Sermo.XCVII.

quia ẜm psͣ. Suꝑbia eoꝝ qui te oderūt aſcendit ſemꝑ.Adherebant em̄ mundani plus parti dyaboli ꝙͣ partidei. qꝛ omnis creatura ſub vicio. de pe. di. ij. c. charitas.Idcirco deus volens hominem auertere ne eſſet a ꝑtedyaboli ꝯͣ deum. contraxit matrimonium cum homīedando filium humane nature. De quibꝰ nuptijs pn̄seuangelij v̓bum loquit̉. Simile eſt regnum ce. In quoqͥdem euang. ponit. v. Primo nuptiaꝝ factōem amoroſam. ibi. recit nup. Secūdo iudeoꝝ inuitationem ſtudioſam. ibi. miſit ẜ. Tercio ipſoꝝ obſtinatōꝫ damnoſaꝫibi. illi negli. Quarto dei vindicatōꝫ penoſam. ibi. Rexcum audiſſet. Quinto gentium vocationem gratioſaꝫ.ibi. ite ad exitus. Ꝙͣtum ad primum ponit nuptiaꝝ factionem amoroſam cumdicit. Simile eſt regnum celoarum homini regi qͥ fecit nuptias filio ſuo. Ubi nota ſpixitualiter ꝑ hunc regem deus pat̓ intelligit. qꝛ eſt rex regum ⁊ dominus dominātium Apoc̄. xix. Hic fecit filio ſuo xp̄o domino qͣdruplices nuptias vicꝫ diuine incarnationis. humane redemptiōis. interne vnionis. ⁊eterne glorificationis. Primo dico ꝙ deus pat̓ fecit filio ſuo vnigenito nuptias diuine incarnatiōis. Pro qͦnotandum regis terreni filius qͥ vult ſibi aliquam ſpōſam copulari pr̄is ſolet egredi. ⁊ hanc quaꝫ vult ſibi ſpōſam aſſumere ꝯtemplari. qua intuita ſi placet oculis ſuis. deinde miſſis nuncijs ꝯſueuit eaꝫ ꝓcari. eaqꝫ ꝓcatareuerent̉ iubet eaꝫ adducere ⁊ in thalamo decent ornato ſe cum ea ſolet vnire. Sic xp̄c ſummi regis filius volens ſibi ſponſam ſumere humanā naturaꝫ pͥmo egreſſus eſt videre eam. De qua egreſſione ſcribit Hugo deſan. vic. in tract. de ethiopiſſa di. Filius virginis ſuꝑ celeſtem hieruſalem egreſſus eſt vt ꝯtemplaret̉ patris regna ſui inferiora. Qui circūſpectꝭ omnibꝰ regreſſus adpatrem ait. Pater omnia regna terraꝝ circumiui. quein omnibꝰ agant̉ ꝯſpexi. clamorem ſodomoꝝ qui ad teaſcēdit veꝝ eſſe repperi ⁊ vltione digna puniri. Sꝫ iamtempus eſt vt in futuro mihi ꝓſpiciam vxorem ducerefilios ꝓcreem. familiam ꝑ me regam. ſponſaꝫ que mihiplacet in domo regis babylonici vidi. quam rex ille captiuam tenet. ⁊ ne que ſit valeat agnoſci. vilibꝰ atꝫ ſordibꝰ veſtibꝰ eam induit. Ad hoc pater. Abſit inquit ate vt rem iſtam facias coeterne ⁊ ꝯſubſtantialis mi filivnice. Ethiopiſſa de qua dicis nō eſt condigna generituo ac tue immenſitati. Ad quem filius. Fixum inquitcor habeo ⁊ vxorem vellem ducere ⁊ nullam niſi hancꝯtingere. Si ita eſt inquit pater tu coeterne ⁊ ꝯſubſtātialis ⁊ omnipotens mi fili in manu tua habes eandeꝫde captiuitate liberare ⁊ ꝓut vis tibi ſponſam aſſume.Deinde viſa illa. ⁊ qꝛ placuit oculis eius miſſis nuncijsꝓcatus eſt eam. Quia dicit Hugo vbi ſupͣ. Statim innumera multitudo angeloꝝ ⁊ celeſtium agminum hisnuptijs ſummi regis miniſtrari cupiens aſtitit. Idcircōſcribit Oroſius ſuꝑ Can̄. in pͥnci. Ꝙ filius regis hieruſalem deſponſauit ſibi filiam Babylonie regis .i. humanam naturaꝫ ꝑ internūcios. Quibꝰ illa rn̄dit. Quiseſt ille dominus vr̄. At illi. Dominus nr̄ eſt rex regum⁊ dominus dominantium. rex glorie. ⁊ princeps pacisEt illa. eſt ne pulcer. At illi. pulcritudinem eius ſol ⁊ luna mirant̉. Ipſe eſt ſpecioſus forma p̄ filijs hominum⁊ totus deſiderabilis. in quem angeli deſiderant ꝓſpicere. At illa. eſt potens. Cui nūcij. Poteſtas eius a mari vſqꝫ ad mare. At illa. eſt diues. Cui illi. Gloria ⁊ diuitie in domo eius. Et illa. Honorat̉ muneribꝰ. Cui illi.Reges tharſis ⁊ inſule munera offerunt. Et illa. Queeſt ẜuitus eius. Et illi. Omnes gentes ẜuiunt ei. Et illa. Que eſt laus eius. Et illi. Omnes gentes magnificabunt eum. Et Dauid dicit. Laudent eum celi ⁊ terra.His auditis ait humana natura. Ipſe dn̄s vr̄ veniatꝑ ſe. ⁊ oſculet̉ me oſculo oris ſui. hec Oroſiꝰ. Et licꝫ iſtementionem facit de nuncijs pluribꝰ. inter hos tn̄ ſe angelus ꝓ obſequio domini offerentibꝰ vnus ſolus Ga-

briel erat electus. vt dicit Hugo vbi ſupra. qui eius fieret paranymphus. Qui ait filio ſummi regis. En fortitudo ego ſum quem tu tibi queris de medio Babylonie reciꝑe. tu ſi imperas. volo. paratus ſum. nō te augēdum eſt inquit filius regis eterni. Uiolentia nulla inferenda eſt babylonico regi. ꝯſilijs occultis ⁊ ſapientia q̄mihi iuncta eſt de captiuitate babylonica eſt eripiendaAd Mariam virginem de ſtirpe Dauid myſterium cōſilij mei a te Gabriel eſt occulte deferendum. apud eaꝫin thalamo eius ꝯnubia nuptiaꝝ nuncianda ſunt ⁊ celebranda. Ad Mariam angelus deſcendens qd̓ ſibi iniunctum fuerat fideliter ꝑegit. vt de hoc hr̄ Luc̄. j. Adhas nuptias vocare miſit celeſtis pater nuncios aut ẜuos ſuos ſanctos apl̓os. qui nunciauer̄t iudeis filij deiincarnatōem. Sꝫ ipſi credere hactenus noluerunt. necꝑ fidem venire voluerūt. ſꝫ alium meſſiam adhuc expectant. Quod videntes apl̓i ad exitus viaꝝ .i. ad gentesiuerunt ⁊ eas ad nuptias has inuitanerūt. quoſcunqꝫinuenerūt introduxerūt ⁊ nuptias impleuerūt. qꝛ maior pars ex gentibꝰ xp̄i incarnatōem crediderūt. Scd̓odeꝰ pater fecit nuptias filio ſuo nr̄e redemptiōis. qꝛ vtdicit Greg. in cantu paſchali. Nihil nobis naſci ꝓfuitniſi redimi ꝓfuiſſet. Et has nuptias fecit qn̄ ſibi ſponſam ſine ruga eccl̓iaꝫ militantem deſponſauit. De quaSap̄. vij. Queſiui mihi ſponſam aſſumere. ⁊ factꝰ ſumamator forme illiꝰ. He qͥdem nuptie facte ſunt in paſſion xp̄i in cruce pendentis qn̄ latus ſuum aꝑtum fuitlancea militis. Nam ſicut de latere Ade dormiētis formata eſt Eua. ita de latere xp̄i dormientis in cruce formata eſt eccl̓ia ⁊ xp̄o cōiuncta. De quo apl̓us Eph̓. v.Sacramentum hoc magnum dico in xp̄o .i. eccl̓a. Henuptie ſunt inchoate in paſſione domini qn̄ de laterexp̄i dormiētis formata eſt eccl̓ia. qꝛ dicit Aug. Iſte miles velut clauiger cum ſua lancea velut claue quodam/modo aperuit oſtium in corꝑe xp̄i. vt de xp̄o ſacramento eccl̓ie ⁊ nr̄e ſalutis ſine quibꝰ ad vitam eternam q̄ eſtvera vita nemo intrare pōt: emanarent. Sꝫ iſte nuptieratificate fuerunt in reſurrectione quando ſoluit eiusvinculuꝫ Zach̓. ix. Conſūmate v̓o ſunt qn̄ introduxithumanam naturam in eternum palatium. Circa hasnuptias latius eſt notandum ꝙ ſunt ꝯmēdabiles ꝓpt̓qͣtuor. vicꝫ ſpōſi magnitudinē. ſpōſe pulcritudinē. ꝯuiuij plenitudinē. ⁊ vocatoꝝ multitudinē. Primo nr̄e redēptōꝭ nuptie ſunt ꝯmēdabiles ꝓpt̓ ſponſi magnitudinem. Conſiſtit autē magnitudo iſta in multis. vicꝫ innobilitate. diuitijs. ſapientia. ſpecioſitate. fortitudine.puritate. honorabilitate ⁊ bonitate. Hec omīa ſpōſusxp̄c habet ſuꝑabundant̓. Eſt em̄ nobiliſſimꝰ. ditiſſimꝰſapientiſſimus. ſpecioſiſſimus. fortiſſimꝰ. puriſſimus.honorabiliſſimꝰ. ⁊ optimus. vt tangit apl̓us ad Heb̓.j. Rocutus eſt nobis in filio ſuo. Ecce nobilitas. quemꝯſtituit heredem vniuerſoꝝ. Ecce diuitie. Per queꝫ fecit ⁊ ſecula. Ecce ſapientia. Qui cum ſit ſplendor gͦlorie⁊ figura ſubſtantie eius. Ecce ſpecioſitas portans omnia verba virtutis ſue. Ecce fortitudo purgationē peccatoꝝ faciens. Ecce puritas ſedet ad dexteram patrisin celeſtibꝰ. Ecce honorabilitas ⁊ tantomelior angeliseffectus quanto pͦ illis nomen hereditauit. Ecce bonitas. Ideo ꝯgrue dicit de ipſo psͣ. Magnus dominus ⁊laudabilis nimis ⁊ magnitudinis eius nō eſt finis. Secūdo iſte nuptie ſunt ꝯmendabiles ꝓpter ſponſe pulcritudinem .ſ. in principio ⁊ non modo. Nam ſponſa xp̄iſancta eccleſia quando primitus xp̄o ꝯiuncta erat pulcra in omnibus ſuis membris ⁊ ornamentis. vt de ip̄adiceret ſponſus Cant̓. iiij. Tota pulcra es amica mea.⁊ macula non eſt in te. Quia in membris ſuis fecit eampulcram. Ut teſtat̉ beatus Auguſtinus. Et te inquitpulcerrimus ille ⁊ ſpecioſus forma pre filijs hominumveniebat ad fedam vt eam pulcram faceret. Sed heuque prius erat valde pulcra iam perit eius pulchri-