De annūciatione dn̄ica.

tuos. Et ficut in anno iubileo pauꝑes fuerūt ditati. Qꝛdr̄ Leuit̓. xxv. Ꝙ om̄s qͥ erant quaſi exules. ad poſſeſſiones ſuas redire ꝑmittebant̉. ⁊ redierūt vnuſquiſqꝫ adfamiliaꝫ ſuam qn̄ venit annus iubileus. Sic in hac dieiubiloſa nos om̄s qͥ ante incarnationē eramus exules:a poſſeſſione celeſtis hereditatis: ſumus reuocati ad inſam. Ut iam ſumus filij excelſi om̄s: ⁊ regni eterni capaces. Hodie p̄ om̄ibꝰ diebꝰ ſumus ditati valde. quMarie datus eſt theſaurus: de quo predixerat Moſes Deut̓. xxviij. Aperiet dn̄s theſauꝝ optimū. Ideodicit Bern̄. O diues in om̄s ⁊ ſuꝑ om̄s Maria. De cuius ſubſtātia modica ꝑs ſumpta: totiꝰ ſeculi ſufficit ſoluere delicta. Etiam ſic in anno iubileo eſurientes fuerūt ſaciati. quia Leuit̓. xxv. dr̄. Neqꝫ ſeritis neqꝫ metitis ſponte in agro veſtro naͣſcētia. ⁊ pͥmitias vindemienō colligitis ob ſanctificationē iubilei. ſꝫ ſtatim oblatacōmedetis. Sic in iſta die benedicta om̄s ſumus ſaciati. qꝛ hodie deſcendit panis viuus in vterū v̓ginis. ẜmꝙ p̄uidit Salomon Cant̓. vij. Uenter tuus ſicut aceruus tritici vallatus lilijs. Et hoc qͣꝫtum ad ſecundū.¶ Sermo tercius. De eadem.Ec eſt dies boni nuncij. ſitacuerimus ⁊ noluerimus nūciare arguemurſceleris. iiij. Regū. vij. ¶ In naturalibꝰ legit̉ ꝙ variavolatilia varia ferunt nūcia. Refert alanus in de planctu nature tracta. ij. c. ij. de bubone dicens. Illic bubomiſerie ꝓph̓a pſalmodias finire lamentationes p̄cinnbat. Cui alludit Ouidius. Ignauus bubo viros moralibus offert. Et ꝓbat idē Uincē. in ſpe. hyſto. li. viij. debubone quē vidit herodes agrippa in arbore ſuꝑ ſe ſedentē. que nunciū tulit ſibi mortis affuture. De quo hr̄etiam Act̉. xij. Quid aūt de hoc ſit tenendū cōmitto ſapientibꝰ. qꝛ talia auguria ꝓhibent̉ Leuit̓. xix. Non auguriabimini neqꝫ obſeruetis ſomnia. xvj. q. iij. ꝑ totū.e. cauſa. q. v. c. nō licet. ⁊ quatuor. c. ſequētibꝰ. Sed ecōtra dicit Iſid̓. lib̓. xij. Ꝙ ciconia eſt ameni tꝑis nuncia⁊ leticie. qꝛ in ſuo aduentu veris p̄dicat nouitatē. Idepatꝫ de turture que nō apparet niſi vere accedente. Iedicitur Cant̓. ij. Hyems tranſijt ymber abijt ⁊ receſſitA ¶ Myſtice ꝑ bubonē q̄ in īmundis ⁊ ſtercoribꝰ delectatur: ⁊ in ſepulcris vetidis libenter cōmorat̉: dyabolusdeſignat̉. qꝛ ille in īmundicijs peccatoꝝ delectat̉. ⁊ in libricis domībꝰ moratur. ẜm illud Iob. xl. Sub vmbridormit in ſecretis thalami: in locis humētibꝰ. Iſte turpiſſimus bubo .i. dyabolus tulit triſtē nuuciū noſtris pͥmis parentibꝰ quādo venit mentiendo Gen̄. iij. Nequaqͣꝫ moriemini. Sed ſi comederitis de ligno ſcientieboni ⁊ mali. eritis ſicut dij ſcientes bonū ⁊ malū. Et vire triſtem nunciū. qꝛ triſtem habuit exitum. Nam dn̄sdixit Eue. Multiplicabo erūnas ⁊ ꝯceptus tuos in dolore paries filios tuos. Ade aūt dixit. Exquo comediſtide ligno qd̓ p̄ceperā tibi ne comederes. Maledicta terra in oꝑe tuo. In laboribꝰ comedes panē cunctis diebꝰvite tue. Sed econtra ꝑ ciconiam que eſt auis pia circapullos. intelligitur gabriel archangelus: qui pius eſt etga genus humanū. quia bonū nunciauit nunciū. Itavt de ipſo dicatur illud Prouer. xxv. Nuncius bonusde terra longinqua. Nam dyabolus nunciauit Eue pͥme matri ve. Gabriel aūt virgini aue .i. ſine ve. Ille potauit. ſcꝫ luctuoſum. iſte gaudioſum. ille dānoſum. iſtegratioſum. ille maledictū. iſte banedictū. Ideo dicit beatus hiero. in ẜmone de aſſumptiōe virginis. Quicqͥdmaledictionis infuſum eſt ꝑ Euam. totū abſtulit benedictio Marie. Et infra. Quod natura nō habuit vſusneſciuit: ignorauit ratio. mens nō capit. hūana naturanō ſuſtinet. Pauet celum. ſtupet terra. creatura omnisetiaꝫ celeſtis mirabiliter admiratur. hoc totū ꝑ Gabrie

lem archangelum Marie diuinitus nunciat̉. Ideo bene poteſt dici. Hec dies boni nuncij. In quibꝰ verbistria deſcribunt̉. Primū eſt feſtiuitas gaudioſa. ibi. heceſt dies. Secundū ineffabilitas gratioſa. ibi. boni nuncij. Tercium taciturnitas criminoſa. ibi. ſi tacuerimusDe pͥmo eſt notandū. Dicūt naturales. ꝙ ver eſt tēpus amenū ⁊ gaudioſum portans ſecū om̄ia: ſicut dn̄slargus. Ideo in eodem vernali tꝑe gaudent aues garritum plus facientes: ⁊ ſe ad amorē excitantes. gaudēthomīes loca viridia ⁊ amena viſitātes. gaudet terra inſuꝑficie ſepulcra floribꝰ exornando. Gaudent inſuꝑ etbeſtie ſe in latibulis ſuis gaudenter ſubleuādo. Spūa Bliter ꝑ tempus veris intelligitur tp̄s gratioſum incarnationis. De quo dicit apl̓s ad Gal̓. iiij. Dū venit plenitudo tēꝑis miſit deus filium ſuū. quod exponit mgīlib̓. iij. ſententiaꝝ diſ. j. dicens. Tempus plenitudinisdr̄ tp̄s gratie quod in aduentu ſaluatoris exordiū ſumpſit. hoc eſt tp̄s miſerendi: ⁊ tp̄s benignitatis. In quogratia ⁊ veritas ꝑ Ieſum xp̄m facta eſt. Gratia quia ꝑcharitatē implet̉. qd̓ in lege p̄cipiebat̉. veritas quia perxp̄i aduentū exhibet̉ atqꝫ ꝑficitur humane redēptiōisreſponſio facta ab antiquo. hec mgr̄. Hoc inqͣꝫ eſt tp̄acceptabile ⁊ dies ſalutis ver iocundū ⁊ amenū. in quceleſtis ros virgineo vellere ſe infudit. Sicut figuraturIudicū. vj. Ubi legitur ꝙ gedeon poſuit vellus ouisin aere ⁊ deſcendente rore vellus maduit. terra vndiqꝫſicca ꝑmanente. Per hoc vellus ſignificat̉ virgo Ma­ C.ria. quia ſicut vellus eſt albū vel candidū. ſic eſt mariacandida vel pura. vt de ipſa exponi poteſt illud Sap̄.vij. Hec eſt ſplendidior ſole ⁊ ſuꝑ oēm diſpoſitionē ſtellarum luci comꝑata inuenit̉ pͥor. Et vere niſi puritatecanduiſſet celeſtis. ſcꝫ xp̄s exiſtens ros: in eam nō deſcēdiſſet. Quia vt dicit Anẜ. in lib̓. de ꝯceptu virginali. vtillius hoīs. ſcꝫ xp̄i ꝯceptio de puriſſima matre fieret. q̄ apuritate niteret: quā ſub celo nequit maior intelligi. Idcirco in hoc tꝑe gratioſo gaudeant aues .i. errantes. qͥhodie deſcendit rex celoꝝ: vt hos qui diu errabant adregna celoꝝ reuocaret. Nam ante xp̄i aduentū om̄s exrabant. ſicut in eoꝝ ꝑſona dixit psͣ. cxviij. Erraui ſicutouis que perijt. quere ſeruū tuum. Sed hodie reliquitxp̄s. xcix. oues .i. nouem choros angeloꝝ in deſerto. ideſt in celo. ⁊ venit ad illam que perierat Luc̄. xv. Ideomerito gaudeant ⁊ exultent: ⁊ canticū leticie decantentẜm illud psͣ. xcvij. Cantate dn̄o canticū nouū. ẜm glvita ⁊ lingua laudate de xp̄i incarnatione ⁊ redemptne hūane nature. qꝛ mirabilia fecit. Et hec fuerūt mirabilia de quibꝰ dixit Hiere. xxxj. Nouū faciet dn̄s ſuꝑterram mulier circūdabit virū. Et etiam de quibꝰ p̄dixit Eſa. vij. Ecce virgo ꝯcipiet ⁊ pariet filium. Gaudeant deniqꝫ hoīes eccleſias deuotius frequētantes. ⁊ p̄ſertim mites ⁊ humiles. Quia hodie venit iſte qͥ dijMath̓. xj. Diſcite a me. quia mitis ſum ⁊ humilis cōde. Hodie venit in vteꝝ virginis qui humiles letificatMath̓. v. Beati pauperes ſpiritū. qm̄ ipſoꝝ eſt regnūceloꝝ. Simil̓r ⁊ mites ibidē. Beati mites qm̄ ipſi poſſdebunt terram. De qua psͣ. xxvj. Credo videre bonadn̄i in terra viuentiū. Quod a ſeculo nō fuit auditumquia dauid fuit hūilis. Sicut teſtat̉ in psͣ. xxxiij. Hūiliabam in ieiunio aīam meā. Iob fuit humilis ſimplex⁊ rectus Iob. j. Moyſes erat vir mitiſſimus Numerxvij. Sed de ꝓmiſſione regni celoꝝ nunqͣꝫ audierūt. ſꝫomnes ad inferos deſcenderūt. Gaudeant etiam terreni ⁊ cupidi. ꝑ terram deſignati. ẜm illud psͣ. xcix. Iubilate deo om̄is terra. cantate: exultate: ⁊ pſallite. Quare? Quia xp̄us hodie deſcendit de domo regia. in quaẜm psͣ. ſunt diuitie ⁊ gloria que ex auro gēmiſqꝫ mirabiliter rutilat. de cuius portis odor nimiū recreatiuusemanat. cuius platee cōſtructe ſunt ex auro puriſſimo:tanꝙͣ vitrū perlucidū: que fundata eſt in zaphiris Iaſpidibꝰ. ⁊ viuis ex lapidibꝰ eſt conſtructa. floribus por-