De aſſumptione btē marie virgi.
dicatur cū nec deuota viſitatione fidelium frequentet̉nec eidē locus deputetur honoris nimirū videtur xp̄honorem matris ꝯtempſiſſe cū tn̄ ſuꝑ terram alioꝝ corpora ſanctoꝝ ſic honorent̉. hec ille. Ad idem eſt beatusAug. ẜmone. vij. de aſſumptione. Thronū inquit dei⁊ tabernaculū xp̄i ⁊ templū ſpūſſancti dignū eſt eſſe ibivbi ipſe deus eſt. Tamp̄cioſum theſauꝝ dignius eſt celum qͣꝫ terram ẜuare. ⁊ ꝯcludit. Letare leticia inenarr.bili virgo Maria tam corꝑe ꝙͣ aīa ꝓprio filio integralit̓aſſumpta. qꝛ perfectam integrāqꝫ genuiſti nobis vitaꝫhec ille. Et hoc quo ad pͥmū. Ꝙtū ad ſecundū eſt notandū ẜm naturales cedrus eſt alta arbor in mōte libano ſuꝑ om̄s arbores exaltata. ẜm illud qd̓ canit eccleſiaCędrus alta libani. Per hanc arborem intelligit̉ virgoO Maria. Recte em̄ ſicut cedrus eſt arbor altiſſima oīmarboꝝ dn̄a ⁊ regina. vt dicit Rabanus ſuꝑ pſalteriumIta maria ē oīm celeſtiū ⁊ terreſtriū electiſſima dn̄a ⁊ regina. Quia ẜm Aug. in ẜmone. iij. de eius natiuitate.Facta eſt maria palma virginū. norma pͥncipū. gl̓ia viduaꝝ. exultatio ꝯiugū. victoria xp̄ianoꝝ. gaudiū angeloꝝ. requies aīaꝝ. ianua celoꝝ. ſublimatio apl̓oꝝ. lausmartyrū. iubilatio confeſſoꝝ. ꝯtinentia viginū. ſaluſqꝫoīm peccatoꝝ. hec ille. Recte em̄ ſicut cedrus eſt arbo.odorifera ⁊ odor eius fugat ſerpentes ⁊ oīa venenoſa.Sic etiam noſtra dn̄a fugat ſerpentes infernales. qꝛ ineius pn̄tia nequiūt ſubſiſtere. Quia dicit Amb̓. in lib̓p̄fa. Ad inuocationē noīs marie tota ꝯcutit̉ ⁊ ꝯteriturꝯcio poteſtatis maligne. Marieqꝫ pn̄tia ineſtimabiliainfert demōibꝰ ſupplicia. qd̓ ꝓbat in exemplo. RefertIaco. Ianuenſis ꝙ qͥdam monachi ſtabant ante dieꝫiuxta flumen. ⁊ ibidem fabulis ⁊ ocioſis ẜmonibꝰ ſe reſoluebant. ⁊ ecce remiges audiūt ꝑ flumen impetu mōnauigantes. Quibꝰ monachi dixerūt. qui nam eſtis. etemones ſumus ⁊ aīam eborij prepoſiti dn̄i regisfrancoꝝ qͥ a monaſterio ſancti galli apoſtatauit deferimus in infernū. qd̓ audientes monachi vehemētiſſimetimuerūt ⁊ fortiter clamauerūt ſancta maria ora ꝓ nob̓quibꝰ demones dixerūt. bene mariā inuocaſtis. Uoem̄ dirūpere ⁊ ſubmergere volebamus. quia vos diſſolutos ⁊ extra horam ꝯfabulantes inuenimus. Tūc monachi redierūt ad cenobiū. ⁊ demones ꝓperauerūt acinfernū. Ex illo miraculo patꝫ ꝙ Maria quaſi odor cedri fugat ſerpentes infernales. Ita legitur cedrus beata virgo Maria hodie pͥncipaliter exaltata ſuꝑ omneꝫchoros angeloꝝ. Sicut ipſa teſtat̉ Eccͣi. xxiiij. Ego qͣſicedrus exaltata ſum in libano. Cui ꝯſonat eccl̓ia. Exaltata es ſancta dei genitrix ſuꝑ choros angeloꝝ ad celeſtia regna. qꝛ vt dic̄ Gerhardꝰ in ſuis omel̓. Hodie batam virginem celi ſuſceperūt letando angeli. gaudendo archangeli. iubilando throni. exultando dn̄ationespſallendo pͥncipatꝰ. armonizādo cherubin ⁊ ſeraphirhymnizando ad ſuꝑne diuinitatis tribunal deducēdohec ille. De hoc etiam dicit Bern̄. in ẜmone. Quis cogitare ſufficiat qͣꝫ glorioſe mundi dn̄a ꝓceſſerit quantodeuotionis occurſu celeſtiū legionū ꝓdijt multitudode quibꝰ ad thronū gl̓ie canticis ſit deducta qͣꝫ placidovultu qͣꝫſerena facie ꝙͣdiuerſis amplexibꝰ ſuſcepta a filio ⁊ ſuꝑ oēm exaltata creaturā cū honore quo tanta mater digna fuit. ⁊ hoc figuratū eſt. iij. Regū. ij. vbi legit̉ꝙ mortuo dauid filius eius Salomō regnauit ꝓ eo. h̓quadam vice ſedens in ſolio ſuo regali videns ad ſe venire Berſabee matrē eius aſſurrexit honorifice illi ⁊ inoccurſum eius venit ⁊ iuſſit ſibi ponere ſedem iuxta ſein dextera. Ad quē mater vnā petitionē paruulā fecitEgo deprecor a te ne ꝯfundas faciē meā. Cui rex. Petepͥnceps pacis Eſa. ix. Hic vidēs ad ſe venientē matrēſuā gl̓ioſam ei aſſurrexit. ⁊ eam circa ſe locauit. Sicut t.ſtatur Hiero. in ẜmone hodierno. Ipſe ſaluator per ſe
feſtinus ⁊ totus letus matri occurrit. ⁊ eam ſecū in ſecollocauit. Et ſubdit. Hec eſt dies in qua vſqꝫ ad thni celſitudinē intemerata Maria mater ⁊ virgo ꝓceſſitatqꝫ in regni ſolio ſb̓limata poſt xp̄m gl̓ioſa reſedit. hecille. ibi reſidens ꝓ peccatoribꝰ exorare deū nō deſiſtit.ꝓ om̄ibꝰ intercedit ẜm qd̓ dicit Bern̄. in ẜmone. Pecatorē quantūcūqꝫ fetidū maria nō deſpicis ſi ad te ſuſpirauerit tuūqꝫ interuentū penitēti corde flagitauerittu illū a deſperationis baratro pia manu retrahis ſententiā ab ore diſtricti iudicis rapis donec miſerū peccatorē ſalnes ⁊ tuo filio recōcilies. Idem aduocatā p̄miſitperegrinatio noſtra q̄ tanꝙͣ mater iudicis ſalutis nr̄e ꝑtractat negociū. ⁊ dn̄s noſter xp̄s filius eius petitioneꝫipſius nō reijcit. ſꝫ exaudit. Iō clamat eccl̓ia. Audi nosnam te filius nihil negans honorat. Et hoc quo ad ſecundū. Ꝙͣtum ad terciū eſt notandū. Ꝙ hoīes in pr̄ti cupiūt eſſe in locis amenis. ſicut videmus in vere qtranſeūt ad loca viridia. Deſiderant deniqꝫ veſtes p̄cioſas qd̓ pꝫ. qꝛ abſtrahunt in cibis ⁊ in alijs neceſſarijs.comparāt ſibi veſtes meliores inquātū pn̄t. Sed illa deſideria nō ſunt completa. De his dicit Therentius inadelphis. Hec natura deſideratoꝝ eſſe ꝑhibet̉ vt deſiderata nō habita magna ſunt. habita v̓o vileſcunt. ſicut declarari pōt de tunica p̄cioſa q̄ cū nō habet̉ deſideratur. Sed cū habetur fortaſſis vilipendit̉ qd̓ habemde Nerone ꝙ erat auidus appetitu veſtium p̄cioſaꝝSed cū ſibi comꝑauit vilipendit ⁊ nunqͣꝫ vnā bis induit. vt refert Guidonius ⁊ Uincen. li. ix. Ideo ſi vulthomo vt deſideriū ſuuꝫ impleat̉ dimittat exteriora ſua⁊ querat deū. Quia dicit b. Aug. in lib̓. Soli. Animamquā creaſti dn̄e capax facta eſt ita maieſtatis tue ꝙ a tiſolo ⁊ nullo alio pōt adimpleri. Cum aūt te habet plenū eſt deſideriū. Et nihil qd̓ deſiderat̉ exterius reſtatSi aūt creaturā deſiderat ꝯtinuā famē hꝫ qꝛ licꝫ deſiderat de creaturis ⁊ adipiſcat̉. vacua tamen remanet. ꝙnihil eſt qd̓ eam impleat niſi tu. ad cuiꝰ imaginē eſt creata. hec ille. Et hoc ꝯſiderans Maria hic nō qͦſiuit autdeſiderauit eſſe in locis amenis mūdi. Sed loca vbi filius ſuus paſſus eſt frequēter viſitauit ⁊ deſideriū habuit eſſe cū deo. Ita vt dicere poſſet cum psͣ. xlj. Sicutceruus deſiderat ad fontes aquaꝝ. Nec etiam deſiderauit habere veſtes p̄cioſas: ſꝫ virtutes. Ideo Aug. ſuper miſſus eſt in ꝑſona ipſius dicit. Reſpexit nō ornatam auro flameā tunicā meam. nō pompoſo vultu radiantis auri ⁊ ornamentū ceruicis mee aut p̄cioſoꝝ lapidum ⁊ gēmaꝝ dependentiū in auribꝰ meis aut gemmaꝝ ruborem attendit ſucco mendacij coloratū. q. diIlla nō queſiuit: ſꝫ reſpexit humilitatē ancille ſue. Ideonunc ſedens apud filium habet om̄ia que deſiderat eiꝰaīa. qꝛ iam eſt in loco ameniſſimo vbi ſunt albentia liliaꝯfeſſoꝝ ⁊ virginū ⁊ roſe rubentes martyrū ⁊ ornata arro ⁊ gēmis p̄cioſis. ẜm illud qd̓ dicit b. Aug. in ẜmoneij. de natiui. eius. Exultans virgo ꝑ albentia lilia ꝯfeſoꝝ ⁊ virginū rōſas vernantes martyꝝ illo regnans beatoꝝ feliciſſimo regno ſuo quo ſequeris agnū quocūqꝫierit inter paradiſi amenitates ſacris greſſibꝰ incedis felici ⁊ īmarceſſibili palma ⁊ corona glorie a filio tuo dn̄onoſtro coronaberis. angelicis iuncta choris. ac ſociataſanctoꝝ cateruis. gēmis ac margaritis ornata perſiſtisthronus regni tibi ꝯfertur veram matrē regis eterni p̄omnibꝰ diligens. nō imꝑiali. ſed filiali amplectitur amplexibus congaudet. ibi in celis quē tu paruulū totiēsoſculabaris in terris. hec ille. Ecce quō iocundatur inlocis iocundiſſimis ⁊ paſcitur ab vberibus eterne conſolationis. Ecce coronam regni habens in capite ſuoſuper omnia regnans que deſiderat anima eius boniſqꝫ omnibꝰ in eterna gloria ſociatur. Et hoc quo ad tercium.¶ Sermo ſecūdus. De eadem feſtiuitate.