Dominica. XXII. poſt Trinitatis

ibi. patientiam habe in me. Circa quod ſcienduꝫ per ilM lum qui debebat decem milia talenta tranſgreſſor decēpreceptoꝝ ad que quilibet homo eſt obligatꝰ ⁊ ſine qͥbus homo non poteſt ſaluari deſignatur. Per primuꝫigit̉ talentū primum preceptū nō habeas deos alienosſignificatur in hoc ꝙ obligati erant tria genera hominum. Primi qui incantationibꝰ crediderūt vt ſortilegi qui infortunijs ⁊ infirmitatibꝰ ſuis aut alijs neceſſarijs deum verum derelinquūt a creaturiſqꝫ adiutoriuꝫquerunt. Et tales duplex damnum ex hoc habent. primum ꝙ nullum cōmodum inde reportant. ſicut legit̉Numeri. xxij. de Balach rege qui in arto poſitꝰ recurrebat ad conſilium Balaam arioli ⁊ nulluꝫ commodūinde reportabat. iō dicit Aug. xxvj. q. vlti. c. Admoneant ſacerdotes fideles populos vt nouerint magicasartes incantatōnes quibuſlibet infirmitatibꝰ homininihil poſſe remedij ꝯferre. Non animalibus languentibꝰ claudicantibuſue vel etiam moribundis quid mederi. Sed hec eſſe laqueos antiqui hoſtꝭ quibus ille ꝑfidus genus humanuꝫ decipere nititur. Et ſubdit ponens penaꝫ. Si quis inquit hoc exercuerit clericus degradetur ⁊ laicus excommunicetur. Secundo deum aſe fugant. vt patet. j. Reg. xxviij. de Saul qui in neceſſitate poſitus petijt phitoniſſam vt ſuſcitaret ſibi Samuelem ꝓphetam qui dixit ei. Dominus receſſit a te etabſtulit regnum tuum tu ⁊ filij tui cras mecum eritis.quod ei cōtigit qꝛ die ſecunda occiſus fuit. Sic contingit omnibus qui ſpreto adiutorio dei in neceſſitatibusquerunt adiutorium a vetulis antiquis. quas appellātveridicas cum tamen ſint mendaces ſicut eorum paterdyabolus mendax eſt Ioh̓. viij. a talibus deus recedit⁊ morte moriunt̉ eterna. Sed circa hoc queritur vtrūꝫNº vere apparuerit Samuel: quia ſcriptura ſacra loquiturtanꝙͣ de ꝑſona ipſius nominans ip̄m ꝓprio nomine etideo videtur pretendere falſitatem niſi ipſe fuiſſet. ItEcc̄i. .xlvj. dicit̉. Poſt hoc mortuus eſt Samuel ⁊ notūfecit regi ⁊ oſtendit illi vite ſue finem. In cōtrarium eſtquedam glo. ſuꝑ Eſa. xxix. dicens. Phitoniſſa nō ſuſcitauit Samuelem ſed euocauit demonem. Ad quod dicit Nicolaꝰ de ſyra. ꝙ phitoniſſa nō ſuſcitauit Samuelem. ſed illum deus apparere fecit. ſed ipſa vocauit demonem qui tamen ꝓhibitus fuit. ⁊ ſic iſta glo. non eſthuic modo dicēdi cōtraria. Ꝙ aūt dixit Samuel. crastu ⁊ filij tui ⁊cͣ. intelligit̉ in ſtatu defunctoruꝫ nec priusſonat auctoritas. qꝛ ſi ſonaret ſtatum ſanctoꝝ eadeꝫ ra­ ⁊tione adduceret ad ꝓpoſitum. quia Ionathas ibideminterfectus fuit qui erat valde bonus ⁊ vir ꝑfectus ergo Dauid ꝓpter quod tenendum eſt ꝙ receptus ſit inparte ſanctorum. Hebrei etiam dicunt Saul eſſe ſaluatum. quia audita domini ſnīa ſibi ꝑ Samnelem annūciata de omnibꝰ peccatis penituit. ⁊ licet primo ſit deſolatus tn̄ diuinam ſnīam de morte ſua ⁊ filioꝝ ſuoruꝫ acregni tranſlationem acceptauit vt diuina voluntas impleretur. qd̓ videt̉ ex hoc ꝙ modico cibo ſumpto pro ſuſtentatione ꝑ totam noctem feſtinauit vt veniret ad p̄lium. ibidem ẜm iudiciū diuinum moriturus. vt patetj. Reg. xxviij. Nec Ionatha primogenitū nec alios duos filios ibidē exiſtentes ſuaſit de bello recedere volensdiuinā ſnīam non ſolū in ſe ſed in filijs reciꝑe in penaꝫſuoꝝ peccatoꝝ. Et ſic verum eſſet quo ad Saul verbūSamuelis. tu ⁊ filij tui ⁊cͣ .ſ. in ſtatu ſanctorum. Adducunt ergo hebrei ad ſuum ꝓpoſitum. illud. j. Reguꝫ. ix.Saul er at electus ⁊ bonus. ⁊ ideo licet poſtea multipliciter peccauit ⁊ grauiter videt̉ tn̄ diuine pietati cōgruūꝙ ꝓpter p̄cedentē bonitatem dn̄s dederit ei in fine locum penitentie ad euadendū penam eternam nō tam̄ad rec ꝑꝑandam regiam dignitateꝫ nec auctoritates inprimo libro Reg. hincinde allegate de abiectione Saula deo vident̉ aliud ſonare niſi de regia dignitate que adDauid erat tranſferenda ex determinatione diuina. ſꝫ?

doctores cōcorditer dicunt ipſum eſſe damnatuꝫ eo ꝙarripiens gladium ſe interfecit quod nulli licet. jͣ. Regxxxj. Sed ad illud dicunt doctores hebrei ꝙ aliqui etiādoctores xp̄iani ꝙ interficere ſeip̄m intuitu ꝓprie ꝑſone. vt ꝙ mortem acerbiorem vel turpiorem euadat ſemper eſt illicitū. vt dicit Aug. li. j. de ciuitate dei. Sed interficere ſeip̄m intuitu domini vel diuini honoris in revicꝫ ſi vituperium exerceatur in ꝓprio corpore redūdāsin dei vituꝑiū. ſicut timebat Saul de ſeipſo qui erat pͥncipalis in populo fierent ludibria in contemptum deiiſrael vt dicunt iſti. hoc non eſt illicitū. hoc modo Raſias ſe interfecit. ij. Macha. xiiij. nec tamen inde vitupriſed magis laudat̉. hoc mō ſe ſamſon interfecit Iudicūxvj. hoc mō poſſet Saul ſaluari. Sed diceres de Sandr̄. j. Paralyp. x. Mortuus eſt Saul ꝓpter iniquitatesſuas. gͦ videt̉ ꝙ ſit damnatus. ℟ndet lyra ꝙ ꝓpter iniquitates pena mortis inflicta eſt ei ⁊ filijs ſuis. vel motuꝰ eſt ꝓpt̓. ⁊cͣ. i. in pena iniqͥtatū ſuaꝝ p̄cedentiū. Sꝫ ꝙꝓpt̓ hoc dānatꝰ ſit aucͣtas nō ſonat. ſic̄ fur ſuſpēdit̉ ꝓpt̓furta ſua. ſi tn̄ in fine peniteat veracit̓ ⁊ mortē ſuſtineatpatient̓: efficit̉ dignꝰ vita eterna. Ꝙ aūt ſaul phitōiſſaꝫcōſulerat nec ſperauit in domino. dicendū ꝙ licet tuncnō ſperauerit qn̄ ip̄am ꝯſuluit. tn̄ de iſtis omībꝰ ⁊ alijsmalis finaliter penituit ⁊ tunc ſperauit in dn̄o de vitaeterna licet non de tꝑali vita. Secundi qui obligant̉ inhoc talento ſunt qui munera nimis dilexerunt vt auari qui ſunt quaſi ydolatre. eo ꝙ auaricia eſt ydoloꝝ ſeruitus Gal̓. iij. qd̓ exponit Inno. de vilitate hu. ꝯdit̉. lij. c. xv. Recte inquit diffinit apl̓s. auaricia eſt ydoloꝝſeruitus. ſicut em̄ ydolatra ſeruit ſymulachro. ſic auarꝰtheſa uro. Nam ille cultū ydolatrie diligenter amplificat ⁊ ille cumulum pecunie augmentat. ille cū omni diligentia colit ſymulachꝝ: iſte cū omni cura cuſtodit theſaurū. hec Inno. Ideo tales ydolatre cū dn̄s exiget abeis rōnē damnabunt̉ qꝛ auari regnū dei nō poſſidebūtj. Coꝝ. vj. Tercij ſunt qͥ corpus nimiū colunt vt guloſi quoꝝ deus venter eſt ad Philip̄. iij. vn̄ Aug. Quodplus diligis ꝙͣ deū ꝙͣdiu diligis tamdiu eſt tibi deꝰ. ſicguloſi plus diligunt ventrem ꝙͣ deū. qꝛ ex feſtis dei faciunt feſta ventris. qꝛ in feſtis nō ſeruiunt deo ſed ventridum in tabernis bibunt et ludunt ⁊ a mane vſqꝫ ad ſero inebriant̉. ⁊ tales niſi peniteant in redditione rōnisdeficiēt ⁊ damnabunt̉. qꝛ dicit dn̄s de ip̄is Eſa. v. Ueqͥ potentes eſtis ad bibendū vinū ⁊ viri fortes ad ſectādā ebrietatē. Scd̓m preceptū ſignificat̉ ꝑ talentū ſcd̓n⁊ eſt illud. Non aſſumes nomen dei tui inuanū. in hocobligant̉ tria genera hoīm. Primi qͥ in iuramento ſinecauſa aſſueſcut ⁊ tales a deo plagant̉. Ecc̄i. xxiij. diciturMultū iurans implebit̉ iniqͥtate ⁊ nō dicedat a domieiꝰ plaga. ꝓpter qd̓ dicit idē Ecc̄i. xxiij. Iuratōi nō aſſueſcat cor tuū. Secundi ſunt ꝑiurantes qͥ ꝑiurium incurrunt. ꝯtra qd̓ dicit dn̄s Ecc̄i. xix. Non ꝑiurabis in nomine meo. Tercij ſunt qui in blaſphemiā ꝓrūpunt vtmalefici lulores faciunt. qͥ nō ꝓſꝑant̉ in ludis taxilloꝝqͥ culpam dyabolicam extorquent in diuinā innocentiam ⁊ deo maledicunt. benedicite Marie virgini ⁊ ſct̄īsdei. ſꝫ pena maledicentis aut blaſpemantis deū vl̓ ſcos⁊ maxime beatā v̓ginē qd̓ debet ſeptē diebꝰ dn̄icis pͦ foribus eccleſie in manifeſto eſſe dū miſſa dicit̉. ita ꝙ vltma die nec palliū nec calciamenta. ſꝫ corrigiā circa collihabeat ⁊ ꝙ ſepteꝫ p̄cedētibꝰ ferijs ⁊ ſextis in pane ⁊ aqͣieiunet nec ingrediat̉ eccīaꝫ. ⁊ ī qͦlibꝫ p̄dictoꝝ dieꝝ tresreficiat pauꝑes ⁊ ſi nō pōt tres ſaltē duos vel vnuꝫ ⁊ ſinō pōt in penā aliā ꝯmutet̉. ⁊ ſi p̄dicta renuerit dꝫ ei interdici ingreſſus eccīe ⁊ ī obitu dꝫ carē eccīaſtica ſepultūra. Inſuꝑ talis dꝫ ꝯdēnari pecūiaria pena. vt ex de maledicꝭ. ſtatuimꝰ. Itē obligāt̉ ī hoc p̄cepto qͥ ſibip̄is maledicūt. ſic̄ de qͦdā clerico qͥ qͣtuor annos infirmitate laborās dixit. Deus tu accepiſti mihi ſanitatē ⁊ ego accipiVam tibi aīam. dyabole veni accipe aīam meā. Terciū p̄-

19.