Druckschrift 
2 (1487) Pars aestivalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.VIII.

ſumpſit corpus xp̄i impaſſibilitatē. hec eſt aliqͣ diſpoſitio poſitiua corꝑi gl̓ificato infuſa ex redūdantia glorieaīe in corpꝰ tolūit diſpoſitionē defectiuā. ſcꝫ paſſibilitaEtē. Et hec eſt ſecūda dos corꝑis reſultat ex virtutebtē corpꝰ ſuū ꝯtinētis. ita ꝯͣ modū ab aīa ꝯtinet̉ etꝑficit̉ a nullo exteriori agente valeat īmutari. Continetaūt aīa beata corpus ſibi denuo ꝯiunctū ne paſſionemcorruptiuā patiat̉. patꝫ hūc male erronee dixiſſeait. Sicut xp̄s paſſus eſt in terra hoībꝰ. ſic adhuc pateret̉ in aere demonibꝰ qd̓ eſt hereticū erroneū. Ethic error aſcribit̉ origeni. vt in glo. ſuꝑ canone ſanefert̉. xxiiij. q. ij. vbi dr̄. Dixit em̄ origenes oēm hoīeꝫ eſſeſaluandū illd̓. nihil odiſti eoꝝ feciſti Sap̄. xj. Poſtea em̄ dixit xp̄m in aere paſſuꝝ dyabolis ſaluandis.hec glo. Sic dicit Uincē. in ſpe. hyſ. lib̓. xij. origenesſcripſit appollogiā ſe in ſic dicit. Quidā eoꝝ libent̓bn̄t criminari ꝓximos. aſcribunt nobis doctrine nr̄ecrimen blaſphemie. qꝛ a nobis nunꝙͣ audierūt. dicētesme patrē ꝑditionis. eoꝝ de regno eijciunt̉ .i. dyabo dicere ſaluandū eſſe. qd̓ manifeſte aliqͥs inſaniēsdiceret. Sꝫ mihi nihil miꝝ videt̉. Si adulterat̉ doctrina mea tali adulterio qͣli epl̓a pauli ē corrupta. Et addit Uincē. vbi. c. x. Plurimū admirari ſufficio.vir illuſtris a ꝑte obmans hereticꝭ deuolutus ſit innoīatiſſimā hereſiꝫ vicꝫ in Eſa. ſeraphin ſpm̄ſctm̄ expoſuerit. in alio loco de p̄mio dyaboli ſcripſerit. Et deabſolutione reproboꝝ poſt mille ānos. ſic de alijs ml̓tis. Ego ſane de illo ſalua fide patꝝ dixerim. vl̓ oīnohec ſcripſit. licꝫ ab hereticꝭ ob p̄claꝝ nomē eius obfuſcandū maligne ſunt ꝯſcripta noī ſuo p̄titulata. velſi ſcripſerit ſtatuit ex ſnīa. ſꝫ deſeruit ex opinionē. fortaſſe fuit alius: xp̄m iteꝝ in aere demonibꝰ paſſuꝝ dixit tn̄ patit̉ exqͦ corpus īpaſſibile poſt reſurrectionē aſſumpſit. Sic etiā corꝑa ſctōꝝ poſt reſurrectionē adeo erūt impaſſibilia ſi ponerent̉ in infernūpaterent̉. ſentirent ex hoc aliquā leſionē. qꝛ impaſſibilitas ſanctoꝝ erit poſſe pati. Sꝫ impaſſibilitas pueroꝝ in lymbo erit nihil̓ pati. Et hoc erit ex potentiareſiſtendi leſioni extrinſece quā habebūt. ſꝫ ex ordīatione diuine mīe ꝑmittit aliqͥd eis adhiberi. qd̓pn̄t ledi. Ex quo ptꝫ ſi tales pueri poſt reſurrectionēponerent̉ in ignē lederent̉ ab eo. niſi a iuſticia dei p̄ſeruarent̉. vt dicit mgr̄ ioh̓es de caſtro marie ſuꝑ arti. xij.ſymboli apl̓oꝝ. Tercio aſſumpſit corpus xp̄i ſb̓tilitatē hoc cauſabat̉ ſicut in alijs corꝑibꝰ electoꝝ cauſabit̉ex dn̄io aīe gl̓ificate ſuꝑ ip̄m ſcꝫ corpus. rōe cuius ip̄mcorpus glorificatū ſubtile dr̄. qꝛ ſpūi dr̄ tunc oīno ſubiectū eſſe. vn̄ ſubtile dr̄ dupl̓r ẜm ph̓m in lib̓. de ge. cor.dr̄ ſubtile a ſubintrando diuidendo ꝑtes alicuiꝰ. Siccorpus ſubtile penetrat groſſuꝫ. Alio modo dicitur ſb̓tile a ſubintrando ſolū diuidendo ꝑtes corꝑis qd̓ intrat. Sic ſpūs ſubtilitate ſua penetrat corpus. Subtilitas oīm corpoꝝ gl̓ificatoꝝ erit ſpūalis ad modū ſpūs.qꝛ corꝑa gl̓ioſa erūt ſubtilia. vt dicūt mgr̄i ſuꝑ apl̓m .j.Coꝝ xv. Seminat̉ corpus aīale. ſurget aūt corpus ſpūale. Attū corꝑa ſctōꝝ erūt ſubtilia rarefactionē. ſicūt dixit qͥdam ep̄s ꝯſtantinopolitanus ponebat corpora nr̄a in reſurrectione futura ventꝭ aere ſubtiliorari. Et hmōi hereſim reprobat Gre. xiiij. mora. on̄denshoc poſſe ſtare. qꝛ dn̄s poſt reſurrectionē hūit corpꝰpalpabile Luc̄. vlt̓. Qd̓ credibile eſt eſſe ſubtile. ſi eſſetvel fuiſſet aere ſubtilius fuiſſet palpabile. qꝛ aer licetſit tangibilis tn̄ eſt palpabilis. Dicit Gre. corpꝰgl̓ioſū fit ſb̓tile effectū ſpūalis potētie. Sꝫ. d. a. an̄ copus gl̓ioſū rōe ſubtilitatꝭ ſue poſſit eſſe in eodē locoalio corꝑe. Ad hoc dr̄ eſt de natura corꝑis glorioſi ſit in eodē loco alio gl̓ioſo corꝑe. qꝛ corꝑis ſubtilitas aufert qͣꝫtitatē dimēſiuā. Et ideo dicit .ſ. tho. iiij.ſen. di. xliiij. Qd̓ nec duo corꝑa gl̓. oſa nec duo corꝑaglorioſa. nec duo corꝑa quoꝝ vnū gl̓ioſum. aliud

glorioſum. pn̄t eſſe de natura ſua ſil̓ in eodē loco. ſꝫ hocpoſſet eſſe ex naturā diuina. Sicut vmbra ſancti petriſanabat infirmos ex virtute naturali. ſꝫ hoc faciebatvirtus diuina ad edificationē fidei. ita faciet virtus diuina vt glorioſum corpus poſſit eſſe ſil̓ alio corꝑeglorioſo v̓tute glorificatiōis ſue. Quia ioh̓es damaſ. li.iij. Ingreſſum ieſum iannis clauſis ad diſcipulos attribuit v̓tuti glorificatiōis. ita ꝯcedūt corpus glorioſumpoſſe eſſe ſil̓ glorioſo. ſine nouo miraculo doteꝫſubtilitatꝭ. hoc fieret diuidendo ꝑtes corꝑis gl̓oſi. ſꝫ ſolū ſb̓intrando manēte diſiunctiōe vtrarūqꝫ dimēſionū. Duo aūt corꝑa ſiue duo gl̓ioſa ſiue duo gl̓ioſa pn̄t eſſe ſimul in eodē loco ſe penetrare ſine nouo miraculo. ſꝫ diuina v̓tute hoc ſpēalit̓ oꝑante. Ratiocōis oīm eſt. qꝛ dimēſiōes qͣrūcūqꝫ reꝝ valent ſe naturali v̓tute penetrare. corpoꝝ glorificatoꝝ eſt ſpecialis. nec pn̄t eſſe ſimul in eodē loco. qꝛ ſi ſic tunc in eodeꝫcorꝑe eſſet potētia intrando ꝑtes alterius gl̓ioſi corꝑis in illo alio eſſet potentia reſiſtendi. hoc eſt inconueniēs. qꝛ ẜm naturā cōpetit cuilibet corpori. vt reſiſtatcuilibet alteri corꝑi ip̄m tranſire volenti. ita poſſit eſſe ſiml̓ eo in eodē loco. Miraculoſe aūt pōt hocdiuina v̓tute ꝯtingere ad nutū ipſius ſit alio corpore in eodē loco. ſic reſiſtat tranſeunti. ita corpusgl̓ioſuꝫ ẜm naturā ſuā eſt palpabile. hoc hꝫ ex duobꝰ.ſcꝫ ex qͣlitatibꝰ tangibilibꝰ. ex hoc hꝫ reſiſtat tangētine ꝑtranſeāt. Qualitates v̓o tangibiles ſunt caliditas frigiditas. hūiditas ſiccitas. cetere cauſe ſunt apte nate īmutare ſenſum tactus. ſꝫ tn̄ qꝛ corpus gl̓ioſumoīno eſt ſubiectū ſpūi cōpetit ei ex naturali v̓tute vt vult palpet̉ a corꝑe glorioſo. qn̄ vult palpet̉Et btūs Gre. in omel̓. dicit dn̄s poſt reſurrectio palpanda carnē tribuit. quā ianuis clauſis introduxit. vt on̄deret poſt reſurrectionē corpus ſuū eſſe eiuſdēnature. ſꝫ alterius glorie. Sed. d. a. Si corpus glorioſuꝫrōne dotis dr̄ ſubtilitas pōt eſſe alio corꝑe in eo loco. tūc poſſet aſcendere in celum. penetrare celos ipſi ſint diuiſibiles. ẜm illud Iob. xxxvij. dicentis. Celi velut ere ſolidiſſimi firmati ſunt. Ad hocdr̄ corpus gl̓ioſuꝫ ſiue xp̄i ſiue alterius ſancti ꝑtranſeat celos ſeu alias ſperas celeſtes. ſine eoꝝ diuiſione nonex vi ſubtilitatis. ſꝫ ex diuina v̓tute. Quarto aſſumpſitcorpus xp̄i qͣrtā dotem .ſ. agilitatē cauſabat̉ ex ꝑfectodn̄io aīe ſuꝑ corpus. qꝛ dic̄ Aug. vbicūqꝫ voluerit animus eſſe. ꝓtinus erit corpus. aīa ad oēm differentiā loci ſeu poſitiōis .ſ. ſurſum deorſum. an̄ retro. addextrū ad ſiniſtrū poterit corpus ſuū mouere ſine fatigatione. ideo Eſa. xl. dr̄. Currēt laborabūt. volabunt deficient. In pn̄ti aūt vita corꝑa mouent̉ſine fatigatione. ſunt tarda in motu ſuo ex ꝯtraria inclinatione nature elementi dn̄antis in corꝑe ꝯͣ volūtatem natura elementi mouet ad determinatū locuꝫ. ſubdit̉ ꝑfecte voluntati. Sed in futuro corꝑa eruntagilia ex ꝑfecta ſubiectione nature ſub imperio volūtatis. ergo corpus glorioſum v̓tute glorificationis ſuepoterit in celū aſcendere. veriſil̓e eſt etiā aliqn̄ moueatur libito ſue volūtatis. ad aliquā indigentiāmotū ſupplendā. ſꝫ ad ſue virtutis on̄ſionē. vt ſenſusviſus reficiat̉ diuerſaꝝ pulcritudine creaturaꝝ. in qͥbꝰſapīa dei euident̓ elucebit. ſenſus em̄ pōt niſi circapn̄tia. qͣꝫuis magis a lōginqͦ poſſint ſentire corꝑa gl̓ioſaꝙͣ gl̓ioſa. vt dicit ſan. Tho. Sꝫ. d. a. an̄ corpꝰ glioſuꝫpoſſit moueri in inſtanti. rn̄det̉. ſꝫ bn̄ pōt moueriin tꝑe imꝑceptibili. verū tn̄ ſicut aīa beatior hēbit corpꝰclarius. ita agilius. ſic tn̄ voluntas ſctōruꝫ erit oīnoꝯiuncta rōni. Nam volūtas nūqͣꝫ appetet qd̓ dꝫ. ſꝫvoluntas aīe btīoris nollet rōnabil̓r moueri corpꝰ ſuūcitius ꝙͣ alterius aīe minus beate. aīa minorꝭ gl̓ievellet corpꝰ ſuū ita cito moueri ſicut alterius aīe magisbtē. ſic vificat̉ ī oībꝰ hoc. qd̓ dic̄ Aug. vbi vult ſpūs

dd ij