Sermo.XCVII.

tur ſap̄. ij. Uenite fruamur bonis que ſunt. ⁊ vtamurcreatura in creatura celerit̓. vino p̄cioſo ⁊ vngento nosimpleamus. ⁊ nō p̄tereat nos flos campi. Coronemusnos roſis anteꝙͣ marceſcāt. Nullum pratum ſit qd̓ nōꝑtranſeat luxuria nr̄a. Nemo expers ſit luxurie noſtreVbiqꝫ relinquamus ſigna leticie. qm̄ hec eſt pars nr̄a.Iſtud inuitatorium audit̉ in eccl̓ia .i. in congregationedyaboli ⁊ maloꝝ. Ibi prochdolor a multis auditur hisdiebꝰ. Quando em̄ homo intrat eccleſiaꝫ cathedralemvel catholicam vt audiat matutinas de aliquo ſanctoſtatim ꝑ inuitatorium poteſt diſcernere in quāta reuerentia ille ſanctus habet̉ ibidem. quia in ferialibꝰ diebꝰſufficit tm̄ vnus ⁊ quanto feſtum celebrat̉ ſolēnius tantoplures ꝓ inuitatorio deputant̉. Moral̓r in vita pn̄timulti dij colunt̉. Iuxta illud j. Chor̄. viij. Siquidem⁊dij multi ⁊ domini multi vicꝫ mundus. caro. deus ⁊demon. Uideas ergo quis eoꝝ plures habeat in curiaſna ad cantādum inuitatorium. Et certe videbis ꝙ dens habet pauciſſimos. Si em̄ loquamur de mūdo nōneſenes ⁊ iuuenes ⁊ pueri a cunabulis ſuis extracti ſtatim inuitant̉ ⁊ animant̉ ad colendum mundum. Iſtevt fiat mercator. Ille vt fiat miles. alius vt fiat diues.alius rector. ⁊ ſic de alijs. qui omnes vna voce dicunt.Venite fruamur bonis que ſunt. Et primo quidem inhoc inuitatorio inuitant ſe pctōres ad guloſitatem cuꝫdicunt. Uino p̄cioſo nos impleamus. In quo dupliceexceſſum exprimūt in ſuo appetitu. Appetunt em̄ in vino charitatem aut precioſitatem aut menſure nimiamquantitatem. Primum tangunt cum dicunt. vino nōqualicunqꝫ ſed precioſo .i. care empto. Secundum ibiimpleamus. Non em̄ ſufficit intemꝑatis guloſis vinūp̄cioſum. nec abſolute bibere ſꝫ vino ſe implere cum tamen natura humana modicis ſit ꝯtenta. vt dicit Boetius li. ij. de ꝯſo. ꝓſa. ij. Paucis minimiſqꝫ natura cōtenta eſt quibꝰ ſatietatem ſi ſuperfluis vrgere voluerisaūt iniocundum erit quod effuderis aut noxium. Secundo inuitant ſe ad iocunditatem cum dicunt. Coronemus nos roſis. Reprobi em̄ coronant̉ in pn̄ti roſisvanitatis ⁊ laſciuie. ſꝫ in futuro coronabuntur coronisvmibre. Nam vnicuiqꝫ ipſoꝝ dicit̉ Eſa. xxiij. Coronāscoronabit te tribulatione. Et tunc lugebunt ⁊ plangētDe quo modo rident dicentes illud Tren̄. iiij. Defecitgaudium cordis noſtri. verſus eſt in luctum chorus nicecidit corona capitis nr̄i. ve nobis quia peccauimus.Et notenter dicunt ꝙ volunt coronari roſis ad ſignādum ꝙ omnis vanitas mundi breuis eſt ⁊ tranſitoria.Roſa em̄ hꝫ iocunditatem odoris. decoris ſpecioſitatē⁊ vigoris breuitatem ⁊ inter ſpinas creſcit. Sic vanitas⁊ laſciuia huiꝰ mūdi nō eſt ſine ꝯſcientie punctura. Licet em̄ gaudētes in odore roſaꝝ nō dicamus intemꝑatos ſicut dicit Ariſt. iij. ethico. c. xiiij. Tamen delicatusornatus ſatis indicat mentis laſciuiaꝫ. Iuxͣ illud Eccͣi.xix. Amictus corporis. riſus dentium. ⁊ ingreſſus hominis enūciat de illo. Ideo legit̉ de ſancto Lodopicoꝙ ſerta de roſis ſeu alios capillos ꝓhibuit ppl̓o ſuo ferijs ſextis ꝓpter coronam ſpineam imp̄ſſam tali die capiti ſaluatoris nr̄i. Tercio inuitant ſe ad voluptatē cūdicunt. Nullum pratum ſit ⁊cͣ. Hanc aūt voluptateꝫintegrare nitunt̉ ex tribꝰ cauſis ſiue circūſtantijs. vicꝫex locali amenitate ⁊ ſociali ꝯmunitate ⁊ ex diſſoluta iocunditate. Ꝙͣtum ad primum dicunt. Nullum pratū.i. nullus locus delectabilis ſit in quo non luxuriemurvt amenitas loci ꝯferat delectatiōem. Ꝙͣtum ad ſecūdum. quia nullius rei ſine ſocio iocunda eſt poſſeſſio. iōdicunt. Nemo noſtrum expers ſit luxurie noſtre. q. d.luxuria noſtra communis ſit omnibꝰ. ſic ꝙ ſit libertas⁊ licentia generalis peccandi ⁊ alios ad peccatum trahendi. Eſt em̄ luxuria ſicut morbꝰ contagioſus vt lep̄vel ſcabies. Nam ſicut homo cum multum tractat cūleproſo defacili inficit̉. ideo ſolent leproſi expelli defacili

ſic eſt de libidinoſis. Si enim fuerit vnus talis in vnaſocietate vel familia. ipſe decem alios attrahit ad peccādum. Ꝙͣtum ad tercium dicūt. Ubiqꝫ relinquamusſigna leticie. vicꝫ in cantu. in tripudijs. feſtis ⁊ luſibus.Secūduꝫ inuitatorium malicioſoꝝ. ſcribit̉ Iere. xviij.Uenite cogitemus ꝯtra Ieremiam cogitatōes. nō em̄peribit lex a ſacerdote. neqꝫ ꝯſilium a ſapiente. neqꝫ ſermo a ꝓpheta. Et notate quales homines ponunt malicioſi ꝓ parte ſua. videlicet ſapientes. ſacerdotes ⁊ ꝓphetas. Moral̓r dicit Hol. ſuꝑ li. Sap̄. lec. xix. Sacerdotes ſunt magni p̄lati. Sapientes ſunt iuſticiarij. ꝓphete ſunt religioſi. ⁊ nunꝙͣ videbitis in republica magnāmaliciam factam niſi ab hominibꝰ iſtis ſimul vel ab aliquo iſtoꝝ ꝓcedat. Unde iſti tres ꝑfecte cantāt inuitatorium ꝑuerſoꝝ ⁊ malicioſoꝝ. Et iſti ſciunt ꝯſpirationem facere ꝯtra optimū honorem dicendo Iere. xviij.Uenite ꝑcutiamus eum lingua ⁊ non attendamus advniuerſos ẜmones eius. Percutere hominem linguaeſt p̄cludere ſibi viam reſpondendi vt nihil poſſit dicere de ſeipſo. Vel ꝑcutere hominem lingua eſt vel pōteſſe falſum ꝯſpirare. falſum teſtificari ꝯͣ hominem. Eſtem̄ notandum ꝙ iſti malicioſi triplex habent inuitatorium ſibi ꝓprium quo ſeinuicem ad maliciam annūciant ⁊ inſtigant. Primo em̄ ſe recolligunt ad conſpiran.dum ſubtiliter dicentes. Venite cogitemus ꝯͣ Ieremiam cogitationes. Secundo ſe recolligunt ad accuſandum ciuiliter cum dicunt. Percutiamus eum lingua.Tercio ſe recolligunt ad occidendum hoſtiliter cum dicunt. Uenite occidamus eum. ⁊ non erit hereditas. ⁊hec ē ꝯcluſio malicie vltima. Tercium inuitatorium eſtambitioſoꝝ. ⁊ hr̄ Gen̄. xj. Uenite faciamus nobis ciuitatem. ⁊ turrim cuius cacumen ꝑtingit ad celum. ⁊ celebremus nomen nr̄m. Eſt em̄ notandū ꝙ omnes ambitioſi exponunt ſe magis laboribꝰ ꝓ honoribꝰ ꝯſequēdis intantum ꝙ ſi talem partem laboris facerent ꝓpterdeum maximi meriti forent. Unde iſti ad edificanduꝫfodiendum ⁊ conſtruendum ſe applicāt ⁊ exponunt.Quantam eſtimatis vexationem ſuſtinent qui curijspape. regis ⁊ epiſcoporuꝫ ſe mancipant dant munera.diſſimulant ⁊ adulant̉ ⁊ mentiunt̉ ⁊ ſe nequiter humiliant. De hoc dicit Innocentius de vi. huma. condi. li.iij. c. xxvj. Ambitioſus ſemper eſt pauidus. ſemper attentus. ne dicat quid. vel faciat quod in oculis valeatdiſplicere humilitatem ſimulat. honeſtatem mentitur.affabilitatem exhibet. benignitatem oſtendit. cunctoshonorat. vniuerſis inclinat ⁊ frequentat curias. viſitatoptimates. aſſurgit quidem ⁊ amplexatur. applaudit⁊ adulatur. Et ponit exemplum ibidem. cap̄. xxviij. deAbſalone. qui venientibus ad ſe extēdit manum. ⁊ apprehendens oſculabat̉. Ideo de talibus curialibus quicaſtra regum ſequuntur. dixit quidam. Sunt qui dicuntur miſeri qui caſtra ſequuntur. Quartum inuitatorium eſt predicatorum. ⁊ ponit̉ in psͣ. xciiij. Ueniteexultemus domino iubilemus deo ſalutari nr̄o. ⁊ iteꝝ.Venite adoremus ⁊ ꝓcidamus ante deum. Et Mat.xxij. in hodierno euang. Uenite ad nuptias qꝛ parataſunt omnia. Illud inuitatorium valde ferialiter cantatur his diebꝰ. Quia tantus eſt ſtrepitus in choro mundi ꝙ illud inuitatorium non audit̉ in choro Xp̄i. quiahic inuitati ad nuptias aliqui venire noluerunt. aliquineglexerunt. alij in villam abierunt. Reliqui ad negociationem iuerunt. ⁊ ceteri nuncios occiderunt. De qͥbus dicitur. Et nolebant venire. Tales ſunt qui rarovel nunꝙͣ ad p̄dicationem veniunt. ⁊ contra ſe aliquidaudiunt. vel predicatores eis contrarium precipiuntmurmurāt. Sꝫ iſtud murmur eſt ꝯͣ deum. ſicut Moyſes ⁊ Aaron filijs iſrahel dixerunt Exod̓. xvj. Non eſt.murmur cōtra nos ſed contra deum. Ideo hoc peccatum filios iſrahel tranſeuntes per deſertum excluſit a terra promiſſionis. vt ſolum duo intrarent de

T.