.XVI.Sermo

⁊ vna de partibꝰ remotis celi. ideo multus vapor interponit̉. qui facit maiorē apparere ſolē. Etiā dicit Calcidius ſuper Thimeuꝫ platōnis. Ꝙ ſpecialior influxusvtutis luminis ſolaris eſt in ortu regionibꝰ vniuerſis.Ito xp̄s in ortu ſue natiuitatis maioris ſemꝑ clemēticernit̉ ⁊ amoris. ⁊ ſpecialē influit nobis gratiā ⁊ fauorēteſte Gratiano in iuris apparatu. Nemo inquit ambigit quādo naſcente domino ſpecialior influxus gr̄e pateat toti mundo. Cui alludit Euſebius in ſermoe. Inortu quideꝫ ſaluatoris aſpectus ſuper nos clementior ēſemꝑ conditoris. Et hoc patet in exemplo. Legit̉ ꝙ q̄E gam mulier deuota per infantiā xp̄i inhiabat. Ueniēte igit̉ tꝑe natiuitatis eius rogat ip̄m vt oſtenderet ſibiymaginē ſuā in faciē. ⁊ cū receſſum alioꝝ hoīm in eccleſia ſola expeccaret. venit formoſus puer ſtans ante eaꝫVidens igit̉ illa puerū tā formoſū. interrogauit eum ſiſciret Aue maria. Qui reſpondit: etiaꝫ. Illa: dic inquimihi. puer autē predixit. Et cū ꝑueniſſꝫ illuc. Et benedictus fructus ventris tui. Dixit puer. Ego ſum idemfructꝰ. ⁊ euanuit. ⁊ mulieri ſpecialē gratiaꝫ infudit. Atilla iubilādo clamauit. reuertere tu chariſſime puer decorus ⁊ delectabilis. et alijs ſimilibꝰ verbis nō ceſſauitper triginta dies. ⁊ in triceſimo die venit Ih̓s dicens.Ecce reuocatꝰ ad te venio. ⁊ tu venias ad me in regnmeū. Et illa ſic gaudēdo felicit̓ migrauit ad celū. ¶gcundo ſol in ortu ſuo minuit infirmitates. Cuiꝰ rō eſt.Dicunt naturales medici. Ꝙ infirmitas conſurgit exmalis humoribꝰ. ⁊ hi in nocte magis augmētāt̉. iō infirmi fortius in nocte patiunt̉. Sole autē oriente illi himores groſſi ex virtute caloris ſolis minuunt̉. vt ſic infirmitates alleuient̉. Myſtice ante incarnationem fidei hō patiebat̉ qͥnqꝫ infirmitates. qͣs tn̄ in ortu ſuorus ſol iuſticie minuit afferendo medicinas. ¶ PrimaE infirmitas ē tumor ſuꝑbie. Iſte morbꝰ erat valde generalis. Habuit em̄ ortū in celo in Lucifero. qui ait. Aſcēdam in celū ⁊ ero ſimilis altiſſimo Iſa. xiiij. Et quia eſtnature celeſtis. ideo etiā viros celeſtes inuadit. Sicutpatet in Dauid rege. qui ex ſuꝑbia iuſſit numerare populum ſuū dicēs ad Ioab. Uade numera populū iſrl̓⁊ iuda. ij. Reg. xxiiij. Deinde hec ſuꝑbia de celo cecidit⁊ ortum habuit in paradiſo cū ad ſuggeſtionē demōishō ſuꝑbiuit Gen̄. iij. Deinde ſparſa eſt ꝑ totū mundūmō etiā regnat in inferno. psͣ. lxxiij. Suꝑbia eoꝝ qui teoderunt aſcendit ſemꝑ. Sꝫ cōtra iſtū tumorē xp̄s attilit pͥmū medicamentū ſuā carnē de qua emplaſtꝝ fecitet tumorem ſanauit ⁊ confregit. Fit autē emplaſtrū ẜmmedicos ex herbis ⁊ floribꝰ qn̄ illa tꝑe ſuo abſcindunt̉⁊ in mortario cōterūt̉. Caro aūt xp̄i inqͣtū habuit veritatem hūane nature. ſicut atteſtat̉ Aug. in li. de fide adPe. dicens. Firmiſſime crede ⁊ nullatenꝰ dubites xp̄mverū corpus ⁊ aīam aſſumpſiſſe. tn̄c fuit herba Iſa. xl.Oīs caro fenū. Inqͣꝫtū autē fuit de rore innocentie decorata fuit liliū. ẜm illud Canti. ij. Ego flos cāpi ⁊ liliūconualliū. Inqͣꝫtū hūanitate p̄dita fuit viola. Inꝙͣtuꝫaūt fuit ſanguine rubricata fuit roſa. Iſta herba et iſtiflores fuerūt ſimul attriti. ẜm illud Iſa. liij. Attritꝰ eſtas ignorantie: hō em̄ nō habuit oculū amoris quo celeſtia deſideraret. nec habebat oculū timoris quo malūvitaret. ⁊ penas eternas timeret. Et qͣꝫuis eſſet cecꝰ nōhabuit ductorē. qꝛ angelꝰ ip̄m ꝓpt̓ peccata reliq̄rat. ẜmillud Hiere. lj. Curauimꝰ babylonē ⁊ nō ē ſanata. dereliquimus eā. ⁊ nō habebat diuine gr̄e p̄ſidiū. Cōtraiſtū morbū xp̄s attulit ſanguinē ſuū de quo fecc̄ olliriūquo ſanauit oculos nr̄os. Sicut colliriū confectuꝫ ē deſaliua ⁊ terra Ioh̓. ix. hoc eſt de diuinitate ſanauit. Cōfectū ē de melle ⁊ cera .i. deitate melliflua ⁊ carne incorrupta quo illuminati ſunt oculi Ionathe. j. Reg. xiiij¶ Tercia infirmitas erat mors culpe ⁊ gehēne. Hō qͥ

dē moriebat̉ corꝑe pene ⁊ morte. ẜm illud Gen̄. iij. Inquacūqꝫ die comederitis morte moriemini ⁊ in animamorte culpe. Iuxͣ illd̓ Ezech̓. xviij. Aīa q̄ peccauerit ipſa moriet̉ morte. Et in vtraqꝫ morte gehene. Cōtra illūmorbū attulit xp̄s terciū medicamētū. ſpm̄ hūanū deitate ꝯiūctū qͥ qͥdē viuificat a morte pene ꝑ reſurrectōꝫ.teſte Apl̓o qui ait ad Ro. viij. Si ſpm̄ eꝰ qͥ reſucitauitxp̄m Ih̓m a mortuis habitat in vobis viuificat ⁊ mortalia corꝑa veſtra. viuificat a morte culpe per gratie infuſionē. j. Ioh̓ .j. Eſt ſpiritus qui viuificat. caro aūt nōꝓdeſt quicꝙͣ. Uiuificat a morte gehenne ꝑ glorie collationem. ẜm illud psͣ. cxlij. Spus tuus bonus deducet me in terrā rectam. ¶ Quarta infirmitas fuit duricia peruerſe obſtinationis. quia homo nō poterat frangi per contritionem. nec mollificari ꝑ paſſionē. Cōtraiſtum morbū attulit quartū medicamentū .ſ. animamq̄ fuit quaſi vas vnguentariū in quo poſuit deus vnguentā omniū ſanitatū. In ip̄a fuit vnguentū medicatiuum .ſ. dolor eius qn̄ dixit Math̓ .xxvij. Triſtis eſtanima mea vſqꝫ ad mortem. quod debet frangere vſqꝫad contritionē. ẜm illud Iohel̓. ij. Scindite corda vr̄a⁊ non veſtimenta veſtra. In ipſa fuit vnguentuꝫ dulcoratū. ſcꝫ amor eius. qui debet dulcorare ad cōpaſſionē. ſicut ip̄e iubꝫ dicēs. Recordare pauꝑtatꝭ mee. trāſgreſſiōis. abſinthij ⁊ fellis. ¶ Quinta infirmitas fuitfetor īmūdicie. Quedā em̄ peccata ſt̄ q̄ fetēt ſicut luxuria. de quibꝰ dicit̉ Iohel̓. ij. De cadaueribꝰ eoꝝ aſcēditfetor. Sil̓r inuidia Prouer. xiiij. Putredo oſſiū īuidia.Cōtra iſtū morbū xp̄s attulit qͣntū medicamētū .ſ. deitatē ſuā ſicut balſamū p̄cioſum. qͦ fetorem abſtulit. Iōdicit Leo papa in omel̓. hodierna. Redit ad honoremſuum ab antiqͥs cōtagijs purgata natura. mors mortedeſtruitur. ⁊ natiuitas natiuitate reꝑat̉. qm̄ ſimul ⁊ redemptio aufert ſeruitutē. ſꝫ regeneratō mutat origine⁊ fides iuſtificat peccatorē. ¶ Tercio ſol habet virtutēpacificatiuā. Dicit em̄ Macrobius. Sol medius ē int̓planetas effectus. eos concilians. ⁊ etiā cōtra elemētaQuia elemēta cōtrarietate ſeip̄a deſtruerent. niſi v̓tuteſolis ⁊ celeſti pacificarent̉. Sic xp̄s in ſua natiuitate oīaꝯtraria pacificauit. teſte apl̓o qͥ ait. Ueniēs euāgelizauit pace̓ ⁊ vobis qͥ longe eſtis. ⁊ pacē his qui ꝓpe ſuntIp̄e em̄ ē pax noſtra qui fecit vtraqꝫ vnū Heb̓. ij. Similiter ad Coloẜ. j. Et vos cū eſtis alienati a deo ⁊ inimici ſenſuū .i. manifeſte ⁊ ſenſibil̓r in oꝑibus mal̓. nūcrecōciliauit .ſ. vos in corꝑe carnis ſue quā aſſūpſit. ẜmdoctores ante aduentū filij dei in carnē multe erāt diſcordie in hūano genere: ⁊ cū deo. quas oēs xp̄s veniēscificauit. ẜm illud Coloẜ. j. Oīa in ip̄o pacificans.Prima diſcordia nanqꝫ. ꝯquerit̉ deus de hoīe ꝙ creorē ſuū offenderat ꝑ peccatū. ⁊ ip̄m reliquerat dicēsIſa j. Filios enutriui ⁊ exaltaui. ⁊ ip̄i ſpreuerūt me dereliquerunt dn̄m. blaſphemauerūt ſanctū iſrl̓. alienatiſunt retrorſū. ſꝫ quia hō ꝑ ſe ſibi deū non poterat reconciliare. iō mediatore aliquo indigebat. ⁊ hic fuit xp̄s. dequo dicit apl̓s ad Gall̓. iij. Mediator non eſt vniꝰ ſedduorum .ſ. diuine ⁊ humane nature. Iō dicit̉ gigas gemine ſubſtantie. Et ille mediator xp̄s inter deū patreꝫ⁊ hominē ſe poſuit ⁊ ip̄os pacificauit. Iuxta illud apl̓iCol̓. j. Pacificans per ſanguinē ſuū .i. dn̄m ſuum ſiueque in terris ſunt .i. hoīes. Sed ꝯtingit aliqn̄ ꝙ mediator int̓ duos rixantes interponit ſe ⁊ ab vtroqꝫ erit vulneratꝰ. Sic factū eſt noſtro mediatori xp̄o. Iō dicit pr̄Iſa. liij. Propter ſcelus ppl̓i mei ꝑcuſſi .i. ꝑcutere ꝑmiſieum. ¶ Scd̓a diſcordia erat inter angelū ⁊ hoīeꝫ. angelus em̄ conquerebatur de homine ꝙ ip̄m ſua reſtauratione fraudauerat. Hō aūt conquerebatur de angeloꝙ ip̄ꝫ deceperat. iō qd̓amodo oēm angeluꝫ odiebat. ſicut fepe contingit ꝙ homo omnes illos odit qui ſūt deparentela illius qui ipſum offenderunt. Sed illā diſcordiam xp̄s diſſoluit. qn̄ hominē redimens numerū an-