Sermo

.XLV.

mus in extremis ante corpus dn̄icum hūiliter nos ꝓſternamus in terrā humili clamātes voce. Dn̄e qͥs egoſum vt ſim dignus vt intres ſub tectū meū meruit enhec peccator homo. Certe dn̄e nō ſum dignus. Nunquid ego ſum melior qͣꝫ om̄es patres mei? tu Moyſi noluiſti vno ictu oculi monſtrari. cur nunc tantū humilias vt patiaris ad hoīem deſcendere publicanū ⁊ pectorem. ⁊ eū te ſolum manducare iubeas. hec hiero. S⁊ tu miſer homo depone ſuperbiam: ⁊ amplectere hūilitatem infimā. qͥ accedere debes ad eſcam hanc ſanctiſimā. Quia dicit psͣ. xxj. Edent pauꝑes ⁊ ſaturabunt̉id eſt humiles ⁊ laudabūt dn̄m. Ideo deuotus doctorAmandus in horalogio ſapīe li. ij. c. iiij. Docet quēlibꝰaccedere volentē ad eſcā iſtā dicens. Cū ad altare aſcidis. neceſſe eſt vt cuꝫ reuerentia debita ⁊ honore preꝑuo occurras deo tuo deuotione quadā humili. Mirare ꝙ tātus dn̄s ad tantillū ſeruū. tanta nobilitas ad miſeru vermiculū. ⁊ tanta maieſtas ad vilem leproſum dignatur venire. ⁊ dic cū metu ⁊ reuerentia. Dn̄e nō ſumf. dignus vt intres ⁊cͣ. Sed diceres. debeo me ne ex hocdicto indignum iudicare? Ad hoc dicunt doctores. ꝙnō. Quia ꝙͣdiu quis ſe indignū iudicat. nō debet accedere. qn̄ hͦ diffinitiue iudicat ꝙ indignꝰ ſit. Etiā ſi al̓indignꝰ nō eſſet accedēdo indignus efficeret̉. qꝛ faceretcontra ꝯſcīam. ⁊ ſic edificaret ad gehennā. xxviij. q. j.Om̄s. Nec debet qͥs ſe ex temeritate dignū ad hoc ſacramentū iudicare. Quia dicit amandus vbi ſupͣ. Inter natos mulieꝝ nō ſurrexit. qͥ ex ſola virtute ⁊ iuſticiaopeꝝ ſuoꝝ tanqͣꝫ ex ꝯdigno ſe ſufficienter p̄parare poſſet. Etiam ſi vnus hō hr̄et oīm angeloꝝ naturalem puritatem. ⁊ oīm ꝯfeſſoꝝ mundiciā omniūqꝫ viatoꝝ merta ꝑ vite auſteritatē. ex his om̄ibꝰ nō fieret ydoneus. adtanta myſteria ꝑcipienda. hec ille. Et talis ex temeritate ſe dignū iudicans. ſi nō eſſet indignus ex ſumptionefieret indignꝰ. Quia ſi dixerimus peccatū nō habemꝰnoſmetipſos decipimus ⁊ veritas in nobis nō eſt. pͥmaIoh̓is .j. Sed diceres. Cū indignus nō debet accederenec vnqͣꝫ potero me dignū iudicare. ergo nō debeo accedere? Ad hoc dicūt doctores. ꝙ nullus debet ſe dignuꝫiudicare in hac vita. licꝫ hō de hoc ꝙ ſit in gratia poſſethabere ſigna ⁊ ꝯiecturās. tn̄ ſine dei ſpeciali reuelationenūqͣ vere ſcire pōt an amore vel odio dignꝰ ſit Eccͣi. ixTimere debet ſe eſſe hoīem indignum. ſꝫ nullatenus ſediffinitiue indignū iudicare. Qn̄ aūt homo vult emendare peccata p̄terita: ⁊ futura vitare. Et ẜm doctoremAmandū vbi ſupͣ. facit quod in ſe eſt ad gratiā ſe humiliando magis ac magis debet ſe p̄parare plus dignunqͣꝫ indignum iudicare. qꝛ hoc ſufficit. Nec requirit deab hoīe hoc qd̓ videtur eſſe impoſſibile. Qn̄cūqꝫ ſuſcipiens corpus xp̄i facit ꝙ in ſe eſt diuina pietas ſuppletꝑ gratiam hoc. ad qd̓ ꝑuenire ſine gratia nō poteſt. hecAmandus. Ad verba aūt Centuriōis Math̓. viij. dr̄.Ꝙ nō dicūt temeritatē iudicando. ſꝫ reputationis hūilitatem. Secūdū qd̓ vitandū ē in comeſtione cibi. ē nimia parcitas. Quia ẜm medicos. peior ē exinanitio ꝙͣrepletio. quia difficilior ad curandū. Iō docuit Bern̄.in epl̓a ad cartuſienſes dicens. Affligendū eſt aliquando corpus. ſcꝫ ꝑ cibi parcitatē. ſed nō ꝯterendū ꝑ nimiabſtinentiam. qꝛ modus in omnibꝰ eſt habendus. Siqͥ parce manducat hūc venerabilem cibum corꝑis xp̄peior efficitur in aīa. Quia dicit venerabilis Rich̓. deſan. victore. In hoc beatiſſimo ſacramento xp̄i conſiſtiſſalus fidelis aīe. qui ergo raro corpus xp̄i cōmedit ſalite aīe ſue negligit. Sꝫ in hoc apes ſagatiores inuenient̉De quibꝰ dicunt naturales. cū infirmant̉ tunc auidiusmel cōmedunt ꝓpter delectationē quā ad ip̄m habent.pes intelligunt̉ hoīes qui ob multitudinem delictoꝝ ſepius in aīa infirmant̉. Ita vt dicere poſſint cumpsͣ. vj. Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmus ſū ſana me dn̄eSed ꝑ mel intelligit̉ xp̄s. qꝛ ſicut mel eſt dulce. ita corpꝰ

xp̄i. Teſte Bern̄. in tractatu de ſacramēto. Dulcis em̄ieſus eſt in voce. dulcis in facie. dulcis in amore. dulcisin oꝑe. ⁊ dulcior patebit in diuinitatis viſione. De hociterū ait. Ieſus decus angelicū. in ore mei mirificum. incorde pigmētū celicū. in aure dulce canticū. De iſtele ſeptus comedere debemus cū ſumus infirmi. ꝑꝯſuluit Sap̄. Ecc̄i. xxiiij. Fili mi comede mel. qꝛ bonū ē⁊ fauū dulciſſimū gutturi tuo. Qui aūt accidioſus fuerit in accipiendo. fortaſſe eſt in via dānationis. Quia dicit Hilarius ſuꝑ Math̓. Dānandus ſiquidē ille hō iuſto dei iudicio eſt qͥ accidioſus eſt carnē xp̄i ſanguinēqꝫſumēdo. vel hic ꝑ cibi nimiā parcitatē auaricia deſignatur. que valde eſt vitanda ab eo qͥ debet corpus xp̄i ſumere. Quia dicit Euſebius in ẜmone. Fruſtra qͥdeꝫ ſumitur cibus p̄cioſe carnis xp̄i ⁊ ſanguinis niſi mēs frigida ⁊ extincta fuerit hoīs ab om̄i eſtū praue ꝯcupiſcentie ⁊ amoris. ſcꝫ auaricie. Tercium qd̓ vitandū eſt in comeſtione eſt lubricitas. qꝛ lubrici piſces. vt anguille ⁊ ceteri corrumpūt ſtomachū. ⁊ cibarioꝝ alioꝝ vlteriorenauferūt interdū appetitū. Sic qͥ digne vult māducarecorpus xp̄i debet ſe a lubricitate luxurie abſtinere: ⁊ mūdus debet eſſe. Qd̓ figuratū eſt. j. Regū. xxj. Ꝙ dauidꝓfugus a ſaul. venit ſolus ad ab ymelech ſacerdotem.Cui ille. Quare tu ſolus es: ⁊ nullus tecū? Rn̄dit illeRex p̄cepit mihi ẜmonē. ⁊ dixit. Nemo ſciat rē ꝓpterquā miſſus es. Nam pueros ꝯduxi in illum. ⁊ in illumlocum. Si ergo habes quid ad manū. vel quīqꝫ panesda mihi. aut quid inueneris. Et rn̄dens ſacerdos ait.Non habeo panes laycos ad manum. ſꝫ tm̄ ſanctum.Si mundi ſunt pueri maxime a mulieribꝰ manducantRn̄dit dauid. Si de ml̓ieribꝰ agit̉ ꝯtinuimus nos abheri ⁊ nudiuſtertius qn̄ egrediebamur. ¶ SpūaliterDauid interpretat̉ deſiderabilis. ⁊ ſignificat quēlibethoīem. qͥ cū deuotione ⁊ deſiderio debet ad ſumenduꝫcorpus xp̄i anhelare. Ita vt dicere poſſit cū xp̄o Luce.xxij. Deſiderio deſideraui hoc paſcha māducare vobiſcū .i. agnum paſchalem xp̄i. Sed qꝛ ad hunc cibū porrigendū nullus ē ydoneꝰ niſi ſacerdotes. ẜm qd̓ canit̉.Ꝙ eius officiū cōmitti voluit ſolis p̄ſb̓yteris. qͥbus ſiongruit vt ſumant ⁊ dent ceteris. Ideo venire debentipſi hoīes ad ſacerdotes ⁊ ab eis petere panē̓ hunc corpus xp̄i benedictū. Sicut fecit gl̓ioſus doctor hiero. cūeſſet in articulo mortis dixit. Rogo vos dn̄i mei. vt afferatur corpus xp̄i. quatenus in ſuo lumine videam lumen. vt firmans ſuꝑ me oculos ſuos det mihi mentisoculū. ⁊ inſtruat me in via hac qua nunc exiturus gradiar. Sacerdotes aūt debent inſtruere quēlibet hoīem H.panem hunc angeloꝝ poſtulantē. ⁊ dicere ꝙ panis illenō eſt panis laycus qui tranſit in corꝑis alimentū. Sꝫpanis ſanctus panis aīe. ſub cuius ſpecie ē corpus xp̄iꝑ ꝯuerſionē. ⁊ ſanguīs ꝑ ꝯnexionē. ⁊ aīa ꝑ ꝯiunctione⁊ deitas ꝑ vnionē. q̄ qͣtuor nō pn̄t diuidi nec abinuicēſeꝑari. Ut dicit qͥdaꝫ abbas de aula regia. Et qꝛ ibi eſtſanguis ꝑ ꝯnexionē. cū corpus viuū nō eſt ſine ſangune. Iō nō q̄rūt layci ſub vtraqꝫ ſpecie cōicare. Nam ſl̓ſpē panis vterqꝫ ꝯtinet̉. Si qͥs aūt comedere digne voluerit hūc panē ſanctiſſimū. ille dꝫ eſſe mundiſſimus. ⁊pͥncipal̓r a mulieribꝰ. qꝛ dicit Gali. lib̓. vj. medicinarū.Qui frequent̓ ieiunꝰ biberit aquā an̄ cibū vl̓ aliū potūei impoſteꝝ cū deuentū fuerit tremēt manꝰ. Cuius rōeſt ẜm Auicē. Nā tremor capitis in defectū ꝓueuit naturalis v̓tutꝭ. ex ieiunis vt frequent̓ ꝓuenit hauſtis. vtaſſerit Gali. Sic qͥ ante cibū nobiliſſimū corpus xp̄i ⁊ſanguīs: aquā biberit voluptatis carnalis. in tremēdoillo iudicio tremit altiſſimi ꝯditoris. Qꝛ dicit Rich̓. deſan. vic. Qui nunc carnalē miſcet dulcedinē xp̄i carni ⁊ſanguini trement̉ gehēne atqꝫ ſupplicij ſempiterni. veigit̉ illis vt ait hiero. Heu mihi dn̄e qͥd dicā. Hodie teſacerdotes comedūt in altari. vt carnes pecudū ⁊ volūcrū. īmo peius nocte mulieꝝ vtūt̉ actu turpiſſimo. ⁊ te