Dominica. ℟. poſt Trinitatis.

rum ꝓuiſionem quam fecit villicus ille qui ait intra ſequid faciam ⁊cͣ. Debemus ⁊ nos ipſum imitari. ⁊ primo in ſtatus noſtri diſcuſſione ad quam hortatur nosSapiens Eccͣi. xxxij. Precurre prior in domum tuam⁊ illuc age conceptiones tuas non in debitis ⁊ verboſuperbo. Et ca. xviij. dicit idem. Ante mortem interrogate ꝓ omni ſtatu vite tue ⁊ inuenies ꝓpitiationem .ſ.peccatorum tuoꝝ. Et Eccͣi. viij. dicit idem. Ante iudicium interroga te. Et quomodo debet fieri illa interrogatio? Debet enim homo animam ſuaꝫ tanꝙͣ ream adiudicium citare. qꝛ citatio eſt iudiciarij ordinis fundamentum. vt extra de ma. ⁊ obe. Inter quatuor. Et qꝛnullus debet iudicari aut fatigari ſine accuſatore ⁊ teſtibus. vt dicit̉ extra de accuſa. Si legitimus nō fueritaccuſatorn fatiget̉ accuſatꝰ. Iō cogitatōes accedāt tāꝙͣ accuſatores. ſꝫ ꝯſcientia teſtimonium perhibet. Timor autem debet eum torquere. a priſtina cōuerſationeqꝫ peccati occidere vt ſibi ſanguīs exeat peccatorumDe his dicit Auguſt. in li. de peni. Aſcendat homo aduerſum ſe tribunal mentis ſue cōſtituat ſe ante faciemſuam. atqꝫ ita conſtituto in corde aſſit accuſatrix. conſcientie cogitatio. conſcientia teſtis. carnifex timor. Inde quidam ſanguis quaſi confitentis ꝑ lachrymas. Iōetiam dicit Bern̄. Integritatis tue curioſus ſis explorator vitam tuam quotidianam excuſſione examina.Attende diligenter quantū ꝓficias. qualis ſis in moribus ⁊ qualis in affectibus ꝙͣ ſimilis deo. ⁊ ꝙͣ diſſimilis. ⁊ ꝙͣprope ⁊ ꝙͣlonge non locoꝝ interuallis. ſed motuum affectionibus ⁊ affectibus. Idem Bern̄. Ab interioribus inquit ad ſuperiora cognoſcēdam vt poſſimcognoſcere vnde venio. aut quo vado. Ab interioribꝰad exteriora redeam. vt videaꝫ quid ſim ⁊ vnde ſim. vtſic per cognitionem mei veniam ad cognitionem dei. ⁊hoc fecit villicus qui dixit intra ſe. Quid faciam glo. vtpenas euadam aut euitem. Secūdo ipſum imitari debemus in mortis cogitatiōe aut recordatione. quia dicit. Aufert a me villicationem .i. humane vite operatōnem ꝑ mortem que rebꝰ temperaneis finem imponit.vt dicit Sen̄. Ideo dicit beatus Gregorius. ix. moral̓.c. iij. Ante ꝓlationem irreuocabilis ſententie ꝓuidendum eſt reo. ante ianue clauſionem feſtinādum eſt peregrino. ante vite terminum ſubueniendum eſt infirmo. quia poſt mortem non eſt culparum damnabilium remiſſio. Et dicit notanter aufert in pn̄ti ⁊ non auferet in futuro. ⁊ hoc ꝓpter moriendi continuitatem.Quia ex illa hora ex qua homo naſcitur ſtatim incipitmori. Iuxta illud. ij. Reg. xiiij. Omnes morimur ⁊ qͣſiaqua in terram dilabimur que non reuertet̉. IdcircoSeneca. In hoc fallimur quia mortem non inſpicimꝰpn̄tem em̄ diem cum morte diuidimus. nec ipſa habetpartem deteriorem. quia totuꝫ tempus vite nr̄e quodtranſit ipſa rapit. noſtrum non eſt niſi pn̄s. Nullus raptor violentior ipſa. qͥcquid em̄ temporis maioribꝰ noſtris venerit ſtatim rapit. Hec beatus Hiero. quotidie inquit morimur. quotidie em̄ aliqua pars vite noſtre deprimit̉. ⁊ tunc quoqꝫ cum nos creſcimus vita decreſcit. Sed qui cogitat ſe ſemꝑ moriturum quid miꝝſi de vita futura bene diſponit. Tercio īmitari ipſumdebemus in impotentie recognitione. qꝛ ibi erit homoimpotens ad bonum opus. qꝛ tunc nō erit tempus bene operandi. quia amodo dicit ſpūs vt requieſcant a laboribꝰ ſuis Apoca. xiiij. Nec poterit ibi ab alijs bonaoꝑa mēdicare. Quia dicit̉ Math̓. xxv. Cum ille virgines quinqꝫ fatue que vident̉ habere figuram damnatoꝝ peterent a ſapientibꝰ di. Date nobis de oleo vr̄o. qꝛlampades noſtre extinguunt̉. Rn̄ſum eſt eis. ne fortenō ſufficiat nobis ⁊ vobis. ite potius ad vendentes etemite. Ideo in pn̄ti debet quilibet operari bonum ẜmꝯſilium apl̓i ad Gal̓. vj. Dum tempus habemus operemur bonum. Et nolentes operari remittit Salomō

ad formicam. Prouer. vj. Uade ad formicam opigerꝫdiſce ſapientiam. Conſiſtit aūt ſapientia eius in quatuor. Primo in granoꝝ ꝯgregatione. Nam in eſtate grana tritici ꝯgregat. Iux illud metriſte. Cōgregat in meſſe quod habꝫ formica neceſſe. Ita homo in vita pn̄ti dmeſſi ⁊ eſtati comparat̉. debet colligere triticum bonorum operum ⁊ merita futuroꝝ p̄mioꝝ. Quia dicit Seneca. Si que ꝑ laborem recte feceritis labor cito recipiet beneficium eternum. Si que per voluptatem praueferatis voluptas cito tranſit. Factum autem eternalit̓manebit. o. d. Quare potius recta ⁊ bona debetis oꝑari. Secunda ſapientia eius ꝯſiſtit in ꝯgregatoꝝ ꝑforatione. Iuxta illud dictum Phiſol̓. Granum quodqꝫ legit prudēs formica bipartit. Et hoc iō facit ne ex aſperſione pluuie pullulent ⁊ annihilentur aut putreſcunt.ſic homo debet hic in pn̄ti vita gr̄e bona opera ſua gladio verbi dei ꝑforare. De quo ad Heb̓. iiij. Uiuus eſtem̄ ẜmo dei ⁊ efficax. ⁊ penetrabilior omni gladio ancipiti. Et hoc debet homo ideo facere ne pluuie tentationum dyaboli annihilent bona ſua ⁊ faciant germinarepeccata. quam quidem germinationem peccatoꝝ impedit iſta ꝑforatio. psͣ. In corde meo abſcondi eloquiatua vt nō peccem tibi. Tercio ſapientia formice ꝯſiſtitin ꝑforatoꝝ decorticatōne vt ea .ſ. grana purius comedat. Sic homo debet cortices mundane delectatōꝭ aboperibus remouere vt pura eius oꝑa inueniant̉. ⁊ xp̄eoꝝ puritate paſcat̉. Quia dicit̉ Can̄. ij. Qui paſcit̉ int̓lilia. Ideo dicit dominus Iere. xv. Si ſeparaueris purum ab impuro quaſi os meum eris. Quarto conſiſtiteius prudentia ⁊ ſapientia in decorticati deſiccatione.quia ſi grana ſua fuerint humectata ad ſolem ea ponit⁊ deſiccat. Ita moraliter ſi aliqua opera noſtra ſint humectata aquis peccatoꝝ deſiccanda ſunt ad verum ſolem xp̄m. quia humorem vicioꝝ ipſe extrahit. ⁊ granabonoꝝ ſana reddit. quia dicit Yſa. xliij. Ego ſum qͥ deleo iniquitates tuas ꝓpter me. ⁊ peccacoꝝ tuoꝝ nō recordabor. Quarto debemus imitari hunc villicum indiſcreta ꝓuiſione. qꝛ dixit. Scio quid faciam vt cumamotus fuero a villicatione recipiāt me in domos ſuas. q. d. volo miſericordiam facere pauperibus vt poſtmortem recipiant me in domos ſuas. vbi dicit glo. regnum celoꝝ eſt domus miſeroꝝ. Iuxͣ illud Math̓. vj.Beati pauꝑes ſpū quoniam ipſoꝝ eſt regnum celoꝝ.In hanc domum nullus pōt ingredi niſi ꝑ oꝑa miſericordie vel corꝑale vel ſpūale. In cuius figura Salomōin ingreſſu templi fecit duo oſtiola de lignis oliuaꝝ. iij.Reg. vj. Oleum aūt ſignificat miſcd̓iam ꝑ quam niſihomo ꝑtranſierit. ad templum veri Salomonis Ih̓uxp̄i nō poterit ꝑuenire. ẜm illud dictū Pet̓. rauen̄. Sibi apud deum pietatis ianuam claudit qͥ viſcera miſericordie ꝓximo mendicanti nō aperit.¶ De eadem dn̄ica. Sermo. iij.Acite vobis amicos demāmona iniqͥtatis vt cum defeceritis recipſant vos in eterna tabernacula. Ita ſcribit̉Lu. vbi ſupͣ. Ph̓us in ꝓbleumatibꝰ di. Cū alicui homini manꝰ vel brachium detrūcata fuerit frigus in latere illo ꝑpetuo ſuſtinebit. Cuiꝰ rōem ꝯſtantinꝰ ponit̉in li. de naturis morboꝝ. Nam effluēte ꝑ ꝯtritōꝫ mudo ſanguine effluit. ⁊ coexpirat calidum eiuſdem lateris vniuerſum. vel alia rō. Cruor fundamentū eſt atqꝫtheſaurus nature parit̓qꝫ caloris. cum gͦ cruore vel ſanguine orbatus fuerit ipſe calor ꝓtinus euaneſcit. ⁊ hecrō eſt Galieni. Moral̓r ꝑ manum intellige qd̓libet opbonum vel pͥncipal̓r opus miſcd̓ie qd̓ exercet̉ in el̓ynarum largitione. quam qͥdem manum ſi qͥs ſibi abſtulerit vicꝫ nō dando el̓ynas egenis. frigus in ſe finaliter