De ſancta Dorothea

vidit. ẜm illud Prouerb. iiij. Oculi tui recta videant: ⁊palpebre p̄cedent greſſus tuos. Ideo de ea pōt illud dci Canti. ij. Oculi eius ſicut columbe ſuꝑ riuos aquaꝫſemꝑ intuent̉ miluū venientē aut falconē. Ita bea. Dorothea ſemꝑ p̄uidit inſidias dyaboli milui infernalisquia nec ꝑ ſe neqꝫ ꝑ tyrannū fabricū potuit eam capiendo ſuꝑare. Et vere neceſſe eſt virgini cuſtodia oculoꝝ.vt cum folio verecundie tegat oculos ne videant impudica. Quia legit̉ Gen̄. xxxiiij. ꝙ dyna filia iacob egrediens de domo vt videret mulieres regionis illius: ⁊ vanitates earum. Quam cum vidiſſet Sychen filiꝰ Emorqui erat princeps ciuitatis rapuit eam ꝑ potentiā. ⁊ dorminit cum ea vi opprimens virginē que ſi viſum cuſtodiſſet: ⁊ in domo manſiſſet corrupta non fuiſſet. Sic timeo cōtingit multis impudicis puellis ⁊ ml̓ieribꝰ: queomnia ſpectacula coreaꝝ volunt ꝯtemplari. que ſi noncorꝑal̓r tū interdū mentaliter corrumpunt̉. Quia dicibeatꝰ Ambro. in quadā omel̓. Non credo viro vl̓ mulieri ſi dicit ſe illeſum euaſiſſe a ſpectaculis taliū. Dauidex eo ꝙ vidit Berſabee lauantē ſtatim ad libidinem ꝓuocatus eſt. vt habet̉. ij. Reg. xj. ¶ Secundū folium qͥornatus erat candidiſſimus flos campi. b. dorothea fuit verecundia ⁊ cuſtodia auriū. Ip̄a .n. audiēs ꝓmiſſiones fabricij p̄fecti non ei aſſenſit. ſed oīa tanqͣꝫ lutū ſpreuit. qꝛ audiuit ſapiētē Eccī. .xxviij. Sepi aures tuas ſpinis. ⁊ ne audias linguā nequam. qd̓ eſt cōtra virginesmodernas que audientes ꝓmiſſiones viroꝝ ſtatim credunt. Cōtra illud Eccī. xix. Qui ſtatim credit leuis eſtcorde. tales etiam virgines ſtatim inclināt aures ad auditum turpium viroꝝ: ad cantilenarū mundanarum.Quod tn̄ eſt cōtra Ariſto. vij. polli. Ubi docet ꝙ ab auditu turpiū: aures ſunt refrenāde. qꝛ defacili ex hoc adopus inclinant̉. Ideo ta mater inſtrue filiam tuam: vtdeclinet aures a turpibꝰ. ⁊ tecum eundo ad eccīam intidat diuinis ⁊ p̄dicationibꝰ. Quia eua inclinans auremad verba demonis: mandatū dei eſt tranſgreſſa Gen̄.iij. ¶ Tercium folium fuit cuſtodia oris. qꝛ verba turbia non ꝑtulit. Sed quotidie deum in ſuis fabulatōnibus benedixit. vt dicere poſſit cum pſal. xxxiij. Benedicam dn̄o in omni tꝑe. Etiam beata dorothea ſilentiumtenuit cum non multa verba cuꝫ p̄fecto miſcuit: qd̓ magnum ornamentū fuit. ẜm illud Ariſto. j. polli. Silentum mulieris p̄ſtat ornatum. ꝙ eſt cōtra mulieres multas ⁊ ſeculi virgines que verba turpia ⁊ luxurioſa nonverentur. De quibꝰ dicit pſal. Sepulcrū patens ē guttur eoꝝ: linguis ſuis doloſe agebāt. O mulier dyaboliiudicium dei non euades. que tam turpia dicere audesEt hoc petit pſal. v. Iudica illos deus. vide qualiter illa eſt ꝑpeſſa. de qua ꝓfert Grego. iiij. dyalo. dicēs. EratEquedam monialis que carnis continentiā habuit. ſed aſtultiloquio non ceſſauit. Hec cum defuncta eſſet ⁊ ineccleſia ſepulta fuiſſet. eadē nocte vidit cuſtos templi ꝙfuit ante altare ducta ⁊ ꝑ medium ſecata. cuius quidemvna ꝑs manſit intacta ⁊ altera fuit cremata. Et illiꝰ cōbuſtionis ſigna ſequenti die in marmoribꝰ apparuerūtacſi fuiſſet ibi corꝑaliter cōcremata. ¶ Quartū foliū fuit cuſtodia manuuꝫ. qꝛ eas non extendit ad illicitos tactus. ſed verius ad pauꝑes. Non eas extendit ad choreas. Sed in oꝑbꝰ licitis. ẜm illud Sapien. vbi ſupra¶ Quintū folium eſt cuſtodia peduꝫ ab illicitis ingreſſibus. non .n. gradiebat̉ ad loca vana ⁊ ad illicita ſpectacula. ſed potius ad xp̄i templa. petens cum pſal. cxviijGreſſus meos dirige ẜm eloquiū tuum. Sꝫ ſic nō faciunt noſtre virgines que hincinde diu vagant̉ in plateis ſponſos vt eſtimo cōquerentes. Cōtra quas dic̄ glorioſus Hiero. in libro de laude virginitatꝭ. Nolite ſpōſum querere ꝑ plateas. Nolite currere angulos ciuitatis. ſponſus in plateis non pōt inueniri. Et hoc qͣꝫtum4º. ad primū. ¶ Ꝙͣtum ad ſecundū eſt notandū. Dicuntnaturales. ꝙ lilium conualliū eſt in altum ſe extendens

florem multū odoriferū habens rubeum colorem ⁊ album on̄dens. ſemꝑ inter aculeos ſpinarum manens. ⁊tn̄ candorē pulcerrimū ⁊ odorem non amitens. Huiililio glorioſa dorothea comꝑatur. que in altum contemplatiōis extulit ſe. qꝛ ſciebat hoc qd̓ dicit Fortunatus inomel̓. Nequaꝙͣ deus deuote anime ſe applicat nec inclinat. niſi ſe totam in contemplatōem poſitam erigat ⁊occurrat. Secundo ſicut lilium cōuallium hꝫ odoreꝫ eflorem multū odoriferū. qui vndiqꝫ circumfundit̉ a qͦhomo recreatur. Ita beata dorothea adeo florē ſue pete fame emiſit. ꝙ ꝑ totum mundū eſt dilatata. Et ideoaudet dicere cuꝫ apl̓o. ij. Corinth. iij. Chriſti bonꝰ odorEt ſimiliter illud Eccī. xxiiij. Sicut cynamomū ⁊ balſemū aromatizans odorem dedi quaſi myrha electa dedi ſuauitatem odoris. Cynamomū ē arbor breuis odorifera ⁊ dulcis. vt dicit glo. ſuꝑ euangeliū. Per odorenhuius cynamomi quod replet odorem ⁊ locum in quoſeruatur. ſignificatur fama ip̄ius: que totam ꝓuinciamcapadocie ⁊ alia regna illuſtrauit ⁊ repleuit. ẜm ꝙ ſancta eccīa canit. Letare ceſarea ciuitas beata. Nam illuſtrat varia regna ⁊cͣ. Balſamū aūt. vt dicit Plinius lixij. c. xj. Omnibꝰ odoribꝰ p̄fertur quo ſoli vtuntur reges terrarum. Per odorem huius balſami ſignificaturfama que placuit deo. ẜm ꝙ canitur cordis puritate ꝓmiſſi veritate manuū innocentia ſumma cum prudentia. caſtiqꝫ cordis conſilio placuit altiſſimo. Myrha vtdicit Pli. vbi ſupra ē valde aromatica. ⁊ p̄cipue illta ſudando effluit. omnibꝰ generibꝰ myrhe in odofertur. ⁊ myrha educta electa a pluribꝰ vocat̉. ꝑ eiꝰ odorem ſignificat̉ fama ad ſeip̄am. qꝛ ſicut myrha quantomagis cremat̉: tanto magis redolet ⁊ odor dilatat̉. Itain ſimili quātomagis. b. dorothea ardebat igne tribulationis tantoplus fragrabat. Ita vt de ip̄a pōt dici illudCanti .j. Unguentū effuſum nomē tuū. hoc odore ſuauiſſimo multa milia paganoꝝ ſunt recreati. in fide confortati qͥ potuer̄t dicere ad ip̄aꝫ. O dorothea trahe nospoſt te. Terciū lilium cōuallium habet colorem rubeuꝫexterius. ſed interius albuꝫ. Ita beata dorothea fuit exterius rubea ꝑ ſanguinis effuſioneꝫ. Iō ſi querēt̉ ab eaO dorothea quare rubꝝ eſt indumētū tuū? poſſꝫ rn̄dere. Torcular calcaui .ſ. paſſionis ſola: ⁊ de gentibꝰ nō eſtvir mecū Eſa. lxiiij. Fuit aūt interiꝰ alba ꝑ caſtitatis retentiōem. Iō canit̉ d̓ ea. Predecora facie fulgēs ⁊ veniſta ꝓcuratrix gr̄e. caſta. mitis. iuſta. Et qͣꝫuis hoc iocurdiſſimū liliū ꝯualliū ſꝑ fuit inter aculeos tormentoꝝ. tr̄candorē ſpecioſitatis ⁊ odorē ſuauitatis nō amiſit. Iō īip̄a exponi pōt illud Heſter. ij. Erat .n. formoſa valde.oīmqꝫ ocul̓ gratioſa ⁊ amabil̓ videbat̉ ⁊ qͣꝫuis non oībꝰincredulis. tn̄ ſanctis oībꝰ ⁊ angelis qͥbꝰ hodie letant̉ incelis ē deducta rogemus.¶ Sermo ſecundus. De eadem virgine.Lores apparuerūt in terra nr̄a Cāti. iiij. Uel pōt apllicare ꝓ themate illud. Quaſi flos egredit̉ ⁊ ꝯterit̉ Iob. xiiij. Scd̓m natrrales. Flores nō oī tꝑe anni apparēt: nec cāpos nec pritaqꝫ ornāt. Sicut hodie videmꝰ in hyeme ⁊ p̄cipue ī mēſe februario: ibi rariſſime flos inuenit̉. Tū ꝑꝑ frigiditatē ꝯſtringentē. qꝛ tūc frigus viget ꝑꝑ ſolis elongatōemdiuturnā. tū ꝓpter niuē terrā tegētē ⁊ ortū floꝝ impedittē. Iō impingit̉ februariꝰ ſenex ad ignē reficiēs reſidēs⁊ ſe calefaciēs. vt dicit mgr̄ ꝓprie. li. x. Ueniēte aūt vereaut aprili terra aꝑit̉: ⁊ flores de terra oriunt̉. quoꝝ pͥmꝰeſt viola. Iō depingit̉ aprilis geſtās florē. qꝛ illo tꝑe incpit terra p̄mitus floribꝰ decorari. vt dicit mgr̄ vbi ſupMyſtice ꝑ hyemē intelligit̉ tp̄s qd̓ fuit ante natiuitatexp̄i. in quo rariſſimi fuerunt flores virginei. qꝛ tūc virginitas fuit maledicta: ⁊ cōiugalitas bn̄dicta. ẜm illud