Sermo.XII.

nobis inſurgunt. ſicut figuratū eſt Ioſue. xv. ꝙ filij iuda nō poterant totaliter expellere iebuſeū vſqꝫ ad pn̄tēdiē. Moraliter ꝑ filios iuda intellige aīas ī hac vitā. deinde cōfitentes que ſꝑ hn̄t circa ſe iebuſeū ꝑ quē ſignificat̉ inclinatio vicioſa quā tn̄ dei dono cōfitētes pn̄t cōculcare. ꝙ ad ꝯſenſum vicioſe inclinatōis nequeāt peruenire ꝓpter qd̓ Iebuſeus vt dicit Hiero. interp̄tat̉ cōculcatus. vn̄ caſſianus in collatōibꝰ patrū. colla. ij. pr̄isteronis. c. iij. Si inquit multos ita ꝓ xp̄o ſuas videmꝰabieciſſe ſubſtātias vt nō ſolū poſſeſſionē pecuniaruꝫ.verūetiā deſideriū de cordibꝰ eoꝝ imꝑpetuū ꝓbemusabciſum ꝯſequens eſt vt eodē mō ardoris fornicatōemetiā extingui in nobis poſſe credamus. Ideo. b. petrusin verbis p̄aſſumptis hortat̉ nos. vt deſideria carnis īnobis extinguamꝰ. Et qꝛ ẜm Sen̄. Generoſus eſt animus hoīs citius ducit̉ qͣꝫ trahit̉. quare nō trahit nos p̄cipiendo. ſed potius ducit obſecrādo dicens. Obſecrovos ⁊cͣ. deinde docet nos vt p̄latis obediamus. cuꝫ dicit. deū timete. regē honorificate. ⁊ monet nos ad tria.Primo ad ꝑegrinatōis reminiſcentiā. ibi Tanqͣꝫ adueAnas. ſecundo ad fornicatōis abſtinentiā. ibi Abſtinerea carnalibꝰ. tercio ad p̄latōis obedientiaꝫ. ibi Subiectigeſtote oī. Prīo nota ſicut tradit liber Gen̄. formato homine de limo deus inſpirauit in faciē eius ſpiraculū vite. ⁊ poſuit eum in ꝑadiſum voluptatis vt tanqͣꝫ inhabitator ⁊ ciuis cuſtodiret illā. ſed dyabolus princeps vtcioꝝ vt ait mgr̄ li. ij. di. xxix. c. ij. videns eū de limo terre ad imagine dei factū. pu dicicia armatū. tꝑantia cōpoſitū. charitate ſplendidū. eū ꝑiter illis donis ac tātisbonis expoliauit. Et ꝓpter quid tantis donis fuit expoliatus. on̄dit infra in fine eiuſdē. c. Nō inquit eſt dubitandū hoīem ante peccatū virtutibꝰ fulciſſe. ſꝫ ppter peccatū expoliatū fuiſſe. In illius ergo penā vt dicit magiſter. c. iij. eiectus eſt de ꝑadiſo in iſtū miſeriarū locū. ſic̄in Gen. c. iij. Nunc ergo videte ne forte mittat manuꝫſuā ⁊ cōmedat de ligno vite ⁊ viuat ineternū. q. d. Cauete vos angeli ne comedat de ligno vite quo eſt indignus. de quo ſi ꝑſtētiſſet comederet ⁊ viueret ineternūSed mō ꝓpter inobediētiā indignus ē comedere. Emiſit ergo eū deus d̓ ꝑadiſo voluptatis in locū ſibi ꝯgruūſicut plerūqꝫ malus cum inter bonos viuere ceꝑit. Si īmelius mutari noluerit de bonoꝝ cōgregatōe pellitur.pondere praue ꝯſuetudinis p̄ſſus. hec mgr̄. Sicqꝫ adāpulſus de ꝑadiſo velut de patria ſua. factus eſt exul. ⁊ īhoc mūdo ꝑegrinus ⁊ nos oēs facti ſumus ꝑegrini. qꝛoēs in illo originaliter ⁊ ſeminal̓r eramus. Et qꝛ vita noſtra eſt qͣi quedā ꝑegrinatio verſus patriā nobis ꝓmiſſam neceſſe eſt vt cōditōes ꝑegrinarū eundo ⁊ redeundo habeamꝰ. Peregrinus .n. tria ſeruat. tria vitat. triareportat. Seruat .n. ꝑegrinando iſta tria. Primo enim⁊quotidie malos ſocios vitat. qꝛ aliqui ſocij ſunt ꝓditioſi. aliqui nimis p̄ſumptuoſi. ⁊ aliqui nimis accidioſi. etilli oēs impediunt ꝑegrinū. illo mō ad lr̄am hō volensin recto itinere ad patriā tranſcendere dꝫ malā ſocietatē in pn̄ti vita euitare ꝓpter quattuor. Primo ne ad malum trahat̉. qꝛ filij iſrael qui al̓s in terra ſua colebāt vnūdeū cum eēt cū gentibꝰ facti ſunt peſſimi ydolatre. ſic̄de hoc cōmemorat pſal. cv. Cōmixti ſunt inter gentes⁊ didicerūt oꝑa eoꝝ ⁊ ſeruierūt ſculptilibꝰ eoꝝ. Secūdo ⁊ne honeſtate ſpoliet̉ ſicut ꝯtigit illi qui incidit in latrones qui etiā ſpoliauerūt eum Luce. x. Tercio ne ſil̓itudinē maloꝝ īmitet̉. qꝛ dicit̉ Prouer. xiij. Amicus ſtultoꝝ ſil̓is ei efficiet̉. Quarto ne in bono ꝓpoſito corrūpet̉ ꝓqꝛ. j. Corinth. v. dicit̉ modicū fermentū corrūpit totammaſſam. Sicut corruptꝰ fuit ille ꝑ malos ſocios. de quolegit̉. quidā ſcolaris cum die veneris ſctā vellet in pane⁊ aqua abſtinere ſocijs ſuis nolentibꝰ cogitauerūt quōab hoc ppoſito ip̄m retrahere poſſent. ⁊ excogitata interſe fictōe. quidā venit ad eum in camerā ſuā ⁊ incipienseum reſpicere diligenter dixit ei quid vos habet. sͣ. ⁊ il-

le. quid. cui ille. qꝛ mirabiliter plus ſolito eſtis pallidus.videte ne vigilie vel aliud grauauerit vos his diebus.quo dicto exiuit. ⁊ poſt paululū alius ſocius ingreſſusdixit ſil̓ia. Ex quibꝰ facta ſibi ꝯſcientia ꝙ poſſet eum ledere abſtinentia. ⁊ dimiſit abſtinētiā quā cōceꝑat. mandans vt ſibi cū alijs refectio paret̉. Ecce ꝙ ꝑ malā ſocie Ktatē in bono ꝓpoſito fuit corruptus. Sed moraliter tresſunt ſocij qui quotidie nobiſcū volunt ſocietatē ꝯtrahere. Et in via qua ad patriā ꝑgimus impedire. Primuseſt dyabolus cuiꝰ ſocietatē cauere debemus. qꝛ eſt ꝓditioſus. ⁊ deducit de via bona in latrones. ⁊ ſic hoīes ꝓdit. Sicut fecit illi de quo in vitaſpa. Quidā intrauit in 1ſolitudinē ad agendū pnīam. rogauitqꝫ dn̄m vt on̄deret locū quo maneret. ⁊ ecce aquila quedā quā ſecutꝰ qͣtꝭangelū duxit eum ad locū vbi erat palma cū fonte. Cū7aūt idem pnīam multis annis egiſſet bibens de fonter⁊ de fructu comedēs. dyabolus inuidēs ei aſtitit in ſpēcurſoris nuncij incipiēs āmirando intueri dicēs. nōneiſte eſt quē quero? immo eſt. ⁊ aggreſſus eſt eum. ſociauit ſe ei. Ecce ꝙͣdiu queſiui te ⁊ nūc inueni. veni ad domū patris tui qͥ mortuus eſt. tibi cōpetit hereditas proquā multi incipiunt pugnare. ⁊ niſi cito veneris inſtatmagnū ꝑiculū. te aūt veniente ceſſabunt ⁊ poteris illaꝫdiſtribuere ꝓ deo ſi volueris. acquieuit ille. ⁊ cum ſecūtus fuiſſet nūciū vſqꝫ ad domū pr̄is ille diſparuit. ⁊ ip̄epatrē inueniēs viuū ꝯfuſus eſt in ſe cū ip̄o remanſit. etmultis ſceleribꝰ ſe implicās fine miſerabili vitaꝫ finiuitSecūdus ſocius mūdus eſt cū quo ſociari nō debemꝰꝓpter hoc qꝛ nimis ſumptuoſus eſt. Tercius ē caro qͥ ēſocius nimis accidioſus. vult .n. cū aīa coronari. ſed nōvult cum ea decertate. vt dicit Aug. li. ſoli. ca. vlti. Sejcundo ꝑegrinus oī die numerat ſiue cōputat quot miliaria tranſiuit. ⁊ quot hꝫ adhuc ad eundū. Sic ⁊ quilibet qui oī die tendit ad terminū ad quē vicꝫ beatitudinē debet numerare ſeu cōputare. Primo mūdane glorie vanitatē. ⁊ certe videbit ꝙ ip̄a parū eſt app̄cianda.ergo nō amanda. ꝙ vicꝫ ꝓpter ip̄am vell et ab itinere adfuturā beatitudine retardari. qꝛ dicit. b. Aug. ſuꝑ pſal.lxix. Inanis eſt gloria huius ſeculi. fallax ē ſuauitas. infructuoſus labor. ⁊ ꝑpetuns timor. ⁊ ꝑiculoſa ſublimitas. initiū ſine prudētia. finis cum pnīa. Hanc pnīamcōputauit ille rex de quo dicit valerius. li. vij. c. ij. Rexinqͥt ille ſubtilis indicij quē fecerunt traditū ſibi dyadema prius qͣꝫ capiti imponeret retentū diu cōſideraſſe etdixiſſe. O nobilē magis qͣꝫfelicē coronā quā ſi quis penitus agnoſcat ꝙmultis ſolicitudinibꝰ ꝑiculis ⁊ miſerijs ſit referta vt hanc iacentē tollere velit. Scd̓o cōputare debet tꝑis breuitatē ⁊ poſtqͣꝫ eam cōputauerit. inueniet ꝙ ſit modica vel nulla. Iuxta illud pſal. xxxviij.Ecce mēſurabiles poſuiſti dies meos. ⁊ ſubſtātia meatanꝙͣ nihil ante te eſt. Iſtam breuitatē bene cōputauitxerſes qui alexandro ſuadēte rex nullo mō fieri voluit.In iſtius tn̄ tꝑis breuitate. tria magna negocia oportet Equēlibet hoīem ſeruare .ſ. obedientiā p̄ceptoꝝ. penitētiam pctōꝝ. ⁊ beniuolētiā ꝓximoꝝ. in cuiꝰ figurā dr̄ apoca. xxj. ꝙ angelus qͥ muros ciuitatis hieruſalē mēſurauit habebat mēſurā arundineā. ⁊ menſus eſt muros ciuitatis. cxliiij. cubitoruꝫ. Moral̓r aīa nr̄a eſt ciuitas deiſummi in qua ꝑ grām inhabitare dignat̉. Murus eiꝰcorpꝰ corruptibile. iſtos mēſurare dꝫ rō cōputādo quotidie vite breuitatē ⁊ mortis vicinitatē ſic tn̄ mēſuret vthabeat centū quadragintaquatuor cubitos. in centenario obedientia p̄ceptoꝝ intelligit̉. decies .n. decē faciūtcentū. Nos ergo ſi quinqꝫ ſenſus exteriores ⁊ qͥnqꝫ interiores reducamꝰ in decē p̄cepta decalogi. x. multiplicamus ꝑ. x. ⁊ ad. c. obediētie p̄ceptoꝝ ꝑueniemus. ⁊ ſic incentū annis edificamꝰ archam. in qua ſaluamur a diluuio huius vite Gen̄. vj. Sꝫ dꝫ habere murus corporisnr̄i. cxliiij. cubitos. qꝛ nō ſolū oꝑtꝫ nos hr̄e obediētiā p̄ceptoꝝ ſꝫ etiā pnīam. qꝛ in multis offendimꝰ omēs. hec

iēs.