Dn̄ica. XXIIII. poſt Trinitatis

tres mei. q. d. Si patres mei peccauerūt quare nō ⁊ egoDe quarto illud pſal. Miſericordia eius ſuꝑ om̄ia oꝑaeius. q. d. Quare non vis peccare cuꝫ deus videt̉ adeomiſericors eſſe. Ecce dulcis cantus tybicinū infernaliūꝙ multos retinent ⁊ delectant peccatoꝝ. Si aūt demones non pn̄t ſic hoīes delectare in peccatis vel retinereqn̄ ip̄i nitunt̉ penitere. tunc on̄dunt eis difficultatē cōtinendi dicentes Eccī. xxxiiij. Qui baptizat̉ a mortuo ⁊iterum tangit eum quid ꝓderit lauatio eius vel oſtendunt acerbitatē puniendi que cogit aliena reſtituere cōſueta relinquere ⁊ etiam licita abſtinere. Qui debent attendere illud dictum Bern̄. Mutatis non aufugietispnīam ſi eam ſpernitis. maluꝫ .n. non poteſt eſſe impunituꝫ. Sed que eſt hec cōmutatio. fugere laborē humanū ⁊ cum dyabolis eligere ſuppliciū ſempiternū. hec illt. Velloſtendunt deſperatōem ex conſideratiōe peccaRtoꝝ multoꝝ. Dicunt .n. vt recitat Aug. in li. de conflic.vi. ⁊ vir. c. xiiij. Que ⁊ quāta o peccator cōmiſiſti ꝙͣgrauia crimina ꝙͣ iniurioſa delicta ⁊ pene in melius necdūvitam mutaſti necdum cōuerſatōem vtiliter correxiſti.Ecce .n. vt cernis mala ſemꝑ conſuetudine obligatꝰ teneris conaris exurgere .ſ. peccatoꝝ oneribꝰ p̄grauatusrelaberis. Quid ergo agendū eſt qn̄ de p̄teritis certa dānatio imminet. ⁊ de pn̄tibus emēdatio nulla ſuccurritniſi admittant̉ rerum tꝑalium voluptates dum conſequi nequeūt futuri ſeculi oblectatiōes. Sicut ductꝰ fuitCayn qui deſperans ait Gen̄. iiij. Maior eſt iniquitasmea qͣꝫ vt veniam merear. Nos igit̉ magis credere debemus Auguſtino qui dicit. Maior ē dei miſericordiaꝙͣ noſtra miſeria. vel oſtendunt future glorie diffidentiam dicentes Eſa. xj. Comedamꝰ ⁊ bibamus cras em̄moriemur .ſ. corꝑe ⁊ anima. ⁊ ſic diffidunt de futura gloria qui ad eam putant ꝑtingere ſe non poſſe cum dicūtSap̄. ij. Quoniā ex nihilo creati ſumus ⁊ poſt erimꝰ qͣinō fuimus. Sed iſta rō ip̄oꝝ nihil valet. qꝛ antecedens.ſ. ex nihilo nati ſumus eſt falſum. Nam ꝓductio corporis ex aliquo eſt .ſ. ex ſemine viri ⁊ mulieris. ⁊ animacorrūpi nō pōt eo ꝙ eſt immortalis vt patuit ſupra ſer.xv. c. Etiam ſi corrumꝑet̉ in nihilū corrumꝑet̉. ſed ipſanō corrumpit̉ in illa ex quibꝰ cōponit̉. Corpus v̓o corrumpit̉ in illa ex quibꝰ componit̉. ⁊ ideo hec ꝓpoſitio eſtfalſa. Productio hoīs eſt ex nihilo. qꝛ corpus a parentibus ꝓpagat̉. anima aūt a deo creat̉ ⁊ infundit̉ ẜm Augu. ideo in corruptione hoīs ſoluit̉ ⁊ aīa ſeꝑata viuit. ethoc eſt qd̓ dicit Aug. Nunqͣꝫ ꝓ nobis diuinitus tantāagerent̉ ſi cum vita corꝑis etiā vita aīe cōſūmaret̉. Ergo oꝑtet ꝙ iſti dyabolici tybicines eijciant̉ que vident̉S. ſalutem anime impedire. Quarto indiget ſuſcitatiōe q̄facta eſt coram petro iacobo ⁊ iohāne ⁊ patre ⁊ mr̄e puelle. In hoc moraliter ſignificat̉ ꝙ aīa que debet a peccatis ſuſcitari. Primo debet habere ꝓprie infirmitatis cōgnitōem. ⁊ hec cognitio in Petro ꝙ interp̄tatur agnoſcens ſignificat̉ ꝙ multū neceſſaria eſt in anima peccatrice. qꝛ dicit Aug. Laudabilior eſt animus qui infirmitates ꝓprias cognoſcit qͣꝫ qui ea nō ꝑſpecta vias ſyderuꝫcōprehendit. Scd̓o dꝫ hr̄e gratie infuſionē que in iohāne qͥ interp̄tat̉ in qͦ ē gr̄a denotat̉. ꝑ quā .n. grāꝫ cognoſcit peccator deū. qꝛ dicit Rich̓. Quāto quis ꝓficit in cognitōe ſui tanto ꝓficit in cognitōe dei. Tercio neceſſe ēvt habeat pctōꝝ ſupplantatōeꝫ que notat̉ in Iacobo qͥſupplantatio interp̄tatur. Cū .n. homo ex cognitōe ſuialiquali ⁊ dei incipit ꝓficere tanto acrius dyabolus ſolet cōtra eum ſuis ſuggeſtionibꝰ inſiſtere. Exemplū decaptiuo cui cum ꝓbat nō eſſe voluntas fugiendi minime cuſtoditur. ſed hac viſa diligentius irritet̉. Ideo dicit Grego. in moral̓. Dyabolus eo cōtra bonas mentesgrauiꝰ ſeuit quo gratioſius eas vallatas diuine ꝓtectionis muuere cōſpicit. ideo tunc neceſſe eſt vt homo eiusſuggeſtiones ⁊ peccata ſubplantat. Quarto neceſſe ē vthabeat diſcipline correctōem que intelligit̉ in patre quā

quidem tenet̉ ſibip̄i. Iuxta illud Cathonis. Cuꝫ quidpeccaueris caſtiga teip̄m. ſubinde. Uulnera duꝫ ſanasdolor eſt medicina doloris. Quinto debet habere el̓ynarum largitōem que in matre deſignat̉ que natura ē piaillis. ergo virtutibꝰ ſuſcitatur anima peccatoris. Sexto⁊ vltimo indiget ſpūali cibatione. quia dicit̉ Marci. v.⁊ Luce. viij. Iuſſit ei dare manducare. qꝛ dn̄s ſuſcitataanima a peccatis cibat eam multiplici cibo. Primus eſtſpūalis .ſ. verbi dei. De quo Rabanus dicit. Si qͥs pabulo verbi dei non reficitur iſte in aīa non viuit. Namſicut corpus ſine terreno cibo. ita aīa nō pōt viuere ſinedei verbo. Secundus cibus eſt penitētialis ⁊ eſt panispenitentiū qui confici debꝫ ex farina ſancte ſpei. Scd̓m.n. pſal. Sperantē aūt in dn̄o miſericordia circūdabit.Un̄ Aug. in li. de pe. ⁊ ponit̉ de pe. di. iij. circa principium. Tandiu gaudeat ⁊ ſperat hō de gratia qͣꝫdiu ſuſtētatur de pnīa. Sed ad hanc farinā debet apponi fermētum amare cōtritōnis cogitando de peccatis cōmiſſis.Sicut Ezechias. Recogitabo tibi oēs annos meos inamaritudīe aīe mee Eſa. xxxviij. Terciꝰ cibꝰ quo cibatdeus aīam poſt ſuſcitatōem eſt ſacramentalis. De quoxp̄c Ioh̓. vj. Caro mea vere eſt cibus ⁊ ſanguis meusvere eſt potus. qui manducat ⁊cͣ. De hoc cibo dicit̉ inclementinis de reli. ⁊ vene. ſanctoꝝ. ſi dn̄m. Hic cibusplene reficit vere nutrit ſummeqꝫ impinguat non corpus ſed cor. nō carnem ſed aīam. nō ventreꝫ ſed mentēQuartus cibus eſt eternalis quē manducant hoīes cūangelis vt dicit Bern̄. in meditatiōibꝰ. Angeloꝝ inqͥt⁊ hominū vnum erit gaudiū vnū colloquiū vnum cōuiuium. Hoc aūt conuiuiū habent hoīes cum angelisin iocunda viſione deifice trinitatis et amabili viſionedeifice viſionis ⁊ in eterna fruitione deifice delectatōisvn̄ pſal. Satiabor cum apparuerit gloria tua. Ad quāgloriā nos letanter perducat ſancta trinitas deus vnusqui incepit ⁊ perfecit hoc opus. Cui laus ⁊ gloria. benedictio ⁊ gratiarumactio. per infinita ſeculorum ſecula.