Sermo.V.

muro igneo circumcinctus. preſidiumqꝫ angeloꝝ fuita domino ibideꝫ ordinatum. ne alicui ſpiritui vel carnpeccatrici aditꝰ pateat ꝑadiſi. Talis ortꝰ eſt ⁊ fuit b. barortus in quam deliciaꝝ hn̄s in ſe genera arboꝝ. vtpoteamigdalū maturi floris ꝓtulit ⁊ v̓tutis de qͥbꝰ gloriat̉.Ecc̄i. xxiiij. Flores mei fru. ho. ⁊ ho. Nardus boni odoris de qͦ dicit Can̄. j. Cuꝫ eēt rex in acubitu ſuo nar. mSil̓r balſamū humilitatꝭ. qꝛ fuit v̓go humilisphꝫ in ſe b. bar. lignū vite et̓ne. qꝛ eiꝰ ẜuitores nōlorte et̓na damnari. ẜm illud Eccͣi. xxiiij. Qui elucidant me vitam et̓naꝫ hēbunt. In ipſa nō fuit frigusiniqͥtatis. qd̓ extinxiſſet ignē charitatꝭ. nec eſtꝰ voluptatis carnalis. Quare pōt dici illud Thob̓. iij. Mūdamẜuaui aīam meaꝫ ab omni ꝯcupīa. qꝛ fuit clauſa murocharitatis. Nam intantū erat incenſa in charitate xp̄iꝙ oēs ſpreuit voluptates md̓i. ⁊ oēm ornatū ſeculi ꝯtēpſit. Fuit etiaꝫ munita cuſtodia angeloꝝ ꝙ tanꝙͣ ſorori ei aſtiter̄t. iō ipſam xp̄c orto clauſo ꝯꝑat cū dicit in v̓bis p̄libatꝭ. Ortꝰ ꝯcluſus ſo. m. ſpō. m. In qͥbꝰ v̓go iocūdiſſima a tribꝰ ꝯmēdat̉. Ꝙtuꝫ ad pͥmū a fructificatiōev̓tuoſa. ibi. ortus. Ꝙtum ad ſcd̓m. a ꝯcluſiōe fructuoa. ibi. ꝯcluſus. Ꝙtum ad terciū a ꝯiuctōe amoroſa ibiponſa. ¶ De pͥmo ē notandū. Reges ⁊ pͥncipes ſolēthr̄e ſua pulcerrima viridaria ⁊ ortos ſpecioſos floridosvarijs herbis redimitos arboribuſqꝫ redolētibꝰ ꝯplantatos. in qͥbꝰ int̓dum cū ſuis reginis ⁊ pͥncipiſſis ſolatiant̉ ⁊ militibꝰ ꝯuerſant̉. Sic̄ hoc figuratū eſt de rege ſalomone. qͥ oīa gaudia md̓i voluit exꝑiri. Iō dic̄ EccͣsMagnificaui oꝑa mea ⁊ feci mihi domū. ⁊ feci mihi otos ⁊ pomeria ⁊ ꝯſeui ea cūctis generibꝰ arboꝝ. In hūcortum vocat reginam fuam filiaꝫ pharaonis di. Ueniī ortū meū ſo. mea ſpō. mea Can̄. v. ¶ Iō legit̉ Heſterj. de Aſſuero rege q̇ regnauit ſuꝑ. cxxvij. ꝓuincias ⁊ fecit ſibi ortum mirificū. quem cū varijs generibꝰ aromatū decorauit. in eo fuit vitis. cuiꝰ ſtipites erāt argentei.palmites aurei. ⁊ bacci ex gēmis ⁊ auro inẜtis. vt dicitPetrꝰ comeſtor in hyſt. ſco. In hoc orto fecit ꝯuiuiumſuis pͥncipibꝰ militibꝰ atꝫ ẜuis. Sic xp̄c qͥ eſt ſalomō pacificꝰ ⁊ ſapiētiſſimꝰ ⁊ aſſuerꝰ ditiſſimꝰ rex celoꝝ ⁊ oīm ſeculoꝝ ꝓ ſuo ſolatio nobile viridarium ⁊ ortulū delicativ̓ginē be. bar. in quam diuerſos v̓tutū flores ꝯplantauit. ita vt de ſeipſa illud Tullij moral̓. pōt exponi v̓ſus.Hic qͦꝫ faciei parit ortulus vndiqꝫ flores. Ex qͥbꝰ indcti poterint excerꝑe mores. Recte em̄ ſicut in orto nāvarie oriunt̉ herbe a qͥbꝰ ꝑcipiunt̉ ſanitates. ſic ī iſto ortulo ſpūali multe ſunt v̓tutes ⁊ curatōnes aīe ſpūales.¶ Primo em̄ videmꝰ ꝙ in orto naͣli creſcit feniculus qͥeſt herba cōis. multe tn̄ efficatie ⁊ v̓tutꝭ. qꝛ ẜm Dſid̓. li.xvij. ethi. c. vl. ſuccus radicꝭ acuit viſum oculoꝝ. iō ẜmqͦſdaꝫ dr̄ feniculꝰ qͣi fenū oculoꝝ. ⁊ dic̄ Pli. in ſpe. na. li.ij. c. xxiiij. Feniculū nobilitauer̄t ẜpētes. guſtū em̄ eiꝰ ſeectutē exuit. aciēqꝫ oculoꝝ ipſi ſucco reꝑando. Ex eticco fit colliriū ꝯͣ caliginem oculoꝝ valde aptuꝫ. ⁊ quōdꝫ fieri docet Petrꝰ de creſc. li. vj. c. xlvj. Conficiat̉ aloes cū ſucco feniculi ⁊ ponat̉ in vaſe eneo ad ſolem ꝑ. xvdies. deīde more collirij oculis apponat̉. Per feniculūfides catholica ītelligit̉ q̄ in b. v̓gine bar. creuit qn̄ trinitate ꝑſonaꝝ cognouit. ī eo ꝙ nō duas ſꝫ tres feneſtrasfieri imꝑauit. ⁊ ſuꝑ hͦ patrē informauit di. Due em̄ nōſunt ſꝫ tres illuminātes totiꝰ orbis climata .ſ. pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ſpūſſanctꝰ qͥ lꝫ trini ſint ī ꝑſonis. tn̄ vnꝰ eſt deꝰ in ſb̓a diuinitatꝭ. iō canit̉ de ipſa. Hoc mirādum cernite qͣntoſapīe ꝑuo dono floruit dū ſigillū trinitatꝭ ⁊ ſuꝑne maieſtatꝭ cordis rumā imbuit. Ecce quō fides tanꝙͣ noblis herba feniculus hꝰ v̓ginis illuminauit oculos interiores. intellectum vicꝫ ⁊ affectū vt cognoſceret deumvnum in eēntia ⁊ trinū in ꝑſonis. ⁊ nō ſolum cognouitꝑſonaꝝ trinitatem. ſꝫ etiaꝫ ydoloꝝ falſitatem. iō cū ipcogeret̉ ea adorare ait. Cum homo ſit digniſſima creturaꝝ ſumme diuinitatis informatꝰ ſignaculo impoſſi

bile eſt tn̄ ip̄m ꝯuerti in ſuū creatorē. qd̓ cū ſit impoſſibile multominꝰ erit aliqd̓ creature in ſuum ꝯuerti opificē. Quod cum in ſuum opificē ꝯuerti nō poteſt. quōin creatorē creaturaꝝ oīm ꝯuertet̉ vt ꝓ creatore adoraret̉. q. d. nequaꝙͣ. vt quem gͦ o tyrāne p̄ſumēs cimentūaut ꝯflatile aliqd̓ creatori oīm ꝯꝑare. qͣre tibi breuit̓ dico. Dij vr̄i ſunt ſurdi ⁊ muti in exꝑtes omnis gr̄e. ⁊ adꝓbandum ſuū intentum ꝓpoſuit illud Deut̓. xxxij. Udete qꝛ ego ſum ſolus. ⁊ nō eſt alius p̄ter me. Et ſicutnit̉ de ipſa in hyſtoria hodierna. Dij gentiū ſophiſticiomnes demoniaci. eſt qͥ trinꝰ regnat vnus rector celiceorbis. Confundant̉ qͥ gloriant̉ laudibꝰ ſculptilium. viuit pr̄ cui ſacer ẜuit grex fidelium. Hec inquā fides eſtpͥma herba in hoc delectabili ortulo .ſ. be. bar. plantata⁊ exorta tanꝙͣ aliaꝝ v̓tutuꝫ ſtabile fundamētum. ẜm illud apl̓i ad Heb̓. xj. Fides eſt ſb̓a ſperandaꝝ reꝝ .i. ſb̓iacet ⁊ p̄ſupponit̉ alijs v̓tutibꝰ. Sine hac fide eſt cecusomnis homo. vt dicit apl̓us vbi ſupͣ. Sine fide nemoplacet deo. ſicut ptꝫ de paganis qͥ in cecitate mētis adorant ligna. lapides atꝫ auꝝ. de quibꝰ dicit psͣ. cxiij. Simulacra gentium argentum ⁊ auꝝ. oꝑa manuū hoīm.Os hn̄t ⁊ non loq̄nt̉ ⁊cͣ. Et iō ſimiles illis fiant qͥ faciunt ea. ⁊ omnes qͥ ꝯfidunt in eis. Utinam in eis creſceret feniculus fidei. ⁊ oculi eoꝝ mētales illuminarent̉ ⁊caligines abſtergerent̉. vt ⁊ ipſi cognoſcerent deū ſicutbe. barbara ſuum creatorē. ⁊ ab ydolis falſis aīm reuocarent Ioh̓. ix. Cecus fui ⁊ mō video. ¶ Scd̓o in ortu Dilo materiali creſcit arthemeſia q̄ eſt mr̄ herbaꝝ noīata.Hec dolorem capitꝭ decocta in vino vel aqͣ mitigat atꝫſedat ẜm Yſi. li. xvij. Iō dicūt medici ſi homo hꝫ dolorem capitis. dꝫ eam effodere ⁊ bene lauare. ⁊ ad vnamhoram in vino ⁊ aceto decoq̄re cum radice. ⁊ poſtea ꝑpannum colata ⁊ ex hoc caput lauatū qͣntum calidiusqͥs pōt ſuſtinere. ⁊ poſtea hūc pannuꝫ facit ⁊ circūligatcapiti. ⁊ ſe deponat ꝑ vnam horam diei donec ſudor exeat. ⁊ ſic exͣhit oēm malum humorē. ⁊ hoc dꝫ ꝑ qͣtuor dies ꝯtinuari. Per arthemeſiam charitas intelligit̉. quācreauit in be. bar. qn̄ ſpretis mundi amatoribꝰ ſoli xp̄adheſit. quam nec tormētum mortis extīguere in ea veleradicare potuit. Ita vt illud cum apl̓o dicere potuiſſetad Ro. viij. Certꝰ ſum qꝛ nec mors neqꝫ vita. neqꝫ angeli nec creatura aliqͣ poterit me ſeꝑare a charitate xp̄iqꝛ ꝑ nullam paſſionē aut tribulatōꝫ v̓go tenella potuita ꝓpoſito tam firmo reuocari. ⁊ bene ꝑ arthemeſiaꝫ charitas intelligit̉. qꝛ ſic̄ illa eſt mr̄ oīm herbaꝝ. ſic iſta matcunctaꝝ v̓tutum. Iō dicit be. Bern̄. Bona mr̄ charitas. Ipſa em̄ eſt mr̄ hoīm ⁊ angeloꝝ. nō ſolum q̄ in terris. ſꝫ etiam que in celis ſunt pacificauit. Ipſa eſt q̄ hominem deo reconciliauit. hec ille. Hanc herbam charitatis effodere debemꝰ cū be. barbara de agro cordis eāqꝫ coquere in vino dilectōis qͣ nos ꝑpetue dilexit Iere.xxxj. Et aceto amare paſſiōis qua nos a morte redemit⁊ ſic inungere ſeu lauare caput nr̄m. hoc eſt xp̄m. qͥ reconciliabit nobis ſic̄ caput cū membris. ¶ Tercio in oto materiali creſcit roſa. cuiꝰ maxima v̓tus ẜm ph̓m li.ij. eſt in flore fecundior ꝙͣ in folijs. Per roſam intelligit̉v̓ginitas. que ẜm Cip̉. eſt flos eccl̓ie. germinans decꝰatꝫ ornamētum gr̄e. hec creuit ⁊ germinauit in nr̄o ortulo .i. in b. barbara. que fuit v̓go mētis ⁊ corꝑis. Hācv̓ginitateꝫ pͥmarie habuit a flore xp̄o qͥ dicit. Ego floscampi ⁊ lilium ꝯuallium Can̄. ij. qꝛ nō pōt haberi niſiipſe dederit. teſte Salo. qͥ ait Sap̄. viij. Non poſſumalit̓ eſſe ꝯtinens niſi deus dederit. Sꝫ ſecūdario hūit aſeipſa. qꝛ hanc amauit ⁊ exqͥſiuit a iuuentute ſua. ita vid dicere potuit Sap̄. xiij. Hanc .ſ. virginitatem exqͥſiui a iuuētute mea. ⁊ queſiui mihi eaꝫ aſſumere ſponſaꝫ⁊ amator factus ſum forme illius ita ⁊ nos ſi volumuseſſe ꝯtinentes petamꝰ eam a xp̄o qͥ eſt dator illius. Iuxͣillud Yſi. in li. Ethim̄. A deo dat̉ ꝯtinētia. ſꝫ petite ⁊ accipietis. tūc aūt tribuet̉ qn̄ deꝰ gemitu interno pulſat̉.