Dominica. IX. poſt Trinitatis.

depredatus eſt animam meam. Et Iere. ix. Intrauitmors ꝑ feneſtras nr̄as. Ideo beatus Gregorius ſuꝑ illud Gen̄. iij. Uidit mulier lignum quod eſſet pulcrumad videndum ⁊ ſuaue ad veſcendum dicit. Non enimEua lignum ꝯtigiſſet niſi pͥus incaute reſpexiſſet. Tercia cautela eſt fuga ocioꝝ. Quia dicit beatus Hiero.Non facile capit̉ a dyabolo qui bono vacat ex ꝯtinuoIdeo idem dicit de ꝯſe. di. v. c. Nunꝙͣ. Semꝑ aliquidbenefacito vt te dyabolus inueniat occupatū. Secundo oportet nos rōem reddere de ocioſis locutionibus.Iuxta illud Math̓. xij. Dico inquit vobis de omni v̓bo ocioſo quod locuti fuerīt homines. reddēt rōem deeo in die iudicij. vt dicit gloſa. Ocioſus ẜmo eſt ille quineqꝫ ad illius qui dicit. neqꝫ ad illius qͥ audit ꝑtinet ꝓfectum. Et beatus Grego. vij. mora. c. xxiiij. Ocioſuminquit v̓bum eſt quod aut rōne iuſte neceſſitatꝭ aut intentione pie vtilitatis caret. Et ſimil̓r beatus Hiero.Quicquid non edificat audientes in ꝑiculum vertit̉ loquentis. Idcirco beatus Bern̄. in ẜmone de gr̄a. Side omni v̓bo ocioſo quodcūqꝫ locuti fuerint hominesdeo ſunt rōem reddituri in die iudicij. Quantodiſtrietius de v̓bo mendacij ⁊ criminoſo delato ⁊ laſciuo. deadulterino. aut detractorio iudicabūt̉. Noli inquit v̓bum quod riſum aut cachinnum moueat loqui. vt dicit Aug. ad matrem ſpūalem. c. vj. Sꝫ quid magis adcompunctiones ⁊ lachrymas. animaꝝqꝫ ꝓfectum ꝑtineat. tuus ẜmo ſit ſale ꝯditus. Et infra. Amodo iteꝝamoneo vt linguam tuam cuſtodias. nulli detrahas.nemini maledicas. nulla riſum mouentia v̓ba ꝓferas.cogita ꝙͣbreuis ſit hec vita. ⁊ ꝙͣmiſera in comꝑationeeterne vite. hec cogitatio in linguam tuam refrenandoſine dubio ad ſanctoꝝ gloriam ventes. Tercio oportetnos reddere rōem de noſtris oꝑbꝰ. Iuxta illud Eccͣi.xij. Cuncta que fiunt adducet deus in iudicium ꝓ omni ornatu ſiue bonum ſiue malum. Et ẜm Athanaſiuꝫin ſymbolo. Qui bona egerunt ibunt in vitam eternaꝫQui v̓o mala in ignem eternum. Circa quod nota deoꝑbꝰ nr̄is rōnem coram deo reddemus. Primo qn̄ eacum tedio facimus. Quia dicit Sap̄. Prouerb̓. xviij.Qui mollis eſt ⁊ diſſolutus in opere ſuo ſuꝑeſt vt oꝑaſua diſſipent̉. De tali dicit̉ Apoc̄. iij. Quia nec tepiduses nec calidus nec frigidus incipiam te euomere de oremeo. Glo. dicit. Calidus eſt qui feruens eſt in operibꝰ.Frigidus qui ſimplicit̓ deſiſtit a bonis oꝑbꝰ. Tepidꝰv̓o medio modo habet ſe. Ideo euomit̉ quando in deteriora p̄cipitat̉. impenitens morit̉. ⁊ a ꝯſortio ſanctoꝝbonoꝝ ſeparat̉. Circa hoc orit̉ dubitatio. vtrum tedium boni ſit pctm̄ mortale: Ad hoc rn̄det Hermādusſoldiſ. Tedium boni pōt ꝯſiderari triplicit̓. Uno mōꝓut eſt motus naturalis qͥdam ex laſſitudine corꝑis ꝑexercitium ſpūale ꝓueniens. ⁊ ſic non eſt pctm̄. Secundo mō ẜm ꝙ eſt motus appetitus ſenſitiui ꝯtriſtati deopere ſpūali laborioſo. ⁊ ſic pōt eſſe pctm̄ veniale. ꝙͣuisetiam ille appetitus ſit deliberatiuus. ⁊ ꝯſenſus in veniali non eſt niſi veniale. v̓bi gr̄a. Sicut cum canto veloro cum tedio tn̄ dimittere ꝓpterea nolo. ⁊ ſic eſt ſolumveniale. Tercio mō cum hoc tediū redundat in omiſſionem eorūdem que ſunt neceſſaria ſaluti. ad que neceſſario homo tenet̉. ⁊ ſic ē mortale. v̓bi gr̄a. Sic̄ nō audire miſſam die dn̄ico. vel nō implere pnīam iniunctamDe illo dr̄ Iere. xlviij. Maledictus qͥ facit opus domini fraudulent̓ aut negligent̓. Et qͥlibet talis gͣuem deoreddet rōem. Quare qͥlibet oꝑa ſua ad que pͥncipalitertenet̉ facere dꝫ cum diligentia hilaritate ⁊ bona voluntate. Iuxta illud. ij. Paral̓. xix. Cum diligentia omniafacito. qꝛ diligētia in oculis dei plus valet ꝙͣ opus. Ethec diligētia nihil aliud eſt ꝙͣ intenta deuotio. Sꝫ tūcintenta deuotio quando mentem nr̄am infigimus inid quod tunc agimus omnem euagatōnem mētis ẜmpoſſibile reſtringendo. Et hec diligentia multum pla-

Sicut eſ oppoſitum diſplicet vnde ꝙ prtemaaeſt in corpore hoc eſt deuotio in bono oꝑe. Sed corpusſine anima nihil eſt. quia egrediente anima de corporecorpus marceſcit ⁊ perit. Sicut dicit Ariſt. j. de animaita nihil eſt coram deo ſine diligētia opus bonum. Iōdicit ſanctus Hiero. Mallem pſalmum cum deuotione ⁊ hilaritate mentis decantare. ꝙͣ totum pſalteriumcum faſtidio ⁊ accidia. Secundo rōem de oꝑibus nr̄isdiſtrictam reddemus quando ea ꝓ lucro temꝑali velhonore foris hominibꝰ exhibemus. ſicut ille phariſeꝰqui ait Luce. xviij. Ieiuno bis in ſabbato. decimas doomnium que poſſideo. Contra quod dixit dominusMath̓. .vj. Attendite ne iuſticiam veſtram faciatis coram hominibꝰ ne videamini ab eis alioquin mercedēnon habebitis apud patrem veſtrum qui in celis eſt.Hic querit̉ an ſit peccatum mortale cum quis laudeꝫhumanaꝫ in oꝑbꝰ ſuis querit. Dicunt em̄ doctores ꝙſic. vicꝫ ſi laudem hanc vel lucrum quod querit preponit ꝓprie ſaluti. qꝛ in omni oꝑe bono honorē dei qui eſtalpha ⁊ o. querere debemus. ad hoc hortat̉ nos Gregorius in mora. Omne quod agimus bonum ꝑ intentionem ſemꝑ ad celeſtia leuemus vt vicꝫ queramus honorem dei ꝓpriamqꝫ ſalutem. Et beatus Hiero. Quicquid agis inquit ꝓ eterna mercede. age vel nihil ſtudeas ꝓpter laudem vel humanam opinionem. ſꝫ ꝓpter vitam eternam. Sed diceres an licet deo ẜuire ꝓ regnoceloꝝ ⁊ vita eterna. Rn̄det ꝙ nō. Quia qui ſolummodo bonum ꝓpter regnum celoꝝ oꝑat̉ nunꝙͣ illuc pōt ꝑuenire. Et rō eſt. quia quicquid non fit ex charitate noeſt deo acceptum. dicēte apl̓o. j. Chor̄. xiij. Si diſtribusro omnes facultates meas in cibos pauperum. Si charitatem nō habeo. nihil mihi ꝓdeſt. Ideo dicit Bern̄.Charitas eſt bonum cum qua nec opus minimum deſpicit̉. ⁊ ſine qua nec maximum acceptat̉. vnde homodebet deo ẜuire ⁊ bona opera facere pͥncipaliter ex charitate qua diligit deum. Similiter mala dimittere ꝓpt̓deum. ⁊ habere ſpem ꝙ deus dabit regnum celoꝝ ſi eiex charitate ẜuierit. Et inſuꝑ eum a penis inferni liberabit vbi peccatores eternalit̓ cum demonibꝰ puniunt̉Tercio rōem ꝓ operibꝰ noſtris bonis coram deo reddemus. Si ea in peccato mortali vicꝫ inuidia. ſuꝑbia.aut luxuria ⁊cͣ. faciemus. quia dicit̉ Leui. xxj. ſi maculam habuerit .ſ. opus bonum non erit acceptum deo.Ideo dicit dominus Yſa. j. Non accipiam a vobis ſacrificium. quia manus veſtre plene ſunt ſanguine. Sꝫdiceres. Quis eſt in peccato mortali? Reſpondetur ꝙille qui fecit peccatum mortale ⁊ non eſt contritus. velqui habet malum ꝓpoſitum peccandi. Et dico notanter. non eſt contritus. qꝛ licꝫ peccaſſet mortaliter ſi eſſetſuper illo contritus. ⁊ habet diſplicentiam illius peccati non eſt in peccato mortali. licet adhuc non ſit confeſſus ſed habet ꝓpoſitum confitendi. Quia dicit dominus Ezech̓. xviij. Quacunqꝫ hora homo ingemueritpeccator peccati ſui non recordabor. Et etiam dicit Leſarius in dyalogo. Peccatum mortale ſi diſplicet fit veniale ⁊ venia dignum. Quarto rationem de operibusnoſtris bonis reddemus. ſi ea ante finem dimittimusQuia dicit dominus Ezech̓. xviij. Si auerterit ſe iuſtus a iuſticia ⁊ fecerit iniquitatem. nunquid viuet:omnes iuſticie eius quas fecit non recordabuntur. Iodicit Bern̄. Tolle ꝑſeuerantiam nec mercedem obſequium habet. Ideo legitur in vitaſpatrum libro. iij. c.cxx. Erat quidam adoleſcens ſecularem habens patre⁊ ipſe ſecularis. Sed ipſe deſiderauit fieri monachus.⁊ vix ſupplicando patri hoc obtinuit. ⁊ ingreſſus eſtmonaſterium ⁊ factus eſt monachus. Et cepit deo feiuenter ſeruire in ieiuninijs ⁊ orationibus. Contigitpoſt aliquod tempus eundem fratrem ſupplicare abbati dicens. Rogo te abba dimittas me vt ad heremum vadam. dixit ei ille. Fili nolo hoc cogitare. igno-