumenta dei dicente. psͣ.lxxij. Ut iumentū factus ſum apud te. qꝛ fecit vnū tractatum de conflictū viciorū ⁊ virtutū. Diſſeruit etiā devolucribꝰ .i. de dignitate angelorū ⁊ gloria ſanctorū quivolant pennis amoris ⁊ contēplationis. ⁊ ſil̓r de reptilibus hoc eſt de diuitijs auarorū qui repunt circa terraꝫꝑ amorē diuitiarū. De piſcibꝰ .i. de penis dānatorū ⁊ demonū. qui ſemꝑ ſunt in aquis dānationū. Ideo ꝓ laude glorioſiſſimi doctoris Proſper li. iij. de vita contemplatiua inquit. Sanctus Aug. acer ingenio. ſuauis colloquio familiaris ꝑitis in eccleſiaſticis laboribꝰ. oꝑoſusin quotidianis diſputationibꝰ. clarus in om̄i actōe ſuacōpoſitus. in queſtionibꝰ ſoluēdis acutus. cōuincēdishereticis circūſpectus. in expoſitōe fidei noſtre catholicus. in explanādis ſcripturis canōicis feruēs. hec Proſper. Ita diſcant ſacerdotes de hoc lumine glorioſo. qͣtenus exēplo ſui ſint humiles. qꝛ ſacerdotiū eſt dignitasmaxima. ideo hūiliari debēt in omnibꝰ. ẜm illud Ecc̄t.iij. Quanto maior es humilia te in omnibꝰ. ⁊ inueniesgratiā corā deo. nec debes appetere veſtes nimiū p̄cioſas. Ideo p̄cipit̉ eis de vita ⁊ honeſtate clericorū. Clerici ne pannis rubeis vel viridibꝰ vtant̉. ſed laborant inverbo dei. Hoc ad ſcd̓m.¶ Sermo primus de decollatōne Iohannis baptiſte.Erodes tenuit et vinxitIohannem in carcerem. Ita ſcribit̉ Marcivj. Iſid̓. lib. xij. dicit. Uulpis inter oīa aīaliafraudulentiſſimū aīal inuenit̉. qꝛ gallinis ⁊ ceteris aui­ Abus eſt valde inimicū. Quando em̄ eſurit ſubito excōgitat aſtuciam. currens ad locum vbi agricolā nouiter