Sermo.XXIII.

matice debent imponi. vt cinciber. muſcatū vel qͣſcūqꝫſpēs volueris. ⁊ foramen dꝫ obſtrui clauo de ramo facto ⁊ ſic fructus ꝯͣhunt odorem ab alijs ſpeciebꝰ ⁊ ſaporem ⁊ fructꝰ aromatici nuncupant̉. Moraliter ꝑ arborem quo ad pn̄s intelligo malum hominem fructꝰ maloꝝ oꝑm afferētem. De qͦ dicit dn̄s Mat. vj. Mala arbor fructus malos facit. Et infra. Non pōt arbor mala fructꝰ bonos facere. vbi dicit glo. Per malam arborem intelligit̉ homo radicatꝰ in iniqͥtate. ꝑ cultellū aūtvno mō intellige excōmunicatōꝫ que intelligit̉ ꝑ cultellum quē Petrꝰ habuit in cena cum qͦ agnꝰ diuidebat̉Et dr̄ alio noīe gladius. Lu. xxij. Ecce duo gladij hic.Alio mō ꝑ cultellum ſb̓audi ꝓſcriptionem quam faciunt reges ⁊ iudices ſeculares traſgreſſoribꝰ ⁊ inobediētibꝰ q̄ ſimilis ē excōmunicationi. qꝛ dr̄ libro feudoꝝ. ꝙhannitꝰ a rege vel excōmunicatꝰ eqͥparat̉ ⁊ ſignificat̉ ꝑſecūdum cultellum vel gladiū quem Ioh̓es in cena hahuit. Igit̉ ſi talis homo malus dꝫ de ſua malicia vel cōtumacia immutari ⁊ fructꝰ bonoꝝ oꝑm ferre. Neceſſeeſt vt vel ꝑ p̄latos eccl̓ie ꝑforet̉ cultello excōmunicatōꝭque penetrat vſqꝫ ad medullam. qꝛ ferit animam. ⁊ magnam affert ei penam. Quia dicit lex. C. ne ſanctū baptiſma iteret̉. l. hi qͥ ſanctum. ꝙ maioris pene viſum ēnō v̓ſari int̓ homines ⁊ hoīm carere ſuffragijs. ꝙͣ eijciexͣ ciuitatē puta in exilium deſerti nemoris vel ꝑ regesaut pͥncipes ⁊cͣ. ꝑforari dꝫ cultello ꝓſcriptionis. vel al̓siuſte punitōis. Et poſtꝙͣ homo malus ita eſt excōmunicatōe ꝑforatꝰ vl̓ mulctatꝰ dꝫ ſibi infundi aqͣ colorataque nihil aliud eſt niſi p̄dicantis vel exhortātis doctrina diſcreta q̄ dꝫ moneri ne tali excōmunicatōe diu maneat. ſꝫ obedire ſtudeat ⁊ ꝓ abſolutōe laborare feſtinet.Quia dic̄ be. Aug. de v̓bis apl̓i. Omnis xp̄ianꝰ qͥ a ſacerdote excōmunicat̉ ſathane tradit̉. ⁊ ponit̉. xj. q. iij.c. Omnis. Et ſi hoc ꝑpendit homo malus de malo fitbonꝰ. ⁊ faciet fructus coloratos .i. oꝑa honeſta ⁊ v̓tuoſa. Iō de talibꝰ malis quō ſeꝑant̉ a ꝯmunionē xp̄ifidelium. Dicit dn̄s ad ſenſum moralē abſqꝫ ſynagogis facient. In quibꝰ v̓bis duo tangunt̉. Primo excluſio excōmunicatoꝝ. ibi. abſqꝫ ſynagogꝭ. Scd̓o iuſſio p̄latoꝝibi. facient vos. Circa qd̓ nota. dicūt naͣles. Canes patiunt̉ boliſmū ꝯtinuum .i. appetitum immoderatum.⁊ tn̄ aliqn̄ ꝑ famem cruciant̉ ꝙ inſaniūt ⁊ rabidi fiunt.⁊ omnia aīalia q̄ ab eis mordent̉ in infuriam rapiunt̉p̄ter hoīem. qui aliqn̄ euadit bn̄ficio medicine. Eſt aūmedicina ꝯͣ eius morſum aleum cū ſale ⁊ nūcibꝰ additaherba rute. hec em̄ qͣtuor adinuicē terent̉ ad qͣntitateꝫmagne nūcis ei patienti ſepiꝰ offerant̉. ⁊ hoc cum vinoEadem aūt ꝯfectio ſuꝑ morſum exteriꝰ ponat̉. vulnusem̄ ſanat ⁊ venenum exͣhit ⁊ ꝯſumit ⁊ a ꝑiculo liberat ⁊p̄ſeruat ita efficacit̓ ſicut tyriaca. vt dicit mgr̄ li. ꝓprie.xvij. Aliam curam ponit Yſaacͣ in dietis di. Caſtaneacū modico ſale vel cum melle trite ⁊ tꝑata rabidi canisvl̓ hominis morſus ſunt optime ſanatiue. Cauſaꝫ aūtqͣre canis fit rabidus ponit Conſtantinꝰ di. Quia naͣlit̓ eſt frigidus ⁊ ſiccꝰ ⁊ nigra colera ipſi dominat̉ ⁊ ſuꝑabundās. ⁊ putrefacta ⁊ hec ip̄m rabidum facit. ⁊ hocꝯtingit maxime in autumno ⁊ in vere. ⁊ Pliniꝰ li. xxx.Dicit ꝙ ſub lingua canis iacet aliqn̄ v̓miculus qͥ grecedr licta qͥ facit canis rabidos qͦ extracto ceſſat morbꝰ.Moral̓r excōmunicati vt dicit Anẜ. li. v. c. xlviij. Aſſimilāt̉ morſui canis rabidi. qꝛ omnia aīalia morſa a cane rabido efficiunt̉ rabida ⁊ furioſa. Sic omnes ꝑticipātes excōmunicato in caſibꝰ nō ꝯceſſis efficiunt̉ excōmunicati ſaltē minori excōmunicatione. Et hec peſtisſpūalis .ſ. excōmunicatōnis maioris ꝓcedit vel infligit̉ꝓ ꝯtumacia. vtꝫ. xj. q. iij. Si ep̄i. ibi glo. ⁊ hec cōtumacia ſignificat̉ ꝑ vermiculum q̄ eſt ſub lingua canis faciens ip̄m rabidum. Sic ⁊ ꝯtumacia facit excōmunicatum. Et nota ꝙ aliqͥs fit ꝯtumax multꝭ modis. vel qꝛvocatꝰ nō venit. vel qꝛ malicioſe ſe occultat. vel qꝛ impe

dit ꝙ citatio nō pōt ad eum venire. Alio mō ſi venit n̄vult iudicio parere. Tercio ſi illicentiatꝰ recedit. illa patent. xj. q. iij. certum. Quarto qn̄ offenſa eſt manifeſta.⁊ iuſſus a iudice non vult ſe emendare. vt extra. vt litenō ꝯteſta. c. qm̄ frequenter. Quaudocūqꝫ aliquis vocatus fuerit ⁊ admonitꝰ tribꝰ edictis vel vno ꝑemptorieꝓ omnibꝰ pōt ſi ꝯtumax fuerit excōmunicari. non diſtincte vtrum ꝓ modica vl̓ magna cauſa fuerit ⁊ fiebatvocatio. qꝛ ſꝑ eſt eadem ꝯtumacia. vt dicit RaymūdꝰTolle gͦ vermiculum a cane ⁊ nō erit rabidus. tolle cōtumaciam ab homine ⁊ nō erit excōmunicatus. Et ſic̄canis rabidus quecunqꝫ animalia momorderit rabidafiunt. Sic excōmunicatus omnibꝰ quibꝰ ꝯmunicat excōmunicatos facit. ſꝫ different̓. Quia ſic diſtinguendūeſt. aut ille qui ꝯmunicat alicui qͥ erat excommunicatꝰcum omnibꝰ fautoribꝰ .ſ. qͥ ip̄m defendunt ⁊ fouent incrimine. aut ꝯmunicant in locutione. aut ſalutatione.De quibꝰ metriſta. Si ꝓ delicto anathema qͥs efficit̉.Os orare valet ꝯmunio menſa negat̉. vt. xj. q. xiij. Sic̄⁊. c. excōmunicatos. ſi pͥmū tūc erūt excōmunicati maiore excōmunicatione ſibi ꝯmunicātes. vt. xj. q. iij. Rogo. vt exͣ de ſen. excom. Quod in dubijs. Aut erat excōmunicatus ſimplicit̓ non adiecto aliqͦ de fautoribꝰ velſibi ꝯmunicantibꝰ ⁊ tunc ſi ꝯmunicant excōmunicatoin crimine ꝓ qͦ eſt excōmunicatus idem eſt. Si v̓o nonꝯmunicant ei in crimine ſꝫ ſolum in locutōe oſculo ſimplici or̄one vel menſa ꝯͣhit̉ minor excōmunicatio. vt dicit Bern̄. in glo. Excipiunt̉ tn̄ alique ꝑſone que ſi excōmunicatis ꝯmunicant nō ꝯͣhunt excōmunicatōꝫ. prima ꝑſona eſt vxor q̄ pōt ꝯmunicare cum viro in menſa. Si tn̄ vir vocat alium excōmuniratum ad menſamſuam dꝫ vxor talem vitare vt dicit Guil. Secunde ꝑſone ſunt filij ⁊ filie ſi non ſunt emancipati. ſi aūt ſunttenent̉ vitare. Tercio aūt ſunt familie mancipia ⁊ ruſtici. qͥ colunt terras dn̄oꝝ. qui hn̄t reddere rōnem deꝑceptis ⁊ ẜuientes qͥ ſunt de familia excōmunicatoꝝ ⁊ꝑ hoc excludunt̉ vaſalli dn̄oꝝ. qui tenent̉ eos vitare ſiſunt excommunicati. vt. xv. q. vj. Nos ſanctoꝝ. Similiter excludunt̉ clerici qͥ tenent̉ vitare p̄latos ſuos excōmunicatos. xciij. di. miratus. ⁊ de exceſ. p̄la. c. fi. Quarte ꝑſone ſunt ignorantes excommunicatos. Si ignoranter ꝯmunicant eis non ꝯͣhunt excommunicatōeꝫ.Quinte ꝑſone ſunt peregrini qui habent licētiam emēdi ab excommunicatis. ſi al̓s non habēt. De hoc videſupͣ. Metra. Utile lex humile res ignorata neceſſe. hecanathema quidem faciunt ne poſſit obeſſe. perutile excuſent̉ illi qui loquunt̉ cum excommunicato de his q̄pertinent ad ſalutem eorum. Et licet alia verba incidētaliter ꝓponant non nocent. vt de ſen. excom. reſponſio. ⁊. c. cum voluntate. xj. q. iij. cum excommunicato.Et addit lex .ſ. coniugij que etiam excuſat. Per humile intelligit ẜuientes. In alijs caſibꝰ tenent̉ vitare excōmunicatos. Quia ſicut canem rabidum fugiūt alij canes tanꝙͣ peſtem. vt dicit Conſtantinus. Sic omneshomines fugere debent excommunicatū ne ab eo maculent̉ vel inficiant̉. Et debent ipſum excludere a ſuiscommunitatibꝰ ⁊ congregationibꝰ ꝓpter multas rationes. ꝓpter quas excommunicatio valde timenda eſt.Prima quia ictus eſt gladij ſpūalis. qͥ magis eſt timendus ꝙͣ materialis. Quia dicit Auguſt. de illo qui eſt excōmunicatus ꝙ grauius ſit hoc illi ꝙͣ ſi feriret̉ gladioſi a feris deuoraret̉ ſi in flamis exureret̉. Secunda eſtquia excommunicatus eſt homo valde infirmus quinullum remedium vel medicinaꝫ poteſt habere. Naꝫſeparatus eſt a ſacramentis eccleſie que ſunt quaſi medicine anime lāguide. De quibꝰ medicinis dicit Sapi.Eccͣi. xxxviij. Ungentariꝰ faciet pigmēta ſuauitatis ⁊vnctiones ſanitatis ꝯficiet. Tercia excōmunicatio eſtvelut homo captus ab hoſtibꝰ ſuis omni auxilio deſtitutꝰ ⁊ omni ſuccurſu. qꝛ priuatus eſt ꝯmunione fide-

2X

O.I