In die Epiphanie dn̄i.
inſtruit̉ in natura ſua. vt fontē aque ſcaturientis q̄rat.deinde aſcēdat quātūcūqꝫ pōt per aera donec ex caloreaeris ⁊ volatus labore ſtomachus fortius caleſcat. Ettunc ex calore poris apertis ⁊ pennis relaxatis ſubitodeſcendens in fontē ruitur depoſitis plumis grauantibus renouabit̉. Ita homo peccatis inueteratus quando ſentit grauedinē peccatoꝝ debet querere fontem lachriymaꝝ ⁊ ꝑ deſideriū aſcendere ad deū. ⁊ ꝑ orationeꝫque nubes penetrat ⁊ nō deſcendat donec exaudiat altiſſimus. Sicut dicit̉ Eccͣi .xxxv. Et homo ſic charitateſolidatus debet ruere in fonteꝫ lachrymaꝝ ⁊ totaliter ſeīmergendo. ⁊ tunc poteſt circūcidi ⁊ a peccatis omnibꝰrenouari. Et dicere tunc cū psͣ. cij. Renouabit̉ vt aquile iuuentus tua. Et hoc pꝫ de Maria magdalena quetoto corpore ⁊ mēbris peccauit. Ideo more aquile queſiuit fontē gratie xp̄m ⁊ lachrymaꝝ. ⁊ totaliter igne charitatis acceſa miſit ſe in fontē largiſſimū lachrymaꝝ.bus in toto corpore fuit renouata ⁊ om̄ibꝰ vicijs circiRciſa. vt habet̉ Luc̄. vij. ¶ Octauo ⁊ vltimo circūciderenos oꝑtet malas ꝯſuetudines ⁊ nociuas. quoꝝ pͥncipalis eſt vna que iſtis ſacris diebus ab hōibus vanisexercet̉ qui induūt laruas beſtiales in quibꝰ ſe demonſtrant ꝙ ſint beſtijs coequales. Contra quos inuehūbeatus Aug. in ẜmone de ritu quorudam terraꝝ dicēsIn iſtis diebus miſeri hoīes formas aſſumūt monſtruoſas. alij veſtiunt̉ pellibus pecudum. alij mulierū tuncis. alij ſumūt capita beſtiarum. ex qͦ indicant tā habitū habere ſe beluaꝝ ꝙͣ beſtiarū. Nam qͣꝫuis ſimilitudinē diuerſoꝝ animaliū exprimere in ſe volunt. certū eſttam in his magis cor pecudū eſſe qͣꝫ formam. Et ſubditAug. Qui de hac ꝯſuetudine paganoꝝ aliqͥd obſeruare voluerit. Timenduꝫ eſt ei ne nomen xp̄ianū ſibi ꝓdeſſe nō poſſit. Et de his qui talibus laruis auxiliū impendit. dicit. Qui etiam ſtultis hōibus ludentibus aliquam humanitatē impendunt. peccatis eoꝝ participeſe eſſe nō dubitent. magis em̄ cum illis debet flere ꝙͣ dillis infelicem riſum relaxare. Et ſubdit vertendo ſiad rectores eccleſiaꝝ vt ſtudeant corrigere hos errodicens. Uobis aūt o fratres nō ſufficiant ꝙ hoc malūnō faciatis. Sed vbicūqꝫ videritis fieri corrigite. corripite. ⁊ caſtigate. Hucuſqꝫ ſunt verba Aug. Ideo in oībus eccleſijs vbi tales ludos laruales exercentur ſtrictius argui deberent vt talis malicia ⁊ paganica poſſet afinibus chriſtianoruꝫ extirpari conſuetudo. Sed dicerent tales laruati. Tamen illa eſt antiqua conſuetudonam ad multos annos facta ſunt a patribus noſtris ⁊antiquis. quare nunc nos nō facere debemusᶜ: aut talēluduꝫ cauſa leticie exercere. Ad hoc dicendū ẜm Aug.Credendo ꝙ illa eſt conſuetudo antiquā etiā apud paganos qui credebāt Ianerū quendā ducem ⁊ eum inhis diebus multum venerabant̉. ⁊ ei duas imaginesfigurabant. vnam poſt ſe. ⁊ aliam ante ſe. In ſignuꝫ ꝙtalis menſis ianuarius erat terminus anni p̄teriti ⁊ pͥncipium ſequentis. Ex hoc nunc vt opinor talis ꝓceſſiꝯſuetudo ꝙ hoīes vani figurant duas faciēs vnam adcurrentem. aliam ſimilitudinarie poſt equitantē cū caballo. Et qͣꝫuis illa mala ꝯſuetudo ſit ⁊ antiqua ⁊ diu exercitata. tamen nō minus eſt peccatū qͣꝫ ꝙ eſſet noua .ſmultomagis. Quia dicit regula iuris. Diuturnitas nōminuit peccatū: ſed plus auget. Cui concordat illud etra de ſymo. li. v. c. cum in eccleſie corꝑe. Tanto inquitgrauiora ſunt peccata: quanto diutius infelicem aīamdetinent alligatam. Ecce miſer ꝙ longa conſuetudo teplus aggrauat ꝙͣ excuſat. O ſtulte ⁊ vane mētis homoqualis ibi apparebis ante diſtrictuꝫ iudicem. cū taliterte difformas faciem demonis aſſumendo. quando em̄requirit iudex te taliter difformatū. Cuius eſt hec imago? Math̓. xxij. ⁊ Marc̄. xij. Si tu ſibi nō reſpondes.rn̄debunt angeli dicētes. Eius imago eſt ceſaris. id edyaboli qui eſt rex ⁊ imꝑator ſuꝑ om̄s filios ſuperbie:
inobedientie Iob. xlj. Tunc iudex diffinit dicens. Date ceſari que ceſaris ſunt .i. tradite eū demonibꝰ in poteſtatem. a quo nos cuſtodiat pater.¶ In die epih̓ie dn̄i Sermo pͥmus.Bi eſt qui natus eſt rexiudeoꝝ: vidimus ſtellā eius in oriente: ⁊ venimus adorare eum cū muneribꝰ Math̓. j¶ Dicit Pli. in ſpe. natu. Aquila velut regina inter vlucres obtinet pͥncipatum ⁊ inter om̄s eſt maxime liberalis. quia p̄dam quā capit nō ſolum comedit. ſed alijsauibus cōmunē exponit. ideo cōtinue ad eam volantaues ⁊ ſequunt̉ ſperantes ſibi partem prede impartiri.¶ Myſtice ꝑ aquilam xp̄s intelligitur. ẜm illud Deut̓.xxxij. Sicut aquila ꝓuocans ad volandū pullos ſuos:⁊ ſuper eos volitans. Ita xp̄s expandit manus ſuas ⁊aſſumpſit eos. ſcꝫ peccatores atqꝫ portauit in humeri:ſuis. Ipſe em̄ eſt omniū rex ⁊ dn̄s. Et qͣꝫuis vt paruulin cunis iacebat. tamē vt rex potens in celo imperabatIdeo dicit beatus Augꝰ. in ẜmone hodierno. Iſte rexqui portatur vt paruulus adoratur vt deus. Paruusin p̄ſepio. īmenſus in celis. Uilis in pānis. p̄cioſus inſtellis. Iſte rex eſt multū liberalis. ꝙ oſtendit ſtatim inſua natiuitate in qua ꝑ totum mundum melliflui factiſunt celi. in qͣ fons olei largiter Rome vſqꝫ in tyberimꝓfluxit. In qua ⁊ vine cē ngaddi floruerūt. ⁊ balſamūabundanter fuderunt. Ecce quanta liberalitas huiꝰ ꝑgis xp̄i. Ipſe nāqꝫ p̄dam humanitatis quā rapuit noliberaliter impendit. vt patuit in eius circūciſione. Inqua partem carnis huius hūanitatis circūcidi voluit.nobiſqꝫ ſubſidium dedit. De qua aiunt quidā: ꝙ angelus pͥmo regi Karolo p̄ſentauit qui eam aquiſgranumin eccleſia ſancte marie honorifice collocauit. Nunc autē dicitur eſſe Rome in eccleſia que dicit̉ ſanctaſancto.rum. Ideo ꝓpter ſuam largitatem: multi ad ipſum cōfluxerunt paſtores Luc̄. ij. Qui loquebant̉ adinuicem.Tranſeamus vſqꝫ bethleem ⁊ videamus hoc verbum⁊cͣ. Idem patet de tribus regibus qui hodie cū magnohebant tibi. ⁊ adorabunt coram te veſtigia pedum tuorū. Et hoc patet in verbis ꝓpoſitis. Cum venientes interrogauerūt. Ubi eſt qui natus eſt rex iudeoꝝ? In qͦbus tria p̄cipue deſcribunt̉. ¶ Primo gentiū ad fidemtractio. ibi. Ubi eſt qui natus eſt: Secundo chriſti ꝓuida cognitio. ibi. vidimus. Tercio bone voluntatisoblatio. ibi. Et venimus adorare eum. ¶ De pͥmo ē notandū. ẜm naturales ſol mirabiles effectus habet. Na Dillud quod ſibi eſt ꝓpinquū reijcit a ſe vt pluuiam. grandinē. niuem. ⁊ pruinam. Qd̓ autem ſibi eſt remotuꝫ adſe trahit. Sicut videmus ꝙ calore ſuo attrahit fumos⁊ vapores. quos condenſat in pluuias ⁊ in nubes. Itaxp̄s ſol iuſticie repellit a ſe multotiens ꝓximos. ſcꝫ iuſtos. in hoc ꝙ eoꝝ demeritis exigentibus eis gratiamſuā abſtrahit. Et peccatores qͥ longe ſunt a deo in region diſſimilitudinis: ad ſe ꝑ gratiam ſuam traxit. Qd̓hoc verum ſit intuemur ſcripturā. Legitur em̄. j. Regū. ix. Ꝙ ſaul in adoleſcentia fuit bonus. quia nō eratvir de filijs iſrael melior eo. erat enim bonus ⁊ electus.Poſtea autē peccatis ſuis exigentibus chriſtus ſibi gratiam ſuam abſtulit. ⁊ ipſum reiecit a regno. ⁊ fortaſſisnunc a regno celoꝝ. Quia dicit̉ .j. Paralipo. x. Ꝙ mortuus eſt ꝓpter iniquitates ſuas. Sꝫ manaſſes qͥ in adoleſcentia fuit malus. purpurando plateas Hieruſalemſanguine martyrū. vt habetur. iiij. Regū. xxj. Fuit attractus per gratiam in ſenectute. ⁊ ſaluatus eſt. ij. Paralipo. xxxiij. Et de paulo Actuū. ix. Et hoc facit dn̄s.vt dicit Criẜ. ſuper Math̓. Ut homines ſibi mutuo