Sermo

.XLV.

eſt. ſuꝑat oēm legū naturā ⁊ tuam. quō annūciabo puepn̄tiam. Te em̄ celi ⁊ terre non capiūt fines. ⁊ quōvterus capiat v̓ginalis? ⁊ quō feret Maria ignē tuecharitatis? Cui dn̄s. Si leſit ignis in ſolitudine rubuꝫledat vtiqꝫ Mariā mei pn̄tia. q. d. Sicut ignis ardebat4. nec rubū ledebat. ſic mea pn̄tia mariā nō ledat. Et tūcangelus impleuit mandatū dn̄i. ⁊ de ſummo celorumexiliens. ad virginēqꝫ ingrediens. eāqꝫ ſalutauit dicēsAue gr̄a plena dn̄s tecū ⁊cͣ. Angelus em̄ fecit ſicut faciunt ſolennes nūcij a ſecularibꝰ dn̄is. vtputa regibꝰ vepͥncipibꝰ miſſi. regalem virginē ad ꝓcandū. Primo qn̄veniūt ad ipſam p̄mittūt ſalutationē ei reuerenter inclinando. ⁊ ſic de facili inclinant ad ꝯſenſuꝫ ſuoꝝ dn̄oꝝDeinde dn̄oꝝ aperiunt voluntatē. Si aūt ex hoc viderint virginē turbatā ꝯſolant̉ eā dicentes. O virgo amena ne turbaris. qꝛ rex noſter qͥ eſt diues ſpeciē tuā ꝯcupiuit. ⁊ tua dilectio apud ip̄m gr̄am adinuenit. Ita angelus pͥmo ſalutauit virginē ex ꝑte regis ſui. Et qꝛ vidit eam turbatā ait. eā appellando dicens. Ne timeasmaria inueniſti em̄ gr̄aꝫ apud dn̄m. ⁊ ſtatī ſubdit volūtatē regis. Ecce ꝯcipiēs ⁊ paries filiū ⁊cͣ. Iō dicit btūsAugꝰ. in ẜmone hodierno. Audiuimꝰ nunciū gaudiamagna nunciantē. iudicia leticie. vocē auxilij. reuocation ẜuitutis. Ecce angelus ad virginē loquit̉. vt deinceps ſerpens mulieri nō ẜmotionet̉. miſſus gabriel angelus totius mundi nunciare ſalutē deferens ade reuocationis p̄ſcriptū. Miſſus eſt gabriel ad v̓ginē. vt ignominia femine exhauſta ferat ſalutē. Miſſus eſt ad amatam regis angeloꝝ palaciū p̄parare mundi ſponſo thalamū. Miſſus eſt ad virginē. q̄ deſponſata eſt qͥdē Ioſeph. ẜuabat̉ aūt Ieſu. miſſus lucerna nunciare ſolē iuſticie. Miſſus crepuſculū lumen p̄currēs diei. Miſſuseſt gabriel manifeſtās eū qͥ eſt in ſinu patris: ⁊ in vlnismatris. Miſſus eſt miles vociferans ſecretū regis: qd̓cognoſcit̉ fide nō diſcuſſione. hec Aug. Iō dicit̉. Heeſt dies boni nuncij. Sed eſt notū qn̄ aliquis rex p̄potens ad humilē mitteret virginē ⁊ ipſam ditaret: ⁊ ſuuꝫꝯiugiū ſumeret. illa vtiqꝫ cōſentiret. Sicut hr̄. j. Regūxxv. vbi legit̉. Ꝙ rex dauid miſit nūcios ad abigail. vteā ſibi deſpōſaret in vxorē. Illa aūt poſtqͣꝫ audiſſet nuncios adorauit in terra ⁊ dixit. Ecce famula tua ſit in ancillaꝫ: vt lauet pedes ẜuoꝝ dn̄i mei. ⁊ ſic dedit ꝯſenſumEt ſic Maria auditis nuncijs angeli gabrielis illud ſcꝫꝙ elegiſſet eā in ſponſam. ⁊ verius in matrē benedictāꝯſenſit nuncio dicēs hūiliter. Ecce ancilla dn̄i ⁊cͣ. Quefacto ꝯceptus eſt xp̄s. ⁊ hoc quo ad ſecundū. ¶ Ꝙͣtuꝫad terciū eſt notandū Pli. in ſpe. na. Panthera eſt aīalpulcrū. ⁊ his qui ſibi in aliquo ſubueniūt nullo mō eſtingrata. Nam ſicut idē ait. Ꝙ qͥdam vir ſemel ex caſuvenit in deſertū. in quo vidit foueā ꝓfundaꝫ. in quamcollapſi erant cattuli panthere. nec de ꝑ ſe poterant deea aſcēdere. neqꝫ ꝑ matrē adiuuari. Ille aūt pietate motus in foueā deſcendit: ⁊ cattulos inde ſubleuauit. Qd̓videns panthera. eduxit virū illum ꝑ ſolitudinē leta ⁊blandiēs: vt ſibi gr̄as referre facile appareret. ¶ Spūaliter ꝑ pantheram ſancta mater eccl̓ia intelligit̉. vt dicitIſid̓. lib̓. xij. Ꝙ filij panthere cū in vtero matris cōualuerint ⁊ ad naſcendū iam vires receperint ardent matrē. lacerātqꝫ vnguibꝰ eius aluū tanqͣꝫ ſui ꝑtui reſiſtentē. Ita mali filij ⁊ filie eccl̓ie cū aꝑte ſunt ad peccanduꝫ.ſi tunc reſiſtit eccleſia ꝑ ſuos doctores ⁊ p̄dicatores ip̄aꝫverbis ſuis detractorijs ⁊ verberibꝰ ⁊ iniurijs. ſicut faciunt heretici ⁊ mali xp̄iani. ſcꝫ de qͥbꝰ ꝯquerit̉ ꝓphetaAmos. ij. Odio habuerūt in porta corripientē ⁊ loquētem ꝑfecte .ſ. doctores ſanos abominati eſtis. Sed pervirū intelligit̉ xp̄s. de quo dicit Zacharias. vj. Ecce viroriens nomen eius. Hic vir ambulans in deſerto .i. i.celo. qd̓ dictū fuit deſertū. ꝓpter caſum maloꝝ angeloLuc̄. xv. Uidit filios panthere .i. eccl̓ie lapſos in foueāeterne dānationis. Et hodie motus pietate deſcendit

ad eos. vt eos liberaret. Sicut ait Exod̓. iij. Uidens vidi afflictionē populi mei qͥ eſt in egypto. hoc eſt in tenebris peccatoꝝ. ⁊ clamorē eius audiui ⁊ deſcendi vt liberarē eū. Et hoc perpendens ſancta eccl̓ia nō tacet. Sechodie lete decantat gr̄as ſibi dicens. Hec eſt dies quāfecit dn̄s ⁊cͣ. vſqꝫ gl̓ia tibi dn̄e. Et ad hanc gratitudinēinuitat ſuos filios cū cantat in psͣ. xcvij. Cantate dn̄ocanticū nouuꝫ. Dicit glo. Cantate vita ⁊ lingua de xp̄iincarnatione ⁊ redēptione hūane nature. qꝛ mirabiliafecit. Et hec ſunt ꝙ hodie virgo cōcepit ⁊ nouē elapſismenſibꝰ virgo peperit. ⁊ poſt partū virgo perpetua ꝑmanſit. Et ſubdit rōnem quare cantare debent filij ſuidicentes. Notū fecit dn̄s ſalutare ſuū .i. filiū quē deſiderās Iacob ait gen̄. xlix. Salutare tuū dn̄e expectaboEt Luc. ij. Symeon dicit. Uiderūt oculi mei ſalutaretuū. hoc eſt xp̄m. Reuera xp̄m hodie ꝓ ſua incarnatione laudare debemus ⁊ gr̄as referre ſibi. qꝛ ſi tacuerimꝰa laude ⁊ gratiarūactione. ⁊ noluerimus hanc pietateꝫmagnā nobis exhibitā. ſceleribꝰ arguemur. Sicut cortigit cuidā monacho de quo legit̉. Ꝙ cum fratribꝰ vuit ad eccl̓iam vt pſalleret. ⁊ cū in miſſa cantaret̉ ille articulus ſymboli Niceni. Incarnatus eſt de ſpūſanctoUel vt alij dicūt cū hoc legeret̉ Ioh̓ j. Et verbū carofactū eſt. Genibꝰ alijs fratribꝰ deo hūiliter inclinātibꝰ.gratiaſqꝫ agentibꝰ. Ille ſolus ſedere manēs in ſtallo gratias nō retulit. Statimqꝫ ex diuina ꝑmiſſiōe venit dyabolus in ſpecie ethyopis: ⁊ ip̄m grauiter in maxillam ꝑcuſſit ꝙ veſtigia digitoꝝ ad tꝑa vite in ipſo remanſerūtEt dixit ad ip̄m. Si deus naturā angelicā ꝓ me aſſumpſiſſet. ego me ad terrā facietenus ꝓſtrauiſſem. ⁊ tu miſer ingratus exiſtis de incarnatione ſaluatoris tui. Idcirco nō ſimus ingrati. Sed xp̄m ineternū ꝓpter ſuamſanctiſſimā incarnationē collaudemus. ⁊ gr̄as illi agamus. Ut mereamur de illa exultare hic in gratia ⁊ tandem in eterna gloria.¶ Sermo In cena domini.Enite comedite panēmeū ⁊ bibite vinū qd̓ miſcui vobis Prouerix. Medicus Ioh̓es meſue in pͥma practica. Adicit ſic. Omnis in quo aliquod mali aut morboſitatislatitat ⁊ in vere medicinis aut laboribꝰ purgatus nofuerit. eſtate ſuccedente ꝑiculoſis febribus eſtuabit.?aūt medicinas p̄ſumpſerit acciꝑe infirmitas expurgat̉Et rōem huiꝰ ponit Conſtātinus. qꝛ morbꝰ qͥ in vereintra corpus remāſit: adueniēte calore eſtatis ꝑiculoſiꝰeſtuabit. ¶ Myſtice loquēdo. Quis eſt iſte qͥ nō habeat in ſe malum peccati vel morbū aīe latitare? Certe nomo. Multa em̄ mala occulte ꝑpetramus. De qͥbꝰ dicitb. Bern̄. lib̓. medi. c. xiij. Magis timeo malū qd̓ facioin abſcondito qͣꝫ qd̓ facio in aperto. Malū em̄ qd̓ nullꝰvidit: nemo reprehendit. ⁊ vbi nō timet̉ reprehenſor. ſecurius accedit tēptator ⁊ facilius iniqͥtas ꝑpetrat̉. hecBern̄. Multa etiaꝫ cōmittimus manifeſte ꝑ q̄ aīe nr̄emorboſitatē ꝯtrahūt ⁊ aſſumūt ⁊ illa in nob̓ ꝑ obliuione manēt latitare a qͥbꝰ ſi volumꝰ expurgari ⁊ ſanari. neceſſe ē nob̓ vt nobiliſſimā medicinā corꝑis xp̄i ī vere hꝰē in iſto tꝑe gr̄e ſumamꝰ. de qͣ dic̄ b. Ber. in ẜmōe. Corpus xp̄i eſt ꝑegrinatiōibꝰ dieta. egrotis medicina. debiles ꝯfortat. valentes delectat. languores ſanat. ſanitatēꝯſeruat. fit hō manſuetior ad correptionē. patientior adlaborē. ardentior ad laborem. ⁊ ad obedientiā ꝓnior. ⁊ad gratiarūactionē deuotior. hec ille. Et vere dic̄ qͥ hācdigniſſimā medicinā nō ſumeret periculo ſe exponeretQuia dicit̉ de pe. ⁊ remiſ. c. Om̄is vtriuſqꝫ ſexus: poſtqͣꝫ ad annos diſcretionis venerit. ſuſcipere dꝫ ad minꝰreuerenter in paſcha eucha. ſacr̄a. niſi forte de ꝓprij ſacerdotis ꝯſilio ob aliquaꝫ rōnabilem cauſam ad tp̄s eius