Druckschrift 
2 (1487) Pars aestivalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica poſt Aſcenſionis

lium nec ꝑtem habet in aliquibꝰ bonis que fiunt ab eccleſia. Ipſe eſt ſimilis illi qui cecidit in foueam vel ſubonere. nec hꝫ qui ſubleuet. bene dr̄ Eccͣs. iiij. Ue ſoli. qꝛ cum ceciderit hꝫ ſubleuantem. Quarta qꝛ excōmunicatus eſt velut infirmꝰ hn̄s morbum infectiuum a ꝯſortio hominum excludit̉. qꝛ excōmunicatio eſt ſimilis lepre infectiue. qꝛ eſt lepra ſpūalis figurata in lepͣmarie. Numeri. xij. Et vere multi ſunt qui dicūt al̓s.infirmitates det mihi deus ſi placuerit ſibi. a lepra aūtme cuſtodiat. In hoc patet exexcōmunicatꝰ deterior eſt ceterꝭ pctōribꝰ. qꝛ ſi alij pctōri loquar vel alterimunico qͣliſcunqꝫ ſit. exqͦ non eſt excōmunicatꝰ eſtmihi periculum. Si aūt cum excōmunicato ꝯmunicovel comedo vel bibo periculum eſt in mora. qꝛ in veritate meliꝰ eſt comedere cum porco ꝙͣ excōmunicato.Nam deterioris in hoc ꝯditionis eſt excōmunicatꝰ ꝙͣinfidelis. qꝛ infideli lꝫ comedē. Iuxͣ illud. j. Chor̄. x.Si qͥs infidelium vocat vos ad cenam vultꝭ ire. om̄eqd̓ vobis appoſitum fuerit manducate. Sꝫ excommunicato nulli licet manducare in caſu non conceſſoSꝫ diceret aliqͥs quid ſi inuitatus ſum ad menſam inaliqͣ domo ſuꝑuenit excōmunicatus iūgat ſe menſenunqͥd teneor fugere? Rn̄dit Guil. Si eſt publice excōmunicatꝰ tenet̉ fugere obſtante cuiuſcūqꝫ ſcādalo. Si v̓o occultꝰ poſſum ſine eius nota ſurgereteneor. Quinta qꝛ excōmunicatꝰ eſt velut canis immūdus cui licet intrare eccl̓iam. in veritate magis of̄fendit̉ deus qn̄ ipſe intrat eccl̓iam dei ꝙͣ ſi vnꝰ canis intraret. Quia legit̉ vnꝰ excōmunicatꝰ ꝯtumax eccleſiaꝫ beate Marie v̓ginis intrauit. quem fulgor mox ceteris illeſis int̓fecit. De ſacerdote etiam ꝯcubinario legit̉ ꝯtempſit ſuſpenſionem excōmunicatōeꝫ ꝙͣcito acceſſit ad celebrandum dyabolus ſuffocauit eum.Ideo dr̄ de excōmunicatis Apoc̄. vl. Foris canes venefici. qꝛ dr̄ Ecc̄i. xiij. c. Que ꝯmunicatio ſancto homini ad canem. q. d. nulla. Sexta qꝛ excōmunicatꝰ eſt velut membꝝ abſciſum a corꝑe. qd̓ nullius valoris eſt. qͥdem̄ valet manus abſciſa a corꝑe? certe nihil. Et certe ſic̄ſuꝑ omnia timēda eſt abſciſio membri a corꝑe eiꝰ. Sicnihil dꝫ timere magis xp̄ianus ꝙͣ a corꝑe xp̄i ſeꝑari. qd̓eſt eccl̓ia. dicit be. Aug. ſuꝑ Ioh̓. Nihil ſic dꝫ ꝙͣ ſeꝑari a corꝑe xp̄i formidare xp̄ianus. Si em̄ ſeꝑet̉ a corpore xp̄i iam eſt membꝝ eius. ſi eſt membꝝ eius vegetat̉ ſpū eiꝰ. Idem Aug. xxiij. q. iiij. c. ſi qͥs ab eccleſia. dic̄. Si qͥs a catholica eccl̓ia fuerit ſeꝑatus ꝙͣtūlibet laudabilit̓ viuere ſe eſtimet. qꝛ a xp̄ianitate ſeiūctꝰeſt vitam hēbit. ſꝫ ira dei manet ſuꝑ eum. refertPetrus damiani. Uincen. in ſpe. hyſt. li. xxvj. c. liiij. qͥdam nobilis genere ſꝫ degener moribꝰ duxit ꝯſanguineam ſuam in clamomoto regno excōmunicatꝰ eſtab ep̄o. ſꝫ ille ꝯtempſit ad diuina ire indignatiōisiudicium ꝯtigit vt panes de nuptialibꝰ menſis in plateas ante canes ꝓiecti tangerent̉ ab eis. non multoille poſt in cubiculo dormiens fulmīatꝰ eſt. Ecce ꝙͣ manifeſte venit ira dei ſuꝑ eum. Nam fulminatiōeꝫ ep̄i ſinon timuit a deo in corꝑe gͣuiter fulminatus eſt exuſtus fulminatōeꝫ eternam euaſit. Septima qꝛ illeexcōmunicat̉ ſathane tradit̉. Sicut em̄ eccl̓a hereticosꝯuictos relinqͥt ſeculari ptāti. Ita illos qui excōmunicant̉ ptāti ſathane tradit. Sicut teſtat̉ b. Aug. xj. q.iij. c. Audi.. c. Omnis. Et tactum eſt ſupͣ. Sꝫ quo tradit̉ ei exͣ eccl̓iaꝫ dyabolus. qui ab eccl̓ia diuidit̉ hocdyabolo tradit̉. Sicut patꝫ de qͦdam fornicatore vxorem patris ſui habuit quem apl̓s tradidit ſathane euꝫexcōmunicādo .j. Chor. v. Octaua qꝛ pctō iſto dyabolus multos lucrat̉ Nam legit̉ dyabolus locutus eſtde qͦdam demoniaco poſt multas ꝯiuratōes qͥdaꝫ bonus vir queſiuit ab eo. qd̓ pctm̄ plures anime lucret̉?Rn̄dit excōmunicatos. qꝛ vnꝰ excōmunicatꝰ vnodie qn̄qꝫ facit peccare centum ꝑſonas dūm facit eas ſi-

bi ꝯmunicare ꝓpter qd̓ nullus homo ſane mentis deberet cum excōmunicato ꝯmunicare. qꝛ ei ꝯmunicatpeccat in ſe in eum cui ꝯmunicat in eum cuiꝰ iniuria lata eſt. in matrem ſuam eccl̓iam. in patrē ſpūalem fert ſnīam in patrem celeſtem. In ſe peccat qnon cauet ab eo qui morbum hꝫ contagioſum. In euꝫetiam cui ꝯmunicat peccat. qꝛ cum ipſe ſit infirmus aqͥmortem ipſe aufert ei remedium vel ſaltem minus efficax reddit. dum ꝯfuſionem ſuam minuit quam corrigi deberet vl̓ debuit. qꝛ dr̄ Eccͣi. iiij. Eſt confuſio adducens gloriam grām. petit Dauid in psͣ. lxxxij. Inple faciem eoꝝ ignominia querēt nomen tuum dn̄eIn hoc em̄ qꝛ tales coram ppl̓o excōmunicant̉. ipſifundunt̉ de ciuitatibꝰ expellunt̉ qd̓ cruciant̉. Sic̄ꝓbat Micheas. iiij. loq̄ns de excōmunicato. Egredieris de ciuitate venies in babylonem .i. in confuſioneꝫibiqꝫ curaberis. Peccat etiam in eum cuius eſt iniuria excōmunicatio lata. qꝛ aufert rem ſuam. Peccat etiam in eccl̓iam quam malo exemplo corrumpit. cuiusſocietati p̄ponit ſocietatem eoꝝ qui ſunt qͣi leproſi. īmovt canes porci. Peccat etiam in patrem ſpūalem cuius ſnīam contemnit. Peccat in deum quem in miniſtro ſuo ſpernit. Quia dicit xp̄c Lu. x. Qui vos ſpernitme ſpernit. Ecce in quot peccat qui excōmunicatomunicat. Ideo hoc pctm̄ multa lucratur dyabolusſtultior homo communicans excommuuicato animalibꝰ irrōnalibꝰ reputat̉. Nam legit̉ bea. papa Grego. quēdam ciuem excōmunicauit. excōmunicatōeꝫcontempſit quem ſtatim ciconie vitauerūt cum nidosſuos de domo illius tranſtuler̄t ad aliam domū poſtꝙͣ humilit̓ petijt abſolutōꝫ redierunt. Nona qꝛ excōmunicatus celeſti ꝑadiſo ſpoliat̉. Sicut teſtat̉ Bedaſuꝑ Math̓. ponit̉. xxiiij. q. j. c. Quicūqꝫ ab vnitate fidei ſeipſos ſegregauerint .ſ. ſuam cōtumatiam. talesnec vinculis pctōꝝ abſolui. nec ianuam pn̄t regni celeſtis ingredi. dicit Anẜ. li. viij. c. xxij. excōmunicatus aſſimilat̉ ade qui fuit expulſus de paradiſo ſeparatus ab angeloꝝ ꝯſortio pͥuatꝰ eoꝝ colloqͥo. etiam pͥuatus eſt eſu ligni vite. Gen̄. iij. Per primum ſignificat̉ excōmunicatio excludit a regno celoꝝ. qꝛ ſirecte ferat̉ ligat̉ quo ad deum dixit Math̓. xvj. Petro. Quodcūqꝫ ligaueris ſuꝑ terraꝫ erit ligatum in celis. Ex eo v̓o ſuꝑatus fuit ab angeloꝝ colloquio. on̄dit̉ excōmunicatio ſeꝑat ab hominuꝫ ꝯſortio. vt. xj.q. iij. Nemo. Et etiam a qͣlibet licita actione. qꝛ excommunicatio nihil aliud eſt ꝙͣ a qualibet licita ꝯmunione ltīmo actu ſeꝑatio. xj. q. iij. c. ad menſam. §. euidēter.Cuiꝰ due pͥncipal̓r ſunt ſpes. vna que ſeꝑat a ſacramētis ab ingreſſu eccl̓ie. a ꝯmunione fidelium. hec dr̄maior excōmunicatio vel anathema de intelligit thema. abſqꝫ ſynagogis faciēt vos. q. d. excōmunicatōeꝫmaiorem ſeꝑabunt vos ꝯtumaces inobediētes a conſortio xp̄ianoꝝ. licet hoc ad lrāꝫ xp̄c dixit de diſcipulisſuis quos iudei cum p̄dicarēt fidem xp̄i de ſynagogꝭſuis expulerunt. Alia eſt ſeꝑarat a ſacramētis tm̄hit̉ pctō mortali aut participatione cum excommuncatis. dicit̉ minor de qua non intelligit̉ verbum thematis aſſignatum. Et figurata eſt hec in hoc Adaꝫpͥuatus fuit eſu ligni vite. qd̓ intelligit̉ ſacr̄m corꝑiexp̄i alia ſacr̄a a quibꝰ ſeꝑat excōmunicatio tam maior ꝙͣ minor. vtꝫ. xj. q. iij. Nemo. Et nota timēda ſitexcōmunicatio pōt in exemplis demonſtrari. Namlegit̉ cum qͥdam comes excōmunicatōꝫ ꝯtemneretdam abbas in aſpectu illius excōmunicauit panem atbum ſtatim niger muſcidus eſt effectus. Quidametiam ep̄us excōmunicauit paſſeres eccl̓iaꝫ ſctī Hincentij maculabāt. ſtatī paſſer morit̉ ꝙͣcito ab aliqͦ importat̉. Cum etiam nobilis dn̄a mr̄ ducis Burgundie emiſſet viridarium valde pulcrum a qͦdam ſacerdote. cum eſſent arbores pulcre terra bona pinguis