De circumciſione domini

illius comedit ⁊ innocentiam ꝑdidit et dominiū qd̓ ſuper creaturas accepit. Sic legit de Dyna que volēs inſpicere mulieres regionis exiuit de domo patris ⁊ corrupta fuit ꝑ Sychen Gen̄. xxxiiij. Sic etiam legitur deDauid. ij. Reg. xj. ꝙ videns Berſabee ꝑ centu paſſusconcupiuit eam ⁊ adulteriū ꝑpetrauit. Ideo dicit bea.Grego. Penſandū eſt quantū debemus viſum reſtringere ſi inter viuentiū oculos ꝑuenit. Non licet intueriquod nō licet cōcupiſcere. Si vis ergo ſeruare innocētiam. oculos cuſtodi niſi ꝙ videant illud qd̓ ſit ad ſalutētuam. ſicut fecit Dauid psͣ. c. qͥ ait. Non ꝓponebaꝫ ante oculos meos rem iniuſtam. Et Iob. xxxj. Pepigi fedus cum oculis meis ne cogitarem quideꝫ de virgine.De negligentia patet ſic. Nam ita eſt de nobis ſicut devno caſtro a fortibus aduerſarijs ⁊ ſubtilibꝰ ſagittarijsobſeſſo in quo licet feneſtre vtiles ſint ad aliquid. ꝑiculoſe tamen ſunt niſi bene cuſtodiant̉. qꝛ ꝑ eas frequent̉intrant ſagitte ignite qͥbꝰ totū caſtrū diſſipat̉. Sic oculi ſunt tanꝙͣ feneſtre corporis noſtri vndiqꝫ ⁊ ꝯtinue olſeſſe ab hoſtibꝰ .ſ. demonibus niſi ſollicite cuſtodiant̉ nointrent ſpecies ꝑiculoſe. tentationes venenoſe quibꝰ deſtruit̉ totū regimen aīe. Aperi gͦ feneſtras: vt videas qd̓eſt mortiferū. ẜm illud qd̓ dicit Hiero. ad EuſtochiuHabeto aꝑtas feneſtras. De qͥbꝰ dr̄ Hiere. ix. Mointrauit ꝑ feneſtras noſtras. nec blandiat̉ ſibi aliqͥs dicens. Ego ſum armatꝰ virtutibꝰ nec timeo ſagittas hoſtis. Exemplū recipe de homine armato de quo nō remanet inarmatū niſi oculi. ⁊ tn̄ ſepe a ſubtili ſagittariovulnerat̉ ⁊ necat̉. Sicut vulneratus fuit dauid de quodicit̉. j. Reg. xx. Inueni hoīem ẜm cor meuꝫ. Nunqͥctu melior es armato Dauid. certe nō. ergo valde cuſtodiendi ſunt oculi. Quia refert Endoxus in geſtis philoſophoꝝ. ꝙ plurimi ſibi oculos eruerunt. vt vite puritatem ſibi cōſeruarent. Ideo etiā dn̄s Mat. xviij. dicitSi oculus tuus ſcādalizat te erue eū ⁊ ꝓijce abs te. idcuſtodi eū ſeu aufer ne videat vanitatē ẜm Psͣ. cxviijM ¶ Secundo cuſtodi guſtum: nam gule viciū eſſe deteſtandū natura ſuadet. Rō dictat. ſcriptura docet. qꝛ inter oīa aīalia magna nulli dedit natura tampuū guſtūẜm corꝑis quātitatē ſicut hoī. ⁊ hoc factū ē ad recordatonē temperantie ⁊ deteſtationē gule. Scriptura docetLuce. xxj. Cauete ne grauent̉ corꝑa veſtra in crapula ⁊ebrietate. Rō hoc dictat. Corpus em̄ noſtrū eſt valderudis cōditiōis. ſicut ruſticus qͥ neſcit vti delicijs. namſi ſemel fuerit in hebdomada in conuiuio inebriet̉ infatuat̉ ⁊ rebellat. Sic etiā de corpore. ideo dicit ſapiens.uerbioꝝ. xxix. Qui delicate nutrit carnē .i. corpus ſuuiqd̓ debuerat rationi ſubiugare tanꝙͣ domino ſuo. poſea ſentiat eam ꝯtumacē ⁊ indomabilē ⁊ laſciuam. Ur̄Ambro. in quodā ſermone. Ebrius cuꝫ abſorbet vinūabſorbet̉ a vino. abominabit̉ a deo. deſpicit̉ ab angelisderidet̉ ab hominibꝰ. deſtituit̉ a virtutibꝰ. ꝯfundit̉ a demonibꝰ. cōculcat̉ ab hoſtibꝰ. Ebrius ꝯfundit naturamamittit gratiā. ꝑdit gloriā. ⁊ incurrit damnationē eternam. gͦ refrena gulā: ſi vis ſeruare innocentiā Gen̄. iij¶ Tercio ſi vis ſeruare innocentiā ſerua ſenſum tactꝰParentes noſtri fructū viderūt tetigerūt ⁊ guſtauer̄t.⁊ ſic eam ꝑdiderunt. de monte dn̄i ceciderūt. gͦ innocenter viue ⁊ reaſcendas. ideo deus volēs nos attētos recdere dicit ꝑ psͣ. xxiij. Quis aſcēdit in montē dn̄i. ſubditInnocens manibꝰ ⁊ mundo corde ⁊cͣ. Ex hoc dicto patet ꝙ mūdicia cordis et innocētia faciunt hoīem reaſciN. dere in montem celeſtis habitationis. ¶ Scd̓o ꝑdiderunt ꝑentes noſtri innocentiā ꝓpter ꝑiculoſe ſocietatisꝯſortiū. Eua enim habuit conſortium cum ſerpente: qͥdixit ad eam. Quare precepit vobis deus ne comederetis de ligno vetito. Rn̄dit illa ne forte moriamur Gen̄lier quam dediſti mihi ſociam dedit mihi ⁊ comedi. Et

Ęua inquit. Serpens decepit me. Ecce ꝑ prauū ſociuꝫlucratus eſt homo primus caput egrum. ⁊ ſic ambo innocentiam ꝑdiderūt. Fuge ergo malū cōſortiū ⁊ cōſilium peruerſorum. quia dicit Psͣ. xvij. Cum ſancto ſanctus eris ⁊ cū ꝑuerſo ꝑuerteris. Adaꝫ ⁊ eua ſi ꝯtempſiſſent ſerpentis ꝯſiliū nō amiſiſſent innocentie dominiūIdeo non acquieſcas aliorum malo conſilio. quia dicitBern̄. Uocat te de cōtemptu mūdi magni cōſilij angelus. Opus eſt vt alioꝝ ꝯſilia abſtuleris. quis em̄ fidelior. qͥs em̄ ſapientior eſt illo qui ſapīa dei potiris. In ēẜm apl̓m ad Col̓. ij. Sunt omnes theſauri ſapientie etſcientie dei abſconditi. ipſe em̄ eſt via veritas ⁊ vita Iohannis. xiiij. Uia vt ait Aug. ꝑ quam imus. veritas qdirigimur. vita ad quā ꝑgimꝰ. ¶ Tercio ꝑdiderūt innocentiā ꝓpter preuaricationē mandatoꝝ celeſtium. qꝛplus obedierunt ſerpenti ꝙͣ deo. qͥ inhibuit eis dicengno ſcientie boni ⁊ mali ne comedetis Gen̄. iij. ?go ſeruare innocentiam ad vitamqꝫ ingredi: ſerua mandata dei Math̓. xix.¶ De circūciſione domini.Sermo primus.Nfans octo dierum circūcidet̉ in vobis Gen̄. xvij. Eſt em̄ cōe ꝓuerbium. Vllula cum lupis cum qͥbꝰ eſſe cupisHoc prouerbiū tantuꝫ innuit. ꝙ quilibet homo dꝫ ſeconformare his cum qͥbꝰ viuit. qꝛ dicit canon. xlj. diſ. c.Quiſqͥs rebꝰ p̄tereuntibꝰ ſtrictiꝰ vtit̉ ꝙͣ ſeſe habeāt mores eoꝝ cū qͥbꝰ viuit. aut intemꝑans eſt. aut ſuꝑſtitioſus. glo. i. inanis glorie cupidus. Idcirco legit̉ in libristriū regum. xlj. c. ꝙ olim in oriente fuerunt hoīes qͥ hācdoctrinam ⁊ ꝓuerbiū impleuerūt quocūqꝫ venerūt ſꝑem̄ ſe hominibꝰ ꝯformauerūt. ſi flebāt ⁊ ipſi fleuerūt. ſridebant ⁊ ipſi riſerunt. Qn̄ etiam ad terras xp̄ianorūveniebant. cū illis cōicabant euchariſtie ſacramentū ⁊paruulos ſuos more illoꝝ baptizabāt. ⁊ cū eis ſe ꝑmiſerunt ſepelire. Cū em̄ veniſſent ad iudeos ẜm circūciſionē illoꝝ circūcidebant̉ ⁊ alia legalia faciebāt ⁊ ceremonias illoꝝ ſeruabant. Myſtice dei filius veniens ī hūcmūdū volens ſe ꝑ oīa his incolis cōformare. Et qꝛ hicfuit cōſuetudo plorandi: cuꝫ eis plorauit Sap̄. vij. Pr̄mam vocē oībꝰ ſimilē emiſi plorans. Voluit etiā cū eiscircūcidi: ⁊ cū eis vlulare in effuſione p̄cioſiſſimi ſangunis. Cū tn̄ pctm̄ originale minime ꝯtraxit ꝓ quibꝰ delendis circūciſio fieret. vt dicit magiſter. iiij. ſnīaꝝ d̓Ideo mirat̉. b. bern̄. in huius feſti ſermone di. O beIeſu ad qͥd tibi circūciſio vtilis fuit. qͥ peccatū nō feciſti nec ꝯtraxeras qd̓ nō feceras. ipſa etas manifeſtauit.Ꝙ nō ꝯtraxeras probat patris eternitas ⁊ matris integritas. Eſt em̄ pater ab eterno .ſ. deus in quē peccatūnō cadit. Eſt ⁊ mater in tꝑe. ſed virgo cui fecūditas ſiaccidit ꝙ flos virginitatis nō cecidit. Hec Bern̄. Ideetiam chriſtus in noua lege chriſtianorum voluit baptzari a Iohanne in Iordane vt baptizaretur ab eo. Aautem circūciſus a iudeis eſt. patet in verbis preaſſumptis. que ante longa tēꝑa Moyſes p̄dixerat de xp̄o infantulo dicens. Infans octo dierū exiſtent circumcidetur. In quibus principaliter duo deſcribūtur. Primeenim deſcribitur circumciſionis aptitudo. ibi. Infansocto dierum. Secundo eiuſdem circumciſionis neceſſitas. ibi. circumcidetur ex vobis. ¶ De primo eſt notandum. ꝙ refert Plinius in ſpeculo naͣ. ꝙ aquila pullos adhuc tenellos ⁊ molles intantum diligit ꝙ nullomodo vulnerare hos ꝑmittit. Si autem fortitudinemipſius contempſerint ꝑ ſeipſam roſtro illos ⁊ alis vulnerat. ¶ Spiritualiter ꝑ aquilam intelligitur pater celeſtis. Recte em̄ ſicut aquila inter om̄es alias volucreteſt regina. ita pater celeſtis ē rex magnꝰ ſuꝑ om̄es deos.