Sermo.VIII.

mines adinuicem colluctent̉ ⁊ alt̓ ſit totꝰ circūciſus pānis. ⁊ alter nudus. ille qͥ nudus eſt bene fortaſſe habetverecundiā. ſed tn̄ abilior eſt ad luctandū. qꝛ nō habetin ſe a quo a ſocio teneat̉. Uita noſtra colluctatio eſt cūdyabolo: iuxta illud ad Ephe. vj. Nō eſt aūt nobis colluctatio aduerſus carneꝫ ⁊ ſanguinē .ſ. tm̄. ſꝫ aduerſusprincipes ⁊ ptātes aereas ⁊cͣ. Mō ipſe dyabolus eſt totus nudus qͥ de diuitijs nō curat. Diuites aūt ſunt oītꝑe veſtiti. et ideo dyabolus pōt eos omni tēꝑe tenere⁊ ꝓſternere in tentatione. pauꝑes v̓o ſunt nudi ⁊ ideoeuadunt. Et iō dicit beatus Greg. in omel̓. Nudi cuꝫnudo luctari debemus: faciliꝰ em̄ ad terrā trahit̉ qͥ in ſehabet vnde teneatur. Serpēs .n. ſicut dic̄ mgr̄ in hyſt.Hominē nudū fugit ſꝫ inſilit in veſtitū. Sic dyabolusqͥ eſt ſerpens antiquus pauꝑes fugit ⁊ in diuites inſilit. qꝛ qͥ volunt diuites fieri incidunt in tentationē ⁊ inlaqueū dyaboli. j. ad Thimo. vj. Ideo dr̄ Ecc̄i. xxx. melior eſt pauꝑ ſanus ⁊ fortis ꝙͣ diues imbecillis ⁊ flagellatus malicia. Tercio pauꝑes iſti ſunt beatiores in remuneratione. qꝛ erūt iudicis aſſeſſores ī iudicio. Mat.xix. In regeneratione cū ſederit filiꝰ hoīs in ſede maieſtatis ſue ſedebitꝭ ⁊ vos iudicātes. xij. tribꝰ iſrl̓. Et Iobxxxvj. Iudiciū pauꝑibꝰ tribuit. Tercia eſt pauꝑtas vanitatis. ⁊ hec vituꝑabilis eſt ⁊ nulli neceſſaria: et hanchabent illi qͥ relinquūt diuitias ꝓpter vanam gloriam.ſicut qͥdā ph̓i tꝑe. b. Ioh̓is euangeliſte. qͥ ꝓpt̓ gloriā mūdi gēmas precioſas fregerūt. in ſignū mūdani ꝯtemptꝰqͦs arguit Iohannes vt in ſua legenda clarius ꝯtinet̉.Quinto hec eſt dies mortalitatis. naꝫ nox ⁊ dies nō qͥeſcunt Gen̄. ij. quouſꝙ hoīem in id de quo factꝰ eſt .ſ. interram ꝓducūt. ideo pōt ꝯgrue qͥlibet dicere illud Sapient̓. vij. Sum qͥdē ⁊ ego mortalis homo. ſimilis hoībus ex genere terreno illiꝰ .ſ. adam qͥ prior factꝰ eſt. Siem̄ hec v̓ba ſapienter aduerteret homo. tres ſuꝑbias ꝑea in ipſo deſtrueret. Prima eſt negligentia fragilitatisScd̓a differentia ſingularitatis. Tercia apparentia generoſitatis: vt dicit Holkot lec. lxxxviij. ⁊ declarat ſic.Om̄es .n. ſuꝑbi negligunt ꝯſiderare ꝑfecte qͣles ſint. etdiſſimiles alijs generaliter eſſe volūt. ⁊ multi lꝫ nō ſintgeneroſi ſe eſſe fingunt. Si aūt verba iſta ꝑpenderent.inuenirent ſe mortales. alijs ſil̓es ⁊ ignobiles. De pͥmodicit Hiero. ad Heliodoꝝ. Fatendū nobis eſt omniūſapiētū vitā. meditationē eē mortꝭ. pauci tn̄ ſt̓ qͥ freq̄nt̓attendunt hec. dr̄ de pauone ꝙ pennarū ſuaꝝ conſiderans pulcritudinē gloriat̉ ⁊ gaudet. ſꝫ ſtatim vidēs turpitudinē ſuoꝝ pedū decidit ⁊ verecundat̉. Sic quilibꝫprudens cum gratias ſibi datas attendat qͥbꝰ volat adoꝑa virtutū ⁊ cōmendabilis apparet in aere ⁊ in cōſpectu hoīm. finē ſuū ꝯſideret eſſe futurū ⁊ nō ſolum miſerū. ſꝫ ⁊ ꝑiculoſum ⁊ dirū. ſic ⁊ ſuꝑbiam ſuaꝫ poterit euitare. Nam pͥma radix ſuꝑbie ē ignorātia. nec hō vnꝗͥde ſcīa gloriabit̉. niſi in eo aliqͣlis ignorātia dominet̉. iōdic Bern̄. ſuꝑ Can̄. ſer. xxxvij. Si em̄ ſuꝑbia parit tibiigͦrātiā tui ⁊ de igͦrātia tui veniet tibi ſuꝑbia. cū melioreꝫꝙ ſis decepta ⁊ deceptrix cogitatio tua te eē mētit̉. hecqͥppe ſuꝑbia eſt initiū oīs peccati. cū maior es in oculistuis ꝙ apud deū. Et infra. nō eſt ꝑiculū qͣntūcūqꝫ te reputes minorem ꝙͣ ſis. Eſt aūt grande malum horrēdūqꝫ periculū. ſi vel modice plus te extollas. vel ſi vni ī cōgitatōe te p̄feras. quē forte tibi deꝰ parē iudicat aut etiſuꝑiorē. De ſcd̓o dr̄ Act. xiiij. ꝙ hō inueniet ſe ſil̓eꝫ alijsKhoībꝰ. ⁊ nos mortales ſumus ſil̓es vobis hoīes. De tercto dr̄. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis Ecc̄i. x. Narrat Macrobiꝰ li. iiij. epigrāmaton. xxij. de qͦdā rege qͥ nūqͣ p̄miſit ſibi in vaſis alijs miniſtrare in menſa. niſi de luto. vide ſupra ꝑte .j. dn̄ica in. lxx. ſermōe. ij. Q. I. Scribit .n.poeta iſtam hyſtoriam ſic. Fictilibꝰ cenaſſe ferunt Anatholea regem ackabꝰ cū ſamo ſe honoraſſe luto. Querenti cauſam rex rn̄dit. Ego ſum ſycilie figulus ſine genitore natus. Ackabus in ꝓpoſito ſtat pro menſa. ⁊ ſa-

mū ꝓ luto de ſamos inſula. in qua pͥus fictilia vaſa formabant̉. Sed anatholea fuit nomen regis. Iſto modohō nō traxit originē ſuā ſolūmodo a ꝑentibꝰ ſuis. ſꝫ etiāde terra de qua formatus eſt. Quia dicitur Ecc̄i. xxxiij.Om̄es homines de ſole ⁊ ex terra vn̄ creatus eſt adamEt Eſa. lxiiij. Domine pater nr̄ es tu. nos v̓o lutū. EtHiere. xviij. Sicut lutū in manu figuli. ſic vos in manū mea domꝰ iſrl̓. Ex his qͥnqꝫ breuit̓ enarratis pꝫ preſentis vite inſtabilitas. iō ꝓ cōcluſiōe huiꝰ pͥme partisdicit be. augꝰ. in li. ſuo de oratōe. Cogitemꝰ ꝙͣbrenis ſitvita noſtra. ꝙͣ incerta ſit mors noſtra. cogitemꝰ ꝙͣlugentes vitam hanc intramꝰ. cū labore viuimꝰ. ⁊ cū gemituexituri ſumꝰ. Cogitemus em̄ qͣntis amaritudinibꝰ mixtū ſit. ſi qͥd dulce. ⁊ ſi qͥd iocundum. in huius vite viaoccurſu ſuo nobis alludit. ꝙͣ fallax. ꝙͣſuſpectū. ꝙͣ inſtabile. ꝙͣtranſitoriū ſit. qͥcquid amor mundi parturit. qͥcqͥdſpes ⁊ pulcritudo tꝑis vl̓ corꝑis ꝓmittit. Et poſtea enumerat multa incōmoda hꝰ vite puta. quō cuꝫ pctīs intramus. ⁊ pctā peccatis accumulamꝰ. Et tandē ſubditQuis oīa mala huius vite enumerare pōt. vt em̄ p̄termittamus illa mala q̄ om̄s coīter opprimūt. qͣntū putamꝰ ſinguloꝝ ſecreta ꝑicula qͦꝝ qͥlibꝫ ſibi ꝯſcij ſunt. Siqͥs em̄ cogitare voluerit q̄ ab ineunte etate ⁊ a iuuētute ſua mala fecerit q̄ ſuſtinuerit. Ponatqꝫ ante oculostꝑa p̄terita ⁊ dies vite ſue. Cōſideretqꝫ diligenter. q̄ etqͦt ⁊ qͣntos labores inanit̓ ꝑtulerit. q̄tiens adhuc viteamores fruſtra deſiderauerit. qͦtiēs in laborioſis conatibus fallaces exitꝰ inuenerit. ꝓfecto ſciet qͥd de hac vitaiudicet. hec Aug. ⁊ hoc qͦ ad pͥmū cū dicit̉. Cuꝫ ſero factū eſſet ⁊cͣ. Ꝙͣtū ad ſecundū ponit̉ diligentis cauteleneceſſitas. cū dic̄. ⁊ fores eēt clauſe. Circa qd̓ nota tria.q̄ circa hanc ꝑtē ſunt videnda. Primo q̇ ⁊ qͣies ſint iſtefores. Scd̓o qͣliter ⁊ quibꝰ ſeris he fores ſunt claudēde.qꝛ dr̄ clauſe. Tercio ꝓpter quē finē ⁊ ꝓpt̓ qͣs vtilitates debeāt eſſe clauſe. qꝛ dic̄ eēt. Ꝙͣtū ad pͥmū ſciendū ꝙ caſtra alicuiꝰ regis vl̓ principis plura hn̄t oſtia ꝑ q̄ intrat̉anteꝙͣ ad preſentiā pͥncipis ꝑueniat̉. Eſt .n. vnū oſtiuꝫexterius per quod intratur ad caſtrum. aliud interiusper quod intratur ad aulam vel palacium. ⁊ aliud magis intimū ꝑ qd̓ intrat̉ ad cubiculū vbi princeps inuenit̉. Moraliter loquendo mens vniuſcuiuſqꝫ hoīs boni eſt quaſi caſtrū vel curia dei vel chriſti qͥ eſt princepspacis Eſa. ix. Hec qͥdem mēs ad inſtar caſtri habꝫ triplices fores. Quedā .n. ſunt exteriores. ⁊ ſunt quīqꝫ ſenſus corꝑis ꝑ quos oportet pͥmo ingredi qͥcqͥd debet venire ad mētē vel aīam. qꝛ dicit ariſto. j. poſterioꝝ. ꝙ nihil eſt in intellectu niſi prius fuerit in ſenſu. ⁊ ꝑ has fores nō intromittunt̉ niſi forme ⁊ ſil̓itudines reꝝ. et qn̄iſte fores fuerint bene cuſtodite. tūc totum caſtruꝫ anime eſt in pace. Et ſi male tunc intrant latrunculi ⁊ dep̄dant̉ ⁊ occidūt aīam. d̓ pͥmo Tren̄. iij. Oculus meꝰ depredatus eſt aīam meam. de ſecundo Hiere. ix. Intrauit inqͥt mors ꝑ feneſtras meas. qd̓ exponens Hiero.dicens. ꝑ quinqꝫ .n. ſenſus quaſi ꝑ quaſdā feneſtras vitioꝝ ad animā ē introitꝰ. Nam ſenſus corꝑis ſunt qͣſiſine ratione currētis. Anima igit̉ in aurige modum retineat frenū recurrētiū: iō dicit beatus Grego. xxj. moral̓. Cū ſit inuiſibilis aīa neqͣꝙͣ corporeaꝝ reꝝ delectatione tangit̉ niſi ꝙ inherens corpori quaſi quinqꝫ egredienti foramina eiuſdem corꝑis ſenſus habet. Et ſubditquippe viſus. auditus. guſtus. odoratꝰ ⁊ tactus. quaſiquedam vie mentis ſunt qͥbꝰ q̄ foris ſunt cōcupiſcunt.Per hos enim corꝑis ſenſus quaſi ꝑ feneſtras: exteriora queqꝫ anima reſpicit. ⁊ reſpiciendo concupiſcit. quisenim ꝑ has corporis feneſtras caute interius reſpicit?plerunqꝫ in delectationem peccati etiam nolens cadit.atqꝫ obligatus deſiderijs incipit velle. quod noluit pͥnceps anima. dum ante non preuidit quod cōcupiſcat.coacta poſt incipit deſiderare qd̓ vidit. Et ſubdit. Negͦ quedā lubrica in cogitatiōe verſemus. prouidendum