.XXII.Sermo.

penitentia eoꝝ reprobata eſt. ita hic miſeratio magnafuit ꝙ me penitentē miſericorditer ſuſcepit. Quinta eſtꝙ mihi ꝑſeuerandi virtuteꝫ ꝯtulit ne recidiuū pateret⁊ error nouiſſimus peior fieret pͥori. Sexta ꝙ mihi gratiam ꝯtulit ꝓmerendi gloriam. Septima ꝙ mihi ſpeꝫdedit obtinendi gloriam. Hec Bern̄. Tunc euangelia ꝯfirmat dictum ſuū ꝑ ꝓphetam Oſee. xj. Ex egyptoocaui filium meū. Iſta autoritas ad litterā intelligiturde filijs iſrael. Perfectius tamen de chriſto qͥ ẜm Chſoſto. eſt naturalis filius dei. et tantū de ſecūdo. ¶ Etum ad tercium ponit̉ herodis tyrannica ꝑſecutio cuꝫdicit̉. Tunc herodes videns ꝙ illuſus eſſet a magis iratus eſt valde. Ibi notandū. dicit plinius in ſpecu. li. iijꝯ c. xxxix. Vulpis naturaliter odit taxum ⁊ ip̄m perſeqͥt̉quia ꝓpter eius pellem hiſpidam nō poteſt ei nocumentum inferre. ideo fugaꝫ ſimulat ⁊ tentat ſuꝑare aſtutiaquē nō poteſt ſuꝑare potentia. Spūaliter ꝑ vulpeꝫ intelligit̉ Herodes. qui ꝑſecutus eſt ⁊ odiuit veꝝ taxumchriſtū. quē cū nō poſſet potentia ſuꝑare ſimulat ipſuꝫR. velle callide adorare. Mat. ij. Sed cū videret ſe illuſuma magis iratus eſt valde ꝓpter tria. Primo ꝓpter regnidolum. teſte Chryſoſ. qͥ ait. Si ex alia cauſa iraſcant̉ reges cito placant̉. illa ira inextinguibilis eſt quā regni zelus accendit. Secundo ꝓpter ſui ꝯtemptū. Dicit enimChryſo. Magi contemnentes herodeꝫ addiderūt cauſas doli. qꝛ quos ille ſedēs in throno ſuo ſuadere nō poterat ꝯſilio his Ieſus iacens in p̄ſepio ⁊ pannis innoltus imꝑat. Tercio ꝓpter ceſaris mētū qͥ p̄cepit ꝙ nullꝰſine imperio ſuo rex diceret̉. Sic igit̉ iratus mittens ocidit om̄es pueros. Fecit Herodes ſicut lupꝰ. De hocrefert Iſido. li. xij. ⁊ Homerus. cū eſurit querit ouē acomedendū. Et ſi ad ouile venerit nō ſolum vnam ſeqm̄es ſtudet iugulare. vt ſic ſuā ingluuiē poſſit ſatiare.dic herodes querēs illū agnū mitiſſimū qͥ venerat mūdi tollere peccatū Ioh̓ .j. Sed qꝛ ip̄m ignorauit. ꝓpterea om̄es innocentes pueros iugulauit. teſte Aug. in ſermone. iij. huius feſtiuitatis. Iſte qͥ agnū tentauit ip̄e ꝑherodem agnos om̄es iugulauit. Qd̓ et teſtat̉ euāgeliſta dicens. Occidit om̄s pueros qͥ erāt in bethleem iuda ⁊ in oībꝰ finibꝰ eius a bimatū ⁊ infra. Circa qd̓ notādum. refert Pe. comeſtor in ſchol̓. hyſtor̄. Dum Herodes de nece pueroꝝ diſponeret a ceſare citatus eſt accuſationibꝰ reſponſurus. Qui cum ꝯpareret. ⁊ ꝑ tharſumiter faceret. intellexit ꝙ naues tharſenſium magos trāſuexiſſent. ideo omnes in ſpiritu vehementi cōburi iuſſit. vt impleret̉ illud Psͣ. .xlvij. In ſpū vehementi conteres naues tharſis. Cunqꝫ pater cum filijs coram ceſare diſceptaret diffinitū eſt vt filij patribꝰ in omnibusobedirēt. ⁊ ip̄e cui vellet regnū dimitteret. Rediēs aūtherodes. ⁊ ex ꝯfirmatiōe audacior factꝰ. mittēs tūc primo occidit om̄s pueros qͥ erāt in bethleē a bimatu ⁊ itfra .i. ab infantibꝰ duoꝝ annoꝝ ẜm tp̄s qd̓ exquiſieraMa magis. Et hoc dupliciter poteſt exponi. Uno mō vinfra dicat ordinē tēꝑis ⁊ eſt ſenſus. a bimatu ⁊ infra. i.ab infantibꝰ duoꝝ annoꝝ vſqꝫ ad pueros vnius nocdidicerat em̄ Herodes a magis ea die qua ſtella apparuit eis dn̄m natū eſſe. Et qꝛ iā annus effluxerat eo qromā tranſierat ⁊ redierat. dn̄m anniculū. ⁊ inſuꝑ aliq̓rū dieꝝ eſſe credidit. iō vſqꝫ a bimatu ⁊ infra. i. vſqꝫ advnius noctis infantes deſeuit pueros. timens ne puercui ſydera famulabant̉ ſupͣ etatē veniret ⁊ ſuꝑ eū dominaret̉. Et hec expoſitio verior reputabit̉. Alio mō exponit Chryſ. vt infra dicat ordinē numeri. et ē ſenſus a bimatu ⁊ infra. i. a pueris duoꝝ annorum ⁊ vltra vſqꝫ acpueros. v. annoꝝ Dicit .n. ſtellam ortaꝫ magis ꝑ annianteꝙͣ ad dn̄m venirēt: apparuiſſe. Herodes aūt poſtꝙͣ hoc a magis didicit romā vadens adhuc diſtulit perannum. Credebat em̄ tunc dominū natū fuiſſe qn̄ magis ſtella apparuerat. et ideo duoꝝ annoꝝ dn̄m eſſe credidit. ideo pueros biennios occidit. deinde vſqꝫ ad qͥn

qꝫ annos ⁊ nō minores. Et huic dicto Chryſ. fidem facere videt̉. ꝙ quedā oſſa innocentū habent̉ adeo grandia ꝙ bimatus eſſe nō poſſunt. Prima tn̄ expoſitio eſtvſitatior vt predictū eſt. Et poteſt dici ꝙ longe qutatis maioris fuerunt ꝓtunc hoīes ꝙͣ modo. Idemirū maiora cernunt̉ oſſa pueroꝝ. Sed quia dicit̉. Deus malum inultuꝫ abire nō patit̉. ideo herodes ſtatimibidem punitus eſt. Sicut refert macrobius in quadācronica. ꝙ vnus ꝑuulꝰ herodis ibidē bethleem ad nutriendum fuit datus. qͥ cum alijs innocentibꝰ occiſuseſt. Tunc impletum eſt illud qd̓ p̄dictuꝫ erat ꝑ ꝓph̓amHiere. xxxj. Uox in rama audita eſt .i. in excelſo. ploratus ⁊ vlulatus multus: rachel plorans filios ſuos. noluit ꝯſolari quia non ſunt .ſ. in vita. ꝑ Rachel intelligit̉bethleem in qͣ Rachel fuit ſepulta. ideo ratione ſepulture ip̄a dicit̉ mater filioꝝ ⁊ nō ratione geniture. qꝛ filijbethleem venerūt de Lya. vt habet̉ Gen̄. xxx. ⁊ nō deRachel. vel dicit̉ flere filios ſuos ſimilitudinarie. q. d.Tantus fuit dolor ⁊ luctus ꝙ etiā mortui comꝑati deberent ⁊ flere. Et ſic non fuit mirum ꝙ Rachel que fuꝰit mortua plus ꝙͣ an̄ mille annos filios ſic innocēter occiſos defleuiſſet. dicit. ſi mirū hoc nō fuiſſet minus mirū fuiſſet ꝙ pie matres mortem innocentū pueroꝝ defleuerunt. Ideo dicit Augꝰ. in ſermone. iij. de feſtiuitate huius. Cum paruuli victimabant̉ matres miſere lamentabant̉. vlulabant matres. qꝛ agnos perdunt ſinevoce balantes. matres crines capituꝫ diſſipabant queornamenta capitis amictabant. quantis modis valebant infantes abſcondere. ⁊ ip̄i ſe publicabant. neſciebant tacere. quia nō didicerant formidare. Pugnabatmater. ⁊ carnifex trahebat. illa tenebat. ad carnificē mater clamabat. Quid ſeꝑas a me quem genui ex me. vterus meus genuit. vbera mea lactauer̄t ⁊ tu crudelis interimis. Modo fundunt viſcera. ⁊ tu elidis in terramAlia mater dicebat. Occide matrem cum puero. ⁊ qͥdme dimittis inanem ſi culpa eſt mea. Alia dicebat quidmeum queritis. vnū queritis: ⁊ multos occiditis. ⁊ adeū qͥ eſt vnus attingere nō poteſtis. Alia clamabat. veAuguſtinus. Sed quare matres ſic flebant. certe ideoquia filios nutrierant. ẜm illud Baruch. iiij. Nutriuiillos cum iocunditate. dimiſi aūt eos cū fletū ⁊ luctu.Ideo poterant dicere illud Trenoruꝫ .j. Facti ſunt filijnoſtri perditi quoniam p̄ualuit inimicus. Sed quare Olegunt̉ fleuiſſe matres ⁊ nō pr̄es. dicit̉ qͣꝫ ideo. primo qꝛmatres ſunt natura magis paſſibiles ⁊ molles. iō ſuntmagis doloꝝ ſuſceptibiles. Ꝙͣuis em̄ pater ⁊ mat̓ debono filioꝝ letantur. ⁊ de malo ip̄oꝝ triſtant̉. tn̄ materplus dolet de malo filij ꝙͣ pater. Et pater plus gaudetde bono. Iuxta illud Prouer. x. Filius ſapiēs letificatpatrem. filius aūt ſtultus meſticia eſt matris ſue. Pat̓em̄ de malo ⁊ ſtulto filio habet iram. ſꝫ mater dolore. teſte ſapiente. Ira patris filius ſtultꝰ. eſt dolor matris qgenuit eū. Scd̓o qꝛ magis cōicant de ſb̓a filij. Ideo etiam vehemens amor amori comꝑatur matris. ij. Reg.j. Sicut mater vnicū amat filium ita te diligebam. Etꝓpter hunc vehementē amorem plus flent deꝑditis filijs ſuis. ſed tanta matrum lamentatio non permanſitinaudita. Quia dicit Chryſoſtomus ſuꝑ Math̓. aſſumens dictuꝫ ſapientis. Sic vox pauperis penetrat nubes ⁊ nō deſcendat donec audiat̉. Sic ⁊ pauꝑ qn̄ violētiam patitur a potente. etſi non auſus eſt vociferari. ſedlatenter clamare. tn̄ clamor eius in excelſo audit̉. Iō iuſtiſſimus iudex qui hunc clamorem audiuit. Herodis Fnequiciam inultam nō ꝑmiſit. Nam legit̉ in ſcholaſtica hyſtoria. Diuino iudicio factuꝫ eſt. vt qui multos orbauerat filijs. orbaret̉ ⁊ miſerabiliter ip̄e ſuis. Naꝫ ariſtobolꝰ ⁊ Alexander habiti ſunt ei ſuſpecti. quia cor eſſus eſt ei vnꝰ ꝙ ſibi multa donaria ꝓmiſiſſent. ſi patri