Dn̄ica. II. poſt octauas Paſche

nocendi quē inuidus ſꝑ obſeruat portat baculū plenūſpinis. qꝛ illud vn̄ ſe fulcire deberet pungit ⁊ nō parcitqꝛ nō ē inuidia quo poſſit delectari atris. nubibꝰ oꝑit̉.qꝛ inuidus ⁊ detractor nunqͣꝫ clarā ſed obſcurā ſnīamdicit de illo cui nocere ꝓponit. Itē quocunqꝫ ingrediturflorētia ꝑturit arma. qꝛ inuidus nulli nocet. niſi aliquavirtute floreſcat. vn̄ Ualeriꝰ li. iiij. Nullo tamcito modeſta felicitas eſt que malignitatis dentes vitare poſſitDiuites .n. ſunt ab eiꝰ iacturis locupletes funeribꝰ. vn̄quidā interrogās quō inuidos non haberet rn̄dit. Sinihil inquit ex magnis rebꝰ habueris aūt nihil felicitergeſſeris. Nam ſola miſeria caret inuidia. ⁊ hoc eſt ꝙ dicit Socrates in ſuis ſentētijs aūt ꝓuerbijs. Felicitas ſꝑſubiecta eſt inuidie. ſoli miſeri caret inuidia. Et Tulliꝰvlt. rheto. dicit. Africana iuſticia virtutē virtus gloriaꝫgloria emulos parit. Itē exurit herbas .i. iuuenes ꝓficientes ſicut talpa ceca q̄ morat̉ in terra ⁊ radices herbaꝝcorrodit. ⁊ impedit viam ab augmēto ⁊ herbas non ſolum immo ſūma cacumīa carpit. qꝛ ſꝑ ꝯtra ſuꝑiores ſuos ⁊ p̄latos ⁊ dn̄os ſuos inuidus quiſqꝫ garrit. Vltīodicit ꝙ afflatu ſuo .i. verbo malicioſo polluit oēm ppl̓m⁊ vrbem quā attingit. Hoc eſt primū genus triſtiū ꝑſonarū quoꝝ triſticia nō vertet̉ in gaudiū. De ip̄a .n. dicitur Prouer. xxv. Sicut tinea veſtimento vermis lignoita triſticia viri nocet cordi. Et Eccī. xxx. Triſticiā lōgeexpelle a te. multos .n. occidit triſticia tꝑalis .ſ. morte teporali ⁊ eterna. Sicut hic ſꝑ eſtuauerunt inuidia. ita ibicū demonibꝰ inuidis ſꝑ mortē ⁊ ꝑpetuas penas ſuſtinebunt. Iuxta illud Ecci. vj. Improperiū ⁊ ꝯtumeliā malus hereditabit. ⁊ oīs peccator ⁊bilinguis et inuidus.Nam frequēter inuidi mala morte moriunt̉. qꝛ dic̄ ſapiēs. Laqueo ꝑibūt qͥ oblectāt̉ caſu iuſtoꝝ Eccī. xxvij.ESecundū genꝰ triſtiū ſunt ꝑfidi ⁊ fallaces. videmꝰ .n.ꝙ oēs ꝑfidi ⁊ fallaces ſunt cōiter male triſtes. Nam hypocrite vt decipiūt alios exteriorē triſticiā ſil̓ant ⁊ ſctītatem. Cōtra quos dicit dn̄s Math. vj. Cū ieiunatis nolite fieri ſicut hypocrite triſtes. tales .n. ſunt iocundiſſimi in laſciuijs in occulto. ⁊ triſtiſſimi ad apparentiā inpublico. Sicut declarat. b. Ambro. in quodaꝫ ſer. latetplerunqꝫ ſub triſti amictu laſciuia ⁊ deformis horror veſte vili obtexit̉ vt ſecreta regant̉ peculātiū aīoꝝ. illoꝝ qͥdem triſticia etiā nō vertet̉ in gaudiū. ſed in eternā triſticiā. qꝛ de hypocritis loquēs deuotus amādus in ho.ſa. li. j. c. x. Nōnulli qͥ ſub habitu agnino mētē occultauerant leoninā. qui velut caput rabidi ſeruos dei ꝑ maledica ⁊ obprobria. aut verba turbatiua moleſtauerāt.⁊ cōfratres iniqua moleſtatōe leſerāt ibidē .ſ. in infernoa canibꝰ infernalibꝰ impijſſimis morſibꝰ corrodebant̉.Terciū genus male triſtiū ſunt cupidi ⁊ tenaces. qui ſꝑſunt in timore triſticia ⁊ dolore. quō bona acquirāt ⁊ acquiſita retineant. nam loquēs de quolibet cupido ſapiens Ecc̄s. ij. dicens. Cunctis diebꝰ eius doloribꝰ pleniſunt ⁊ erumnis. nec ꝑ noctē mente requieſcit. Talis fuit ille iuuenis cui dixit ſaluator Math. xix. Si vis perfectus eē vade ⁊ vende oīa que habes ⁊ da pauꝑibꝰ ⁊ veni ſequere me. ⁊ habebis theſaurū ī celo. Et ſequit̉. Cūaudiſſet adoleſcens verbū hoc abijt triſtis. erat .n. multas poſſeſſiones habens. illi aūt ſi rogant̉ a pauꝑibꝰ ꝓelemoſynis triſtāt̉. Cōtra qd̓ dicit ſapiēs. Declina pauperi aurē tuā ſine triſticia Eccī. iiij. Hoꝝ etiaꝫ triſticiavertet̉ in triſticiā ſempiternā. qꝛ dicit Amandus vbi sͣ.Cupidi ⁊ auari ⁊ queſtuarij ſupra modū valde torquebunt̉ in inferno in foueis metallis bullētibꝰ balneabūt̉⁊ exilere cupientes abſqꝫ mīa te inungebunt̉. Quartūagenus triſtiū ſunt in pn̄ti ſtupidi ⁊ ꝑtinaces. qui de deimiſericordia pietate ⁊ clementia diffidunt quoꝝ aliquide ꝓprijs peccatis irremediabiliter ſi triſtant̉ vt dicantſacramētū pnīe eis non ꝓdeſſe ad ſalutē. vel qꝛ iuſticiadei nō ꝑmittet penitētibꝰ miſereri. Cōtra quos pſal. xljalloquēs aīam ſuā dicens. Quare triſtis es aīa mea. et

quare ꝯturbas me? Spera in deo. qm̄ adhuc cōfiteboilli. Illi ſunt de iſtis qͥ mortē amicoꝝ ſuoꝝ incōſolabilinimis plangūt. quaſi de eoꝝ beatitudine ⁊ reſurrectiōefutura deſperent. Cōtra quos apl̓s. j. Theſſa. iiij. Nolo vos ignorare de dormientibꝰ vt nō contriſtemini. ſicut ⁊ ceteri qͥ ſpem nō hūt. Et qui illud genꝰ triſticie patiunt̉ miſerrimi ſunt. ⁊ de miſeria ⁊ triſticia pn̄ti vadūtad triſticiā ſempiternā. vt de illo qd̓ habes. sͣ. ꝑte .j. dn̄ica in. lx. ſermōe. ij. Q. Z. Ideo dicit̉ Eccī. xiiij. Felix qͥnō habuit animi ſui triſticiā ⁊ nō excidit a ſpe ſua. Quitū genus triſtiū in pn̄ti ſunt xp̄iani veraces. qui hic aduerſa ⁊ triſticias paſſi ſunt cū reprobi gaudia habuer̄t.vn̄ Hugo ſuꝑ Eccl̓iaſtē dicit. Reprobi qui diligūt vitam tꝑale ⁊ eius iocunditatē gaudio vite ꝑpetue anteponunt. Iſta pn̄tia toto deſiderio amplectunt̉ atqꝫ ineis oēm felicitatē cōſtituūt. Electi v̓o tꝑales triſticias ⁊dolores patienter ſuſtinent. vt ad ea que promiſſa ſuntgaudia eternitatis poſſint ꝑuenire. ⁊ in eoꝝ reſpectu qͥcquid tranſitoriū nō metuūt. etſi dulce non ꝯcupiſcunt.vnde accidit vt temꝑalis vite amatores prius habeantbona. deinde mala accipiant. Spūales v̓o aduerſis exerceant̉. deinde ꝑ bona attingant. illis primo bona. vltimo mala. iſtis primo mala. vltimo bona. hec ille. Deillis dicit̉ Apocal̓. xxj. Non erit vltra neqꝫ luctus neqꝫclamor. neqꝫ vllus dolor qm̄ priora abierunt. Et Eſaiexxxv. Leticia ſempiterna erit ſuꝑ capita eoꝝ. Pro quonota dicit Caſſi. li. j. epl̓aꝝ. Sequēti gaudio cōfert dulcedinē p̄miſſa triſticia. ita ꝙ triſticia p̄cedēs adaugeatgaudiū ſequens. Idcirco gaudiū hic triſtantiū ⁊ in ce. S.lo tunc exiſtentiū ꝑuenit ex quatuor. primo ex miſeriaꝝhuiꝰ mundi euaſione. Sicut aliquis captiuus gaudetde liberatōe ⁊ vinculoꝝ diruptōe dicēs cū pſal. ccv. Dirupiſti vincula mea .ſ. famē ſitim ⁊cͣ. Tunc .n. dicēt xp̄oillud pſal. lxv. Tranſiuimꝰ ꝑ ignem ⁊ aquā. ⁊ eduxiſtinos in refrigeriū. vbi ꝑ ignem ⁊ aquā oīs ardor ꝯcupiſcentiarū ⁊ fluxibilitas miſeriarū huiꝰ vite intelligunt̉Et qꝛ electi dei hic tranſierunt ꝑ aquas tribulatōis. cōgruum eſt vt refrigent̉ aquis delitiarū ⁊ cōſolatiōis. dequibꝰ legit̉ Ezech .xlvij. Ecce aque redundātes a lateredextro cum vir egrederet̉ ad orientē qͥ habebat finiculum in manu ſua. ⁊ menſus eſt mille cubitos. Et traduxit me ꝑ aquas vſqꝫ ad talos. Rurſuſqꝫ menſus ē mille⁊ traduxit me ꝑ aqͣs vſqꝫ ad genua. ⁊ mēſꝰ ē mille ⁊ traduxit me ꝑ aqͣs vſqꝫ ad renes. ⁊ mēſꝰ ē mille ⁊ traduxitme ꝑ torrentē quē nō potui trāſire. qm̄ intumuerūt aq̄ꝓfundi torrentis qui non potuerat ttanſiri. Qd̓ exponit Anſel. li. vij. c. xv. Per aquas redūdātis torētis intellige delectatōes gaudioſas ⁊ copioſas. qͥbꝰ ſancti ī celo fruunt̉. de quo pſal. xxxv. Torrente voluptatis potabis eos. Et dicunt̉ redundātes. qꝛ interius aīam replebunt. ⁊ ex ea ad corpus redundabunt. Dicunt̉ etiam alatere dextro. ꝑ quod intelligit̉ celeſtis patria. Sicut ſlatus ſiniſtrū pn̄s vitā. Iuxta illud Cāti. viij. Leua eiꝰſub capite meo ⁊ dextra eius amplexabit̉ me. Tres aūtprimi mullenarij ſignant tria gaudia in patria. Primuꝫvenit ab inferno vbi vident iuſticiā dei adimpleri. dequo multū letantur. Iuxta illd̓ pſal. lvij. Letabitur iuſtus cum viderit vindictam. Secundū venit a mundode pulcritudine creaturaꝝ. Iuxta illud Eſa. lxj. Tuncvidebis ⁊ afflues ⁊ dilatabitur tibi cor tuum. Tertiuꝫvenit de celo de iocunditate et grata ſocietate. De quoEſa. lxv. Exultabo in hieruſalē in ppl̓o meo. Et quartum millenariū qui non poteſt tranſuadari eſt gaudiūineffabile de diuine maieſtatis viſione. Eſa. lxiiij. Ocūlus hominū nō vidit abs te. que preparaſti his qui expectant te. Secundo gaudium electoꝝ naſcitur ex peccatorum vnione ⁊ virtutum inductione. ⁊ quilibet ele­ Ectorum poteſt dicere cum pſal. xxix. Conuertiſti planctum meum in gaudium mihi. concidiſti ſaccum men-n.

.Q.3