Sermo.XXXVIII.

in ſuos inuulneratores inſurgit. Ideo dicit Iob. v. Uirum ſtultū interficit iracundia. Quinto dat ſeu anteponit de ceruis gule. Nam cerui vt dicit Pliniꝰ in ſpecu.natu. Auide pabula petunt ⁊ cuꝫ nimis ſe pingues ſentiunt latebras petunt. Sic guloſi in ſumēdis cibis ſuntauidi. qd̓ eſt cōtra illud Sapientis. Noli auidus eē inomni epulatione nec te effundas ſuꝑ omnē eſcaꝫ Eccī.xxxvij. Et tales guloſi latebras querunt tabernaꝝ in qͥbus ſeruiunt dyabolo die ac nocte cum deberēt xp̄o dominicis diebꝰ deſeruire ⁊ eius mandatis obedire q̄ vere cōtemnunt ꝓpter gulam. Dicit .n. Hermānus d̓ ſoldis. Qn̄ aliquis inordinate gule vel ꝯcupiſcentie inheret tanꝙͣ vltimo fini. ita ꝙ talis quaſi deum ꝯtemnensparatus ſit dei precepta ⁊ eccl̓ie tranſgredi vt delectationes gule aſſequat̉. ⁊ talis grauiter peccat. Sexto apponit dyabolus ſuis conuinis ferculum de vrſis inuidie.Nam ẜm naturales indifferenter vrſus comedet melvel carnes. Et dicit Ariſto. li. vj. animaliū. ꝙ ꝓpter magnam fortitudinē comedunt carnem. Sed mel comedunt ꝓpter dulcedinē. Et intantū diligunt mel ꝙ etiaꝫarbores aſcendunt ⁊ ꝓpter dulcedinē mellis aliqn̄ vrſuscadit ⁊ ſe confringit. Sic inuidia ad inſtar vrſi comeditcarnes cum facit detractōes ⁊ libenter audit detrahentes. cōtra qd̓ dicit̉ Prouer. xxiij. Noli eſſe in conuiuijspeccatoꝝ nec cōmeſſationibꝰ eoꝝ qui carnes ad veſcendū cōferunt. vbi dicit glo. ordinaria. Carnes ad veſcendum ferre eſt in collatione detractōis vel derogatōis viciſſim vicia ꝓximoꝝ dicere. Et non ſoluꝫ inuidia comedit carnes detractōis. ſed etiam mel comedit qn̄ dulceꝫfamā hominis annihilat ⁊ ꝑuipendit. qꝛ adeo corruptꝰeſt inuidus ꝙ ei redolens fama feteat ⁊ fetens redoleatAmara ſunt ei etiaꝫ dulcia ⁊ dulcia amara. Ideo ad inuidos dicit dn̄s Eſa. v. Ue qui dicitis bonū malum etmalum bonū. Iſti inqͣꝫ inuidi adeo diligunt mel bonefame deuorando conſumere ꝙ etiā in arbores .i. in fideꝑfectos hoīes non verent̉ aſcendere ⁊ famā bonaꝫ virtuteſqꝫ eoꝝ extinguere. cuꝫ tn̄ dicit dn̄s Apoc. vij. Nolite nocere terre neqꝫ arboribꝰ .i. hoībus ꝑfectis neqꝫ imOperfectis fame ip̄oꝝ nocendo. Septimo ⁊ vltimo apponit in hoc cōuiuio ferculū de cētis accidie. Quia ẜm naturales cetus eſt piſcis multū tardus quia in eo dominat̉ materia terreſtris pluſqͣꝫ aque ⁊ eſt multe corpulentie ⁊ pinguedinis. Et p̄ſertiꝫ in ſenectute fit ita accidioſus ꝙ ſtat ꝑ aliquot annos quaſi immobiliter ⁊ in dorſo eius coadunat̉ puluis ⁊ cōdenſat̉ intantū ꝙ herbe ⁊frutices ibi creſcunt ita vt ſimilis inſule videat. vt dicitIorath. Sic accidioſi homines ſunt multū tardi ad bona opera vt in eis interdū coadunat̉ puluis malarū cogitationū aut peccatoꝝ ⁊ herbe carnaliū voluptatum.Iuxta illud Prouer. xxiiij. Per agrū pigri hoīs trāſiui⁊ per vineam viri ſtulti ⁊ ecce totum repleuerūt vrtice⁊ operuerunt ſuꝑficiem eius ſpine. hec ſunt fercula ſeptem que preparauit dyabolus in cena huius mundi ⁊mittit ſeruos ſuos ad omnia mala inuitare hoīes. ſicutpatꝫ in legenda ſancte Iuliane que tentantē demoneꝫcum deprehendiſſet qui venit ad eam in ſpecie angelimouens eam vt dijs ſacrificaret ⁊ queſiuit ab eo ad qͥdveniſſet? rn̄dit ad ip̄am decipiendā pater ſuus eum miſiſſet. Cui cum Iuliana diceret. Et quis eſt pater tuus?ait ille beelzebub qui ad omnia mala nos dirigit ⁊ facitnos grauiter verberari quotiens a xp̄ianis fuerimꝰ ſuperati. Ideo legit̉ in vitaſpa. li. iij. c. lxvj. Quidā monachus filius ſacerdotis idoloꝝ cum paruulus eſſet ⁊ ſederet in templo idoloꝝ vidit ſathanā ſedentē ⁊ omneꝫmilitiam illius aſtantē. Et ecce repente vnus de principibus eius veniens adorauit eum. Cui dixit. vn̄ venisrn̄dit. fui in illa ꝓuincia ſuſcitans bella ⁊ effuſiones ſanguinis. dixit ad eum ſathan. quanto tꝑe hoc feciſti? rn̄dit in triginta diebus. ⁊ iuſſit eum flagellari dicens. tāto tꝑe nō plus feciſti. Et ecce veniens alius adorauit eū

⁊ ab eo interrogatus vn̄ veniret? rn̄dit. in mari fui ⁊ feci cōmotōes ſubmergēs naues cuꝫ hoībus. Cui demōquāto tꝑe hoc fecſti? rn̄dit. in viginti diebꝰ. ⁊ hunc ſil̓riuſſit flagellari. Terciuſqꝫ venit nunciauit ei dicens. ꝙꝑ decē dies in qͥbuſdā nuptijs ſeditōes cōmouiſſet ⁊ ꝙin illis multi vulnerati ſunt ⁊ ſpōſus interfectus ⁊ hūcſimiliter iuſſit flagellari eo ꝙ tantū tp̄s expēdiſſet. Tādem vnus venit ⁊ adorauit eum dicens. ecce in quatuorannis impugnaui monachū in heremo ⁊ vix in illanocte p̄ualui ⁊ feci eum fornicari. Qd̓ audiens pͥncepsdemonioꝝ ſurrexit ⁊ oſculatus eſt eum. tollenſqꝫ coronā quā habuit in capite ⁊ poſuit in capite illius et feciteum ſibi conſidere. dixit ꝙ maximū quid feciſſet. Eccequō mittit ſathanas ſeruos ſuos vocare inuitatos adfercula ſui ꝯuiuij. Sꝫ quilibet hō ſane mentis nō debꝫad hoc cōuiuiū accedere. qꝛ nō fit cā refectōis. ſꝫ cā ꝑditionis. Quia legit̉. ij. Reg. xiij. Sicut abſalon illud cōuiuiū grāde fecit vt ī eo poſſit occidere frēm ſuū Amondicēs ſeruis ſuis. obſeruate eū cū tumulētꝰ fuerit amonin vino ⁊ dixero vobis ꝑcutite eū ⁊ occidite nolite timere ego ſum qͥ p̄cipio vobis. Et ſequit̉ fecerūt pueri Abſalon aduerſus Amon qͥd p̄ceꝑat eis Abſalō. Sic dyabolus ad ꝯuiuiū inuitat nos pctōres iaꝫ dictoꝝ vt nosintoxicatos ⁊ inebriatos occidat qͥ ſumꝰ frēs angeloꝝ.In cuius figura legit̉ Iob. j. Dum filij Iob cōuiuarētin domo frīs ſui pͥmogeniti repente ventus vehemēsirruit a regione deſerti ⁊ cōcuſſit quatuor angulos domus ⁊ oēs oppreſſit ⁊ mortui ſunt. Sꝫ nota ꝙ cū abſalon inuitaret ad cōuiuiū aliqui venire recuſauerūt quidā v̓o venerūt. Nā dauid noluit cum ſuis venire. Sicut legit̉ Regū vbi ſupra. ꝙ Abſalon vocauit oēs filios regis .ſ. Dauid. venitqꝫ ad dauid ⁊ ait veniat oro rexcum ſuis ad ſeruū ſuū. dixitqꝫ Dauid ad Abſalō. Noli fili mi rogare vt veniamꝰ oēs ⁊ grauemꝰ te. Cū aūt cogeret eū ⁊ noluiſſet venire ait Abſalon. Si nō vis venire veniat obſecro ſaltē nobiſcū Amon ⁊ oēs filij regis.Moral̓r. ſic Abſalon omēs filios regis inuitauit. Sic ⁊dyabolus oēs ad cōuiuiū ſuū inuitat. Sꝫ tn̄ nō oēs veniunt. Nam dauid interp̄tat̉ manu fortis ⁊ ſignificatoēs xp̄ianos qͥ fortiter dyaboli ꝑſuaſionibꝰ reſiſtūt ẜmdoctrinā apl̓i. j. Pe. v. qui dicit. Aduerſariꝰ veſter dyabolus tanqͣꝫ leo rugiens circūit querēs queꝫ deuoret .ſ.incorꝑando ſibi ꝑ mortalē culpā cui reſiſtite fortiter infide .ſ. formata charitate. Iō reſiſtēdo ei pn̄t dicere cumdauid. Noli rogare tu dyabole .i. optare vt veniamusad tuū cōuiuiū oēs vt grauemꝰ te. q. d. Si oēs vel ſaltēmulti tibi ꝯſentiūt ⁊ dānant̉ ex hoc pene tue aggrauantur. Quia nō minꝰ ardebūt qͥ multis ardebūt. ſꝫ magisvt dicit Aug. ij. q. j. multi. Quia oīs dānatus eſt vna teda in igne infernali. ⁊ quātoplures ibi erūt tāto magispenas ſuſtinebunt. ꝓpter qd̓ diues ille in inferno petijtne frēs ſui venirent in locum tormētoꝝ qꝛ ſciebat ex aduentu eoꝝ penas ſuas augmētari. Et qꝛ fideles xp̄ianifortes in fide nolūt dyabolo ꝯſentire ⁊ ad eū venire. qͣre optat vt ſaltē veniat ad eū Amon qͥ interp̄tat̉ ppl̓usiniquus vel inutilis ⁊ ſignificat oēs ſuꝑbos auaros ⁊ luxurioſos qui ſunt ppl̓s iniquus ⁊ inutiles. ⁊ hi veniūtqꝛ ſe a cena dei excuſando excuſauerūt. Scd̓o cenā parauit dn̄s famulis ſuis in inferno erūnoſo. de qua pōthoc verbū intelligi fecit cenam magnā. vbi nota hec cena dicit̉ magna propter multa. Primo ꝓpter loci oportunitatem. ⁊ iſte locus eſt infernus qui valde cōgruus⁊ oportunꝰ ē ꝓ illa cena. qꝛ dicit Aug. li. xij. ſuꝑ Gen̄. declarans ꝙ infernus ſit ſub terris. Iō inquit ſub terriscredunt̉ inferi qꝛ cōgruenter ꝑ illas corporaliū ſimilitudines rerum ſic demonſtrantur vt quia defunctorumcorpora inferis digne carnis amore peccauerunt. hocillis ꝑ illas corporalium rerum ſimilitudines exhibeat̉quod ip̄i carni mortue ſolet exhiberi vt ſub terra recondat̉. Secundo iſta cena miſerabilis dicitur magna pro

2