LXXIIII. ⁊. LXXV.Sermo

Tunc audirent vocem illā letam dn̄icam. Auferam iugum dyaboli de collo tuo. ⁊ vincula eius dirūpā Hiere. xxx. Terciuꝫ vinculū fuit carcer iudaice prauitatisQuia legit̉ Actu. v. Cū p̄dicaret hierl̓m ⁊ in iudea cuꝫalijs apl̓is: ⁊ miracula multa faceret. exurgens prīcepsſacerdotū: ⁊ qui cuꝫ eo erant repleti inuidia. manus īapl̓os iniecerunt ⁊ in cuſtodia vbi ponunt̉ malefactores poſuerunt. Sed dn̄s cum alijs nō ꝑmiſit eū interficere. qꝛ adhuc maiorē fructuꝫ deberet facere. Iō miſiangelū ſuum qͥ ianuas carceris aperuit ip̄mqꝫ eduxitQuartū vinculū fuit herodiace immanitatis. de quo ēpn̄s feſtiuitas. De quo habemꝰ plenius Actu. xij. Svis potes hic hyſtoriā introducere. De hoc vinculo fuit ab angelo miſericorditer liberatus in ꝓfectū plebicule xp̄iane. Que quidē liberatō figurata eſt Gen̄. xlj. vblegit̉ ꝙ Ioſeph accuſante eum vxore Phutifar miſſusfuit in carcerē. Sed ad regie dignitatis pharaonis iuſſum. de carcere eſt liberatus. ⁊ ſuꝑ domū ſuā ꝓcuratorhonorifice ſublimatus. Sic. b. Petrus accuſantibꝰ iudeis eſt incarceratꝰ. ſed iuſſu celeſtis regis ē de carcereherodis eductus. ⁊ in ꝓcuratorē eccīe exaltatus. Scd̓hec liberatio beati petri fuit figurata. iiij. Reg. vlt. vbilegit̉ ꝙ euilmerodach rex babylonie ſubleuauit capuIoachim regis iude de carcere. ⁊ poſuit thronū eiꝰ ſuꝑthronos regū. Ita dn̄s liberauit petrū: ⁊ fecit eum primū apl̓m. que ptās excellit oēs thronos regū ſeculariū.Ut dicit Grego. nazanzenus. ⁊ ponit̉ in canone diſ. x.c. Suſcipitis. Ptās inquit pōtificalis: ſic excedit regalēdignitatē. ſicut hūana celeſtia. ⁊ ſpūs carnē. Exquo eūtot vinculis eripuit ⁊ taliter exaltauit. pōt exponi de eoillud Sap̄. x. A peccatoribꝰ liberauit eum: deſcenditqꝫcum eo in foueā ⁊ in vinculis nō dereliquit eū: donec aferret illi ſceptrū glorie. Iō bn̄ potuit dicere ilid̓ psͣ. cxDirupiſti dn̄e vincula mea. Et hoc quo ad primū. Etum ad ſecundū ponit̉ hūana gratuitas: hymnuꝫ referens cū addit̉. Et tibi ſacrificabo hoſtiā laudis pſal. vbiſupra. Refert Uincentiꝰ in ſpe. hyſto. li. xxvj. ꝙ leo nōeſt ingratus his qͥ eum liberant: ⁊ in neceſſitate eū adiuuant. ⁊ ponit tale exemplū. Cū quidā inſtitores venecieapplicuiſſent. viderūt leonē nō ꝓcul a litore trahi violēter a dracone: in ſpeluncā ad occidendū. Ac illi repentedraconē occiderūt: ⁊ leonē liberauerūt. Liberatus igit̉non ingratus extitit. ſed ꝑ aliquot dies quibꝰ illic morati ſunt quotidie pellē vnā aīalis eis apportauit. Moyaliter ꝑ leonē beatus petrus deſignat̉. Recte .n. ſic̄ lecẜm Iſido. li. xij. eſt rex aīaliū. Ita beatꝰ petrus fuit reomniū apl̓oꝝ ⁊ xp̄ifideliū. ſicut teſtat̉ dn̄s in cāticoldierno quo dicit. Symon petrus anteꝙͣ de naui vorē te noui te. ⁊ ſuꝑ plebē meā principeꝫ te cōſtitui. ⁊ claues regni celoꝝ tradidi tibi. Sicut leo etiā eſt multū audax: nō timēs aliqd̓ aīal. Sꝫ cū catulus an̄ eū verberat̉timet ⁊ ſe abſcondit. vt dicit Soli. in li. de mira. mundiSic ⁊ petrus fuit multū audax ī verbis ſuis. ex magnadilectione erga xp̄m. qn̄ dixit xp̄c Math. xxvj. Omnesſcādalū patiemini in me iſta nocte. Ip̄e rn̄dit. Et ſi oēsſcandalizati fuerint ⁊cͣ. Cū dixit dn̄s. Amē dico tibi. qͥain hac nocte an̄qͣ gallus bis cātet: ter me negabis. Rn̄dit. Et ſi oportuerit me mori tecū ⁊cͣ. Nec etiā timuit armatos iudeos. ſed exemit gladiū. ⁊ ꝑcuſſit ſeruū principis. ⁊ p̄cidit auriculā eius dexterā. Uide quāte audacie fuit. Sꝫ cū verberaret̉ ante eū in domo Cayphe benedictus catulus virginis marie filiꝰ: tantū timuit iſteleo ꝙ ip̄m negauit ꝙ nunqͣꝫ vidiſſet eū. ⁊ exiēs domū ſeabſcondit. Hunc leonē draco crudelis herodes traxit īſpeluncā carceris. vt eū ꝓduceret iudeis ⁊ occideret. ſꝫxp̄c qͥ eſt verus mercator. qͥ mercatus eſt nos ſuo p̄cioſo ſanguine. ẜm illud. j. Corinth. vj. Empti .n. eſtis p̄cio magno. liberauit ip̄m a ptāte herodis. que quidemetiā poſtea occidit morte turpiſſima. vt habet̉ Actu. xijIdeo noluit eē ingratus. Seneca in epl̓a quadā dicit.

Ingratitudo eſt maximū ⁊ turpiſſimū viciuꝫ inter oīavicia ⁊ peccata. Sꝫ dn̄o ſuo liberatori obtulit ꝓpriā pellem morti exponēdo. Iuxta illud pſal. xliij. Qm̄ ꝓpter temortificamur tota die. facti ſumus ſicut oues occiſiōis.Etiā quotidie pellē faciei ſue obtulit lachrymis amariſſimis. Qd̓ teſtat̉ papa calixtus. Et hr̄ in canone diſ. l. oUt cōſtitueret̉. §. Beatꝰ petrus inqͥt lachrymas amariſſimas fudit qn̄ dn̄m negaſſe penituit. Iō dicit tibi ſacrificabo hoſtiā laudis. ⁊ hoc quo ad ſecūdū.¶ Sermo ſecundus De eadē feſtiuitate.Ngelus domini aſtitit etlumen refulſit in habitaculo carceris. ꝑcuſſoqꝫlatere petri excitauit eū dicēs. Surge velociter. ⁊ cecideˢrūt cathene de manibꝰ eiꝰ ⁊cͣ. Ita ſcribit̉ Act. xij. Scd̓mnaturales ⁊ Ambro. in hexame. Lupus qͥ ſemel guſtauerit carnē hūanā ampliꝰ eā comedere appetit. effundere ſanguinē hūanā delectat̉. ⁊ intātū etiā ꝓ ea carne ſepius morti ſe exponit. Iō refert Ariſt. li. ij. aīaliū. ꝙ ī india ſunt qͥdā ſeuiſſimi lupi. habētes tres ordines dētiūet rō huiꝰ pōt eē. qꝛ hō inter oīaqͥ ſolū comedūt hoīes.: ⁊ ſanguinē dulciorē. qꝛ d̓ quāaīalia carnē hꝫ ſapidioto aīal de melioribꝰ veſcit̉ eſcis ⁊ nutrit̉. de tāto caro eiꝰſuauior reddit̉. ⁊ ſanguis a medicis laudabilior eſtimatur. Et ſic ē de hoīe. ⁊ ſic caro eius a lupis plus appetit̉.Spūaliter ꝑ lupū intelligo quēlibet crudelē tyrannū. ſꝫ. gꝑ hoīeꝫ oēm fidelē xp̄ianū. qꝛ qͥ ſunt mali xp̄iani: hoīesdici nō merent̉ ẜm illud venerabilis Boetij li. iiij. ꝓſaiij. Euenit vt quē tranſformatū vicijs videas improbūhoīeꝫ eſtimare nō poſſis. mō recte ſicut lupꝰ ſel̓ guſtatacarne hoīs ⁊ eiꝰ effuſum ſanguinē ſꝑ appetit. Sic malꝰ⁊ lupinus tyrānꝰ qͥ ſel̓ guſtauit ꝑ occiſionē carnē ſanctoꝝ ſꝑ deſiderat effundereſumit̉ eē malus. Et tales fuerūt illi de qͥbꝰ dicit dd̓ ī psͣ.lxxviij. Deꝰ venerūt gētes in hereditatē tuā: polluer̄t tēplū ſctm̄ tuū: poſuerūt morticinia ſeruoꝝ tuoꝝ eſcas volatilibꝰ celi carnes ſanctoꝝ tuoꝝ beſtijs terre. effuderūtſanguinē eoꝝ tāqͣꝫ aquā in circuitu hierl̓m. ⁊ nō erat qͥſepeliret. Qui tyrānus lupinus fuit herodes agrippa.qͥ cū ſel̓ guſtaſſet carnē dulciſſimā beati iacobi apl̓i quēoccidit. vt hr̄ Act. xij. Occidit aūt iacobū frēm ioh̓is gladio. Iō ꝓpoſuit app̄hendere petrū. Et vt eū tꝑe oportuno occideret. miſit eū in carcerē. qꝛ appetitꝰ eius nō fuitſatiatus ſꝫ magꝭ accēſus. ſꝫ dn̄s eū ab illo lupo liberauitmittēs angelū ſuū. Et hoc volūt verba thematis p̄libata. Angelꝰ dn̄i aſtitit ⁊cͣ. In his v̓bis duo principaliterinnuunt̉. Prīo liberatio petri lr̄alis ibi. Angelꝰ. Scd̓oliberatio peccatoꝝ. ibi. lumē refulſit. ¶ De primo ē no­ Ctandū. Dicit Alber. in li. rerū de natu. elephātis cū taleaīal ceciderit. ꝑ ſe reſurgere nō pōt. Qd̓ ſentiūt venatores inſiſtunt diligēter vt capiant. Nā arborē cōcauantqua ſe ſolet appodiare. ⁊ cū de nocte venerit dormire cupiens. inclinādo ſe ad arborē cadit. Cū aūt ſe eleuare n̄poterit: clamat. quē clamorē cū alij elephantes audierītadueniūt ip̄m cupiētes eleuare. ſed cū nō pn̄t eū iuuareclamāt cū eo quouſqꝫ venerit mīor elephas. qui ſe inclinādo pōt eū roſtro eleuare. Moral̓r ꝑ hoc aīal bea. Petrus pōt deſignari. qꝛ legit̉ de elephāte ꝙ ē maximū inter oīa aīalia. Verſus. Corꝑe tangrandes: apud indosſunt elephātes. Qd̓ bn̄ putares: mōtibꝰ eē pares. Quiaj. Macha. vj. legit̉. ꝙ Antyochus pugnaturꝰ ꝯͣ iudammachabeū in ſuo exercitu habuit elephātes. in qͥbꝰ erātlignee turres edificate. ⁊ in eis machine d̓ quibꝰ pugnabant duodecī viri. de hoc legit̉ in hyſtoriā regis Alexādri magni. ꝙ Porus rex indoꝝ pugnaturꝰ ꝯͣ alexādrūſecū multitudinē ſumpſit elephātū. vt ſic macedones cito expugͣret. Alexāder aūt hoc ſciēs excogitauit ſolertiā