De annūciatione dn̄ica.
ſpūſſanctus appariturus erat. Veniēs igit̉ ſerpens. vtdicit mgr̄. Stetit corā femina in qua minus rōnem vgere nouit. ⁊ nō audet in verba ꝑſuaſionis exire timēsdep̄hendi. ſꝫ ſolū interrogatione eā aggredit̉. vt ex rn̄ſion colligeret qͣliter in malicia ꝓcedere poſſit. Cur inquit p̄cepit vobis dn̄s. vt nō comederetꝭ de om̄i lignoparadiſi? Rn̄dit ml̓ier. De fructu lignoꝝ q̄ ſunt in paradiſo viſcimur. De fructu v̓o ligni qd̓ eſt in medio paradiſi. p̄cepit nobis ne comederemꝰ ne forte moriamurIn qͦ v̓bo dedit ſibi locū tēptandi. Iō dyabolus moxdixit. Nequaqͣꝫ moriemī. Sed ſcit em̄ deus in qͣ ⁊cͣ. Inquo ꝓmiſit p̄miū. ſi comederent hērent ſil̓itudineꝫ de⁊ ſcīam boni ⁊ mali. Audiēs igit̉ hec mulier. q̄dā elatiopulſauit mentē ſuā. vt dicit mgr̄ diſ. xxij. li. ij. Ꝙ credidit ⁊ voluit hr̄e ſil̓itudinē dei. Qd̓ ꝯfirmat Aug. ſuperGen̄. Non inquit eſt putādū ꝙ hō diceret̉ feciſſe. niſip̄ceſſiſſet in eo quedā elatio. ſperans igit̉ hec ꝯſequi. tulit de fructu ⁊ comedit. Sed adam nō fuit ſeductus eodem quo mulier. nō em̄ putabat eſſe veꝝ qd̓ dyabolusſuggerebat in eo. tn̄ ſeductus credi pōt ꝙ cōmiſſuꝫ veniale putauit. Potuit etiā aliqua elatio menti eiꝰ inijopoſt tēptatione ex qͣ voluit lignū vetitū experiri. cū mulierē nō vidit mortuā eſca illa ꝑcepta. Cogitans igituradam de mīa dei. ⁊ pomū ſumens fructū comedit: ⁊ pſuaſioni mulieris ꝯſenſit: nolens eā ꝯtriſtari ⁊ eā a ſe alienatā relinquere ne periret. arbitrans illud eſſe veniale⁊ nō mortale delictū. qd̓ tn̄ exitꝰ aliter indicauit. Plustn̄ peccauit mulier qͣꝫ vir. qꝛ in ea maior tumoꝝ p̄ſumptio fuit. qꝛ in ſe ⁊ in deū ⁊ in ꝓximū peccauit. vir tm̄ inſe ⁊ in deū peccauit. Si tn̄ vir nō peccaſſet. mīme hūanū genus peccatis corruptū periſſet. vt dicit mgr̄ lib̓. ij.diſ. xxij. Adam igit̉ peccando oēm ornatū ꝑdidit. Naꝫqͥ habuit poſſe nō mori in ſtatu innocentie. in ſtatu pecandi habuit moriēdi neceſſitatē. ẜm illud apl̓i ad Ro.viij. Corpus ꝓpter peccatū mortuū eſt .i. neceſſitatē meriendi in ſe habuit. qͥ pͥus genuiſſent ſine macula ⁊ mala ꝯcupiſcentia. poſt peccatuꝫ fuit culpa. qꝛ talis letalisegritudo mēbris hūanis inheſit. vt dicit mgr̄ diſti. xxij.lib̓. ij vbi ſupͣ. Qui in ſtatu innocentie habuit ſapīampoſt peccatū incurrit ſtulticiā. ẜm illud psͣ. xlviij. Hōcū in honore eſſet nō intellexit. Iō dixit ad eū dn̄s. Ecce adam qͣſi vnus ex nobis factus eſt ſciens bonū ⁊ malū. q. d. aliter ſibi euenit. Sed tn̄ mgr̄ lib̓. ij. diſ. xxiij. diꝘ illam ſcīam ⁊ ꝓuidentiā qͣ creata ſibi ſubijcerent̉. etrōne illius gubernarent̉. vt ſciret illis ꝓuidere neceſſaria a qͥbꝰ ꝯſequi emolimentū debebat hō peccandi. nōꝑdidit poſſibilitatē nec illam qͣſi carnis neceſſariā ꝓuidere. Idcirco hō in ſcriptura de hmōi nō erudit̉. ſꝫ deſcīa aīe quā peccādo amiſit. Etiā aīalia que in ſtatu innocentie ſibi obediſſent. poſt peccatū facta ſunt rebelliaSimiliter cuncta elemēta alias etiā virtutes. iiij. perdidit ꝓpter peccatū. Pax ergo ⁊ mīa ip̄m relinquentes incelū aſcenderūt. qꝛ in his noningentis. xxx. annis qͥbꝰvixit adam Gen̄. v. Non habuit pace̓ ⁊ requiē. ſꝫ laborem. ẜm ꝙ dixit dn̄s Gen̄. iij. In ſudore vultus tui veſceris pane tuo. Miſericordia etiā ſibi nō ſubuenit neqꝫ poſteris ſuis. in quinqꝫ milia ⁊. cc. minus vno annisSed veritas ⁊ iuſticia hic renuentes ip̄m ⁊ filios ſuoꝑ illud tp̄s grauiter punierūt. Tandē celeſtis pater.vait b. Bern̄. in qͣdam meditatione. Uidens hūanū geHnus ꝓpter pctm̄ periſſe ⁊ dura oppreſſione dyabolo ſuliacere. audienſqꝫ clamorē iuſtoꝝ dicentiū cuꝫ psͣ. cxliij.Inclina dn̄e celos tuos ⁊ deſcende. Et iteꝝ. Utinā dirūperes celos ⁊ deſcenderes Eſa. lxv. Miſericordia eſtmota in ſuo ꝯſiſtorio diuinitatis cōſiliū habuit de creature liberatione vicꝫ hōis in quo habuit qͣtuor ꝯſultrices. Prime due fuerūt mīa ⁊ veritas. Miſericordia fuitin celo. ſꝫ v̓itas venit vſqꝫ ad nubes. ẜm illud psͣ. xxxvDn̄e in celo mīa tua ⁊ veritas tua vſqꝫ ad nubes. Miſericordia allegat ꝓ hoīe. Ecce inquit iratus es dn̄e nō
eſt qͥ inuocet nomē tuū. qꝛ audacter peccant hoīes ⁊ teoffendūt. ⁊ nō eſt qͥ ſurgat ⁊ teneat te ab ira tua. Si em̄oēs hoīes ꝑdas vt inimicos quos poſtea habebis amcos. Sumpſit ꝓ ſe dictū Aug. Et mgr̄ in lib̓. ij. diſti. j.Nonne feciſti hoīem creaturā rōnalē? vt ſummū bonū intelligeret. intelligendo amaret. amando poſſideret. atqꝫ poſſidendo frueret̉. q. d. vtiqꝫ. Igit̉ ſi peccauithō q̄ vltīo tibi occidendo vermiculū. ⁊ ſi cōdemnabisqͥd tibi ꝑ hoc gl̓ie? Ꝙ ſcriptū eſt psͣ. xxxviij. Infernusnō ꝯfitebit̉ tibi: neqꝫ mors laudabit te. Idcirco vt petijpsͣ. xliij. Exurge: quare obdormis dn̄e? exurge ⁊ ne repellas in finē. Uſqꝫ quo pater mīaꝝ iraſceris ſuꝑ or̄nē ſerui tui. Cōuertere dn̄e vſqꝫ quo ⁊ deprecabilis eſtoſuꝑ ſeruos tuos. Auerte irā tuā miſericors ⁊ miſerator.Exurge dn̄e libera hoīem quē creaſti ad tuā imaginemQuia nō eſt qui redimet p̄ter te. Tu igitur exurgēs miſereberis ſyon .i. aīe. qꝛ tp̄s miſerendi eiꝰ. qꝛ venit tp̄us.Qd̓ audiens veritas ait. Dn̄e iuſtus es ⁊ rectū iudiciūtuū. Scito ꝙ oīa que ꝓcedūt de labijs tuis nō facis irrita. Tu em̄ dixiſti ꝓ ſententia Gen̄. ij. Quocūqꝫ tꝑe comederitis ex eo morte moriemini. Et illa ſententia nondꝫ falſa inueniri. al̓s ego perio ſi mīa dꝫ exaudiri. Cuem̄ ille due ꝯſultrices nō pn̄t mediū redēptionis innire. acceſſerunt alie due. ſcꝫ pax ⁊ iuſticia. Pax allegabat ꝓ hoīe dicēs. Cū deus cogitat ſemꝑ cogitatiōes pacis ⁊ nō afflictionis. Iō dꝫ iure hoīem penitentē recociliare. Iuſticia aūt ꝓ ꝑte dei dicēs psͣ. j. Nō ſic impij nōſic. ſꝫ veniat mors ſuꝑ illos ⁊ deſcendūt in infernū viuētes. Inſuꝑ ſcriptū eſt Eſa. xxvj. Iniq̄ agens nō videbitgl̓iam. Cūqꝫ nec iſte ꝯſultrices poſſent ꝯcordare. deditꝯſiliū ſapientiſſimus ſalomon. Xp̄s filius dei vt fieretmors bona qua innocens moreret̉. per cuius mortē hōꝑditus liberaret̉. q̄rentes igit̉ talē innocentē. nuſqͣ inuenerūt. qꝛ nemo potuit dicere mundū eſt cor meū. purus ſum a peccato Prouer. xx. Quibꝰ ſic reuertentibusdixit. Nec vos qͥcqꝫ ſcitis. Neſcitis inquā. qꝛ ſcriptū ēpsͣ. xiij. Om̄s declinauerūt inutiles facti ſunt non eſt.faciet bonū ⁊cͣ. Querite igitur qͥs ſit ille vnus. ⁊ inueſtigantes ꝙ xp̄s ille vnus eſſet qͦ inuento ꝓtulerūt ſnīamdiffinitiuā dicentes. Qui dedit ꝯſiliū ꝯferat auxiliumAudiēs aūt iudex xp̄s qͥ iſtud dederat ꝯſilium ꝙ padeberet ꝓ hoīe. ait Gen̄. vj. Penitet me feciſſe hoīemRecte fecit xp̄s ſicut ſartor qͥ cū feciſſet bonā tunicamquā alius induendo macularet: qua maculata ad ſartorē portaret̉. ⁊ ille ꝓpter maculā necaret̉. ille diceret. Penitet me feciſſe tunicā. Sic de xp̄o qͥ fecit hūanam naturā bonā Gen̄. j. Uidit deus cūcta que fecerat: ⁊ erāvalde bona. Sed adam peccando eā maculauit. ⁊ xjꝓ ea pati debuit. Iō dixit. Penitet me feciſſe hoīeꝫ. ?qꝛ hūanū genus redimi nō potuit: niſi bonū nunciump̄iret. Recte ſicut arbor q̄ ꝑdit priorē pulcritudinē nonornat̉ floribꝰ. niſi p̄cedat pͥus ver: qͣſi bonus nunciusIō xp̄s vocans nunciū gabrielē dicēs. Ueni Gabrievt pꝫ in ẜmone p̄cedente mēbro. ij. Et ſubdit. Angelꝰaudiens hec intra ſe cogitans ⁊ dicens. ſtupendū ē hocmiraculū. ⁊ oīs ſcīe p̄cellit ſenſum. Qui in cherubin terribiliter ⁊ in ſeraphin inuiſibiliter: ⁊ in om̄ibꝰ angelicisv̓tutibꝰ incōprehenſibilis eſt. tn̄ vult incarnari. Et puelle ſui habitaculi pn̄tiam repromittit. Poteſt ne vterꝰcaꝑe eū qͥ nō capit̉? hec ⁊ hmōi angelo cogitāte. ait dn̄sad eū. Quid turbarꝭ o gabriel: Nunqͥd a me pͥus miſſus es ad Zachariā ſacerdotē ⁊ natiuitatē Ioh̓is ei niciaſti Nunqͥd nō annūciatōis tue effectus ꝓſecutꝰ ēᶠnunqͥd nō illa tūc ē ſeges ſterilis facte. q̄ iam carebat .i.pͦ cariſtia deficiebat. Nunqͥd impoſſibile apud me qͥdqͥd creaui oīa verbo. Cur ergo ambigis? Ad hec angelus. Dn̄e opus qͥdem extitit tue charitati qd̓ ex amoreꝑficit̉. Teſtis eſt zacha. poſt illū rebecca ⁊ auna. q̄ miſerie ⁊ paſſioni ſterilitatis ſimul ẜuientes a te libertatē acacceperūt. Uirginē aūt parere q̄ genitura de viro non