De ſancto Laurencio

re collegiū minime eſt ꝑmiſſus. venit ergo p̄dictus iuuenis ad oſtiū quē vidēs ſenex ip̄m multū iniuriatus ē⁊ obprobria intulit. ille aūt tanqͣꝫ patiens illa oīa nō curauit. ſed exorto cachinno riſit. ad quē ſenex. quid ē hoqd̓ agis ego te iniurior. ⁊ tu ridēs rides. Cui iuuenis vtvis vt rideā cū tribꝰ annis mercedē dederim: vt hoc peterer. ſed nunc gratis patior. Qd̓ audiēs ſenex dixit. ingredere ergo qꝛ dignus es inuentus. Ad ꝓpoſituꝫ ſic. bLauren. qꝛ fuit patiens agnus qͥ mactat̉ ad edendunIō fuit ꝓbatus deo ꝑmittente multis obprobrijs ⁊ tomentis. multa .n. obprobria audiuit tormenta maximaſuſtinuit. ⁊ in oībus patiens fuit. Iō figurabat̉ ꝑ Thobiā Thob̓. ij. vbi legit̉ ꝙ Thobias libēter ſuſtinuit obcecatōem oculoꝝ ⁊ alias paſſiones. ⁊ cū ſui eum deriderent ait. Nolite ita loqui qꝛ filij ſanctoꝝ ſumus ⁊ vitaꝫillam expectamus quā deus daturus eſt his qui fidemſuā nunꝙͣ mutant ab eo. Ita bea. Laurē. paſſus multitudinē doloꝝ tam in verbis ꝙͣ in plagis fuit ſꝑ patiensqꝛ ſuſtinuit ꝓ vita eterna que nō dat̉ impatienti. TeſteOrige. qui dicit. Cuncta que hō paſſus fuerit in hac vita. Si abſqꝫ ꝑfecta ferant̉ patientia a celeſti p̄mio ſit penitus alienus. Iō hugo de clauſtro aīe li. j. laudat beaLauren. vltra abraā qꝛ multa ſuſtinuit. ⁊ tn̄ in oībꝰ fotis qꝛ fuit patiens dicens. Fortiſſimꝰ Abraā. b. Laurē.fortior fortiſſimo. Abraā qui filiū ſuuꝫ deo obtulit. Lauren. ſeip̄m ꝓ filio dei. Hic igneꝫ parat. colligit filiū: gladium euaginauit. Sed angelū audit ꝓhibentē nat. ille ad ignem poſitus xp̄m p̄dicat carnifices vcarbones miniſtrabāt. Uerbis non exaſpat Abraā. qꝛobediens fuit filium recepit in columē. Ille quia patiēter ꝑſeueret in tormentis a dei filio ſuſcipit̉. in ſalutem.hec Hugo. Iō dixit Gr̄as ago tibi dn̄e qꝛ ianuas tuasC ingredi merui. ¶ Secundo homo ſapiens ꝓbat̉ argumento ſicut ſcolaris ſapiens in ſcolis queꝫ volens ꝓbare magiſter ꝓponit ſibi argumentū arduum qd̓ ſi ſcholaris debite expedierit ⁊ ſoluerit ſapiens reputat̉ ⁊ talisnōnunꝙͣ in locatū exaltabit̉. ſicut etiaꝫ legit̉ Dan̄. v.rex Balthaſar volens ꝓbare ſapīam Danielis ꝓpoſuſibi obſcuruꝫ argumentū. qd̓ fuit mane techel phares.Ille aūt ſapienter expoſuit ⁊ diſſoluit. vt dicit̉ ibidemIō exaltauit ip̄m induens eum purpura ⁊ torqueꝫ auream collo eius circūdedit. Sic beatus Lauren.eſt. ⁊ ſapiens inuentus eſt. Nam tyranno obijciepiens dabat reſponſum. Nam cum theſauros peteretille colligens pauꝑes dixit. Ecce iſti ſunt theſauri eterniqui nunqͣꝫ minuunt̉. Sed creſcunt qui in ſingulis diſperguntur ⁊ in omnibꝰ inueniunt̉. hoꝝ .n. manus theſauros in celum deportauerunt. pulcra ⁊ ſapiens rn̄ſiper quaꝫ oſtendit̉ ꝙ ſpūalia bona alijs cōmunicata nōminuunt̉ ſed creſcunt. Quō aūt poſſunt adinuicē cōicaOri bona ſpūalia oſtendit. b. Aug. li. v. omel̓. dicens. Cogaudete illi cui deus aliquaꝫ grām dedit ⁊ potes in illoqd̓ in te nō potes. Ille forte hꝫ virginitatē ama illam. ⁊tua ē tu habes maiorē patīam diligat te ⁊ ſua ē. Ille pōſatis vigilare ſi nō inuides tuū eſt ſtudiū. Tu forte potes amplius ieiunare ſi amet te. hoc iō. qꝛ in illo tu es ꝓprietatē hn̄s. Sed ꝑ charitatē tu es. hec ille. On̄dit etiaꝫin hac ſapienti rn̄ſione ꝙ bona temꝑalia donata pauꝑibus augent̉. ſed ſeruata minuent̉. Qd̓ teſtat̉ etiā Iohānes chryſo. Qui collocat theſauros ſuos in mundo nōhꝫ qd̓ ſperat in celo nec reſpiceret celū niſi nihil haberetrepoſitū. qͥd ꝓ aīa tua feceris tuū eſt. Qd̓ aūt relinquisamittis. Et ſubdit que ſtulticia ē ibi theſauros reponere vn̄ exiturus es. ⁊ illic nō ꝑmittere quo iturus es. Illic ſubſtantiā tuā colloca. vbi eſt tua patria. hec Chryſo.Facere .n. oꝑtet ẜm exēplū cuiuſdā regis. de quo refertBarlaam in diſtinctōibꝰ Ioſaphat. in quadaꝫ magnaciuitate talis erat ꝯſuetudo vt quendā extraneuꝫ omnianno in regē elegerunt qui faciebat quicqͥd volebat ⁊ īdelicijs viuebat. completo igit̉ anno ciues in ip̄m irrue

bant ⁊ nudū ꝑ totam ciuitatē trahebant. ⁊ tandē in remotam inſulam mittebant ⁊ religabant vbi deficiēte cibo vel veſtitu: fame ⁊ frigore deficiebat. Quidā autemſublimatus in regem cuꝫ ꝯſuetudinē ciuiū ſciret in finitos theſauros ad inſulam tranſmiſit. vbi poſt annuꝫ inexilium religatus ceteris fame deficientibꝰ delicijs abūdauit. Et exponit dicēs. Ciuitas hec md̓s ē: ciues ſuntprincipes tenebraꝝ qͥ nos falſa mundi delectatōe alliciunt nobiſqꝫ nō ſperantibꝰ ſuꝑuenit mors ⁊ ſic nudi trahimur in locū miſeriarū vbi nō poſſumus cibū inuenire. Nunc ergo exquo ſcimus cōſuetudinē hoꝝ ciuiū p̄mittamus diuitias ad eternū locum ꝑ manus egeno.ſicut fecit bea. Laurenciꝰ. Et hoc etiam cōſulit ſaluatorMath. vj. Theſaurizate vob̓ theſauros in celo ⁊cͣ. Tercio homo fortis ꝓbatur in p̄lio ⁊ ſupplicio ſicut ꝓbatuseſt beatus Iob eiuſdē .j. c. cui hoſtis antiquus ſepe mortē minatus eſt. corpus eius graui vulnere vulnerauitDeniqꝫ chariſſimos filios extinguebat ⁊ omīa alia bona temꝑalia auferebat nec tamē a fortitudine animi potuit ip̄m per hec ſupplicia remouere. Sic beatus Laurencius probatus eſt ⁊ fortis inuentus quia Decius oēgenus tormentoꝝ ſibi minatus eſt vt ip̄m exterreret: niſi ſacrificaret. Sed ip̄e mortem libenter ꝓ chriſto ſuſtinuit vt vitam inueniret celeſtem. ⁊ pōt de ip̄o exponi illud. ij. Macha. vj. Iſte glorioſam mortē magis qͣꝫ odibilem vitam amplectens voluntarie p̄ibat ad ſupplicium. Quia ẜm Chryſo. Melius eſt pro temꝑe mori ⁊ ineternum viuere ꝙͣ imꝑpetuum mori. Probatus ē etiadolore corporis quia exꝑtus eſt fuſtes ſcorpiones laminas ferreas plumbata omnia genera tormentoꝝ. ⁊ tandem craticulam ferream. Sed quo magis cruciabaturin deo magis delectabatur dicens. Infelix has epulasſemꝑ optaui. Probatus eſt ꝑ ſubtractōeꝫ immo patrisſui chariſſimi Sixti poſtqͣꝫ clamauit. quo ꝓgrederis ſine filio pater quo ſacerdos ſancte ſine miniſterio properas. Sed tamen non doluit de eius ſubtractione qꝛ ſciebat ꝙ hunc quem habuit fidelem patrē habiturus eētin breui coheredem. Non .n. fecit hic ſanctus martyr ſicut nunc faciunt homines qui de morte amicoꝝ ⁊ parētum flent dolent ⁊ triſtant̉. Contra qͦs dicit̉ ꝑ Cyprianū. Et habet̉ in. c. xiiij. q. ij. Ꝙͣ eſt p̄poſterū. Flendumnon eſt ꝓ morte amicoꝝ. ⁊ charoꝝ quia eos non amitti. Emus. Probatus etiam eſt amiſſione rerum temꝑaliuꝫ.quia omnia bona eccleſie que erant in eius poteſtate tyrannus rapuit. Sed talem amiſſionē non curabat. Legerat .n. hoc verbum ſapientis cathonis. Ereptis opibus nolito timere dolendo. Sed potius gaude ⁊cͣ. Legerat etiam exempla philoſophoꝝ antiquoꝝ de numero quoꝝ vnus fuit nomine Anaxagoras. de quo refertEudoxus in geſtis ph̓oꝝ. ⁊ Valerius hic cum in Aziaadmodū diues eſſet oībus derelictis poſſeſſionibus obgrām ſtudendi diutinā peregrinatōem aſſumpſit. Cuꝫautem poſt multa temꝑa reuerſus eſſet. ⁊ poſſeſſionesdeſertas videret non triſtabatur. Sicut modo nos facimus amiſſis rebꝰ nr̄is in ꝑte vel in toto. Sed ait. Egonon eſſem ſaluus niſi poſſeſſiones iſte deperiſſent. quiaviri ꝑfecti non curant de amiſſione rerum temꝑaliumſcientes ꝙ omnia cito finiuntur. De his dicit apoſtolꝰad Hebreos. x. Rapinam bonoꝝ veſtroꝝ cuꝫ gaudioſuſcepiſtis. ⁊ hoc quo ad primū. Ꝙͣtum ad ſecunduifoſtenditur in his verbis ꝙ beatus Laurēcius ſit a deoviſitatus cum dicit ⁊ viſitaſti nocte. Circa quod notan. Fdum ẜm auctoreꝫ libro ꝓprietatū. ix. Nox dicta eſt a nocendo. quia oculis nocet. Eſt etiam nox tempus nocentibus aptum. ⁊ a peccantibꝰ tollens verecundiā. Iuxtaillud Ouidij in arte ſua. nox ⁊ amor: vinum nihil moderabile ſuadent. Illa pudore caret liber amorqꝫ metuEt capitur hic liber pro bacho ⁊ vino. Moraliter hic ꝑnoctem intelligitur tribulatio que multotiēs nocet bonis hominibꝰ qui ſunt quaſi oculi ⁊ lumen alioꝝ. quia