Sermo.XV.
ros. Omnia dulcia teſtant̉ eū dulciſſimū. ſublimia altiſſimū. pura puriſſimū. ⁊ ſic de alijs. Iō Augꝰ. li. x. cōfeſſionū. Interrogaui inqͥt de deo meo celū. ſoleꝫ. lunāꝯſtellas neqꝫ nos ſumꝰ deus quē queris inqͥunt. Et diri oībꝰ q̄ circūſtāt carnē meā. dicite de deo meo aliqͥd. ⁊exclamauerūt voce magna. Ipſe fecit nos. Ita ⁊ ī alijscreaturis vt floribꝰ gemmis ⁊cͣ. noſcit̉ creator: iuxͣ illudGap̄. xiij. Amagnitudine em̄ ſpeciei ⁊ creature cognoſcibiliter poterit creator hoꝝ videri. Quinto deū eē rōnaͣlis dictat. Ideo Damaſ. dic̄. Cognitio exiſtendi deūnob̓ naͣliter inſerta eſt. de hoc vide plura sͣ. ꝑte .j. dn̄icaLetare. ẜmone. ij. Z. A. Scd̓i infideles ſunt ydola adorantes. quoꝝ aliqui adorāt ſolem. lunā ⁊ ſtellas. Alij qͣtuor elementa. alij irrōnalia. alijqꝫ demones. ſicut illi ſacerdotes. iij. Reg. xviij. qͥ inuocabāt nomē baal de mane vſqꝫ ad meridie dicētes. Baal exaudi nos. Hec qͥdē ydolatria eſt magnū pctm̄. qꝛ deo ſuū honorē aufert⁊ creature cui nō debet̉ ꝯfert. ⁊ equat creaturā creatori.Et de talibꝰ loqͥt̉ Paulꝰ ad Roma. j. Mutauer̄t gl̓iaꝫincorruptibilis dei in gloriā volucꝝ qͣdrupēdū ⁊ ſerpētū. Suꝑ qͦ dicit Ambro. Quāta ē ſtulticia eoꝝ apd̓ qͦsplꝰ pōt imaginatio ꝙͣ veritas ⁊ potiores ſunt mortui ꝙͣviui. Tales gͦ faciūt ſe infelices. maledictos. deriſiōe dignos: de qͦ Sap̄. xiij. Infelices ſunt ⁊ int̓ mortuos ſpesilloꝝ eſt. qͥ appellauerūt deos oꝑa manuū hoīm. de ſecūdo Deut̓. xxvij. Maledictꝰ hō qͥ facit ſculptile ⁊ ꝯflatile abominationē dn̄i opꝰ manuū artificū. ponetqꝫ illud in abſcondito. de tercio Hiere. x. Nō ē ſpūs ī eis.vana ſt̓ ⁊ opꝰ riſu dignū. Hic orit̉ vna dubitatō an xp̄ianis liceat imagines aliqͣs adorare. ⁊ vr̄ ꝙ nō. qꝛ Exo.xx. dr̄. Nō facies tibi imaginē neqꝫ omnē ſil̓itudineꝫ. ſiem̄ nō lꝫ facere multo fortius nō lꝫ adorare. Ad oppoſitū aūt ē ritꝰ eccl̓ie. Ad iſtaꝫ dubitationē rn̄det mgr̄. iij.ſnīaꝝ. di. ij. ꝙ imago dupliciter pōt ꝯſiderari vel ẜm ꝙeſt res q̄dā. vl̓ ẜm ꝙ eſt imago. Primo mō nullꝰ debet̉ſibi honor ſicut ligno vel lapidi. Scd̓o mō honor nō fitimagini. ſꝫ illi cuiꝰ ē imago. Sꝫ holk. lec. clvij. dic̄. ꝙ nulla adoratio debet̉ imagini nec hꝫ imaginē adorare. vnaem̄ eſt adoratio ī ſpū deuotiōis ⁊ amore ſummo. ⁊ iſtaꝫnullo mō debemꝰ ī aliā creaturā dirigere. qꝛ tn̄ ꝓpt̓ imaginē xp̄i excitamur ad adorādū xp̄m. ⁊ corā imagīe or̄onē nr̄am facimꝰ deū large loquēdo qͣſi imagineꝫ adoramus. Et ſubdit. mihi videt̉ dicēdū. ꝙ nec adoro imaginē xp̄i qꝛ ignū. nec qꝛ imago xp̄i. ſꝫ adoro xp̄ꝫ corā imagine xp̄i. qꝛ ē imago xp̄i ⁊ excitat me ad adorādū xp̄m.Cū aūt dic̄ Dam̄. li. xlviij. Sanctoꝝ imagines dicūturadorari. hoc intelligo ſicut dic̄ holk. ꝙ ꝓpt̓ imaginis repn̄tationē lꝫ mihi corā illa imagine ſctm̄ cuiꝰ ē adorare.Sꝫ. d. ſi debeo ex ꝯmemoratiōe imaginis. multo magꝭex cōmemoratiōe imagīs verioris. Sꝫ verior imago eſtin hoīe ẜm aīaꝫ: iuxͣ illud Gen̄. j. Faciamꝰ hoīeꝫ ad imaginē nr̄aꝫ. Et verior ē imago viui hoīs ꝙͣ imago ligneavel lapidea. gͦ licꝫ adorare deū vl̓ xp̄m ī hoīe potiꝰ ꝙͣ inimagine. Ad hoc dicendū ꝙ hō nimis magnaꝫ hꝫ nobilitatē. vn̄ ſi adoraret̉ poſſet p̄ſumi ꝙ ꝓpt̓ ſe adoraret̉.imago aūt lignea nihil hꝫ bonitatꝭ vl̓ momētanei. qͣrecora ea adoratio dꝫ fieri. ⁊ iō ſtatuit eccīa ꝙ potiꝰ coramimagīe tl̓i fiēt adoratō ꝙͣ ī hoīe. ꝙͣuis qͥ ſic deū adorarꝫexercitatꝰ ꝑ hoīeꝫ qͣtenꝰ ē imago dei ī nll̓o peccaret. niſitorte ꝑ accūs rōne ſcādali qd̓ alij poſſent inde ſibi vēdicare. hec holk. Un̄ nota vſuꝫ imaginū ī eccl̓ia introduxerūt apl̓i. qꝛ dic̄ Dam̄. li. iiij. c. viij. ꝙ rumor ad eū ꝑuenerat. ꝙ btn̄s Lucas pinxit imaginē tā xp̄i ꝙͣ Mariemr̄is ſue. ⁊ ꝙ ille imagines habebāt̉ ī roma. ⁊ ẜm illasalie fuerūt depicte q̄ olim hieroſolymis habebant̉. īmonarrat̉ etiā ī eccleſiaſtica hyſt. ꝙ xp̄s abagaro regi qͥ pictorē ſuū miſerat ad eū: imaginē ſuip̄iꝰ trāſmiſit. Cū eipictor nō poſſet ī faciē xp̄i aciē viſus ſui defige̓ ꝓpt̓ claritat (choruſcationē. xp̄s deuotionē regꝭ attēdēs ſuū veſtim̄tū faciei applicauit. ⁊ ſic ſuip̄iꝰ imaginē ei miſit. hecDamaſ. Fuit aūt triiū ī eccl̓ia.
Prima ad inſtructionē laycoꝝ qͥbꝰ imagines adhibentur loco libroꝝ. ſcd̓o vt īcarnatiōis myſteriū ⁊ ſcōꝝ exēpla nobis frequētiꝰ infigerent̉. tercio ad excitandū deuotionis affectū. qͥ magꝭ ex viſis ꝙͣ auditꝭ cauſat̉. Sedvſus ſimulachroꝝ ẜm Iſid̓. viij. ethimo. c. v. Exortꝰ eſtex nimia affectiōe ad mortuos. Cōſtituebāt̉ effigies vl̓imagines vt mortuos viuos repn̄tarēt. poſt hec demones illa ſymulachra ſt̓ ingreſſi ⁊ rn̄ſiones dederūt ⁊ ſe coli a malis ⁊ ꝑditis hoībꝰ ꝑſuaſerūt. iudei aūt dicunt ꝙIſmahel pͥmo ſymulachrū fecerit ex luto. Gentiles v̓odicūt ꝓmetheū ſymulachra hoīm pͥmo finxiſſe ex luto⁊ ab eo dicūt artē faciēdi ſtatuas adinuentā. Tercij infideles ſunt arti magice inſudantes. ⁊ illi derident̉ primo a demonibꝰ fallacibꝰ qͥbꝰ ſacrificāt ⁊ qͦs colūt. vt dicā. jͣ. deo annuēte feria. iij. penth̓. ſer. Qui nō intrat ⁊cͣ.de gerberto ⁊ qͦdā alio ep̄o qͥ ꝑ artē magicā in p̄laturaꝫintrauerūt ⁊ ouile. qͣre a demonibꝰ decepti fuerūt. ſcd̓oderident̉ ab hoībꝰ ſic̄ refert Bol. lect. clxxxix. de qͦdamclerico nigromātico. cui demon apparēs ꝓmiſit ꝙ fiētrex anglie ꝙ cū tanta militia duceret̉ ī mediū regni anglie ſicut vnꝙͣ Edumūdū filiū heretici viderat eqͥtare.Sed tandē ſuſpenſus fuit qͣꝫdiu oſſa oſſibꝰ adherebāt.⁊ ſic ab hoībꝰ deriſus fuit qͥ dyabolo credidit. ⁊ rex eſſevoluit. iō oēs tales dicere pn̄t illud Psͣ. xliij. Poſuiſtinos obprobriū vicinis nr̄is ⁊ ſubſannationē ⁊ deriſumhis qͥ in circūitu nr̄o ſunt. Sicqꝫ helyas ꝓph̓a bāal deriſit ⁊ ait clamāte voce maiori. deꝰ veſter forſitan loqͥturcū alijs aut in diuerſorio eſt. aut ī itinere. aut certe dormit. iij. Reg. xviij. Tercio derident̉ ab angelis qd̓ patꝫNumeri. xxij. de nigromātico balaam cui obuiā angelus gladio euaginato ſatis in dijs ſuis ꝯfidentē deriſit.qn̄ aſinā ſuā ad maceriā collidere imꝑauit. Quarto de Nrident̉ a deo finalit̓. Iuxta illud psͣ. lviij. Et tu dn̄e deridebis eos ⁊ ad nihilū deduces oēs gētes .i. omnes gētilit̓ ſe demonibꝰ ſubmittentes. Sed hic orit̉ dubitatiovtrū ars magica ſit hoībꝰ totalit̓ int̓dicta. ad hoc dr̄ ꝙſic. ratō eſt. qꝛ ars magica dr̄ eſſe ſuperſticioſa obſeruantia qualiſcunqꝫ fuerit. an auxilio vel conſilio demonuꝫad hoc precibꝰ vel pactionibꝰ vocatoꝝ completa. Ideodic̄ btūs Aug. de doc. xp̄iana. ꝙ ad ſuꝑſtitionē ꝑtinētvolumīa artiū magicarū ⁊ ligature. ⁊ q̄ medicoꝝ diſciplina ꝯdēnat ſiue imp̄cationibꝰ ſiue ī qͣcūqꝫ voce qͣs caractēs vocāt. Ex his elice pͥmo ꝙ hoc ē ſuꝑſticioſuꝫ qd̓ait Palladiꝰ de agricultura li. Colūbe nō parēt neqꝫ locū deſerūt ſi ꝑ oēs feneſtras aliqͥd de ſtrāgulato hoīe vl̓de vinculo vl̓ de fune ſuſpēdas. hoc .n. ſpectat ad q̄daꝫpacta antiqͥtꝰ int̓ demōes ⁊ hoīes ꝯſtituta. Scd̓o eliceꝙ nll̓a vis naͣe corꝑee lapidis metalli ⁊cͣ. p̄t demonē adaliqd̓ ꝯpellē. ꝙͣꝙͣ fingat ſe cōpelli ⁊ hoī aliqͦ mō ſb̓di vtꝑ hͦ familiaritatē cū hoīe ꝯͣhat ⁊ finalit̓ eū fallat. Tercōex hoc elice de incātationibꝰ ſerpētū ꝙ exqͦ nulla cā tal̓apparet qͣre voces tales qͣleſcūqꝫ fuerint faciant ſerpētes expectare. vel ſerpens intelligat qd̓ ꝓfert̉. vide̓t̉ tales incantatiōes ꝑ demones effectū ſortiri. Quarto elice ꝙ incantationes qͣs faciūt vetule ꝓ morbis curādisꝑ noīa barbarica vel extranea. ⁊ obẜuatiōes tales infinite ſortilegia ſt̓ ꝙͣuis admiſceāt̉ q̄dā de deo vl̓ euāgeº.vt dic̄ Holk. vbi sͣ. Quinto pꝫ ſuꝑſtitioſuꝫ. ſi aliqͥs videt veſtes a ſoricibꝰ corrodi. timet de aliqͦ fortuito euētu. vt dic̄ Aug. de doc. xp̄iana. c. xxv. ⁊ ponit exempluꝫvt inqͥt legit̉. Catho quendā bn̄ deriſiſſe qͥ ſibi ꝓ mirahili ſigno infortunato nūciauit caligas eē ꝑ ſorices corroſas. Certe inqͥt nō ē mirabile. ſꝫ fuiſſet mirabile ſi calige ſorices corroſiſſent. Sexto ptꝫ eē ſuꝑſtitioſuꝫ hoc qd̓interdū fit his diebꝰ ꝙ venatores in eundo fratribꝰ obniāt. ⁊ ꝓ illo die ꝓ expeditiōe diffidūt. vt dic̄ Aug. vbisͣ. Cū em̄ nulla rō poſſit eē qͣre occurſus bonoꝝ viroꝝvenationem impediat. qn̄ eſt licita ⁊ a ꝑſonis ꝯuenientibꝰ exercetur. manifeſtum eſt ꝙ credere ſuꝑſtitioſuꝫ eſt⁊ erroneū. Septimo hoc patꝫ eē erroneū. ꝙ qͥdā infideles dicūt. quando pice garriūt ſignificat hoſpitū aduē-