De ſancto Petro ad vincula

¶ Sermo primus Petri apoſtoli ad vincula.Irupiſti vincula mea tibi ſacrificabo hoſtiam laudis psͣ. cxv. Iſidorus li. xij. dicit. Ꝙ elephas inter cetera quadrupedia eſt bone memorie ⁊ intellectus. Qn̄ em̄ capit̉a venatore ⁊ vinculat̉ ⁊ verberat̉. ſi alius ſuꝑuenerit vonator ip̄m ab illo liberabit. ⁊ dat ei comedere ordeū bisvel ter. illius bonitatis nō obliuiſcit̉. ſed diligit eū ⁊ deinceps ei obedit ⁊ manſueſcit. vt dicit Solinus in li. demirabilibꝰ mundi. ¶ Moraliter hoc aīal ponit̉ nobisB peccatoribꝰ in exemplum: ne bonoꝝ dei obliuiſcamur.ſed attenta mēte iugiter recordemur. Ad hoc etiaꝫ noshortat̉ beatus Bern̄. Quantū ꝓ te fecit ex his ꝙ prote factus eſt homo cognoſce. q. d. Et ſi nullū bonū tibialiud feciſſet ſatis eſt ꝙ ꝓ te factꝰ eſt homo hoc deuotedeberes recognoſcere: ⁊ ſibi grates reddere. Sed nō ſolum factus ē homo. ſꝫ ꝓ nobis eſt paſſus ⁊ a ptāte dyaboli liberauit. Ideo hoc memoramur. ⁊ ne ſimus ingrati. Ideo legit̉. ij. Reg. xv. ꝙ Abſalon ꝑſequebat̉ patreꝫſuum dauid pellens euꝫ a regno. ita vt ꝓfugus eſſet afacie eius. ⁊ factum fuit in penam ꝓ pctō adulterij ⁊ homicidij: que cōmiſit. de quibꝰ habet̉. ij. Reg. xj. Reſpexit aūt dn̄s eius humiliationem ⁊ liberauit ip̄m ab hocvinculo perſecutionis. Nam. ij. Reg. xviij. legit̉ ꝙ abſalon occurrens quodā tꝑe ſeruis Dauid ſedens ī mulo. Et cum ingreſſus eſſet mulus infra cōdenſam q̄rcūadheſit caput eius quercui. ⁊ illo ſuſpenſo mulus tranſijt. Ioab aūt fixit tres lanceas in cor eius. ⁊ dauid liberatus ab hac ꝑſecutione quaſi a vinculo. fecit hunc psͣ.cxv. Credidi. ne eſſet ingratus. in quo dicit. Dirupiſtivincula mea. hoc eſt ꝑſecutiones abſalon ⁊ alioꝝ ſibi fauentium. et ideo ſacrificabo hoſtiā laudis. nō ꝑ me ſꝫ ꝑſacerdotes meos. Qui em̄ aliquid ꝑ aliquē facit eſt ac fiꝑ ſe faceret. Extra de reg. iuris. li. vj. Et hec verba pn̄thodie ꝯuenienter dici de beato petro principe apoſtolorum: quē dn̄s ꝑ angelū ſuū liberauit a vinculis Herodis Actuū. xij. Nunc ſcio vere qꝛ dn̄s miſit angelū ſuum ⁊ eripuit me de manu herodis. Et ideo grates ſibirefert dicens. Dirupiſti vincula mea ⁊cͣ. In qͥbus duſpecialiter deſcribunt̉. Primo diuina benignitas petꝫſoluens. ibi. Dirupiſti vincula mea. Scd̓o gratuitashymnū referens. ibi. Et tibi ſacrificabo ⁊cͣ. ¶ De pͥmoeſt ſciendū. Si auceps viderit auē in rhete vinctā: quefortaſſis eſt ſibi vtilis ad trahendū alias aues ad capiēdū. hanc nō ſinit iugulare. ſed leuiter ſoluit ⁊ in caueaꝫEponit. licet alie ab eo iugulent̉. ¶ Moraliter ꝑ aucupeꝫchriſtus intelligit̉. de quo dicit poeta. Fiſtula dulce canit volucrem dum decipit auceps. qꝛ ipſe dulciter cantauit quando ad rhete fidei attrahere voluit aues hūanas dicens. Penitentiam agite appropinquabit em̄ regnū celorū. O dulcis fiſtula ⁊ omniū melodiarū ſuauiſima ꝙ homo poteſt poſſidere regnū celoꝝ ꝑ penitentiam quod ꝑdidit ꝑ culpam ⁊ negligentiaꝫ. Hic aucepsxp̄s vidit varias aues vinctas aliquas rhete erroris. qͣlis fuit dauid. ſicut in psͣ. cxviij. Erraui ſicut ouis q̄ perijt. Similiter illi de quibꝰ alibi. Errauerunt in ſolitudine. viā ciuitatis habitaculi nō inuenerūt. Et hi beneſignificant̉ ꝑ aues. quia ẜm Iſido. dicunt̉ qͣſi deuie. ideſt ſine via. qꝛ eaꝝ vie nō ſunt in aere diſtincte. ꝙͣuis .n.motu alarū diuidant aerem. ſtatim poſt volatum aereſe claudente nullum ſignum ſui volatus derelinquūt.Ideo dicit Salomon ꝓuerbioꝝ. xxx. Tria ſunt mihidifficilia ⁊ quartū penitus ignoro. Uiam aqͥle in celo.viam colubri ſuꝑ petram. viam nauis in medio mari.⁊ viam viri in adoleſcentia. Ita hoīes etiam fuerūt cōmuniter capti om̄s rhete erroris. qꝛ viā nō agnouerūt.Sed de illo vinculo ⁊ rhete erroris eripuit eos chriſtus

ſue eccleſie licet alios multos in errore ſuo iugulare ꝑmiſit. iō regratiādo dicit. Dirupiſti vincula ⁊c̄. Alias aūtvidit vinctas rhete auaricie. ſicut Matheū ⁊ ꝯſequenter om̄s alios iudeos. Hiere. vj. A minore vſqꝫ ad maiorem oēs auaricie ſtudēt. Et hi etiam bene ꝑ aues deſignant̉. qꝛ ẜm Areſt. aues dicunt̉ ab aueo es. ere. qꝛ auide cōmedunt. ⁊ tota die cibum querūt. Sic illi cōtinueamare terrena querebant. Sed de illo rhetis vinculoberauit chriſtus Matheū di. Mat. ix. Seq̄re me. qꝛdit qͥd ſibi foret ꝓficuū. qꝛ multas aues cepit ſua p̄dicatione ⁊ ad rhete chriſti ꝑduxit. Ita ad ꝓpoſitū beatusPetrus fuit vinctus varijs vinculis. in qͥbꝰ ip̄m xp̄usiugulare nō ꝑmiſit. quia ſciuit ꝙ velut fructuoſa ⁊ mitum vtilis columba: multas columbas ſibi adducereqꝛ vno die adduxit tria milia Actuuꝫ. ij. Et alio die. v.milia Act. iiij. De quo lucidius habes ſupra in ſermone Ionathas ⁊ Saul. Primum vinculuꝫ a quo chriſtꝰ Dabſoluit fuit terrene cupiditatis. qꝛ legit̉ Mat. iiij. Ꝙcū magno ſtudio liberauit piſcādo: ⁊ rhetia ī mari mittendo cū fratre ſuo andrea. vt ſe ſuoſqꝫ nutriret. Et inhoc comꝑat̉ onagro. de quo dicit Plinius in ſpecu. natu. ꝙ herbas virentes cū magna diligentia ſolet querere. ⁊ inuētas tantū diligere. ꝙ beſtiā inſequentē vel venatorem nō pōt ſentire niſi clamauerint voceꝫ exaltando. Ita be. Petrꝰ tantū fuit implicatꝰ curis ſecularibꝰin piſcādo. ꝙ niſi dn̄s ip̄m vocaſſet. eſtimo ꝙ rhete neqꝫ alia ſua reliquiſſet. Sed cum chriſtus venator clamauit dicens. Uenite poſt me faciaꝫ vos fieri piſcatores hoīm. ſtatim ſolutus fuit ab his vinculis. Relinquens rhete ſecutus eſt eū. Ideo interrogauit chriſtusIob. xxxix. Quis liberū dimiſit onagrū: ⁊ vincula eiuꝫquis ſoluit? niſi ego. Ubi dicit glo. Onager tunc liberdimittitur. cuꝫ caicatis terrenis deſiderijs a dilectioneomniū vanitatū mens funditus eradicat̉. Ita factumeſt de petro: vt cōfident̓ dicere poſſet. Ecce nos reliquimus oīa ⁊ ſecuti ſumꝰ te Math̓. xix. O ꝙͣmulti in hocmūdo vincti ſunt cū illo vinculo terrene cupiditatis. ſimiles onagris qͥ quotidie his inſudāt tꝑalibꝰ. ⁊ dn̄s clamat ad eos ꝑ apl̓m ſuū Iohannē. j. Ioh̓. iij. Nolite diligere mundū neqꝫ ea que in mūdo ſunt. ſed venite adme omnes qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiā vosUos qͥ onerati eſtis .ſ. his tꝑalibꝰ. Mat. xj. Nec tn̄ audiunt cū beato petro vocē dn̄i. Ideo tales incidunt inlaqueū dyaboli. a qͦ grauit̓ pn̄t liberari. iuxͣ illud apoſtoli. j. Thimo .vj. Qui cupiunt diuites fieri incidūt in laquen̄ dyaboli. ¶ Scd̓m vinculū fuit iniqͥtatis. quo ligatus erat qn̄ xp̄m ter negauit Math̓ .xxvj. ſed ab hocvinculo ip̄m liberauit. qn̄ eū oculis ſue miſericordie reſpexit vt peccata ſua mite defleret. ⁊ fauorē ipſiꝰ reqͥreret. Ideo dicit Petrus rauen̄. Quis in ſeculo peccauitenormius Paulo: Quis in religione grauius Petro?Illi tn̄ ꝑ lachrymas ⁊ penitentiā meruerūt aſſeqͥ: nō ſotur. Aliqͥ in capite ꝑ ſuꝑbiam. reliqͥ in corde ꝑ irā ⁊ inuidiaꝫ. ceteri ꝑ loquacitatē in lingua. Nōnulli v̓o in manibꝰ ꝑ auariciā. multi etiā in pedibus ꝑ accidiam. Aliqͥaūt in ore ꝑ gulam aut caſtrimargiaꝫ. ⁊ quaſi oēs in genitalibꝰ ꝑ iniquā luxuriā. vt dicit Hugo in glo. ſuꝑ dicretales. c. firmit̓ credimꝰ. De his vinculis dicit ſapiēIniqͥtates ſue capiūt impiū ⁊ funibꝰ pctōꝝ ſuoꝝ ꝯſtriget̉ ꝓuer. v. Facit .n. dyabolꝰ. ẜm Aug. in li. ꝯfeſſ. func⁊ cathenā de pctīs. qꝛ cauſant malā volūtate. ex qͣ facitlibidinē. ex qͣ ꝯſuetudinē. ex illa ncc̄itateꝫ. ex qͣ obſtinationē. ⁊ cū illa cathena trahit hoīem ad damnationemſempit̓nā. Sꝫ fidelis deꝰ qͥ nō vult dānationē pctōris.hortat̉ quēlibet pctōrē di. Solue .ſ. cū ꝯfeſſione. vincula colli tui captiua filia ſyon Eſa. liij. Sed illi nō audiūtdn̄m ⁊ vtinā reſpiceret eos oculo miſericordie ⁊ pietatꝭvt ad lachrymas ꝯcitarent̉ ⁊ cū Petro pctā deflerent.