De ſanctis Philippo ⁊ Iacobo

pulū vt diuina libenter audirent ꝯtra qd̓ faciunt multiqui in diebꝰ dn̄icis nolunt diuina audire. aliqui ſi audiunt nō tn̄ vſqꝫ ad finem ꝑſeuerant peccantes ꝯͣ p̄ceptūeccīe. de cōſe. di. j. c. Miſſas. Ibi dicit canon. miſſas totas populo catholico audire p̄cipimus vt ante benedictōem ſacerdotis egredi ppl̓s non p̄ſumat. qd̓ ſi feceritab ep̄o publice confundit̉. Glo. i. grauiter corripiat̉ velexcōmunicet̉ niſi neceſſitas ſubſit. Quarta virtus xp̄iꝙ pauperū memor fuit. qd̓ patet Math. xv. Qn̄ dixitmiſereor ſuꝑ turbā. quia triduo iam ſuſtinent me ⁊ nōhabent quid manducent. ⁊ ſi dimiſero eos ieiunos deficient in via. Idem ptꝫ Ioh̓. vj. Cuꝫ ſatiauit quinqꝫ milia hoīm ex quinqꝫ panibꝰ ⁊ duobꝰ piſcibꝰ. Hanc virtutem imitatus fuit. b. Geor. qn̄ non ſoluꝫ pauperū a dracone oppreſſoꝝ memor fuit. Sed qn̄ docuit regē a ſe cōuerſum vt pauperū mēor eſſet. Iō cepit ſicut ieſus mgr̄ſuus facere prius. ⁊ poſt hoc docere alios. Rogemꝰ.¶ Sermo in die apl̓oꝝ Philippi ⁊ Iacobi.Qu turbetur cor veſtrūneqꝫ formidet Ioh̓. xiiij. Dicunt naturales ꝙhō paſſionibꝰ occupatus ⁊ tribulatōibꝰ nonpōt diſcernere verum ⁊ falſum: nec celeſtia myſteria intelligere. Nec etiā eſt diſpoſitus verba ph̓ie audire. Iuxta illud Ariſto. dictū .j. ethicoꝝ. Paſſionū ſecutores inutiles ſunt ph̓ie auditores. Recte ſicut ait Amandꝰ inhoralo. ſapīe li. j. Triſtes nō ſunt apti ad ꝑcipiendū armoniā. Nam letos reddet letiores et triſtes triſtiores.Sic eſt de turbatis animis ꝙ non pn̄t ꝑciꝑe archanaqd̓ ꝓbat venerabilis Boetius de cōſola. li. j. metro vlttriplici exemplo. Primū tātū vult Sol ⁊ luna ⁊ ſtelle q̄quo ad ſe ſemꝑ lucent. Sol tn̄ in nocte obfuſcatur ꝑ interpoſitiōem terre. Sic etiam ſtelle in die obtenebrant̉ꝓpter lumen ſolis. ſimiliter ꝓpter obſcurarū nubium interpoſitōem. Sic intellectus noſter qui eſt lumen quodeus infudit anime. vt habet̉. iij. Polliticoꝝ. impediꝑ turbatōem doloꝝ. Secūdū exemplū. Recte ſicut amaris clara manens viſus pōt eam penetrare ⁊ videtquid in fundo continet̉. ⁊ cum turbat̉ obſtat viſui. Sicanimus hominis quietus a turbatōe paſſionū nō impedit̉ iudicio rōnis. Secus aūt eſt ſi eſt turbatus. Tercium exemplū aqua currens de altis montibꝰ libere ⁊ ſine impedimēto directe ꝓcedit. Sed ꝑ obſtaculū rupisimpedit̉. Sic ip̄a rō libera non impedita obſtaculo alicuius paſſionis recte iudicat. Si aūt obijcitur rupis afectionū impedit̉ in iudicio veritatis. Quia loquit̉ invta ph̓oꝝ. ꝙ ſocrates noluit verberare ſeruū dūmodo fuit iratus. Sic etiam legitur de quodā rege qui cum turbatione cogeretur cōſueuit totū numerare alphabetuin digitis anteqͣꝫ verbum cuiqͣꝫ diceret. ⁊ hoc ideo fecitvt illa tribulatio interim ceſſaret. Ideo qui verum vultdiſcernere debet animū a turbatōne excutere. IubenteBoetio. j. li. de cōſola. metro vlti. Tu quoqꝫ ſi vis cernere verū lumine claro gaudia pelle. pelle timorē ſpemqꝫ fugato. nec dolor aſſit nubila mēs eſt hec vbi regnātIdcirco verꝰ agricola xp̄c depulit triſticiā de corde ſuorum diſcipuloꝝ vt ſerere poſſint verbū ſuum ⁊ ip̄m poſent intelligere. Ideo dicit̉ non turbet̉ cor veſtrū in quotria tangunt̉. Primo conſolatus eſt eos. ibi. non turbetur cor veſtrū. Secundo ip̄os benigne increpauit. ibi.tanto temꝑe. Tercio receſſus ſui vtilitatē reſerauit. ibiſi enim. ¶ Circa qd̓ notandū. videmus natural̓r ꝙ celum corporeū diffundit. ⁊ reſumit eandē aquā ꝑ vapores. Quia dicit Ariſto. li. ij. methero. ⁊ Albertus li. iiijꝙ ſol virtute caloris attrahit vapores vſqꝫ ad mediā regionē aeris. Uel ẜm alios ad infimā ꝑteꝫ medie. Et infrigiditate loci in nubem cōuertit̉. ⁊ vlterius in nubemcōdenſatur ⁊ guttatim deſcendit. ⁊ eadē aquā deſcenſa

iterū reſumit̉ ſolis ꝑ calorē. Myſtice ſic fecit xp̄c. Nam Bprius infudit pluuiā triſticie ad corda ſuoꝝ diſcipuloꝝ.⁊ hoc cum quatuor verbis que eis dixit ante paſſionemPrimū fuit vnus ex vobis me tradet. ⁊ ponit̉ Math.xxvj. ⁊ Ioh̓. xiij. Secundū. oēs ſcandalū patiemini inme in iſta nocte Math. xxvj. Terciū anteꝙͣ gallus biscantet ter me negabis. vt habet̉ Math. xxvj. Nam videntes hunc viruꝫ Petrū qui erat ſanctitate p̄ſtantiorfide robuſtior: amore deuotior. ẜm Bern̄. Xp̄m negaturū oēs timuerunt vt non poſſent ſtare cuꝫ firmiorſurus eſſet. Quartū verbū fuit filioli adhuc modicū.biſcum ſum. Sed cito tollar a vobis ꝑ mortē. ⁊ hoc multum doluerūt. nam xp̄m multū amauerūt. ita etianeius nō potuerūt pn̄tia carere. qꝛ dicit Ariſto. j. EtꝭUnicuiqꝫ eſt delectabile illud qd̓ amat. Et. ix. Ethi.cit. preſentia amicoꝝ delectabilis eſt tam in bona forna qͣꝫ in mala. In mala quia triſtati alleuiant̉ condolentibus amicis. In hona quia delectabile eſt cōuerſari cūamico. Ideo ẜm Bern̄. ceperunt p̄meditari omnia bona eis exhibita conuerſatōes verboꝝ ⁊ ſermonū dulciū⁊ multoꝝ miraculoꝝ ⁊ ſic de alijs. ⁊ hoc ꝑpendēs ieſusqui ait ẜm pſal. xliij. Nouit abſcondita cordis. reſumpſit ab eis illius magne triſticie dolorem. Cum ꝓpoſuiteis pn̄tia dicens. Non turbet̉ cor veſtrū. Et dicit beatꝰBern̄. ꝙ pie credi pōt dn̄m cum eis fleuiſſe ⁊ flēter hecverba dixiſſe. Et eſt notandū ꝙ turbati fuerunt principaliter ꝓpter duo qꝛ doloroſum fuit eis carere mellifluaꝯuerſatione ſua. ⁊ hanc carentiā intellexer̄t ꝑ hoc ꝙ dixit: adhuc vobiſcū modicū ſum. ⁊ ꝓpter hoc dixit eis idqd̓ ſequit̉ creditis in deū ⁊ ī me credite. q. d. ẜm Bern̄.in dapibꝰ paſchalibus ego manifeſtaui deitatem meaꝙ vtiqꝫ reſurgā quia non ſolū homo ſum: ſed deꝰ ⁊ homo: ⁊ cum patre vnum. q. d. Ego qui lazarum reſuſcitaui Ioh̓. xj. Et filiam archiſynagoge Math. xix. Necnōfilium vidue in naym ſic volo meip̄m reſuſcitare ⁊ nonin morte ꝑmanere. ẜm illud Ioh̓. ij. Soluite templumhoc .ſ. corporis mei. ⁊ in triduo reedificabo illud. Secūdo turbati fuerunt ex timore damnatiōis qd̓ ſumpſer̄tex his verbis. Math. xxvj. Oēs ſcandalū patiemini inme in iſta nocte. ⁊ ad Petrū: anteꝙͣ gallus cātet ter menegabis. Nam ſic cogitabant. o ſi maximus cadet inter nos ⁊ damnabit̉. quid tunc de nobis fiet. cōtra hadixit eis conſolatoriū. In domo patris mei manſionemulte ſunt. q. d. Hac nocte a me fugietis tn̄ ex hoc nondānabimini. Sed reuocabo vos ad domū patris meiIdem de peni. diſ. iiij. in. c. in domo patris mei. Predeſtinatus nō pōt perire nec damnari. Ulterius eſt notādum dicit Ariſto. vij. pollitic̄. Omnia amamus aman ꝑda .ſ. primo magis naturale eſt ꝙ pater amat filios ſꝫ tn̄magis primogenitū. Idem videmus de animalibꝰ irrōnalibus. ꝙ plus diligunt fetum primo natuꝫ. Ita pater celeſtis dilexit omnes homines tanqͣꝫ fil̓ os ſuos ẜmillud Ioh̓. iij. Sic deus dilexit mundū .i. hoīes mūdanos plus tn̄ dilexit primogenitos in fide .ſ. apl̓os. Idep̄ alijs cōſolatus eſt eos cum dixit. Non turbet̉ cor veſtrum. ⁊ aliquā miſſalia habent additā illam ꝑticulā neqꝫ formidet. Hoc etiā in antiqͥs on̄dit. Nā legit̉ Genxxviij. Cum iacob fugeret Eſau frēm ſuū. ⁊ eēt in triſtcia ſtatim cōſolabat̉ eū dn̄s cū vidit ſcalā cuius ſummtas celū tangebat ⁊ angelos dei aſcendētes ⁊ deſcendotes. Item. iiij. Reg. xix. legit̉. ꝙ ꝯſolatus eſt Ezechiā qͥobſeſſus fuerat a Senacherib. cxxxv. armatoꝝ. ItemDaniel cōſolatus eſt in lacu leonū ꝑ ꝓphetam AbacucDan̄. vj. Item Suſannā ibidem. c. xiij. Sic ⁊ nos cōſolabit̉ poſt tribulatōnes nr̄as. Sicut de hoc dixit ZaraThobie. iij. Poſt lachrymatōem ⁊ fletum exultatiinfundas. Et fit tunc qn̄ dicitur. non turbetur corſtrum. q. d. Ego qui interdum infundo tribulatōes po