SermoL

di. Sicut hi. Aurientium panis eſt quem tu detines.nudoꝝ veſtimētum qd̓ tu recludis. miſeroꝝ redemptōzabſulutio pecunia quā tu in terraꝫ fodis. Tantoꝝ teſcias inuadere bona. qͣntis poſſis p̄ſtare qd̓ vales. Seendo dꝫ hr̄e qͥlibet p̄latus canem ad lupos repellēdos.Moralit̓ ꝑ canem Anẜ. li. v. c. xcix. intelligit quemlibetp̄dicatorem ꝓpter certas ꝓprietates canum. Prima eſt.qꝛ canis dn̄m ſuum diligit. ſic ſimil̓r p̄dicatorem v̓bi deioportet eſſe amicum dei. Nam p̄dicator qͥ non diligidn̄m. nō eſt dignꝰ annūciare v̓ba dei. Et tali ꝯgrue dic̄dn̄s illd̓ psͣ. xlix. Quare tu enarras iuſticias meas. ⁊ aſſumis teſtamentum meum ꝑ os tuum. Scd̓a ꝓprietasqꝛ canis domum dn̄i ſui cuſtodit ⁊ defendit. Hec domus dn̄i eccl̓a eſt. quam p̄dicator catholicꝰ ab hereticisdefendit. Uel hec domꝰ ꝯſcīa ꝓpria eſt. quam dꝫ p̄dicator ſollicite cuſtodire ſicut fortis armatꝰ atrium ſuum vtſint in pace. omnia q̄ poſſidet. Tercia ꝓprietas. qꝛ canisꝓ dn̄o ſuo morti ſe exponit. Sicut dicit Pliniꝰ in ſpec.na. xiij. li. c. xlj. Int̓ animantia que nobiſcum degūt fipeliſſimi ſunt canes ⁊ equi. Pugnaſſe em̄ canes ꝯ latrones ꝓ dominis ſuis dicit ſe ꝑcepiſſe. Et ponit exemplūde cane iaſonis cilicie. Qui noluit caꝑe cibum dn̄o ſuoint̓fecto. ⁊ ſic dolore pariter ⁊ inedia ꝯſumptꝰ eſt. Et ſb̓dit etiam. legimꝰ Colenum ſenatorem placentie ab armatis oppreſſum. canem defendiſſe. nec vulnerari potuiſſe. niſi pͥus cane int̓empto. Sic ſancti p̄dicatores ꝓfide dei ⁊ veritate. martyrio ſe expoſuerint. ſicut patꝫ inapl̓is ⁊ martyribꝰ. Quarta ꝓprietas. qꝛ canis volūtariecum dn̄o ſuo ad p̄dam currit. Eſt em̄ p̄dicatio qͣſi venatio q̄dam ſpūalis. in qua omnis anima deo acquiſita eſt q̄dam p̄da rapta. Sed canis ad p̄dam vadit. ſi adn̄o ſuo nō ducit̉ vel ſociat̉. Quia p̄dicator infructuoſe p̄dicaret. niſi eum deus ſociaret ⁊ iuuaret. dꝫ gͦ p̄dicator dn̄m non refugere. ſꝫ libenter diſcurrere ad p̄dicationis laborem. Quinta. qꝛ canis corpꝰ dn̄i ſui mortui multotiens nō derelinqͥt. Sicut refertꝭ Pliniꝰ vbi ſupͣ de cane ducis ſabini. qͥ ipſum cum eſſet rome in carcere. nondereliqͥt. nec in morte. Sꝫ meſto ſedens vlulatū cū mortuo manſit. Cui cum qͥdam cibum obieciſſet ad os defuncti tulit cibum. ⁊ cadauere in tyberim ꝓiecto vt corpus ſuſtentaret. ſaliens intra fluuium innatauit. occurrente multitudine ad ſpeculum fidei aīalis. Sic p̄dicatores corpus xp̄i mortuum defendere dn̄t. qꝛ de morte⁊ paſſione eius dn̄t memoriam hr̄e ⁊ freq̄nt̓ p̄dicare deca. exemplo apl̓oꝝ. Ex qͦꝝ ꝑſona Paulus dicebat. nosaūt p̄dicamꝰ xp̄m crucifixum. Si vis hr̄e plures ꝓprietates. vide Anẜ. vbi ſupͣ. Audiuit dilectio vr̄a qͥs ꝑ canem. audiat etiam hic qͥ ꝑ lupos deſignant̉. Moraliteraūt ꝑ ipſos lupos ſignificat̉ tyrannꝰ. hereticꝰ. hypocrita vel dyabolus. Et p̄ſertim ꝑ lupum de quo fit mētioin euang. cum dn̄s dicit. Lupus rapit ⁊ diſꝑgit oues.dyabolus figurat̉ ꝓpt̓ multas ꝓprietates qͣs ponit Anẜ.li. v. c. xxxix. Primo em̄ aſſimilat̉ lupo rōne virtutis pedum. Dicit̉ em̄ lupus ẜm Yſido. li. xij. qͣſi leopos. eo ꝙqͣſi leoni in pedibꝰ ſit ei v̓tꝰ. Naꝫ qͥcqͥd pede p̄ſſerit nōviuit. Pedes em̄ lupi ſunt delectatiōes pctī. ꝑ quas inhominem ingredit̉. in quibꝰ eſt tante v̓tutis. vt ſi eiusmentem ꝯſcīe preſſerit eam finalit̓ occidit. De his pedibus dr̄ Prouer .j. Pedes illoꝝ ad maluꝫ currūt. Scd̓orōne fraudis. qꝛ legit̉ ꝙ lupꝰ aliqn̄ voces emittit. ſic homines aliqn̄ canum fingūt voces. vt ſic paſtores ⁊ ouesdecipiant. Sic dyabolus aliqn̄ ſuggeſtionem īmittit ⁊inſtinctum. qui hꝫ aliquam ſpēm boni. vt ſic hoīes fallat. Et ſic ẜm apl̓m. ij. Chor̄. xj. Trāſfigurat ſe in angelum lucis qn̄ vicꝫ videt̉ bona ſuggere. que bona angeliꝯſueuerūt ꝑſuadere. Dicit em̄ Ariſto. li. aīalium. Ꝙ inindia eſt qͥdam lupus qͥ hꝫ faciem hoīs ⁊ caudam ſcorpionis. Quia dyabolus qui in pͥncipio qͣſi rōnalia ſuadere videt̉ ⁊ ſine fraude. poſtea venenum infundit. Itēlupus vt capras caꝑe poſſit ſub folijs ſe abſcōdit. ⁊ ma

gis aſtutia ꝙͣ potentia eas vincit. Sic lupus vicꝫ dyabolus animas decipit ſe abſcondendo ſb̓ folijs .i. apparentia bonoꝝ. Eſt em̄ verſipellis malicijs plenꝰ. Sic inethiopia dicūt̉ eē lupi ita varij coloris vt nullus eis deeſſe color videat̉. Ita nec deeſt dyabolo aliqͣ via fraudisTercio rōne tyrānidis. qꝛ fortius tentat hominem qn̄vidit ip̄m magꝭ aduerſitatibꝰ fatigatum. Legit̉ em̄ qn̄lupus ad ouile vadit ꝯͣ ventum ꝑgit ne canes eiꝰ odorem ſentiant. Per ventum itaqꝫ intelligit̉ aduerſitas.Unde dyabolus ꝯͣ ventum ꝑgit. aut vadit. qn̄ hoīemin aduerſitate exiſtentem iteꝝ tentando inuadit. Sepeem̄ iuſticia dei ꝑmittente homini ex oblatione ſubſtantie addit afflictōꝫ in corꝑe. ⁊ deniqꝫ in mente tentatōeꝫ⁊ ſic ad impatientiam ⁊ deſperationem inducit. Sicutpatet in Iob. c. j. Cui pͥmo res abſtulit. deinde filios extinxit. poſtea eum graui vulnere ꝑcuſſit. Per vxoremtandem ⁊ amicos graues tentationes cor eius immiſitSed ille eum in omnibꝰ ſuꝑauit. Et nota ꝙ dyabolusplus tentat ⁊ ꝑſequit̉ iuſtos ꝙͣ pctōres. Dicit em̄ Phiſologus ꝙ lupus non venat̉ circa locum vbi nutrit catulos ſuos. Sed venat̉ a remotis. qͣſi aūt loca ꝓpinquavbi nutriunt̉ catuli lupoꝝ ſunt corda maloꝝ. vbi nutriunt̉ delectationes ⁊ affectiones pctōꝝ. Ibi ergo dyabolus non venat̉. qꝛ tales tentare non cupit. Sicut teſtat̉Greg. in moral̓. Illos dyabolus pulſare negligit quosquieto iure poſſidere ſentit. Sed loca ab ipſo qͣſi remota ſunt corda iuſtoꝝ. qͥ .ſ. ei ꝯͣdicunt. ⁊ ideo tales p̄cipueinſequit̉ ⁊ male moleſtat. Iuxͣ illud Greg. Hoſtis nr̄ inhac vita poſitus qͣntomagis ſibi rebellare ꝑcipit. tantoampliꝰ repugnare ꝯtendit. his igit̉ habitis vide qualit̓quilibet p̄latus. etiam ſimplex plebanus ſi predicare ꝑſe non pn̄t hr̄e predicatorem dn̄t. qui ſimilat̉ cani vt dictum eſt. eo ꝙ ſuo clamore ⁊ ſua p̄dicatōe ab oubꝰ ſuisſpūalibꝰ lupinos tyrānos aut hereticos hypocritas ſeudyabolos depellat. Tercio debet hr̄e quilibet p̄latꝰ flagellum ad inqͥetos corrigendū. Iuxͣ illud. j. Theſſa. v.Corripite inquietos. Ideo dictum fuit pͥmo p̄lato ade⁊ ꝯn̄ter ſuo cuilibet ſequaci. Gen̄. j. Preſit piſcibꝰ marꝭ⁊ volatilibꝰ celi. ⁊ beſtijs terre. omniqꝫ reptili qd̓ mouetſuꝑ terraꝫ. vbi moralit̓ ꝑ piſces maris ſignificant̉ ocioſi⁊ rebelles. Per volatilia ſignificant̉ ſuꝑbi ⁊ ambitioſi.Per beſtias terre ſignificant̉ auari ⁊ pecunioſi. Per reptilia v̓o lubrici ⁊ luxurioſi. quos omnes p̄latus debetcorrigere iuſte. Et ẜm eccleſiaſticas ſanctiones ad v̓tutes reducere. Iuxta illud Yſa. xxxij. Principes in iudicio p̄erunt. Sed Pokkot ſuꝑ li. Sap̄. lect. lxxvij. dicit.Quidam ſimiles ſunt miluis qͥ non antiqͣs gallinas ſꝫpullos inuadūt. Quidam etiam ſunt ſimiles mgr̄o leonis qui non leonem ſꝫ catulum v̓berat. Sic p̄lati moderni non diuites ⁊ nobiles pctōres. Sed pauꝑes eccleſiaſtica cenſura caſtigant. de quo dolēdum eſt. Quidaꝫetiam vt dicit Hugo li. ſuo de duodecim abuſionibꝰ.Negligentes ſunt circa ſubditos ſuos. ⁊ licet ꝑ ſe beneviuunt. tn̄ ſubditos male viuere ꝑmittūt. ⁊ adeo negligentes ſunt. ꝙ licet eos doceant exemplo. tn̄ eos negugunt officio. qꝛ officium correptōis in ſubditos nō exercent. De illis hr̄ figura j. Reg. ij. de Helyſummo ſacerdote. qͥ licet bene viueret. filios tn̄ ſuos male viuereꝑmittebat. Duo em̄ filij ſui .ſ. Ofni ⁊ Phinees coraꝫ domino gͣuiter peccauerūt in tribꝰ .ſ. in religione. in rapina. in luxuria. ꝓut late deducit mgr̄ in ſchola. hyſto. etꝙͣuis eos correxerit. qꝛ tn̄ hoc nō fecit cuꝫ ſeueritate. vtdicit mgr̄. tn̄ nimis tenere diligebat. iō grauit̓ offenditdeum. Quia dr̄. xxiij. q. iiij. c. ſi is. Si is qui p̄latꝰ eſt culpas impune dimittit. nō mediocrit̓ deum offendit. Offenſus aūt dn̄s miſit ad eum viꝝ dei. Et ſiue vir iſte fuitꝓph̓a ſiue angelus in ſpē humana nō determinat mgr̄hyſto. Credit tn̄ fuiſſe angelus. qͥ pctm̄ valde arguebat⁊ p̄dixit ſacerdotium ſuum de manu ſua auferendum.hyſt.Quod pͥmo factum eſt tꝑe ſalomonis ẜm mgr̄m

B

C

D