SermoſI

ſunt neceſſaria hec ad medicamēta. Et vt habetur. c. xijThob̓. veniēs ad patrē ſumpſit de felle piſcis. ⁊ liniuioculos patris ſui. ⁊ cepit albugo de oculis eius qͣi membrana egredi. quā app̄hendens thobias ab oculis eiustraxit. ſtatimqꝫ viſum recepit. ⁊ hanc medicinaꝫ didicitab angelo ⁊ ab eo accepit. Iō dicūt̉ angeli medici a maſtro vbi ſupra. Quia curant nō ſolū infirmitates coroꝝ ſed etiā aīaꝝ. Hec ꝓprietas ꝯuenit etiā bea. Agathe. qꝛ pōt ꝯferre medicinam corpoꝝ. Sicut legit̉ in legenda. b. lucie. Cū fama beate virginis agathe precelleret ꝓuinciam vniuerſam. multi infirmi ad ſepulchrumeius aduenientes ſanitatis grāꝫ receperūt. Qd̓ audiēsbeata virgo lucia venit cum matre ſua euticia que ꝑ qtuor annos ſanguinis fluxuꝫ fuit paſſa. nec ab vllo medicoꝝ liberata. Peractis igit̉ miſſaꝝ ſolennijs beata lucia cum matre ꝓſtrauit ſe ante ſepulchꝝ eius ſuffragiuꝫpoſtulātes. qd̓ cū fieret lucia obdormiuit. ⁊ vidit beatāAgathā ī medio angeloꝝ gēmis ornatā que ſtetit: ⁊ aitLucia ſoror mea quid a me petꝭ. qd̓ tu poteris p̄ſtare cōtinuo matri tue. Nam fides tua ſubueniat. ecce ſanataeſt. ⁊ ſurrexit mater ſanata. Ecce qualis medica que ſolo verbo pōt ſanare infirmitates corꝑales. quātomagisinfirmitates anime interiores. Id̓o clamemus cū pſal.ad ip̄am dicentes. O Agatha ſalua me ⁊ ſaluabor. ſaname ⁊ ſanabor. qm̄ laus mea es tu. Rogemus ⁊cͣ.¶ Sermo de ſancta Dorothea virgine.Go flos campi et liliumcōualliū Canti. ij. Auerrōis cōmentator ſuꝑde plātis Ariſt. ait. Pꝰ vētos validos fructuoſior efficitoīs ortꝰ atqꝫ cāpus. Cui ꝯſonat Pli. ī ſpe. na. dicēs. Impulſꝰ vēti validꝰ fructiferos efficit. natos quoqꝫ fructusAqꝛ videmꝰ ꝙ tūc cāpi ⁊ orti magꝭ ornāt̉ floribꝰ ⁊ arboresmagis virent. Recte ſicut ignis ẜm Pli. in ſpe. na. a vēto motus magis ardet. ⁊ herba magis mota magis redolet. vt aſſerit Galienus. Myſtice ꝑ campū ſeu ortuꝫintelligit̉ celū qd̓ eſt ortus deliciaꝝ ⁊ oīm amenitatū. q̄ſicut in campis ſeu in ortis varij oriunt̉ flores .ſ. roſe abe ⁊ rubee. viole. ⁊ lilia. Sic in celo ſunt roſe albe apl̓orubee martyrū. candide virginū. iō eſt locus oīs amenttatis. Teſte deuoto doctore amādo in horalogio ſapīe.li. j. c. xj. Ibi inquit vernalis amenitas. ibi autūnalis fecunditas. ibi ſerenitas eſtiualis. ibi iocunditas nuptialis. ibi vallis gaudioſa. ibi ⁊ viſio amoroſa. ibi ſancti apl̓icū ſummo amore ⁊ honore in iudiciaria reſidēt ptāte. qꝛnartyres rutilāt roſeo colore. ꝯfeſſores radiāt igneo fulore. virgines niueo cādore. Ecce qͣꝫdelicioſus ē ille ortꝰceli. Iſte ortus factus ē fructuoſus flātibꝰ vētis tribulationū ⁊ ꝑſecutionū. qꝛ multi ꝑ tribulatōes celū aſcenderūt. ⁊ velut flores ameniſſimi ip̄m ornauerūt. qꝛ ꝑ multas tribulatōes oꝑtꝫ nos intrare in regnū celoꝝ. Actu.xiiij. Ita. b. v̓go Dorothea de qͣ canit eccīa. O flos amenitatis. o rōſa puritatis. ꝑ varias tribulatōes paſſionisde hac valle miſerie trāſijt in cāpū celeſtis leticie. vbi tāꝙͣ flos ameniſſimꝰ ornat celi cāpū. Ita vt audet dicereego flos cāpi ⁊ liliū cōualliū ⁊cͣ. In qͥbꝰ verbis a duobꝰlaudat̉. Prīo ab oꝑatōis multitudīe. ibi. ego flos cāpiScd̓o a cōtēplatōis altitudīe. ibi. ⁊ liliū ꝯualliū. ¶ DeBprīo ē ſciēdū. dicūt naturales. Flos cāpi eſt qͥdā flos nobilis creſcēs vltra ꝑtes marinas. ⁊ hꝫ ſtipitē multū aſperū. Sꝫ magnaꝝ ē v̓tutū. ⁊ hꝫ qͥnqꝫ folia rubea pulcerrima ¶ Spual̓r ꝑ hūc florē cāpi: glo. v̓go dorothea aptiſime deſignat̉. Recte .n. ſicut flos cāpi oībꝰ ē aptꝰ. ⁊ nuli ſe denegat qͥ eiꝰ vſu vult potiri. qd̓ tn̄ nō facit flos ortiqͥ clauſus ē iumētis. Ita. b. v̓go dorothea flos delectabilis oībꝰ eā inuocātibꝰ ꝓmpta ē ⁊ aptā ad auxilia ꝯfereda. qꝛ pōt cōpetēter dicere illud Prouer. viij. Ego diligētes me diligo ⁊ qͥ mane ad me viguauerint inueniēt

me. oīs .n. qͥ mane: hoc ē in tꝑe gr̄e deuote in eius laude⁊ dilectōe vigilauerit. ꝓculdubio ip̄am ad ſuū auxiliuꝫinueniet. qꝛ ip̄a ē illa ad quā dn̄s nr̄ ih̓s xp̄c ſpōſꝰ hodie⁊ in oī tꝑe dic̄ illd̓. iij. Reg. ij. O ſpōſa mea p̄dilecta dorothea. pete a me qͥd vis: nō .n. phas ē vt qͥcqͣꝫ denegeꝫtibi. Sic .n. xp̄c exaudiuit eā ꝓ oībꝰ qͥ mēoriā eiꝰ ageretEt cū eēt mortal̓: dicit ad eā illud Cāti. ij. Surge ꝓperaamica mea formoſa mea colūba mea ⁊ veni electa ſpōſamea: oīa q̄ petiſti impetraſti. quātomagis ip̄am nūc exaudit cū exuta mole carnis ſedet in cōſpectu eiꝰ vt regina. ⁊ pōt dicere illud Apoc̄. xviij. Sedeo nūc vt regina⁊ luctū nō video. Ip̄a .n. figurata ē ꝑ prudētiſſimā mulierē abygail. j. Reg. xxv. De qͣ legit cū dauid eēt in deſerto cū pueris ſuis. miſit ad nabal ꝓ victualibꝰ vt ſibi ⁊ſuis deſtinaret alim̄ta. Nabal aūt deſpexit dauid dicēsQuis ē dauid ⁊ qͥs ē filiꝰ Iſai qͥ nulliꝰ ē valoris: ⁊ etiamdeſpexit ẜuos. Io dd̓ iratus dixit ad ſuos. accīgat̉ vnuſquiſqꝫ gladio ſuo .ſ. ad capiēdā vindictā de tāuili ruſtico. qd̓ ꝑcipiēs prudēs abygail venit ad dd̓. ⁊ indignationē eiꝰ ſuꝑ viro ſuo nabal mitigauit ⁊ plorauit. Tūc aitdauid. Bn̄dictū eloqͥuꝫ tuū: ⁊ bn̄dicta q̄ ꝓhibuiſti mene irē ad ſanguinē ⁊ vlciſcerer me. Et ecce audiui vocetuā ⁊ honoraui faciē tuā. mortuo aūt nabal miſit rex vtſumeret eā in vxorē. ⁊ venerūt pueri dicētes. Dauid miſit nos ad te. vt accipiet te in vxorē. ¶ Spūal̓r aūt ꝑ dd̓xp̄c intell̓r. qꝛ dd̓ interp̄tat̉ manu fortis. ⁊ xp̄c ẜm pſal.xxiij. Eſt fortis ⁊ potēs ī p̄lio. Sꝫ ꝑ nabal̓ interp̄tat̉ ſtultus. ⁊ ſignificat pctōrē: ⁊ pͥncipal̓r theophilū: qͥ fuit ſtultus an̄ ꝯuerſionē ſuā. ⁊ blaſphemꝰ. ⁊ deſpexit xp̄m veꝝdd̓ ⁊ eiꝰ famulā btām dorotheā. qn̄ dixit. dorothea mitte mihi rōſas d̓ viridario ſpōſi tui. q. d. nullo mō poteshoc facere. qꝛ ſpōſus tuꝰ nō ē potēs in hoc mēſe februario ꝓducere rōſas cū vniuerſa terra frigore ſit cōſtrictaQuare iratꝰ xp̄c d̓ tali blaſphemia ſuꝑ ip̄m ꝓtulit ſnīaꝫmortis. ẜm illud Leuit. xxiiij. Qui blaſphemauerit nomē dn̄i moriet̉. Sꝫ prudētiſſima v̓go Dorothea ꝑ abygail deſignata. trāſiēs ad locū paſſionis ꝓ eo xp̄m exorauit. ⁊ irā eiꝰ mitigauit. ita vt dicē̓ poſſꝫ cū pſal. lxxxiiijO dn̄e mitigaſti oēm iram tuā. auertiſti ab ira indignatōis tue. Et xp̄c dixit ad eā. O dorothea bn̄dictū eloquium tuū. vt ſupra patuit. Miſit igit̉ ad eā angelos ſuosvt ip̄am ſibi ſumeret in ſponſam. ẜm illud Sapiē. viij.Hāc amaui ⁊ exqͥſiui eā mihi ſpōſaꝫ ſumere. ⁊ amatofactus ſum forme illiꝰ. Et ecce venit ad eā puer purpura indutꝰ ferēs ſportulū cū roſis in ſignū deſpōſatōnis.qꝛ ſolent ꝓcatores ſpōſis ſuis mittē munuſcula vt eascitius inclinēt ad ꝯſenſum. Sicut habet̉ Gen̄. xxiiij. deIſaacͣ qͥ miſit rebecce v̓gini vaſa aurea ⁊ argētea. vt ip̄aꝫcitius inclinaret. Sic fecit xp̄c huic ſpecioſiſſime Dorothee. Ip̄a .n. bn̄ d̓r flos. qꝛ flores dicūt̉ a florere. ip̄a em̄floruit in oībꝰ virtutibꝰ: in ſapīa. qꝛ ſollicite laborauit qd̓fuit optimū. Iō de illa pōt dici illud Prouer. xiiij. Mulier ſapiens edificat domū ſuā. Floruit in fortitudīe. qꝛfabriciū tyrannū mūdū ⁊ dyabolū ſuꝑauit. vt de ip̄a exponat̉ illud Prouer. vl. Accinxit in fortitudīe lumbosſuos ⁊ roborauit brachiū ſuum. Iō canit̉ de ip̄a. Uenite ⁊ videte victoriā athlete: q̄ vicit antiquū caſtitatꝭ inimicū. Floruit etiā in benignitate. ẜm ꝙ canit̉. Dicta ſūtde te glorioſa dorothea. in te manet benignitas. tu puritatis ciuitas. Floruit in dilectōe dei: qꝛ corpus ſuū v̓gineū dedit in ſuppliciū ⁊ in exterminiū. ẜm illud Canti.viij. Fortꝭ ē vt mors dilectio tua. Floruit ī iuſticia. qꝛ deoreddidit laudis obſequiū. iō canit̉ d̓ ea illd̓ psͣ. xliiij. Dilexiſti iuſticiā ⁊ odiſti maliciā. iō p̄ tuis ꝯſortibꝰ vnxit ⁊rex altiſſimꝰ. ⁊ ſic de alijs dotibꝰ. Ip̄a nanqꝫ eſt nobilisflos orta de nobili ſtirpe ſenatoꝝ. Iō canit̉ de ea. Nobilis ⁊ formoſa Porothea generoſa. Iſte nobiliſſimusflos campi habuit quinqꝫ folia rubea quibꝰ erat condecenter exornata. ¶ Primum folium fuit vereciꝰndia et D.cuſtodia oculoꝝ. quia oculis ſuis ſoluꝫ decentia ⁊ recta