Sermo.XXII.

gorioſum igit̉ regnum acquirendum cuius dominatio nō habet finem nec regimen ſollicitudinē qd̓ acquirit̉ ꝑ ꝑegrinoꝝ ⁊ paupeꝝ ſuſceptōꝫ non ſolum ſunt ip̄ihilarit ſuſcipiendi. ſꝫ etiam trahēdi. qꝛ ſuꝑ illud Lu. vl.qd̓ dr̄ de duobꝰ diſcipulis euntibꝰ in emaus qͥ coeger̄txp̄m di. Mane nobiſcum dn̄e. dicit glo. quo exemplodocemur ꝙ ꝑegrini nō ſolum ad hoſpitium ſunt vocādi. ſꝫ etiam trahendi ⁊ rogandi. Exemplo etiam LothGen̄. xix. Qui ſedebat in foribꝰ domꝰ ſue ꝑegrinos expectando. ⁊ cum vidiſſet duos angelos in ſpē homīsꝯpulit eos opido vt diuerterēt ad euꝫ di. Obſecro dn̄ideclinate in domū pueri vr̄i. ⁊ manete ibi. Et certe nōdumtaxat ſunt trahendi. ſꝫ tracti ⁊ coacti cum reuerētia ſuſcipiendi. Quidam em̄ vir religioſus dicebat frēsaduenientes adorari debere cum certum ſit aduentuꝫeoꝝ eſſe dn̄i nr̄i Ih̓ū xp̄i aduentum. Et hoc habemusexemplo illiꝰ magni patris Abrahe Gen̄. xviij. Qui videns tres angelos credidit eſſe homines. occurrit eisobuiam de hoſtio tabernaculi ſui ⁊ adorauit ꝓnus interra. ſic ⁊ Loth. xix. Contra qd̓ iam dictum inueniūt̉multi. qͥ nulluꝫ ꝑegrinum recipiūt nec egenum niſi abeis hēant emolimētum. Sunt etiam multi qͥ licet ſolēteos ſuſciꝑe. mala tn̄ vident̉ facere volūtate. vt vicꝫ poſſint eos rebꝰ ſpoliare. Sunt ⁊ alij qui ꝙͣuis ſolliciti ſinteos hoſpitio reciꝑe. tn̄ receptos laboribꝰ ſolēt affligere⁊ hi omnes ſimiles ſunt incredulis egyptijs. De quibꝰSap̄. ix. dr̄. Iuſte em̄ patiebāt̉ ẜm ſuas neqͥcias. et em̄deteſtabiliorē hoſpitalitatē inſtituerūt. Alij qͥdaꝫ ignotos nō recipiebāt nec aduenas. Alij aūt bonos hoſpites in ẜuitutem accipiebant. iō omnes tales regnū celoꝝ nō poſſidebūt. qꝛ dicit eis xp̄c Mat. xxv. Hoſpeseraꝫ ⁊ nō collegiſtis me. vicꝫ vt decet ꝓpt̓ deum. Iō itemaledicti in ignē eternuꝫ qͥ preꝑatꝰ eſt dyabolo ⁊ angeElis eius. Scd̓o hoſpitalitas dꝫ hr̄e ſecuritatem ſine turbatione. defendebāt em̄ homines antiqͥtus hoſpes ſuos ſub ꝑiculo ꝓprio. Sicut narrat̉ in policͣ. li. viij. c. xiij.vbi dr̄ ꝙ notam criminis incurrebāt qui hoſpiti .i. pegrino humanitatꝭ hoſpitiū denegabāt. Iō legit̉ Gen̄.xix. Poſtꝙͣ angeli ingreſſi ſunt in domum Loth viri ciuitatis eos ꝯcupierūt domum eiꝰ vallauerūt di. Educeos vt cognoſcamꝰ eos .ſ. ꝯcubitu nephario. Egreſſuſqꝫ ad eos Loth poſt tergum ac claudēs oſtium. glo. neintrarent domū. ⁊ raꝑent hoſpites ſuos qͦs adhuc credebat eſſe homines ⁊ illi vim faciebāt ſibi. Quibꝰ dixithabeo duas filias his abutemini hoc ẜm glo. dixit vteuitaret maius malum .ſ. pctm̄ ꝯͣ naturam ⁊ violentiam hoſpitum ſuoꝝ. hic dicit glo. ꝙͣ illicitū fuit ſibi ꝯcedere abuſum filiaꝝ ſuaꝝ. charitas em̄ ē ordinata. Et iōnullus dꝫ ꝯmittere aliqd̓ inordinatum vt p̄caueat maiori peccato alteriꝰ. Et dic̄ Holc. lec. ccix. Ꝙͣuis ex pietate animi nō ſano tn̄ vſus ꝯſilio hoc dixit. ideo nec inhoc imitandus eſt. qꝛ ẜm apl̓m Roma. iij. ⁊ ẜm ſanctūTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxiiij. Non ſunt faciēda mala vt eueniant bona. hoc tn̄ iō fecit. qꝛ mos erat fidelium hoſpites ab omni iniuria defenſare. vt dic̄ mgr̄ in hyſto. Sꝫd. nūquid peccauit hic Loth ꝙ tradidit filias ſuas ſodomitis? Dicit glo. ꝙ erat pctm̄ de genere non ſolumveniale. ſꝫ ⁊ mortale. tn̄ exoneratus fuit a tanto. etſi nōa toto. tum rōne ꝑturbatōis mentis. tum qꝛ vicio peſſimo in ſuis ꝯciuibꝰ ⁊ violentie in ſuis hoſpitibꝰ occurrere intendebat. tenet̉ em̄ quilibet hoſpites ſuos tueriqͣntum pōt ꝑ modum licitum nō dꝫ tn̄ peccare ad ea:tuitionem ꝓpter ordinē charitatis. hec Nico. de lyra.Tercio hoſpitalis debet hr̄e ſaturitatem ſine diminutione. vt omnia neceſſaria homini miniſtret. Undelegit̉. Leuita quidaꝫ dixit cuidam ſeni. nulla re indigemus niſi hoſpitio. Rn̄dit ſenex. Gabaonita ego ſum.pbeo omnia que neceſſaria ſunt tibi. tm̄ queſo vt in platea non maneas Iudic̄. xix. Exemplum in hoc de hoſpitalitate mulieris. iiij. Regum. iiij. que dixit viro ſuo

animaduerto ꝙ vir dei ſanctꝰ eſt iſte. qui ꝑtranſit nosfreq̄nt̓. faciamꝰ ei cenaculum paruū ⁊ ponamꝰ ei in eolectulum menſam ⁊ ſellam ⁊ candelabrum. Ecce ꝙ omnia neceſſaria ei miniſtrabant vt cum venerit ad nosmaneat ibi. Ita legit̉ in vitaſpa. ꝙ quidam ſenex in ſtiria multum hoſpitalis faciens māducare omnes ad ſeveniētes. ⁊ eis id qd̓ habebat miniſtrabat. venitqꝫ adhunc qͥdam ſolitarius volens refici dicens ſe ieiunare.Cui ſenex. exeamus inquit vt oremus ſub arbore. ⁊ cuifuerit arbor inclinata ipſum ſequamur. Orante ſolitario arbor non eſt iuclinata. Orante hoſpite arbor inclinata eſt. ⁊ ſic ille ſecutus eſt hoſpitem ⁊ comedens ſe refecit. Illud autem eſt ꝯͣ multos qui faciunt ſuis hoſpitibꝰ pulcrum vultum ẜm dictum moralis. Hoſpitibꝰletum debes on̄dere vultum. vultꝰ em̄ letus dandi duplicat tibi cultum. Sꝫ de peiori potū quem hn̄t eis adminiſtrant. Sunt etiam qui verbis hoſpites alliciunt⁊ eis bene facere ꝓmittūt. Sꝫ vt dicit Sap̄. vbi verbaplurima ibi freq̄nter egeſtas Prouer. xiiij. Quarto hoſpitalitas debet hr̄e pietatem ſine negatione vt fiat ꝓdei amore ⁊ non ꝓ numo vel lucro. tales em̄ habebuntmercedem ſuam. Nam refert Apiarius in li. apum. c.lij. Ꝙ prior fratrum p̄dicatoꝝ in traiecto Gumādusnomine domum hoſpitis poſt prandium introiuit dicens cellerario. Uade incellariū affer fratribꝰ ciphumvini ſi potes. ait ille. vere tres dies ſunt ꝙ eleuato dolio vinū totaliter ē extractum. quid plura? iubēte pͥore redit ad dolium cellerariꝰ ⁊ repletum inuenit. Et vltra ſpem fratribꝰ diu poſtea miniſtrauit. Idem refertde alio viro quodam nomine Iordano qͥ fuit in rebustenuis. Sed el̓ynis deditus ſuper vires anno dominiMilleſimoducenteſimotriceſimoprimo. ſuꝑ renum etmuſellam in tentonia cariſtia habebat̉. Et accidit vtduo fratres ordinis p̄dicatoꝝ ad dicti viri hoſpitiumdeclinaſſent quibꝰ hilarit̓ introductus filiuꝫ cum lagūcula ꝓ vino miſit. Quo reuerſo dixit filio mat̓ defectuꝫcordis freq̄nt̓ in mane patior. tu aūt nocte hac hauſtūvini reẜues de lagūcula. his dictis ꝯſederūt ad cenamomnes qͥ erāt in domo. Ebibito aut vino fere de lagūcula filiꝰ in aure patri mr̄is v̓ba ſuſurrat. Sꝫ ille diſſimulans cuꝫ hoſpitibꝰ vinum ebibit. mane illis recedētibꝰ cepit mulier defectum cordis pati ⁊ vocato filio ſuoqueſiuit ſi qͥd eſſet in vaſculo ⁊ nihil inqͥt ille? Cui mr̄.v̓ſa igit̉ inqͥt in manu mea vt ſaltē in tribꝰ guttis ſumpta buccella panis cordis mei debilitas releuet̉. acceſſititaqꝫ puer ⁊ vaſculum plenum inuenit. Ibideꝫ narratidem de venerabili Alheyde de bolonien q̄ ꝓpter ſuaꝫhoſpitalitatem tale miraculum dignata eſt videre. Recedente gͦ viro ſuo nobiliſſimo milite nō qͣſi diebꝰ plurimis redituro petente leproſo hoſpitium eſt receptꝰ. illogͦ gemēte cauete infirmitate cordis fatigatꝰ petut in lectum ſuauiſſimū ſe deponi. dn̄a aūt nullum cernēs vl̓credens lecto ſui dn̄i molliorem. in eo leproſum hoīemmox dedonit nec mora ex inſꝑato dn̄s rediens petensſe in thalamum intromitti. diſſil̓ante gͦ dn̄a ꝯiecturauit ille aliquē eſſe in lecto ⁊ irruptōe facta hoc hyemalitꝑe lectum ſuuꝫ roſis fragrātiſſimis cooꝑtum inuenitammiratꝰ inqͥt qͥd factum ſit indicat vxor. nec mora inlaudem xp̄i ambo cū lachrymis reſoluunt̉. Ex his miraculis patꝫ ꝙ etiam dn̄s dignat̉ hoſpitalitatibꝰ mercedem hic dare in terris ⁊ multo maiorem tūc in celis.iō apl̓us hortat̉ nos ad hoſpitalitatem ad Heb̓. xiij.Charitas frat̓nitatꝭ manet in vobis ⁊ hoſpitalitatemnolite obliuiſci. talibꝰ em̄ hoſpitibꝰ ꝓmeret̉ deꝰ. hoc eſtdictum de hoſpite actiuo qͥ ꝑegrinū recipit vel egenū.Nūc de hoſpite paſſiuo .ſ. qͥ recipit̉. hec ſunt notanda.Primo debet eſſe cōtentus acceptatōe. videlicet acceptando que ſibi ſpontanee referunt̉. Hanc curialitatem docuit Chriſtus diſcipulos ſuos Luc. x. In quācūqꝫ domum intraueritis in eadem manete edentes.

N.

M.